1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,006 --> 00:00:09,509
(ผลงานสแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:09,592 --> 00:00:11,219
(รอนนี่ เชียง)

5
00:00:11,302 --> 00:00:13,847
(แสดงสดที่ลอสแอนเจลิส
(ที่จริงคือเกล็นเดล))

6
00:00:21,312 --> 00:00:22,689
(รอนนี่ เชียง)

7
00:00:35,785 --> 00:00:39,330
ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
รอนนี่ เชียง!

8
00:00:53,386 --> 00:00:56,014
ขอบคุณครับ!

9
00:00:56,890 --> 00:00:58,224
ขอบคุณ!

10
00:00:58,558 --> 00:01:00,268
ขอบคุณครับ!

11
00:01:00,351 --> 00:01:01,561
ขอบคุณ

12
00:01:01,644 --> 00:01:03,188
ผมต้องเริ่มแสดงแล้วนะ!

13
00:01:03,938 --> 00:01:06,149
ผมต้องเริ่มแสดงแล้วทุกคน! ขอบคุณ!

14
00:01:06,232 --> 00:01:07,901
ขอบคุณครับ น่ารักมากเลย

15
00:01:07,984 --> 00:01:09,444
ขอบคุณ

16
00:01:09,527 --> 00:01:12,113
เน็ตฟลิกซ์บอกมาว่าผู้ชมเลิกดูไวมาก
เพราะงั้นรีบเริ่มแสดงดีกว่า

17
00:01:12,197 --> 00:01:13,656
นะครับ ขอบคุณ

18
00:01:13,740 --> 00:01:16,076
ขณะที่พูดอยู่นี้ ผู้ชมจะกดปิดโชว์ผมอยู่แล้ว
ขอบคุณท่ีมานะครับ

19
00:01:17,452 --> 00:01:19,120
ดีใจที่ได้มาอเมริกา

20
00:01:22,248 --> 00:01:24,292
อเมริกาปี 2019 มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

21
00:01:25,543 --> 00:01:27,587
โรคหัดกลับมาระบาด

22
00:01:28,838 --> 00:01:30,423
โรคหัดกลับมาระบาดอีกครั้ง

23
00:01:30,715 --> 00:01:31,674
ก็เอาสิ

24
00:01:32,467 --> 00:01:34,469
มาถึงขั้นนี้แล้ว จะแย่ลงอีกแค่ไหนเชียว

25
00:01:34,552 --> 00:01:35,970
ให้โรคหัดกลับมาระบาดเลย

26
00:01:36,679 --> 00:01:40,642
ในแต่ละปี อเมริกากลายเป็น
ฮิปสเตอร์มากขึ้นทุกที

27
00:01:42,352 --> 00:01:45,688
ได้เวลาที่โรคภัยไข้เจ็บตามธรรมชาติ
จะกลับมาระบาดอีกครั้ง

28
00:01:49,317 --> 00:01:52,195
เพราะไอ้พวกโง่เง่าที่ต่อต้านวัคซีน

29
00:01:53,154 --> 00:01:56,241
อ่านเรื่องไร้สาระในอินเทอร์เน็ต
แล้วถูกล้างสมอง

30
00:01:56,616 --> 00:01:57,909
ไม่พาลูกไปฉีดวัคซีน

31
00:01:58,576 --> 00:02:01,538
อินเทอร์เน็ตทำให้เรากลายเป็นคนโง่

32
00:02:03,331 --> 00:02:06,417
ใครจะไปนึกล่ะว่าแหล่งรวมความรู้
จะทำให้คนโง่ลง

33
00:02:10,255 --> 00:02:12,549
ในอีก 50 ปี เราจะมองอินเทอร์เน็ต

34
00:02:12,632 --> 00:02:14,592
ไม่ต่างจากที่เรามองการสูบบุหรี่ในปัจจุบัน

35
00:02:16,344 --> 00:02:18,930
คนจะพูดกันว่า "ให้ตายสิ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเมื่อ 50 ปีก่อน

36
00:02:19,013 --> 00:02:21,891
เราปล่อยให้คนท้องใช้อินเทอร์เน็ต

37
00:02:25,979 --> 00:02:27,397
คิดอะไรกันอยู่ก็ไม่รู้

38
00:02:28,898 --> 00:02:31,151
ปล่อยให้คนท้องใช้อินเทอร์เน็ต

39
00:02:31,234 --> 00:02:33,403
เราใช้อินเทอร์เน็ตต่อหน้าลูกๆ

40
00:02:33,862 --> 00:02:35,780
ปล่อยให้ลูกๆ ใช้อินเทอร์เน็ตด้วย"

41
00:02:37,740 --> 00:02:40,702
ในอีก 50 ปี เราจะจัดพื้นที่พิเศษนอกตัวอาคาร

42
00:02:40,785 --> 00:02:42,412
ไว้ให้คุณใช้อินเทอร์เน็ต

43
00:02:44,038 --> 00:02:47,500
เขตใช้อินเทอร์เน็ต
ต้องห่างจากทางเข้าอาคาร 15  เมตร

44
00:02:49,002 --> 00:02:51,004
ห้ามใช้อินเทอร์เน็ตในอาคาร

45
00:02:51,254 --> 00:02:53,506
ความโง่จากคนใช้อินเทอร์เน็ต
เป็นอันตรายถึงชีวิต

46
00:03:02,223 --> 00:03:03,057
ครับ

47
00:03:03,558 --> 00:03:05,143
ใช่ครับ พวกเรามันโง่

48
00:03:08,521 --> 00:03:11,399
ผมใช้ชีวิตอยู่ในอเมริกา
มาได้สักพักแล้ว ก็ดีเลยนะ

49
00:03:12,150 --> 00:03:14,611
มีอะไรต่างๆ มากมายที่นี่
มีอะไรต่างๆ มากมาย...

50
00:03:14,694 --> 00:03:17,197
ในอเมริกา เยอะแยะไปหมด

51
00:03:17,363 --> 00:03:19,657
ถ้าคุณเกิดและเติบโตที่นี่ก็คงไม่ทันสังเกต

52
00:03:19,741 --> 00:03:21,284
แต่ถ้าคุณมาจากประเทศอื่น

53
00:03:21,367 --> 00:03:24,621
ความเยอะสิ่งของประเทศนี้มันชัดเจนมาก

54
00:03:24,704 --> 00:03:25,580
คุมไม่อยู่

55
00:03:26,122 --> 00:03:27,415
เยอะไปหมด

56
00:03:27,498 --> 00:03:29,083
ทุกวันจะมีสิ่งใหม่ๆ เกิดขึ้น

57
00:03:29,167 --> 00:03:31,377
เหมือนทุกวันเป็นวันคริสต์มาส

58
00:03:31,753 --> 00:03:36,216
ไฮเปอร์ลูป รถยนต์ไฟฟ้า
สเปซเอ็กซ์ หุ่นยนต์ดูดฝุ่น

59
00:03:36,299 --> 00:03:38,676
ไอโฟนแปดกับสิบวางขายพร้อมกัน

60
00:03:41,221 --> 00:03:42,847
อเมริกาไม่รู้จักรอ

61
00:03:43,556 --> 00:03:46,476
เราได้ไอโฟนแปดมา แล้วก็รู้สึกว่า
"ช่างหัวไอโฟนแปดกับเก้าเถอะ

62
00:03:46,559 --> 00:03:47,602
เอาไอโฟนสิบมาเลย"

63
00:03:49,520 --> 00:03:51,314
ข้ามรุ่นไอโฟนไปเลย

64
00:03:52,523 --> 00:03:54,442
มีอะไรเยอะแยะไปหมด
อาหารในอเมริกาก็เยอะ

65
00:03:54,525 --> 00:03:55,985
อาหารก็เยอะ มีแต่...

66
00:03:57,654 --> 00:04:00,031
อาหาร มีอะไรให้ดูเยอะ

67
00:04:00,114 --> 00:04:03,409
มีอะไรให้ดูเยอะแยะ ให้ตายสิ
ในอินเทอร์เน็ตมีอะไรให้ดูเยอะมาก

68
00:04:03,493 --> 00:04:04,744
หน้าจอก็เยอะ

69
00:04:04,827 --> 00:04:08,248
มีจำนวนหน้าจอต่อคนเยอะที่สุดในโลก

70
00:04:08,331 --> 00:04:11,167
ทุกคืนในอเมริกา เหมือนเราแข่งกัน

71
00:04:11,251 --> 00:04:14,504
ว่าระหว่างใบหน้าเรากับผนังห้อง
จะมีหน้าจอได้มากที่สุดกี่จอ

72
00:04:16,547 --> 00:04:18,091
มีทั้งไอโฟน ไอแพด

73
00:04:18,633 --> 00:04:19,509
แล็ปท็อป

74
00:04:19,801 --> 00:04:20,635
ทีวี

75
00:04:21,636 --> 00:04:22,804
ไหนจะแอปเปิลวอช

76
00:04:27,809 --> 00:04:31,020
มีหน้าจอเยอะมาก เรียงกันอยู่ตรงหน้าผม

77
00:04:31,104 --> 00:04:34,482
ต้องมีหนึ่งจอไว้ใต้ตา
อีกจอไว้เหนือตา

78
00:04:35,942 --> 00:04:39,070
เพื่อที่เวลาผมเหลือบตาขึ้นหรือลง
จะได้ไม่พลาดฉากสงคราม

79
00:04:40,113 --> 00:04:43,032
ในมหาศึกชิงบัลลังก์
ตอนที่ใช้ทุนสร้างกว่า 30 ล้านดอลลาร์

80
00:04:43,116 --> 00:04:45,785
แต่เพราะอะไรก็ไม่รู้ เรากลับ
ปรับความสว่างจอไม่ถูก

81
00:04:45,868 --> 00:04:47,578
ภาพเลยมืดบรรลัย

82
00:04:53,918 --> 00:04:54,961
เยอะแยะไปหมด

83
00:04:55,420 --> 00:04:56,379
บรรจุภัณฑ์...

84
00:04:57,255 --> 00:04:58,589
เยอะแยะไปหมด

85
00:04:58,673 --> 00:05:01,301
ให้ตายสิ การห่อสินค้าในอเมริกานี่นะ

86
00:05:01,384 --> 00:05:03,094
ทุกอย่างต้องห่อถุงสามชั้น

87
00:05:03,553 --> 00:05:05,054
เวลาคุณสั่งอะไรมากิน

88
00:05:05,138 --> 00:05:07,432
จากร้านอาหาร ร้านให้
กระดาษเช็ดปากมา 50 แผ่น

89
00:05:08,224 --> 00:05:09,767
คุณโยนทิ้งไป 80 แผ่น

90
00:05:11,728 --> 00:05:14,522
ในอเมริกา คุณทิ้งกระดาษ
มากกว่าที่ได้มาเสมอ

91
00:05:15,732 --> 00:05:17,692
แหกทุกกฎความเป็นจริง...

92
00:05:19,193 --> 00:05:20,611
ด้วยความเยอะสิ่ง

93
00:05:20,695 --> 00:05:24,324
คุณเข้าไปโปรยกระดาษเล่น
ตามร้านอาหารในอเมริกาได้ทุกวัน

94
00:05:29,037 --> 00:05:30,705
น้ำเปล่าหนึ่งแก้ว กระดาษห้าแผ่น

95
00:05:34,250 --> 00:05:36,419
แอมะซอนไพรม์ทุกวัน

96
00:05:37,545 --> 00:05:39,464
ส่งของมาบ้านผมทุกวัน

97
00:05:40,340 --> 00:05:41,758
ไม่ต้องออกจากบ้าน

98
00:05:42,425 --> 00:05:44,802
ในอเมริกา คุณไม่ต้องออกจากบ้าน

99
00:05:46,429 --> 00:05:49,140
ดินแดนแห่งเสรีภาพ
และดินแดนที่ไม่ต้องออกจากบ้าน

100
00:05:50,850 --> 00:05:52,894
ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของธรรมดา...

101
00:05:54,729 --> 00:05:56,814
หรือปริมาณน้อยเพียงใด...

102
00:05:58,941 --> 00:06:00,693
เราก็จะนำไปส่ง

103
00:06:01,527 --> 00:06:03,654
ถึงบ้านคุณ ราวกับคุณเป็นราชา

104
00:06:03,738 --> 00:06:04,655
ทุกอย่างเลย

105
00:06:05,698 --> 00:06:07,533
อะไรก็ได้ในโลกนี้ที่คุณนึกถึง

106
00:06:07,617 --> 00:06:10,703
ทุกสิ่งที่คุณนึกถึงตอนเมา

107
00:06:10,787 --> 00:06:11,704
ได้ทุกอย่าง

108
00:06:13,915 --> 00:06:15,083
อยากได้ปากกาสักด้าม

109
00:06:17,919 --> 00:06:20,963
แค่ด้ามเดียว ไม่เอาทั้งกล่อง
ขอปากกาด้ามเดียว

110
00:06:21,047 --> 00:06:23,299
ใส่กล่องมา พร้อมพลาสติกกันกระแทก

111
00:06:23,758 --> 00:06:25,259
ใส่กระดาษเช็ดปากมาด้วย...

112
00:06:27,345 --> 00:06:29,847
ใส่มาในอีกกล่องที่ใบใหญ่กว่า

113
00:06:32,517 --> 00:06:36,979
สินค้าห้าสิบล้านกล่อง
บินข้ามอเมริกาอยู่ไม่ขาด

114
00:06:37,063 --> 00:06:40,566
น่านฟ้าเหนืออเมริกา
มีแต่แอมะซอนไพรม์

115
00:06:42,110 --> 00:06:44,487
กล่องสินค้าชนกันไปมา

116
00:06:45,029 --> 00:06:46,531
เหมือนขยะอวกาศ

117
00:06:47,365 --> 00:06:48,741
ไพรม์มากขึ้นเรื่อยๆ

118
00:06:48,866 --> 00:06:50,284
ไพรม์เท่าไหร่ก็ไม่พอ

119
00:06:51,119 --> 00:06:54,080
เราต้องการไพรม์
ไพรม์ที่หนักแน่กว่า เร็วกว่า แข็งแกร่งกว่า

120
00:06:55,123 --> 00:06:56,833
ไพรม์ที่เร็วกว่า ไพรม์ส่งทันใจ!

121
00:06:58,751 --> 00:07:01,379
ไพรม์ส่งทันใจ ถึงคุณในสองชั่วโมง

122
00:07:03,548 --> 00:07:06,968
ไพรม์ส่งทันใจ ส่งมาให้ผมทันที!

123
00:07:08,678 --> 00:07:11,806
พอผมกดปุ่มซื้อ ส่งของมาให้ถึงมือผม...

124
00:07:15,726 --> 00:07:16,561
ทันที

125
00:07:17,854 --> 00:07:19,772
ในอเมริกา ต้องไม่มีการล่าช้า

126
00:07:20,523 --> 00:07:21,566
ไม่มีการล่าช้า...

127
00:07:22,400 --> 00:07:24,152
ระหว่างตอนที่ผมกดสั่งของ

128
00:07:24,235 --> 00:07:27,405
กับตอนที่ของส่งถึงมือผม

129
00:07:28,448 --> 00:07:31,325
เพื่อให้ผมใช้มันได้ทันที

130
00:07:32,493 --> 00:07:34,662
ของถึงมือใน 24 ชั่วโมงเหรอ

131
00:07:38,416 --> 00:07:39,625
ไม่สมเป็นคนอเมริกัน

132
00:07:41,377 --> 00:07:42,920
ตั้ง 24 ชั่วโมง

133
00:07:47,008 --> 00:07:47,884
ต้องทันที

134
00:07:49,135 --> 00:07:50,094
ไพรม์ส่งทันใจ

135
00:07:51,971 --> 00:07:54,140
พังประตูบ้านผมเข้ามา...

136
00:07:58,019 --> 00:08:00,980
ป้อนอาหารที่ผมสั่งเข้าปากผม...

137
00:08:02,648 --> 00:08:04,275
ขยับกรามช่วยผมเคี้ยวด้วย

138
00:08:05,651 --> 00:08:08,696
แล้วใช้แท่งไม้กระทุ้งมันลงหลอดอาหาร

139
00:08:09,655 --> 00:08:14,160
แล้วควักอึออกจากก้นผมให้ด้วยเลย

140
00:08:17,747 --> 00:08:19,165
จากนี้ไปเราจะยังไงกันต่อ

141
00:08:20,041 --> 00:08:21,459
ในฐานะอารยธรรมหนึ่ง

142
00:08:21,626 --> 00:08:24,462
เราต้องสะดวกสบายมากขึ้นอีกสักเท่าไหร่

143
00:08:24,545 --> 00:08:26,589
ต้องใช้พลังงานน้อยลงอีกแค่ไหน

144
00:08:28,633 --> 00:08:29,884
เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ

145
00:08:31,886 --> 00:08:33,304
ขอเป็นไพรม์ส่งก่อนเลยดีกว่า

146
00:08:36,265 --> 00:08:38,768
ส่งถึงมือก่อนที่ผมจะต้องการ

147
00:08:41,229 --> 00:08:43,397
นี่มันปี 2019 แล้วนะ
ยังต้องตัดสินใจเองอยู่อีกเหรอ

148
00:08:44,106 --> 00:08:45,775
ก่อนที่คุณจะส่งสินค้าให้ผมน่ะเหรอ

149
00:08:46,150 --> 00:08:48,236
ใช้ปัญญาประดิษฐ์...

150
00:08:49,445 --> 00:08:51,781
แทนสติปัญญาของผม...

151
00:08:53,074 --> 00:08:54,617
ผมจะได้เอาเวลาไปทำอย่างอื่น

152
00:08:55,743 --> 00:08:58,204
ส่งทุกอย่างที่ผมต้องการ
มาก่อนที่ผมจะต้องการมัน...

153
00:08:58,955 --> 00:09:01,040
ให้มากกล่องที่สุดเท่าที่จะมากได้

154
00:09:03,251 --> 00:09:04,293
หลายกล่องเหลือเกิน

155
00:09:09,465 --> 00:09:11,634
แต่ก็นั่นแหละครับ

156
00:09:11,717 --> 00:09:12,635
ผมดีใจมากที่ได้มาที่นี่

157
00:09:13,010 --> 00:09:15,930
ทำไมคนถึงมาที่นี่กันล่ะ รอเดี๋ยว

158
00:09:16,055 --> 00:09:17,139
ทำไมคนถึงมาที่นี่กันล่ะ

159
00:09:17,223 --> 00:09:20,059
ทำไมผู้อพยพรุ่นแรกถึงมาที่นี่กันล่ะ

160
00:09:20,142 --> 00:09:22,144
เพราะที่นี่ดีที่สุด ใช่ไหมล่ะ

161
00:09:22,228 --> 00:09:23,437
ที่นี่ดีที่สุด

162
00:09:24,021 --> 00:09:25,314
ที่นี่คือเอ็นบีเอ

163
00:09:26,274 --> 00:09:27,942
อเมริกาคือเอ็นบีเอ

164
00:09:28,025 --> 00:09:30,778
รู้ตัวกันหรือเปล่า
พวกคุณอาศัยอยู่ในเอ็นบีเอ

165
00:09:30,861 --> 00:09:33,739
ในเอเชีย เราคิดว่าอเมริกาคือเอ็นบีเอ

166
00:09:34,240 --> 00:09:37,493
เป็นสถานที่ที่รวมคนเก่งๆ ไว้มากมาย

167
00:09:37,577 --> 00:09:41,414
คุณมาที่นี่ก็เพื่อทำสิ่งต่างๆ
กับพวกหัวกะทิในแต่ละวงการ

168
00:09:41,497 --> 00:09:45,042
คำว่าอเมริกาในภาษาจีนคือ เมย์กั๋ว

169
00:09:45,751 --> 00:09:49,505
แปลตรงๆ เป็นภาษาอังกฤษ
ได้ว่า "ประเทศที่สวยงาม"

170
00:09:50,256 --> 00:09:53,175
นี่คือชื่อในภาษาจีนของอเมริกา
ประเทศที่สวยงาม

171
00:09:53,259 --> 00:09:55,761
นั่นคือสิ่งที่เราพูด
เวลามีคำว่าอเมริกาอยู่ในประโยค

172
00:09:55,845 --> 00:09:57,013
เราพูดว่า ประเทศที่สวยงาม

173
00:09:57,096 --> 00:09:59,599
"เคยไปประเทศที่สวยงามหรือยัง

174
00:09:59,682 --> 00:10:02,143
ในประเทศที่สวยงาม
มีกระดาษเช็ดปากให้ไม่อั้น

175
00:10:03,644 --> 00:10:05,771
พวกเขาไม่แคร์เลย ไม่ได้ใช้ด้วยซ้ำ

176
00:10:05,855 --> 00:10:07,815
แค่รับๆ มา แล้วก็ทิ้งไป"

177
00:10:09,025 --> 00:10:10,484
ประเทศที่สวยงาม

178
00:10:10,568 --> 00:10:14,113
คำว่าจีนในภาษาจีนคือ จงกั๋ว
แปลว่า "ประเทศกลาง"

179
00:10:14,196 --> 00:10:15,197
ไม่มีความหมายอะไรเลย

180
00:10:17,325 --> 00:10:20,077
เราตั้งชื่อประเทศนี้ดีกว่า
ที่เราตั้งชื่อประเทศตัวเองอีก!

181
00:10:21,621 --> 00:10:25,333
ประเทศที่สวยงาม
ไปประเทศที่สวยงามกันเถอะ

182
00:10:26,500 --> 00:10:29,128
ออกจากประเทศกลาง
มุ่งสู่ประเทศที่สวยงาม

183
00:10:29,211 --> 00:10:33,257
หอบเสื่อผืนหมอนใบ
ไปประเทศที่สวยงาม

184
00:10:34,133 --> 00:10:35,760
แล้วคุณมาถึงจุดนี้

185
00:10:35,843 --> 00:10:39,305
ที่ทุกคนเกลียดมันทุกอย่าง

186
00:10:42,391 --> 00:10:44,352
เวอไรซอนห่วยแตก

187
00:10:46,604 --> 00:10:48,773
เอทีแอนด์ทีห่วยแตก

188
00:10:49,857 --> 00:10:52,276
ทีเอสเอห่วยแตก

189
00:10:53,110 --> 00:10:55,905
ไอ้พวกทีเอสเอ ที่พยายาม
รักษาความปลอดภัยในชีวิตพวกคุณ

190
00:10:55,988 --> 00:10:56,947
ไปตายซะ

191
00:10:59,742 --> 00:11:01,911
รถไฟฟ้าใต้ดินนิวยอร์กห่วยแตก

192
00:11:02,536 --> 00:11:04,872
การจราจรในลอสแอนเจลิสห่วยแตก

193
00:11:05,790 --> 00:11:07,333
รูปปั้นห่วยแตก

194
00:11:07,625 --> 00:11:09,293
ยืนอยู่ก็ห่วยแตก

195
00:11:09,418 --> 00:11:10,836
คุกเข่าก็ห่วยแตก

196
00:11:12,546 --> 00:11:13,881
รัฐสภาห่วยแตก

197
00:11:15,466 --> 00:11:16,967
รีพับลิกันห่วยแตก

198
00:11:17,343 --> 00:11:18,678
เดโมแครตห่วยแตก

199
00:11:18,928 --> 00:11:20,763
นักการเมืองอิสระห่วยแตก

200
00:11:20,846 --> 00:11:22,431
อีลอน มัสก์ห่วยแตก

201
00:11:23,099 --> 00:11:24,141
เน็ตฟลิกซ์...

202
00:11:33,401 --> 00:11:34,902
โอเคอยู่ เน็ตฟลิกซ์ยังโอเค

203
00:11:36,445 --> 00:11:38,698
ยังมีอย่างหนึ่งที่โอเค นั่นคือเน็ตฟลิกซ์

204
00:11:40,741 --> 00:11:43,119
แต่เน็ตฟลิกซ์ในไอแพดห่วยแตก!

205
00:11:46,539 --> 00:11:48,708
หน้าตาแอพก็ใช้ยาก

206
00:11:48,791 --> 00:11:51,627
ดาวน์โหลดไว้ดูตอนไม่ต่ออินเทอร์เน็ตก็ไม่ได้

207
00:11:51,711 --> 00:11:53,963
ดาวน์โหลดได้แค่ที่เป็นผลงานของเน็ตฟลิกซ์

208
00:11:54,046 --> 00:11:58,759
เอามาเปิดดูตอนอยู่บนเครื่องบิน
ขณะที่ผมบินอยู่ราวกับเป็นพระเจ้าก็ไม่ได้

209
00:12:00,553 --> 00:12:01,512
ไพรม์ส่งทันใจ!

210
00:12:05,224 --> 00:12:06,976
ความไม่พอใจของคนประเทศโลกที่หนึ่ง

211
00:12:08,811 --> 00:12:11,313
ทุกคนต่อสู้เพื่อให้ได้มาที่นี่
ทุกคนที่อยู่ที่นี่เอาแต่บ่น

212
00:12:11,397 --> 00:12:12,648
ไม่เข้าใจเลย

213
00:12:13,149 --> 00:12:15,234
การได้เดินทางทั่วอเมริกานี่ดีมากเลยนะครับ

214
00:12:15,317 --> 00:12:16,318
ผมมีงานที่เจ๋งที่สุด

215
00:12:16,402 --> 00:12:19,447
ได้รับค่าตอบแทนจาก
การเดินทางไปทั่วอเมริกา

216
00:12:19,530 --> 00:12:21,115
เพื่อเรียกเสียงหัวเราะจากผู้คน

217
00:12:21,198 --> 00:12:22,658
ได้เจอผู้คนจริงๆ

218
00:12:22,742 --> 00:12:24,034
ไม่ใช่บอตจากรัสเซีย

219
00:12:24,118 --> 00:12:25,244
เห็นไหมล่ะ ดีจะตาย

220
00:12:26,203 --> 00:12:28,581
ผมโชคดีมากๆ ที่ได้เดินทางไปทั่ว...

221
00:12:29,206 --> 00:12:31,000
ประเทศที่กว้างใหญ่นี้

222
00:12:31,083 --> 00:12:33,294
ผมว่าคนนอกอเมริกา

223
00:12:33,377 --> 00:12:35,755
คิดว่าอเมริกาเป็นหนึ่งเดียว

224
00:12:36,213 --> 00:12:38,883
ทั้งอเมริกา คนอเมริกัน
เป็นหนึ่งเดียวกัน

225
00:12:38,966 --> 00:12:41,844
แต่ถ้าคุณอยู่ที่นี่นานพอ
คุณจะรู้ว่าที่นี่เป็นประเทศที่ใหญ่มาก

226
00:12:41,927 --> 00:12:45,347
แต่ละรัฐก็เหมือนเป็นประเทศหนึ่ง

227
00:12:45,431 --> 00:12:47,266
มีอาหารของตัวเอง
มีสำเนียงพูดของตัวเอง

228
00:12:47,349 --> 00:12:49,143
มีคุณค่าที่ยึดถือ มีธงของตัวเอง

229
00:12:49,226 --> 00:12:50,811
เป็นประเทศที่มีความแตกต่างสูงมาก

230
00:12:50,895 --> 00:12:52,980
เหมือนมีหลายๆ ประเทศ
รวมกันเป็นสหพันธรัฐ

231
00:12:53,063 --> 00:12:55,191
ซึ่งจะเห็นได้ชัด เมื่อคุณมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่

232
00:12:55,274 --> 00:12:58,110
คุณจะบอกได้เลยว่าคนอเมริกัน
แต่ละกลุ่มต่างกันยังไง

233
00:12:58,194 --> 00:12:59,195
บรรยากาศต่างกัน

234
00:12:59,278 --> 00:13:00,738
คนแถบอีสต์โคสต์ต่างจากแถบเวสต์โคสต์

235
00:13:00,821 --> 00:13:02,323
แตกต่างกันชัดเจน บอกได้เลย

236
00:13:02,406 --> 00:13:05,117
คนอเมริกันแถบอีสโคสต์จะขึงขังกว่า

237
00:13:06,452 --> 00:13:09,163
ส่วนฝั่งเวสต์โคสต์จะออกแนวสบายๆ

238
00:13:10,664 --> 00:13:11,999
ครับ

239
00:13:14,043 --> 00:13:17,880
ในอเมริกาฝั่งอีสต์โคสต์นี่เหมือน
ทุกคนยังรบกับอังกฤษกันอยู่

240
00:13:19,882 --> 00:13:21,342
เหมือนยังรบกันไม่จบไม่สิ้น

241
00:13:21,926 --> 00:13:24,261
ทุกวันในนิวยอร์ก ทุกวันเลยนะ ก็จะมี...

242
00:13:25,721 --> 00:13:27,264
"แม่งเอ๊ย เดินอยู่ไม่เห็นหรือไง"

243
00:13:28,808 --> 00:13:30,726
เหมือนอาการเครียด
ส่งต่อมาทางพันธุกรรม

244
00:13:31,685 --> 00:13:32,978
เหมือนในเกมอัสแซสซินส์ครีด

245
00:13:33,938 --> 00:13:36,273
ซึ่งพอพวกเขาย้ายมาทางตะวันตก
ก็จะใจเย็นลงหน่อย

246
00:13:36,357 --> 00:13:39,109
สิ่งเหล่านี้ปรากฏอยู่ในคำขวัญของแต่ละรัฐ

247
00:13:39,193 --> 00:13:41,487
ทัศนคติของคนในแต่ละรัฐ

248
00:13:41,570 --> 00:13:43,113
สะท้อนอยู่ในคำขวัญประจำรัฐ

249
00:13:43,197 --> 00:13:46,408
คำขวัญรัฐแถบอีสต์โคสต์จะขึงขังกว่ามาก

250
00:13:46,492 --> 00:13:49,453
เพราะคำขวัญเหล่านั้น
ตั้งขึ้นในช่วงสงคราม

251
00:13:49,912 --> 00:13:54,458
สงครามปฏิวัติอเมริกาจึงฝัง
อยู่ในหัวของคนจากรัฐเหล่านั้น

252
00:13:54,542 --> 00:13:56,585
ยกตัวอย่าง คำขวัญประจำรัฐแถบอีสต์โคสต์

253
00:13:56,669 --> 00:13:58,254
เช่น คำขวัญประจำรัฐนิวแฮมป์เชียร์

254
00:13:58,963 --> 00:14:01,924
คือ "ยอมตาย ไม่ยอมไร้เสรีภาพ"

255
00:14:06,929 --> 00:14:08,973
เป็นคำขวัญที่ขึงขังมาก

256
00:14:11,100 --> 00:14:13,686
ถ้าคุณมาจากนิวแฮมป์เชียร์
และอาศัยอยู่ที่นั่น

257
00:14:13,769 --> 00:14:16,313
คุณต้องเคยตั้งคำถามบ้างแหละว่า...

258
00:14:16,939 --> 00:14:19,525
"เราจะยึดมั่นในคำขวัญนี้แค่ไหนดี
เพราะว่า...

259
00:14:19,817 --> 00:14:23,404
เพราะตอนนี้ฉันรู้สึกไร้เสรีภาพมากเลย
ที่ต้องมาต่อคิวส่งไปรษณีย์อยู่แบบนี้

260
00:14:23,487 --> 00:14:24,363
ก็ไม่รู้สินะ

261
00:14:24,446 --> 00:14:26,365
หรือฉันควรทำตามคำขวัญรัฐให้รู้แล้วรู้รอด!"

262
00:14:29,577 --> 00:14:33,747
หรืออย่างคำขวัญประจำรัฐเพนซิลเวเนีย
หรือรัฐแมสซาชูเซตส์

263
00:14:33,831 --> 00:14:36,709
ก็สมเป็นรัฐแถบอีสต์โคตส์
คำขวัญเป็นภาษาละติน

264
00:14:36,792 --> 00:14:39,378
ประมาณว่า "จงสู้เพื่อเสรีภาพ
ไม่งั้นข้าจะตัดหัวเจ้า"

265
00:14:39,461 --> 00:14:42,214
ฟังดูเหมือนเป็นชื่อภาคมหาศึกชิงบัลลังก์

266
00:14:42,298 --> 00:14:43,966
แต่มันเป็นภาษาที่ตายแล้ว
ผมสรุปมาให้

267
00:14:45,509 --> 00:14:47,595
แต่พอมาฝั่งตะวันตก
คนแถบนั้นก็จะไม่ขึงขังเท่า

268
00:14:47,678 --> 00:14:50,472
เช่น ถ้าคุณมุ่งไปทางตะวันตกเฉียงใต้
สู่รัฐเทนเนสซี

269
00:14:51,223 --> 00:14:53,475
คำขวัญประจำรัฐเทนเนสซี

270
00:14:54,184 --> 00:14:57,563
คือ "การเกษตรและการค้า"

271
00:15:02,526 --> 00:15:04,445
ลองเทียบกับ "ยอมตาย ไม่ยอมไร้เสรีภาพ"

272
00:15:06,530 --> 00:15:09,533
"การเกษตรและการค้า"
ไม่ได้เรียกร้องให้ทำอะไรด้วยซ้ำ

273
00:15:12,036 --> 00:15:15,247
ไม่ใช่ว่า "จงทำการเกษตรและการค้า"

274
00:15:17,625 --> 00:15:19,501
เป็นคำขวัญที่ไม่มีคำกริยาเลย

275
00:15:20,669 --> 00:15:23,088
เข้าใจไหมครับ คือไม่มีภาคแสดง

276
00:15:23,547 --> 00:15:26,175
คำขวัญนั้นจึงไม่ใช่ประโยคคำสั่ง
เป็นแค่แนวคิด

277
00:15:28,218 --> 00:15:29,637
ราวกับว่าพอทุกคนไปถึงเทนเนสซี

278
00:15:29,720 --> 00:15:32,514
แล้วก็รู้สึกว่า "คุณพระ
ที่นี่แดดดีจริงๆ เลย!

279
00:15:33,182 --> 00:15:34,850
แบบนี้ต้องการเกษตรกับ...

280
00:15:35,559 --> 00:15:36,977
การค้า ต้องสองอย่างนี้นี่แหละ

281
00:15:37,603 --> 00:15:38,604
แต่ไว้วันหลัง"

282
00:15:40,022 --> 00:15:42,399
แล้วพอคุณมุ่งตะวันตกเฉียงใต้ต่อไป
จนถึงเท็กซัส

283
00:15:42,816 --> 00:15:45,152
คำขวัญประจำรัฐเท็กซัส คือ...

284
00:15:45,694 --> 00:15:47,905
มีใครในนี้รู้คำขวัญประจำรัฐเท็กซัสบ้างไหมครับ

285
00:15:47,988 --> 00:15:49,740
ถึงตอบผิด ผมก็ไม่ล้อคุณหรอก

286
00:15:50,157 --> 00:15:52,451
"รัฐดาวเดี่ยว" เข้าใจเดา แต่ไม่ใช่ครับ

287
00:15:54,119 --> 00:15:55,746
- มีใครอีกไหม
- "อย่าเหยียบย่ำข้า"

288
00:15:55,829 --> 00:15:57,873
"อย่าเหยียบย่ำข้า"
เดาได้ดีครับ แต่ยังไม่ใช่

289
00:16:00,042 --> 00:16:02,378
"จงจำศึกอลาโม"
เดาอะไรมาเนี่ย ไม่ใช่ครับ

290
00:16:05,047 --> 00:16:08,217
จะปล่อยให้คนต่างชาติคนนี้
สอนพวกคุณเรื่องประเทศคุณเองจริงๆ เหรอ

291
00:16:08,717 --> 00:16:10,302
ประธานาธิบดีของคุณคงไม่ถูกใจสิ่งนี้

292
00:16:10,970 --> 00:16:12,096
แต่ก็น่าจะประมาณนี้ใช่ไหม

293
00:16:12,179 --> 00:16:15,432
ประมาณว่า "คว้าปืน"
"อย่าแหยมกับเท็กซัส"

294
00:16:15,516 --> 00:16:16,767
"อย่าซ่ากับเท็กซัส"

295
00:16:16,850 --> 00:16:19,144
"เท็กซัสแดนคนจริง"
"สร้างกำแพง"

296
00:16:19,228 --> 00:16:20,104
"ช่างแม่เอ็ง"

297
00:16:23,023 --> 00:16:25,734
ไม่ใช่เลย คำขวัญประจำรัฐเท็กซัส

298
00:16:25,818 --> 00:16:27,194
คือ "มิตรภาพ"

299
00:16:34,952 --> 00:16:37,371
คำขวัญประจำรัฐเท็กซัส

300
00:16:37,454 --> 00:16:38,872
ตรงกันข้าม...

301
00:16:40,040 --> 00:16:42,584
กับภาพลักษณ์ทุกอย่างของเท็กซัสเลย

302
00:16:43,460 --> 00:16:45,671
เป็นความล้มเหลวครั้งยิ่งใหญ่
ของฝ่ายประชาสัมพันธ์

303
00:16:47,047 --> 00:16:49,925
ประจำรัฐเท็กซัสเลยนะครับ
ที่นำเสนอภาพลักษณ์ผิดไปได้ขนาดนี้

304
00:16:50,134 --> 00:16:52,720
ทุกคนคิดว่าคำขวัญคือ "ไปตายซะ"
ที่จริงคือ "มิตรภาพ"

305
00:16:54,638 --> 00:16:56,807
ผิดไปไกลเลย

306
00:16:59,685 --> 00:17:01,812
ทุกคนสบายๆ กันแบบนี้เลย
ตอนที่มาถึงเท็กซัสใหม่ๆ

307
00:17:01,895 --> 00:17:03,105
ทุกคนมี "มิตรภาพ"

308
00:17:03,856 --> 00:17:05,149
แล้วพอคุณไปถึงแคลิฟอร์เนีย

309
00:17:05,232 --> 00:17:08,068
คำขวัญประจำรัฐแคลิฟอร์เนีย
คือ "ยูเรก้า!"

310
00:17:08,152 --> 00:17:09,194
"เราทำได้แล้ว!

311
00:17:09,278 --> 00:17:11,363
เราหนีคนอังกฤษ
มาไกลที่สุดเท่าที่ทำได้แล้ว

312
00:17:11,447 --> 00:17:13,073
ช่างหัวพวกมัน

313
00:17:13,157 --> 00:17:16,326
เปิดเสรีกัญชา สร้างหนัง
อยากทำอะไรก็ทำ!"

314
00:17:17,786 --> 00:17:19,538
ชะตาฟ้าลิขิต!

315
00:17:24,376 --> 00:17:27,796
การได้พบกับคนอเมริกันหลายๆ แบบ
ก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน

316
00:17:28,422 --> 00:17:32,009
ผมคิดว่าในหมู่คนอเมริกันทั้งหมด
ที่ผมได้พบ ทั้งจากเชื้อชาติต่างๆ

317
00:17:32,092 --> 00:17:33,177
จากชาติพันธุ์ต่างๆ

318
00:17:33,260 --> 00:17:36,221
จากเมืองต่างๆ ผมว่าชาวแอฟริกันอเมริกัน

319
00:17:36,305 --> 00:17:39,975
คือกลุ่มที่เจ๋งที่สุด นะครับ

320
00:17:41,602 --> 00:17:43,812
พวกเขาเจ๋งที่สุด ทำอะไรก็ดีไปหมด

321
00:17:43,896 --> 00:17:46,398
ทำอะไรก็ราบรื่นไปหมด

322
00:17:47,483 --> 00:17:51,445
กีฬา วิทยาศาสตร์ ดนตรี ประธานาธิบดี
เนี่ย ทำอะไรก็ดีไปหมด

323
00:17:57,117 --> 00:17:58,368
พวกเขามีสไตล์

324
00:17:58,952 --> 00:18:00,662
คนดำมีสไตล์

325
00:18:01,497 --> 00:18:03,248
ต้องยอมรับว่าพวกเขามีสไตล์

326
00:18:04,124 --> 00:18:05,292
คนดำมีสไตล์

327
00:18:05,375 --> 00:18:07,628
ขนาดกลุ่มเชิดชูคนขาวยังยอมรับ
"ใช่ พวกเขามีสไตล์"

328
00:18:09,546 --> 00:18:11,507
ความเท่ที่ไม่อาจปฏิเสธได้

329
00:18:12,049 --> 00:18:16,470
คนดำนี่โคตรเจ๋ง เอาคำที่คนอื่น
เหยียดชาติพันธุ์ตัวเองมาใช้เฉยเลย

330
00:18:17,221 --> 00:18:18,555
เนี่ย เจ๋งขนาดนั้นเลยนะ

331
00:18:18,639 --> 00:18:23,268
ชนกลุ่มน้อยกลุ่มอื่นๆ ในอเมริกา
ไม่เจ๋งพอที่จะฉวยใช้คำเหยียดชาติพันธุ์ตัวเอง

332
00:18:24,144 --> 00:18:26,647
คุณไม่มีทางได้เห็นคนจีนเดินทักทายกันว่า

333
00:18:26,730 --> 00:18:29,024
"เฮ้ย ว่าไง ไอ้เจ๊ก

334
00:18:32,236 --> 00:18:33,487
ไอ้เจ๊กเพื่อนฉันอยู่ไหน

335
00:18:35,447 --> 00:18:36,990
ขอเสียงหน่อย เจ้าพวกเจ๊ก

336
00:18:38,700 --> 00:18:39,576
ไอ้เจ๊ก

337
00:18:41,870 --> 00:18:43,747
เฮ้ย ผิวเหลืองต่อไปนะ ว่าไง"

338
00:18:47,584 --> 00:18:48,669
ฟังดูแย่มาก

339
00:18:51,130 --> 00:18:55,008
เสียงเหมือนเล็บขูดกระดานดำ "ไอ้เจ๊ก!"

340
00:18:58,762 --> 00:18:59,763
ผมว่า...

341
00:19:00,430 --> 00:19:03,475
อเมริกาตกอยู่ในความแตกแยกทางการเมือง
จะเห็นได้จากหลายๆ สิ่ง

342
00:19:04,643 --> 00:19:07,604
ไม่ว่าจะพูดเรื่องอะไร คุณก็มัก
ลดทอนประเด็นให้เป็นเรื่องการเมือง

343
00:19:07,688 --> 00:19:09,606
ซึ่งก็มักลดทอนต่อไปว่าเป็นเรื่องชาติพันธุ์

344
00:19:09,690 --> 00:19:11,775
ผมว่าเราควรถอยหลัง
จากเรื่องชาติพันธุ์กันคนละก้าว

345
00:19:11,859 --> 00:19:14,069
นานๆ ครั้งก็ได้ มาคุยกันในฐานะมนุษย์โลก

346
00:19:14,153 --> 00:19:15,154
ผมจะบอกอะไรให้นะ

347
00:19:15,237 --> 00:19:17,156
ผมว่าประเทศนี้ต้องมี
คนเอเชียให้มากกว่านี้

348
00:19:17,239 --> 00:19:20,534
ที่มีตอนนี้ยังไม่พอ

349
00:19:22,744 --> 00:19:23,704
ที่มีตอนนี้ยังไม่พอ

350
00:19:23,787 --> 00:19:26,039
ตอนนี้ เรามีกันอยู่ราว
ร้อยละ 5.6 ของประชากรทั้งหมด

351
00:19:26,123 --> 00:19:27,708
เราต้องทำให้ตัวเลขนั้นเพิ่มขึ้น

352
00:19:29,334 --> 00:19:32,212
ประเทศนี้ต้องมีคนเอเชียให้มากขึ้น

353
00:19:32,296 --> 00:19:33,338
จะบอกให้ว่าทำไม

354
00:19:33,422 --> 00:19:36,633
เพราะพวกเราคือผู้ตัดสินที่เป็นกลาง...

355
00:19:39,636 --> 00:19:41,180
ในสงครามชาติพันธุ์ที่ยังไม่สิ้นสุด...

356
00:19:42,848 --> 00:19:44,433
ระหว่างคนขาวกับคนดำ

357
00:19:45,642 --> 00:19:47,436
เพราะทั้งสองฝ่ายไม่สนใจเราเลย

358
00:19:48,353 --> 00:19:49,938
ส่วนเราก็ไม่สนใจทั้งสองฝ่าย

359
00:19:55,569 --> 00:19:56,695
ไว้ใจเราได้เลย

360
00:19:58,280 --> 00:20:01,074
เวลาเราบอกอะไรพวกคุณ
เราไม่มีอคติ ไม่มีวาระแฝง

361
00:20:01,158 --> 00:20:03,327
เราบอกคุณตามตรง
เพราะเราไม่สนใจหรอก

362
00:20:04,536 --> 00:20:07,414
พักหลังๆ มานี้มีการปะทะกันบ่อยมากในอเมริกา

363
00:20:07,497 --> 00:20:09,249
คนขาวโทรแจ้งตำรวจ

364
00:20:09,333 --> 00:20:11,960
เพราะเห็นคนดำทำอะไรที่ไม่มีพิษมีภัย

365
00:20:12,044 --> 00:20:13,503
เช่น ย่างบาร์บีคิวในสวน

366
00:20:16,298 --> 00:20:17,966
หรือเดินเข้าบ้านตัวเอง

367
00:20:21,470 --> 00:20:24,264
คราวหน้าถ้ารู้สึกโดนคุกคาม
ไม่ต้องโทรแจ้งตำรวจหรอก

368
00:20:24,973 --> 00:20:25,891
ให้โทรหาคนเอเชีย

369
00:20:27,434 --> 00:20:30,604
เราจะช่วยตัดสินชี้ขาดทุกเรื่องให้คุณ...

370
00:20:31,521 --> 00:20:33,398
อย่างยุติธรรม ไร้อคติ

371
00:20:34,524 --> 00:20:35,859
เพราะเราไม่สนใจ

372
00:20:36,818 --> 00:20:39,571
สมมติถ้าคุณโทรเรียกเราไปสตาร์บัคส์
เราก็จะบอกว่า...

373
00:20:40,572 --> 00:20:43,408
"หา คนดำสองคนนี้น่ะเหรอ
เขาก็นั่งดื่มกาแฟของเขาอยู่ดีๆ

374
00:20:43,492 --> 00:20:45,535
กลับไปดื่มลาเต้ของคุณไป
แล้วก็หุบปากซะนะ"

375
00:20:47,496 --> 00:20:48,497
ครับ

376
00:20:51,041 --> 00:20:52,960
เชื่อใจเราได้ เพราะเราไม่สนใจ

377
00:20:54,044 --> 00:20:56,004
เพราะสีผิวเราไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง

378
00:20:58,590 --> 00:21:02,177
ไม่เกี่ยวเลย ไม่ว่าจะเป็นเอ็นเอฟแอล
หรือเอ็นบีเอ คนเอเชียไม่มีเอี่ยวด้วยเลย

379
00:21:04,304 --> 00:21:05,931
เราเลยไม่สนใจหรอกว่า...

380
00:21:06,723 --> 00:21:08,475
ใครมันจะไปคุกเข่าที่ไหน โอเคนะ

381
00:21:08,558 --> 00:21:12,062
ผมไม่สนหรอกว่าคุณจะวิเคราะห์ดราฟต์ตัว
ในเกมแฟนตาซีฟุตบอลกันยังไง

382
00:21:12,354 --> 00:21:14,523
เราแค่อยากแก้ปัญหา

383
00:21:14,940 --> 00:21:18,652
ชาวเอเชียในอเมริกา
แค่อยากแก้ปัญหา

384
00:21:18,735 --> 00:21:22,656
เราไม่หลงไปกับความตื่นตาตื่นใจ
ในวงการมายา

385
00:21:22,739 --> 00:21:25,492
เราแค่อยากแก้ปัญหา
ก็เลยบอกพวกคุณตามตรง

386
00:21:25,575 --> 00:21:26,702
ไว้ใจเราได้เลย...

387
00:21:27,744 --> 00:21:28,912
เราพูดความจริงแน่นอน

388
00:21:29,454 --> 00:21:30,872
โอเคนะครับ

389
00:21:32,291 --> 00:21:34,835
ความจริงที่ไม่น่าฟัง ก็ยังเป็นความจริง

390
00:21:35,544 --> 00:21:36,795
เช่น ฟังนะคนขาว...

391
00:21:37,337 --> 00:21:38,380
ฟัง...

392
00:21:38,797 --> 00:21:40,924
"โบฮีเมียนแรปโซดี" ห่วยแตก

393
00:21:43,427 --> 00:21:46,596
เพลงบ้าอะไร เต้นก็ไม่ได้

394
00:21:48,724 --> 00:21:52,477
ให้ตายสิ เลิกมายืนล้อมวงกันในงานปาร์ตี้
แล้วสวดเนื้อเพลงนี้ได้แล้ว

395
00:21:54,313 --> 00:21:57,566
ถ้าอดไม่ได้จริงๆ ก็เก็บไว้สวดตอนอาบน้ำนะ

396
00:21:57,649 --> 00:21:59,359
ไม่ได้เกลียดนะ ผมไม่ได้เกลียดพวกคุณ

397
00:22:00,527 --> 00:22:02,988
แค่แจ้งเพื่อทราบเฉยๆ
บอกให้รู้ไว้

398
00:22:04,823 --> 00:22:06,116
รับได้หรือไม่ได้ก็ช่าง

399
00:22:07,409 --> 00:22:09,953
อีกฝั่งเราก็ไม่เว้นหรอกครับ
ต้องบอกทั้งสองฝั่ง

400
00:22:10,245 --> 00:22:11,663
ฟังนะ คนดำ

401
00:22:11,747 --> 00:22:13,665
เจ้าพวกชอบเสียงดังในโรงหนัง

402
00:22:13,749 --> 00:22:16,960
นี่ก็เหมือนกัน ผมไม่ได้เกลียดพวกคุณ

403
00:22:17,502 --> 00:22:20,047
เราแค่อยากแก้ปัญหา แค่นั้นเองจริงๆ

404
00:22:21,465 --> 00:22:23,133
ทั้งสองฝ่ายเลย เราแค่หาวิธีแก้ปัญหา

405
00:22:24,009 --> 00:22:25,510
แค่นั้นเลยจริงๆ

406
00:22:27,137 --> 00:22:29,598
เราต้องการประธานาธิบดีเชื้อสายเอเชีย
บอกตรงๆ เลย

407
00:22:33,560 --> 00:22:36,563
ผู้ชายหรือผู้หญิงก็ได้

408
00:22:36,646 --> 00:22:38,690
หาประธานาธิบดีเชื้อสายเอเชีย
เข้าทำเนียบขาว

409
00:22:38,774 --> 00:22:40,525
เราแก้ปัญหาเรื่องชาติพันธุ์ได้ในหนึ่งสัปดาห์

410
00:22:42,736 --> 00:22:46,281
ผมรับรองเลย ขอแค่แปดวัน
รับรองเห็นผล

411
00:22:47,074 --> 00:22:49,659
เพราะเราไม่สนใจหรอก
เราแค่อยากแก้ปัญหา

412
00:22:49,826 --> 00:22:53,663
ลองนึกดูสิว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าให้คนเอเชียดำรงตำแหน่งในรัฐบาล

413
00:22:54,831 --> 00:22:55,874
ให้ตายเถอะ

414
00:22:57,542 --> 00:23:00,754
คนเอเชียในรัฐบาลไล่รายการปัญหาไปทีละอย่าง

415
00:23:00,837 --> 00:23:03,840
แก้ปัญหาไปทีละอย่าง โดยไม่มีวาระแฝง

416
00:23:03,924 --> 00:23:05,675
ตรรกะล้วนๆ

417
00:23:11,765 --> 00:23:14,267
ไล่แก้ปัญหาไปทีละอย่าง
"ขอให้ยั่งยืนและรุ่งเรือง"

418
00:23:14,726 --> 00:23:16,853
"ไอ้นี่โอเค ไอ้นั่นใช้การได้
ไอ้นู่นดีมาก

419
00:23:16,937 --> 00:23:18,438
แบ่งแยกอำนาจ สุดยอดเลย

420
00:23:18,522 --> 00:23:20,357
ไอ้นั่นใช้การได้ดีเกือบตลอด
อันนั้นโอเค

421
00:23:20,440 --> 00:23:22,150
อันนั้นโอเค อันนี้ไม่โอเค อันนี้ก็ไม่โอเค

422
00:23:22,234 --> 00:23:25,278
สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมไม่โอเค
ประกันสุขภาพไม่โอเค...

423
00:23:25,362 --> 00:23:29,074
ทำหน้าที่ของตัวเองสิวะ"
ตบหน้าเรียกสติ

424
00:23:31,451 --> 00:23:34,830
ดูเหมือนว่ารัฐสภาประเทศนี้
จะมีอาการติดขัด ทุกเก้าเดือน

425
00:23:34,913 --> 00:23:37,165
ทุกคนเอาแต่ขู่ว่ารัฐบาลจะหยุดทำงาน

426
00:23:37,249 --> 00:23:38,208
รัฐบาลหยุดทำงานเหรอ

427
00:23:38,291 --> 00:23:40,961
ถ้าให้คนเอเชียเข้าสภา
รับรองว่าไม่มีรัฐบาลหยุดทำงาน

428
00:23:42,462 --> 00:23:44,423
เราไม่เคยหยุดทำงาน

429
00:23:48,343 --> 00:23:51,179
ขนาดคริสต์มาส เรายังไม่หยุดเลย
เข้าใจบ้างไหม

430
00:23:54,141 --> 00:23:55,851
วันหยุดเราก็ยังทำงาน

431
00:23:56,351 --> 00:23:59,855
ทุกๆ เมืองในอเมริกา
ถ้าคุณเกิดหิวตอนตีสาม คุณจะไปที่ไหน

432
00:23:59,938 --> 00:24:01,940
ก็ไปที่ไชน่าทาวน์ยังไงเล่า

433
00:24:02,649 --> 00:24:05,193
เพราะร้านอาหารที่นั่นราคาถูก
อร่อย และร้านยังไม่ปิด

434
00:24:06,403 --> 00:24:08,447
นี่ไม่ใช่เหรอ ประเทศที่คุณต้องการ

435
00:24:08,947 --> 00:24:10,782
เราไม่เคยหยุดทำงาน

436
00:24:11,450 --> 00:24:14,494
วันขอบคุณพระเจ้าไม่มีความหมายอะไร

437
00:24:19,916 --> 00:24:22,294
รู้ไหมว่ามันไร้ความหมายต่อผมขนาดไหน

438
00:24:22,836 --> 00:24:25,172
ไอ้แนวคิดเรื่องวันขอบคุณพระเจ้าเนี่ย

439
00:24:26,381 --> 00:24:27,966
ไก่งวงเนี่ยนะ เนื้อแห้งจะตาย

440
00:24:35,891 --> 00:24:38,727
ถ้าต้องกินไก่งวง ขอหนีไปแก้ปัญหา
ประกันสุขภาพดีกว่า ว่าไงล่ะ

441
00:24:39,561 --> 00:24:40,937
นี่ไม่ใช่เหรอ ผู้นำที่คุณต้องการ

442
00:24:41,021 --> 00:24:43,648
ขอเถอะครับ ถ้ามีโอกาส
ก็ลงคะแนนให้คนเอเชีย

443
00:24:43,732 --> 00:24:45,859
ขณะคุณกินอาหาร เราก็ยังทำงาน

444
00:24:49,946 --> 00:24:52,824
เราได้คะแนนเสียงแน่ คนเอเชียทั้งหลาย
ได้คะแนนเสียงแน่นอน

445
00:24:52,908 --> 00:24:55,869
ผมพูดเลยว่า ทุกคนต้องการเรา
เราแค่ต้องตะล่อมพวกเขาหน่อย

446
00:24:56,161 --> 00:24:57,120
ทุกคนรักเรา

447
00:24:57,204 --> 00:25:00,040
ชาวยิวจะลงคะแนนให้เรา

448
00:25:00,123 --> 00:25:03,293
เพราะอย่างที่บอก มีแค่พวกเรา
ที่ทำอาหารขายพวกเขาในช่วงคริสต์มาส

449
00:25:04,711 --> 00:25:06,421
รสชาติอาหารก็ถูกปาก

450
00:25:07,797 --> 00:25:10,050
ชาวอิตาลีกับชาวกรีกจะลงคะแนนให้เรา

451
00:25:10,133 --> 00:25:12,802
เพราะเรามีวัฒนธรรมร่วม
ในการกินอาหารพร้อมหน้าพร้อมตา

452
00:25:12,886 --> 00:25:14,262
และพวกเราตีลูกเหมือนกัน

453
00:25:18,975 --> 00:25:20,227
เรารู้ว่าต้องแลกด้วยอะไร

454
00:25:21,603 --> 00:25:23,146
เพื่อให้เด็กโตมาเป็นคนดี

455
00:25:26,816 --> 00:25:29,569
คนดำ... คนดำจะลงคะแนนให้เรา

456
00:25:29,653 --> 00:25:31,613
เพราะเราไม่ใช่คนขาว

457
00:25:37,452 --> 00:25:41,414
ไม่ใช่ว่ายังไงคนดำก็ไม่เลือกคนขาวนะ
แต่ถ้าคุณสมบัติอื่นๆ เหมือนกันหมด

458
00:25:42,249 --> 00:25:44,626
คนดำจะเลือกคนที่ไม่ใช่คนขาว
นั่นเป็นเกณฑ์ตัดสินชี้ขาด

459
00:25:44,709 --> 00:25:46,127
นั่นแหละที่ผมอยากจะบอก

460
00:25:46,211 --> 00:25:48,797
อย่านิ่งนอนใจไป
คุณยังต้องหาเสียงกับคนดำอยู่ดี

461
00:25:48,880 --> 00:25:51,174
แต่คุณได้เปรียบ คุณมีแต้มต่อนะครับ

462
00:25:52,759 --> 00:25:53,843
แล้วก็...

463
00:25:54,219 --> 00:25:57,180
ชาวลาตินกับชาวอินเดีย
จะลงคะแนนให้เรา

464
00:25:57,264 --> 00:25:58,557
ใช่ เพราะว่าเรา...

465
00:25:59,724 --> 00:26:02,394
เพราะอาหารของพวกเรา
มีข้าวเหมือนกันมั้ง ไม่รู้สิ

466
00:26:03,728 --> 00:26:05,105
ผมไม่ได้รู้ไปหมดทุกอย่าง

467
00:26:06,606 --> 00:26:08,149
แต่ต้องมีจุดร่วมสักอย่างแหละน่า

468
00:26:10,318 --> 00:26:12,362
เราตีลูกเหมือนกันด้วย จริงๆ นะ...

469
00:26:13,822 --> 00:26:16,950
จริงๆ นะ การตีลูกนี่แหละ
คือสิ่งที่จะหลอมรวม...

470
00:26:17,367 --> 00:26:20,996
ชาติพันธุ์ส่วนใหญ่เข้าไว้ด้วยกัน
ในกำปั้นที่ใช้ทุบตีลูก

471
00:26:22,455 --> 00:26:24,583
นึกดูสิว่ามันจะเป็นแรงบันดาลใจได้ดีแค่ไหน

472
00:26:24,666 --> 00:26:26,126
ถ้าเรามีประธานาธิบดีเอเชียคนแรก

473
00:26:26,209 --> 00:26:28,378
นั่นเป็นสุดยอดแรงบันดาลใจที่จะส่งตรง

474
00:26:28,461 --> 00:26:30,255
ถึงเด็กๆ เชื้อสายเอเชียทั่วอเมริกา

475
00:26:30,338 --> 00:26:33,425
ถ้าเรามีประธานาธิบดีเอเชียคนแรก
เราก็จะได้เข้าหาเด็กๆ ชาวเอเชีย

476
00:26:33,508 --> 00:26:35,760
ทั่วอเมริกา เพื่อบอกว่า

477
00:26:35,844 --> 00:26:36,886
"ฟังนะ ลูก

478
00:26:37,637 --> 00:26:39,014
ลูกไม่จำเป็นต้องเป็น...

479
00:26:40,098 --> 00:26:41,975
แค่ศัลยแพทย์ทางประสาท

480
00:26:48,565 --> 00:26:51,234
ท้องฟ้า... ท้องฟ้าเปิดกว้าง!

481
00:26:52,569 --> 00:26:54,571
ไม่มีเพดานไม้ไผ่มากั้นขวาง!

482
00:26:55,155 --> 00:26:58,700
ขอแค่เลิกบ่น แล้วตั้งใจเรียนให้มากขึ้น...
ไอ้เด็กเปรต"

483
00:27:01,036 --> 00:27:02,579
คุณต้องผลักดันแรงบันดาลใจนั้น

484
00:27:03,121 --> 00:27:04,623
เป็นภาพจำที่แปลกดีนะครับ

485
00:27:05,248 --> 00:27:07,292
ที่ดันมาเกี่ยวข้องกับชาติพันธุ์ของคุณ

486
00:27:07,751 --> 00:27:12,005
ภาพจำที่ว่าพ่อแม่ชาวเอเชีย
อยากให้ลูกๆ เป็นหมอ

487
00:27:12,422 --> 00:27:15,717
เป็นภาพจำที่แปลกมาก
เพียงเพราะคุณเป็นชาวเอเชีย

488
00:27:15,800 --> 00:27:17,677
อะไรก็ไม่รู้ แล้วมันดีหรือไม่ดี

489
00:27:17,761 --> 00:27:20,555
ผมว่าก็ดีนะ อย่างน้อยก็เอามาล้อได้สนุกปาก

490
00:27:20,639 --> 00:27:21,514
ใช่ไหม

491
00:27:21,973 --> 00:27:23,767
พ่อแม่ชาวเอเชียอยากให้ลูกๆ เป็นหมอ

492
00:27:23,850 --> 00:27:25,435
ที่แปลกก็เพราะมันเป็นเรื่องจริง

493
00:27:25,518 --> 00:27:27,646
ผมรู้ เพราะพ่อแม่ผมก็ต้องการแบบนั้น

494
00:27:27,729 --> 00:27:30,148
ท่านอยากให้ลูกๆ เป็นหมอ
จนเหมือนหมกมุ่น

495
00:27:30,231 --> 00:27:31,608
อยากให้ลูกเป็นหมอ

496
00:27:31,691 --> 00:27:34,027
แต่มันก็ซับซ้อนซ่อนเงื่อนด้วยเช่นกัน

497
00:27:34,110 --> 00:27:37,530
เพราะเวลาที่พ่อแม่ชาวเอเชีย
อยากให้ลูกๆ เป็นหมอ

498
00:27:38,156 --> 00:27:41,701
พอมาไล่เรียงเหตุผล ก็จะพบว่า
การช่วยเหลือผู้คนกลับอยู่ข้อสุดท้าย

499
00:27:47,832 --> 00:27:50,001
หรือบางทีถ้าไล่เรียงเหตุผลดู...

500
00:27:51,044 --> 00:27:52,962
ก็อาจจะไม่เจอเหตุผลข้อที่ว่านี้เลยก็ได้

501
00:27:53,046 --> 00:27:55,882
การช่วยเหลือผู้คนเป็นเหมือน
ผลพลอยได้ที่พ่อแม่ไม่อยากได้...

502
00:27:58,468 --> 00:28:00,428
จากการที่ลูกประกอบอาชีพด้านการแพทย์

503
00:28:01,054 --> 00:28:03,348
อย่างตอนที่พ่อแม่เห็นงานลูกครั้งแรก
พ่อแม่แทบไม่เชื่อสายตา

504
00:28:03,431 --> 00:28:05,600
พ่อแม่บอกว่า "อะไรกันเนี่ย
ลูกต้องช่วยคนอื่นด้วยเหรอ

505
00:28:06,351 --> 00:28:08,311
ยังไงก็เถอะ รีบจัดการให้พ้นทาง

506
00:28:09,437 --> 00:28:13,358
อย่าให้มันมาขวางทาง
สิ่งที่เราต้องการจริงๆ

507
00:28:13,441 --> 00:28:15,777
นั่นคือเงินทองและเกียรติยศ ใช่ไหม"

508
00:28:16,945 --> 00:28:18,863
เงินทองและเกียรติยศ

509
00:28:18,947 --> 00:28:21,408
เพราะถ้าคุณเป็นคนอพยพรุ่นแรก

510
00:28:21,491 --> 00:28:24,619
การที่ลูกเป็นหมอ คือวิธีที่เร็วที่สุด

511
00:28:24,703 --> 00:28:27,372
ในการพลิกฐานะในชั่วรุ่นอายุคน

512
00:28:27,455 --> 00:28:30,792
ได้ทั้งความน่าเชื่อถือ
ได้ทั้งความยำเกรง ได้ทั้งเงิน

513
00:28:30,875 --> 00:28:32,752
คุณพลิกชะตาตระกูลคุณได้เลย

514
00:28:33,461 --> 00:28:35,880
เริ่มจากศูนย์ จนมาเป็นหมอ

515
00:28:38,007 --> 00:28:42,303
ที่แปลกอีกอย่างก็คือ
พ่อแม่ชาวเอเชียคือคนกลุ่มสุดท้าย

516
00:28:42,387 --> 00:28:44,097
ที่คุณจะเกลี้ยกล่อมให้ไปหาหมอได้สำเร็จ

517
00:28:49,769 --> 00:28:52,897
คนพวกนี้ไม่เคยไปหาหมอ

518
00:28:53,898 --> 00:28:55,859
แต่ทั้งชีวิตเอาแต่หมกมุ่นอยู่กับอาชีพหมอ

519
00:28:55,942 --> 00:28:58,069
ไม่มีอะไรทำให้แม่ผมยอมไปหาหมอได้ ไม่มี...

520
00:28:58,153 --> 00:29:00,071
ต่อให้แม่โดนลูกธนูปักตรงนี้

521
00:29:01,156 --> 00:29:03,491
แม่ก็จะพยายามดึงมันออก
เหมือนตัวเองเป็นแรมโบ้

522
00:29:03,742 --> 00:29:06,119
คุณบอกว่า "แม่ ไปหาหมอเถอะ"

523
00:29:06,202 --> 00:29:08,288
แม่จะตอบว่า "ไม่

524
00:29:08,371 --> 00:29:10,123
พวกหมอคิดแต่จะสูบเงินคนอื่น"

525
00:29:15,754 --> 00:29:19,048
คุณถามว่า "แล้วทำไมถึงยัง
อยากให้ลูกเป็นหมออีกล่ะ"

526
00:29:19,507 --> 00:29:23,052
"ก็ฉันอยากให้ลูกๆ สูบเงินคนอื่นบ้างไงเล่า"

527
00:29:24,763 --> 00:29:26,389
"เรื่องแค่นี้แกยังไม่เข้าใจ

528
00:29:26,473 --> 00:29:29,142
เพราะแบบนี้ไง แกถึงไม่ได้เป็นหมอ"

529
00:29:34,856 --> 00:29:36,900
เพราะคนจีนรักเงิน

530
00:29:38,359 --> 00:29:39,527
เรารักเงิน

531
00:29:40,195 --> 00:29:43,072
คนจีนโคตรรักเงินเลย

532
00:29:43,406 --> 00:29:45,283
คุณคิดว่านักร้องแร็ปรักเงินงั้นเหรอ

533
00:29:45,366 --> 00:29:46,534
เราต่างหากที่รักเงิน

534
00:29:48,578 --> 00:29:49,704
รักมากกว่าใคร

535
00:29:49,788 --> 00:29:52,832
คนจีนชอบทุกอย่างที่เกี่ยวกับเงิน
ชอบทำงานหาเงิน ชอบใช้เงิน

536
00:29:52,916 --> 00:29:55,794
ชอบให้เงิน ชอบรับเงิน ชอบโปรยเงิน

537
00:29:55,877 --> 00:29:59,130
คนจีนรักเงินมาก

538
00:29:59,714 --> 00:30:01,424
ถึงขนาดที่มีเทพเจ้าแห่งเงินทอง

539
00:30:03,551 --> 00:30:07,138
ลัทธิเต๋าของจีนมีเทพเจ้ามากมาย
แต่มีอยู่องค์หนึ่ง ที่เป็นเทพเจ้าแห่งเงินทอง

540
00:30:07,222 --> 00:30:09,098
ไฉ่สิ่งเอี้ย เราบูชาเทพเจ้าองค์นี้...

541
00:30:10,725 --> 00:30:11,768
เพื่อให้ได้เงินมากขึ้น!

542
00:30:13,436 --> 00:30:15,355
เราบูชาทุกวัน "นี่ เทพเจ้าแห่งเงินทอง

543
00:30:19,108 --> 00:30:20,109
ขอเงินมากกว่านี้หน่อย"

544
00:30:21,277 --> 00:30:22,654
แล้วท่านก็ประทานเงินให้เรา

545
00:30:24,155 --> 00:30:26,574
เป็นเทพที่ไม่รู้จักมองการณ์ไกล
เงินเฟ้อขึ้นมาจะทำยังไง

546
00:30:27,450 --> 00:30:30,495
ไม่ได้เข้าใจหลักการพื้นฐานของ
เศรษฐศาสตร์มหภาคเลยสักนิด เอาแต่...

547
00:30:31,037 --> 00:30:33,039
เอาแต่โปรยทองแท่งลง ถ้าคุณ...

548
00:30:33,331 --> 00:30:35,250
อธิษฐานขอได้ถูกเวลา "เอาเงินไป

549
00:30:35,333 --> 00:30:37,669
จุดธูปซะ แล้วเอาเงินไป"

550
00:30:39,128 --> 00:30:40,588
แม้กระทั่งช่วงตรุษจีน

551
00:30:41,381 --> 00:30:42,632
วันหยุดที่สำคัญที่สุด

552
00:30:42,715 --> 00:30:44,634
ของคนจีน นั่นคือวันตรุษจีน

553
00:30:44,717 --> 00:30:47,595
เมื่อเราเจอกันในช่วงตรุษจีน

554
00:30:47,679 --> 00:30:49,347
เราจะทักทายกัน

555
00:30:49,430 --> 00:30:51,516
ด้วยคำว่า "กงสี่ฟาไฉ"

556
00:30:51,599 --> 00:30:53,768
หรือ "กงเหย์ฝัดฉ่อย" ในภาษาจีนกวางตุ้ง

557
00:30:53,852 --> 00:30:57,939
ผมว่าพวกคุณคงเคยได้ยินกันนะ
อย่างน้อยก็ "กงสี่ฟาไฉ"

558
00:30:58,022 --> 00:31:00,733
กงสี่ฟาไฉ แปลว่า "ขอให้ร่ำรวย"

559
00:31:08,032 --> 00:31:09,993
ไม่ได้แปลว่า "สวัสดีปีใหม่"

560
00:31:15,164 --> 00:31:19,168
เข้าใจไหมครับ เวลาเจอหน้ากันช่วงตรุษจีน
คำที่เราทักทายกัน

561
00:31:19,252 --> 00:31:21,087
ไม่ใช่ "สวัสดีปีใหม่"

562
00:31:21,170 --> 00:31:23,006
แต่เป็น "ขอให้ร่ำรวย"

563
00:31:24,424 --> 00:31:27,260
ขอให้ร่ำรวย ขอให้ร่ำรวยยิ่งกว่าคนอื่นๆ

564
00:31:27,343 --> 00:31:29,137
ขอให้ร่ำรวยนะเพื่อน

565
00:31:29,220 --> 00:31:31,598
ขอให้นายร่ำรวย ขอให้...
นายอวยพรให้ฉันร่ำรวยด้วยสิ

566
00:31:31,681 --> 00:31:34,851
เราผลัดกันอวยพร...
จะได้ร่ำรวยด้วยกัน

567
00:31:41,858 --> 00:31:44,819
พอเอาเรื่องชาวเอเชียมาเล่าในอเมริกา

568
00:31:46,321 --> 00:31:48,656
ก็ไม่ค่อยเห็นภาพกัน อย่างที่ผม
เล่าเรื่องเทพเจ้าแห่งเงินทอง

569
00:31:48,740 --> 00:31:51,326
พวกคุณก็ผมเหมือนผม
เป็นลัทธิลวงโลก แต่มีจริงๆ นะคุณ

570
00:31:51,784 --> 00:31:53,286
มีจริงนะคุณ จุดธูปรอได้เลย

571
00:31:54,203 --> 00:31:55,204
รวยแน่นอน

572
00:31:58,041 --> 00:32:02,253
ผมย้ายมาอเมริกา
เมื่อเดือนกันยายน ปี 2015

573
00:32:02,337 --> 00:32:06,174
ตอนนั้นผมคิดว่า
ผมมาถึงที่นี่ทันช่วงสุดท้าย

574
00:32:06,507 --> 00:32:07,926
ของอเมริกาสมัยโอบาม่าพอดี

575
00:32:08,343 --> 00:32:12,472
ตอนนั้นผมคิดว่า ผมเข้ามาทันช่วงสุดท้าย
ที่โอบาม่าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี

576
00:32:12,555 --> 00:32:14,974
ซึ่งเป็นเหมือนยุคทองครั้งใหม่ของอเมริกา

577
00:32:15,058 --> 00:32:20,021
แต่กลายเป็นว่าผมมาถึงที่นี่
ในตอนที่โดนัลด์ ทรัมป์ขึ้นเป็นประธานาธิบดี

578
00:32:20,104 --> 00:32:22,065
เหมือนซื้อตั๋วมาดูบียอนเซ่

579
00:32:22,148 --> 00:32:24,734
แต่ได้ดูโดนัลด์ ทรัมป์แทน

580
00:32:33,701 --> 00:32:36,955
นึกว่าจะได้ฟัง
"ออลเดอะซิงเกิลเลดีส์"

581
00:32:37,038 --> 00:32:41,042
แต่ดันกลายเป็นมือข้างที่ทรัมป์
ใช้ไล่จับจิ๋มคนอื่น

582
00:32:43,670 --> 00:32:45,922
จะโสดหรือแต่งงานแล้วก็ไม่สำคัญ
คว้าหมับเข้าให้

583
00:32:49,550 --> 00:32:52,387
ผมย้ายไปอยู่ นครนิวยอร์ก

584
00:32:52,971 --> 00:32:54,263
อีกหนึ่งความฝันของผมที่เป็นจริง

585
00:32:54,347 --> 00:32:56,349
ย้ายมาอยู่นครนิวยอร์ก
ในฐานะนักเดี่ยวไมโครโฟน

586
00:32:56,432 --> 00:32:57,684
นครนิวยอร์กก็เหมือนนครเมกกะ

587
00:32:57,767 --> 00:33:01,521
ที่นี่เราขึ้นแสดงได้คืนละเป็นสิบโชว์ ง่ายมาก

588
00:33:01,604 --> 00:33:03,481
ตลกในดวงใจผม
ล้วนมาจากนครนิวยอร์ก

589
00:33:03,564 --> 00:33:05,400
ที่นี่มีพลังสร้างสรรค์

590
00:33:06,025 --> 00:33:08,444
ผมโชคดีที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในหลายๆ เมือง

591
00:33:08,528 --> 00:33:10,071
เคยไปอยู่ในโจโฮร์บะฮ์รู มาเลเซีย

592
00:33:10,154 --> 00:33:11,280
เคยอยู่ในสิงคโปร์

593
00:33:11,364 --> 00:33:12,907
เคยอยู่ในเมลเบิร์น ออสเตรเลีย

594
00:33:12,991 --> 00:33:15,618
นครนิวยอร์กเป็นเมืองเพียงเมืองเดียว
ที่ผมเคยอยู่

595
00:33:15,702 --> 00:33:18,454
ที่คนงัดกับรถไฟใต้ดิน...

596
00:33:19,122 --> 00:33:20,164
แล้วชนะ

597
00:33:24,836 --> 00:33:29,382
ตามเมืองอื่นๆ บนโลกใบนี้
พอประตูรถไฟเริ่มปิด

598
00:33:30,591 --> 00:33:32,593
นั่นแปลว่ารถไฟจะออกแล้ว

599
00:33:34,137 --> 00:33:37,432
สิ่งที่คุณควรทำคือหุบปาก
แล้วรอรถขบวนถัดไป

600
00:33:39,851 --> 00:33:40,768
แต่ไม่ใช่กับนิวยอร์ก

601
00:33:41,811 --> 00:33:45,148
ที่นิวยอร์ก ขอแค่คุณเอากระดาษสักแผ่น
แทรกเข้าไประหว่างประตูรถ

602
00:33:45,732 --> 00:33:47,525
ขอช่องว่างแค่หนึ่งมิลลิเมตรก็พอ

603
00:33:47,608 --> 00:33:48,985
คุณก็จะมีโอกาสโต้กลับ

604
00:33:50,028 --> 00:33:51,237
ผู้คนทำกันเป็นเรื่องปกติ

605
00:33:51,320 --> 00:33:53,448
เดินอาดๆ เข้าหาประตูรถไฟนิวยอร์ก
ที่กำลังปิด

606
00:33:53,531 --> 00:33:55,074
ต่อยเสยเข้าไป...

607
00:33:57,118 --> 00:34:00,329
ตรงแผงยางสีดำ ให้เหมือนมันคือ
ปุ่มเปิดประตูของคุณ

608
00:34:01,539 --> 00:34:04,625
ประกาศกร้าวให้ผู้โดยสายทั้งขบวน
รู้ว่า "รถไฟคันนี้จะไม่ออกไปไหน

609
00:34:04,834 --> 00:34:05,835
จนกว่าฉันจะได้ขึ้น

610
00:34:06,044 --> 00:34:07,587
ตั๋วอยู่ไหนเหรอ นี่ไง ไอ้น้อง"

611
00:34:09,630 --> 00:34:11,549
สัปดาห์แรกที่ผมอยู่นิวยอร์ก

612
00:34:12,967 --> 00:34:15,136
ผมอยู่บนรถไฟใต้ดินที่คนแน่นมาก

613
00:34:15,219 --> 00:34:17,555
แออัดสุดๆ เบียดกันยันประตูรถ

614
00:34:17,638 --> 00:34:19,724
ผมอยู่บนรถไฟ คนในรถเบียดกันยันประตู

615
00:34:19,807 --> 00:34:21,976
แล้วประตูรถตรงหน้าผมก็เริ่มปิดลง

616
00:34:22,393 --> 00:34:24,020
แล้วพอประตูเริ่มปิด

617
00:34:24,103 --> 00:34:26,522
ก็มีผู้ชายคนหนึ่ง เดินตรงมาที่ประตูรถที่กำลังปิด

618
00:34:26,606 --> 00:34:27,899
สอดนิ้วเข้ามา

619
00:34:29,525 --> 00:34:33,529
สอดเข้ามากลางประตู
ไม่ห่วงมือ ห่วงแขนตัวเองเลย

620
00:34:34,447 --> 00:34:36,616
เหมือนความต้องการที่จะขึ้นรถไฟ

621
00:34:36,699 --> 00:34:39,202
แรงกล้ากว่าความต้องการที่จะหยิบจับสิ่งของ

622
00:34:43,748 --> 00:34:46,167
เขาคำนวณความคุ้มค่าอยู่ในหัว

623
00:34:48,127 --> 00:34:50,379
แล้วสรุปว่า "จะบอกอะไรให้นะ
ไอ้นี่ไม่ได้ดีขนาดนั้น"

624
00:34:50,755 --> 00:34:53,007
เคลื่อนไหวได้แบบนี้แล้วไง

625
00:34:53,091 --> 00:34:55,426
มีข้อต่อแบบนี้แล้วไง

626
00:34:55,510 --> 00:34:57,595
"รีบขึ้นรถไฟดีกว่า ชีวิตฉันจะได้สมบูรณ์แบบ"

627
00:34:57,678 --> 00:35:00,139
เขาสร้างพื้นที่ว่างมากพอให้สู้ได้

628
00:35:00,223 --> 00:35:02,850
เขาสู้กับรถไฟอยู่แปดวินาที

629
00:35:02,934 --> 00:35:05,019
แต่ไม่รู้ผลแพ้ชนะสักที

630
00:35:05,770 --> 00:35:07,271
ต้องให้กรรมการตัดสิน

631
00:35:07,855 --> 00:35:11,025
เขาไปไหนไม่ได้ รถไฟก็ออกไม่ได้
ไม่มีใครได้ไปไหนทั้งนั้น

632
00:35:12,151 --> 00:35:14,153
ผ่านไปแปดวินาที เขาเริ่มเหนื่อย

633
00:35:14,237 --> 00:35:15,488
เขาเริ่มหอบ

634
00:35:16,823 --> 00:35:19,200
เขาเลยเอาหัวแทรกประตูเข้าไป

635
00:35:22,662 --> 00:35:23,871
ราวกับเป็นกันชนประตู

636
00:35:24,831 --> 00:35:27,125
เขาจัดแจงท่าจับใหม่

637
00:35:27,208 --> 00:35:29,460
เอาชอล์คทามือ เตรียมลุยยกที่สอง

638
00:35:30,253 --> 00:35:34,006
ส่วนผมก็ยืนอยู่ตรงนั้น ประจันหน้า
กับหนังศีรษะมันเลื่อมของเขา

639
00:35:37,718 --> 00:35:40,096
คิดในใจว่า "ยอมแพ้เถอะเพื่อน นะ

640
00:35:41,556 --> 00:35:44,433
ผมเพิ่งย้ายมาเมืองนี้
เลยไม่รู้ว่าควรช่วยคุณหรือเปล่า

641
00:35:45,685 --> 00:35:47,436
ช่วยคุณแล้ว ผมจะโดนจับไปด้วยไหม

642
00:35:47,520 --> 00:35:49,981
ผมไม่รู้ว่าในสถานการณ์แบบนี้
สังคมคาดหวังให้ทำอะไร"

643
00:35:52,441 --> 00:35:54,610
ที่รู้คือ อีกสามนาที ขบวนถัดไปก็มาแล้ว

644
00:35:58,239 --> 00:36:00,533
นี่มันรถสายเอซีอีแห่งเกาะแมนฮัตตันเลยนะ

645
00:36:00,616 --> 00:36:04,162
ถ้าคุณยอมปล่อย เราทุกคน
ก็จะไปถึงที่หมายได้เร็วขึ้นนะ

646
00:36:05,746 --> 00:36:07,707
แต่เขาไม่ยอมแพ้ "ไม่
ต้องขบวนนี้!

647
00:36:09,041 --> 00:36:12,336
ต้องขบวนนี้เท่านั้น!"

648
00:36:12,920 --> 00:36:14,380
เขาสู้กับรถไฟต่อ...

649
00:36:15,256 --> 00:36:16,674
อีกราวสี่วินาที...

650
00:36:18,134 --> 00:36:19,093
แล้วก็ชนะ!

651
00:36:20,553 --> 00:36:22,013
เขาชนะ รถไฟตบพื้นยอมแพ้

652
00:36:23,139 --> 00:36:26,601
ครับ รถไฟบอกว่า "เอาละ
ต้องซูฮกทักษะการต่อสู้มือเปล่าของนายจริงๆ

653
00:36:27,602 --> 00:36:29,187
ท่าล็อกขึ้นคร่อมกับล็อกสามเหลี่ยมนี่ร้ายจริงๆ

654
00:36:29,270 --> 00:36:30,938
มีใครอยากขึ้นรถไฟในนาทีสุดท้ายอีกไหม

655
00:36:31,022 --> 00:36:33,065
ใช่ว่าเราต้องเดินรถ
ตามกำหนดการณ์เสียเมื่อไหร่"

656
00:36:33,941 --> 00:36:36,277
นั่นแหละครับคือปัญหาของอเมริกา

657
00:36:37,153 --> 00:36:38,446
มีเสรีภาพพลเมืองมากเกินไป

658
00:36:41,616 --> 00:36:43,034
ที่นี่ให้อิสรภาพมากเกินไป

659
00:36:43,951 --> 00:36:46,245
พวกคุณมีบทบัญญัติสิทธิ
ก็ใช้มันตามใจชอบ

660
00:36:47,288 --> 00:36:48,956
ถ้าเป็นในมาเลเซียนี่ไม่รอดหรอก

661
00:36:49,040 --> 00:36:51,459
ถ้าเป็นเมืองในมาเลเซียที่ผมเคยอยู่
คุณเอามือสอดเข้าประตูรถไฟ

662
00:36:51,542 --> 00:36:53,586
ประตูรถปิด คุณถูกรถลากไปเป็นกิโล

663
00:36:54,712 --> 00:36:56,047
ใช่ไหมล่ะ

664
00:36:56,130 --> 00:36:58,549
ระบบทำให้คุณต้องลงไปคุกเข่า

665
00:36:59,342 --> 00:37:00,676
ขณะที่รถไฟแล่นทับร่างคุณ

666
00:37:00,760 --> 00:37:03,012
มันก็ไปไล่ล่าครอบครัวคุณต่อ

667
00:37:03,971 --> 00:37:06,057
เลือดคุณไหลเปรอะราง

668
00:37:06,140 --> 00:37:08,684
ประตูรถเปิดออก เราเดินข้ามศพคุณ

669
00:37:11,520 --> 00:37:13,439
"เออ สมควรโดนแล้ว เจ้าโง่"

670
00:37:15,816 --> 00:37:16,859
แต่ไม่ใช่ในอเมริกา

671
00:37:17,777 --> 00:37:19,237
ในอเมริกา ผู้ชายหนึ่งคน...

672
00:37:19,737 --> 00:37:21,781
หยุดรถไฟทั้งขบวนได้

673
00:37:23,324 --> 00:37:24,909
เพราะใครๆ ก็สร้างความเปลี่ยนแปลงได้

674
00:37:40,383 --> 00:37:41,217
ใช่

675
00:37:43,344 --> 00:37:45,429
ชีวิตในอเมริกานี่ดีมากเลย

676
00:37:47,139 --> 00:37:48,015
ครับ นครนิวยอร์ก

677
00:37:48,099 --> 00:37:51,894
เป็นเมืองที่ดีนะครับ
แต่ถ้าเทียบกันโดยไม่อคติ

678
00:37:52,728 --> 00:37:54,313
นิวยอร์กก็เถื่อนถ้ำอยู่นะ

679
00:37:55,064 --> 00:37:58,859
ลองเทียบกับเมืองอื่นดูสิ
ถ้าคุณไปญี่ปุ่น เมืองไหนก็ได้ในญี่ปุ่น

680
00:37:58,943 --> 00:38:00,736
ในนี้มีใครเคยไปญี่ปุ่นบ้างไหมครับ

681
00:38:00,820 --> 00:38:02,321
ญี่ปุ่น...

682
00:38:02,405 --> 00:38:05,074
ญี่ปุ่นน่ะสุดยอดเลย ใช่ไหมครับ
อย่างกับโลกอนาคต

683
00:38:05,157 --> 00:38:07,410
ถ้าไปญี่ปุ่นจะรู้ว่า
คนที่นั่นสุภาพและเป็นมิตร

684
00:38:07,493 --> 00:38:11,789
โดยภาพรวมคือเป็น
สังคมที่สุภาพและเอาใจใส่

685
00:38:11,872 --> 00:38:16,294
เทคโนโลยีล้ำยุคในญี่ปุ่นก็ใช้งานได้จริง

686
00:38:16,377 --> 00:38:19,797
ในญี่ปุ่นมีชักโครกที่ล้างก้นให้คุณได้

687
00:38:21,549 --> 00:38:24,510
รู้กันหรือเปล่า ข่าวล่ามาเร็วจากโลกตะวันออก

688
00:38:27,305 --> 00:38:33,477
ที่ญี่ปุ่น มีชักโครงที่ล้างก้นคุณได้สะอาดเอี่ยม

689
00:38:34,937 --> 00:38:36,981
คนญี่ปุ่นมีเจ้าสิ่งนี้มาแล้วหลายสิบปี

690
00:38:37,815 --> 00:38:40,568
นี่ไม่ใช่บทความ "สุดยอดแห่งปี 2015"
ของบัซฟีดนะครับ

691
00:38:41,444 --> 00:38:43,863
แต่เป็นสุดยอดสิ่งประดิษฐ์จากทศวรรษ 1970

692
00:38:43,946 --> 00:38:45,197
ใครๆ ก็มีกัน

693
00:38:45,281 --> 00:38:47,241
เป็นชักโครกที่มีอยู่ทั่วไป

694
00:38:47,325 --> 00:38:50,786
ตามร้านอาหาร บ้าน โรงแรม...
ใครๆ ก็มี แถมยังใช้งานได้จริง

695
00:38:51,120 --> 00:38:52,288
แรกๆ ผมก็กังขา

696
00:38:56,250 --> 00:38:57,543
ตอนที่เห็นมันครั้งแรก ผมรู้สึกว่า

697
00:38:57,626 --> 00:38:59,920
"เจ้าสิ่งนี้ไม่มีทางใช้งานได้จริง
แค่ใส่มาเก๋ๆ"

698
00:39:00,546 --> 00:39:01,797
ผมคิดผิดถนัด

699
00:39:06,344 --> 00:39:07,887
สายน้ำอุ่น...

700
00:39:09,055 --> 00:39:10,806
พุ่งเข้าตรงเป้าทุกครั้ง

701
00:39:14,310 --> 00:39:16,479
ทำยังไงให้เข้าเป้าได้ตลอด

702
00:39:17,521 --> 00:39:19,065
ไม่มีพลาดเลย

703
00:39:19,231 --> 00:39:22,151
เหมือนสเตฟ เคอร์รี่ได้ชู้ตลูกโทษ
แม่นเหมือนจับวาง

704
00:39:24,153 --> 00:39:27,239
เข้าเป้าทุกรอบ ได้ยังไงกัน

705
00:39:28,032 --> 00:39:31,535
ราวกับว่าห้องน้ำทุกห้องในญี่ปุ่นมีกล้องอยู่
แล้วมีคนคอยเล็งเป้าผ่านกล้อง

706
00:39:37,792 --> 00:39:40,294
คนเดียวกับที่ขนกระเป๋าคุณขึ้นห้องพักโรงแรม

707
00:39:49,553 --> 00:39:50,513
และ...

708
00:39:51,722 --> 00:39:53,516
คนตะวันตกอาจจะไม่ค่อยรู้เรื่องนี้

709
00:39:53,599 --> 00:39:56,185
แต่คนจีนกับคนญี่ปุ่นไม่ถูกกัน

710
00:39:56,268 --> 00:39:57,561
มาตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง

711
00:39:57,645 --> 00:39:58,604
เพราะในช่วงนั้น

712
00:39:58,687 --> 00:40:00,815
ญี่ปุ่นได้กระทำการทารุณกรรมคนจีนไว้มาก

713
00:40:00,898 --> 00:40:03,150
ทั้งข่มขืน ทรมาน ทดลองกับมนุษย์ และอื่นๆ

714
00:40:03,234 --> 00:40:04,527
ไล่ไปถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

715
00:40:04,610 --> 00:40:07,321
ไทย มาเลเซีย สิงคโปร์
ฟิลิปปินส์ เวียดนาม อินโดนีเซีย

716
00:40:07,405 --> 00:40:09,365
แต่ชาวตะวันตกไม่ค่อยรู้เรื่องนี้

717
00:40:09,448 --> 00:40:12,034
เพราะไม่มีหนัง ชะตากรรมที่โลกไม่ลืม
ฉบับคนจีนไง

718
00:40:13,369 --> 00:40:15,746
ในโลกตะวันตก ไม่มีใครสร้าง
หนังขาวดำดีๆ ว่าด้วยเรื่องนี้

719
00:40:15,830 --> 00:40:16,956
คนเลยไม่ค่อยรู้

720
00:40:17,039 --> 00:40:19,250
ถึงคุณไม่รู้ ผมก็ไม่ต่อว่าคุณหรอก

721
00:40:19,333 --> 00:40:22,044
ถ้าคุณไม่รู้ ก็ทำไมต้องรู้ด้วยล่ะ
ไม่ใช่เรื่องของคุณสักหน่อย

722
00:40:22,128 --> 00:40:24,046
เรื่องมันเกิดที่อีกซีกโลกเลยนะ

723
00:40:24,130 --> 00:40:25,172
ทำไมต้องรู้ด้วยล่ะ

724
00:40:25,256 --> 00:40:26,298
ผมไม่ว่าคุณหรอกครับ

725
00:40:26,382 --> 00:40:28,259
ผมแค่จะบอกว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

726
00:40:28,342 --> 00:40:30,344
แต่ถ้าคุณเติบโตมาในสิงคโปร์อย่างผม

727
00:40:30,428 --> 00:40:31,804
คนจะคอยย้ำเตือนคุณอยู่เสมอ

728
00:40:32,680 --> 00:40:34,682
"อย่าลืมนะ พวกมันทำนั่น

729
00:40:34,765 --> 00:40:36,684
อย่าลืมนะ พวกมันทำนี่"

730
00:40:36,767 --> 00:40:41,647
ในแต่ละปี จะมีซีรีส์ละครกึ่งสารคดีใหม่ๆ
ว่าด้วยความโหดร้ายที่เกิดขึ้น

731
00:40:41,730 --> 00:40:43,941
ในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

732
00:40:44,024 --> 00:40:45,651
"อย่าลืมนะ พวกมันทำนั่น!"

733
00:40:45,901 --> 00:40:47,736
ถ้าคุณเติบโตมาในสิงคโปร์และมาเลเซีย

734
00:40:47,820 --> 00:40:49,363
โดยที่มีเรื่องพรรค์นั้นฝังหัวอยู่

735
00:40:49,447 --> 00:40:51,532
พอคุณไปญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก

736
00:40:52,324 --> 00:40:55,369
โดยที่มีเรื่องพรรค์นั้นฝังหัวมาตั้งแต่เด็ก

737
00:40:56,078 --> 00:40:59,165
พอไปถึงญี่ปุ่น เจอคนที่นั่น
ซึ่งสุภาพและเป็นมิตรมาก

738
00:40:59,248 --> 00:41:01,125
แถมยังมีเซเลอร์มูน

739
00:41:03,169 --> 00:41:05,004
ไหนจะชักโครกที่ล้างก้นให้คุณอีก

740
00:41:06,380 --> 00:41:08,257
คุณได้แต่สงสัยว่า...

741
00:41:09,049 --> 00:41:12,845
ทำยังไงคนพวกนี้ถึงได้เบนเข็มจาก
ข่มขืน ทรมาน ทดลองกับมนุษย์

742
00:41:12,928 --> 00:41:13,804
มาสู่โปเกมอน...

743
00:41:16,807 --> 00:41:18,184
ในหนึ่งชั่วอายุคน

744
00:41:21,020 --> 00:41:22,104
แค่พูดเฉยๆ นะว่า...

745
00:41:23,481 --> 00:41:25,232
ถ้าเราปล่อยไอซิสไว้สักสิบยี่สิบปี

746
00:41:27,818 --> 00:41:30,279
พวกนั้นอาจจะพบวิธีรักษามะเร็งก็ได้
ใครจะไปรู้

747
00:41:31,655 --> 00:41:33,449
คุณไม่รู้หรอกว่าอนาคตจะเป็นยังไง

748
00:41:33,949 --> 00:41:36,702
เราอาจด่วนตัดสินไอซิส
จากช่วงเวลาที่แย่ที่สุดอยู่ก็เป็นได้

749
00:41:39,163 --> 00:41:41,332
ฮากันได้ไม่เต็มที่ ก็พอเข้าใจอยู่

750
00:41:44,835 --> 00:41:46,879
แต่จะบอกอะไรให้นะ นี่มันโชว์ตลก
ไม่ใช่เท็ดทอล์ค

751
00:41:46,962 --> 00:41:48,172
ใจเย็นๆ ก่อน

752
00:41:48,714 --> 00:41:51,884
ทุกคนเกร็งก้นกัน
จนชักโครกญี่ปุ่นก็ช่วยล้างให้ไม่ได้

753
00:41:57,515 --> 00:41:59,308
อย่างที่บอก ผมเคยอาศัยอยู่ในออสเตรเลีย

754
00:41:59,391 --> 00:42:01,602
ผมเริ่มเดี่ยวไมโครโฟนในออสเตรเลีย

755
00:42:02,686 --> 00:42:04,522
สำหรับผม ออสเตรเลียเป็นประเทศที่ดีมาก

756
00:42:05,439 --> 00:42:06,690
เมียผมเป็นชาวออสเตรเลีย

757
00:42:07,274 --> 00:42:08,567
ผมรักเมียมาก

758
00:42:09,026 --> 00:42:11,862
ผมรักเมียมาก
จนแต่งงานกับเธอถึงสามครั้ง

759
00:42:12,655 --> 00:42:16,450
ใช่ครับ ผมแต่งงานกับผู้หญิงคนเดิมถึงสามครั้ง

760
00:42:16,534 --> 00:42:19,954
ทำไมน่ะเหรอ ก็ถ้าพ่อแม่คุณเป็นชาวเอเชีย
คุณต้องแต่งงาน...

761
00:42:20,829 --> 00:42:23,165
ในทุกประเทศที่ญาติคุณอยู่

762
00:42:25,543 --> 00:42:27,753
เพราะพ่อแม่ชาวเอเชียมีอะไรก็ต้องอวด

763
00:42:27,836 --> 00:42:29,255
ผมรู้ว่าพ่อแม่คนไหนก็อวดลูกกันทั้งนั้น

764
00:42:29,338 --> 00:42:31,340
ไม่ได้บอกว่าพ่อแม่คุณไม่ขี้อวดนะ

765
00:42:31,423 --> 00:42:33,467
แค่จะบอกว่าพ่อแม่ชาวเอเชีย
ก็ขี้อวดเหมือนกัน

766
00:42:33,551 --> 00:42:35,636
ก็อวดกันด้วยงานแต่งนี่แหละ

767
00:42:35,719 --> 00:42:38,305
สำหรับคนรุ่นเบบี้บูม คนเอเชียรุ่นเบบี้บูม

768
00:42:38,889 --> 00:42:41,934
งานแต่งงานก็คือต้นแบบของอินสตาแกรม

769
00:42:42,810 --> 00:42:45,187
ให้พวกเขาได้มาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกัน

770
00:42:45,271 --> 00:42:47,731
ได้ยอดไลก์ ให้โดพามีนหลั่ง

771
00:42:47,815 --> 00:42:48,941
ให้พวกเขาได้แสดงความคิดเห็น

772
00:42:49,024 --> 00:42:51,068
"ทำไมผอมขนาดนี้ ทำไมอ้วนขนาดนี้
ทำไมยังไม่แต่งงานสักที

773
00:42:51,151 --> 00:42:53,487
ทำไมยังไม่มีลูกอีกล่ะ
ไข่เธอผิดปกติหรือเปล่า"

774
00:42:54,989 --> 00:42:58,075
พวกเขาพูดสิ่งที่ชาวเน็ตยังไม่พิมพ์กัน

775
00:43:01,870 --> 00:43:03,330
เราเลยต้องแต่งงานกันสามครั้ง

776
00:43:03,414 --> 00:43:05,624
งานแต่งครั้งแรกจัดที่เมลเบิร์น ออสเตรเลีย

777
00:43:05,708 --> 00:43:07,793
เพราะเมียผมมาจากเมลเบิร์น ออสเตรเลีย

778
00:43:07,876 --> 00:43:10,004
แล้วเราก็จัดงานแต่งที่กัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย

779
00:43:10,087 --> 00:43:11,672
ทั้งๆ ที่ผมไม่ได้มาจากกัวลาลัมเปอร์

780
00:43:11,755 --> 00:43:13,799
แต่ใครจะไปสนล่ะว่าเจ้าบ่าวต้องการอะไร

781
00:43:15,134 --> 00:43:18,470
หาสถานที่เด่นๆ ใกล้ๆ ในมาเลเซีย
ที่ทุกคนพูดชื่อถูก

782
00:43:18,554 --> 00:43:20,097
และมีเที่ยวบินบินตรง

783
00:43:22,057 --> 00:43:24,727
แล้วเราก็มาแต่งงานกันในอเมริกา
เพื่อให้ได้กรีนการ์ด

784
00:43:24,810 --> 00:43:25,728
ก็นั่นแหละ...

785
00:43:27,938 --> 00:43:29,815
จัดงานแต่งหวานชื่นสามงาน

786
00:43:30,649 --> 00:43:32,276
เพื่อเหตุผลที่สมควร

787
00:43:32,359 --> 00:43:33,777
โยกย้ายถิ่นฐานตามกันไป

788
00:43:33,944 --> 00:43:34,820
และ...

789
00:43:36,030 --> 00:43:37,364
ผมจะบอกอะไรให้นะ

790
00:43:37,740 --> 00:43:40,034
ขอเวลาหนึ่งนาที ให้ผมได้พูดความจริงจากใจ

791
00:43:40,117 --> 00:43:42,369
ถ้าคุณไม่ได้บทเรียนอะไรเลยจากโชว์ในค่ำคืนนี้

792
00:43:42,453 --> 00:43:43,787
ก็ขอให้ฟังเรื่องนี้

793
00:43:43,871 --> 00:43:46,165
โอเค ผมพูดจากประสบการณ์ตรงของผม

794
00:43:46,415 --> 00:43:49,501
ในชีวิตนี้ ไม่มีอะไรจะทำให้คุณรู้สึกดีได้เท่า...

795
00:43:50,336 --> 00:43:53,005
การวางแผนจัดงานแต่งงาน
สามงานพร้อมกัน

796
00:43:55,174 --> 00:43:57,926
ให้ตายสิ ทั้งสนุกแล้วก็ง่ายมากเลย

797
00:44:00,179 --> 00:44:02,181
แนะนำให้ลองดูนะครับ

798
00:44:03,599 --> 00:44:07,227
ที่จริงมันสนุกมากเลยนะครับ
ถึงขนาดที่พอจัดครบสามงาน

799
00:44:08,103 --> 00:44:09,897
ก็น่าจะฆ่าตายตัวตามไปเลยทันที!

800
00:44:11,065 --> 00:44:14,443
เพราะคุณจะไม่มีทางรู้สึกดี
ได้เท่ากับที่คุณรู้สึก....

801
00:44:15,110 --> 00:44:17,613
ในตอนที่คุณพยายามจัดงานแต่ง
สามงานพร้อมกัน

802
00:44:17,696 --> 00:44:20,532
อันที่จริง วิธีเดียวที่คุณ
จะรู้สึกดีได้มากกว่านั้น

803
00:44:20,616 --> 00:44:22,201
คือการวางแผนจัดงานแต่งทั้งสามงาน

804
00:44:22,284 --> 00:44:24,870
ให้ไกลจากสถานที่ที่ตัวคุณอยู่ให้มากที่สุด

805
00:44:25,996 --> 00:44:26,955
เพราะคุณจะพบว่า

806
00:44:27,039 --> 00:44:29,625
กราฟความสุขกับระยะทาง
จะพุ่งสูงขึ้นเป็นทวีคูณ

807
00:44:29,708 --> 00:44:32,836
ตามระยะทางระหว่างสถานที่จัดงาน
กับกายหยาบของคุณ

808
00:44:33,754 --> 00:44:35,005
ทั้งสนุก ทั้งประหยัด

809
00:44:39,134 --> 00:44:40,969
งานแรกในเมลเบิร์น ออสเตรเลีย

810
00:44:41,053 --> 00:44:43,347
ผมส่งบัตรเชิญไปทั่ว ผมทุ่ม...

811
00:44:44,139 --> 00:44:46,225
ผมทุ่มสุดตัวกับบัตรเชิญพวกนี้
จัดหนักจัดเต็ม

812
00:44:46,308 --> 00:44:47,851
ทุกอย่างสลักทอง

813
00:44:47,935 --> 00:44:49,812
หุ้มหนังพร้อมสายคาด
ติดโฮโลแกรม

814
00:44:49,895 --> 00:44:51,021
ตีราคาราว 20 ดอลลาร์

815
00:44:51,105 --> 00:44:54,358
ณ จุดนั้น เขียนคำเชิญใส่เงิน
ยังประหยัดกว่าเลย

816
00:44:56,151 --> 00:44:59,154
"เราน่าจะเขียนคำเชิญใส่เงิน
แล้วเสิร์ฟเงินสดให้แขกแทน

817
00:44:59,238 --> 00:45:00,447
จะได้ประหยัดงบหน่อย"

818
00:45:02,741 --> 00:45:04,118
ผมส่งบัตรเชิญออกไป

819
00:45:04,201 --> 00:45:06,620
ส่วนด้านหลังของบัตรเชิญ เมียผมบอกว่า

820
00:45:06,704 --> 00:45:09,957
"ให้ใส่อีเมลไว้ที่ด้านหลังบัตรเชิญด้วย

821
00:45:10,040 --> 00:45:13,877
เพื่อนๆ ฉันจะได้ระบุว่ากินอะไรไม่ได้บ้าง"

822
00:45:15,254 --> 00:45:17,381
คนขาวระบุว่ากินอะไรไม่ได้บ้าง

823
00:45:18,549 --> 00:45:19,758
แม่เจ้า

824
00:45:21,051 --> 00:45:22,761
เราไม่เห็นต้องแจ้งของพรรค์นี้เลย

825
00:45:22,845 --> 00:45:26,348
งานแต่งคนจีนในมาเลเซีย
ไม่เห็นมีให้แจ้งเลยว่ากินอะไรไม่ได้

826
00:45:26,682 --> 00:45:29,518
งานแต่งคนจีนในมาเลเซีย
แขกมางาน กินอาหาร

827
00:45:29,601 --> 00:45:31,145
มีคนตาย แล้วก็แยกย้ายกลับบ้าน

828
00:45:36,859 --> 00:45:38,777
ทำให้ชาติพันธุ์ของเราแข็งแกร่งขึ้น!

829
00:45:41,947 --> 00:45:44,867
เราไม่ปรับปรุงรายการอาหาร
เพื่อยีนที่อ่อนแอ

830
00:45:47,411 --> 00:45:50,122
งานแต่งคนจีนที่มีมานานหลายพันปี
มีแขกมางานแล้วก็ตาย

831
00:45:50,205 --> 00:45:51,123
ไม่มีใครว่าอะไร

832
00:45:52,541 --> 00:45:54,668
ไม่มีใครเขียนรีวิวแย่ๆ ลงแอพเยลป์

833
00:45:55,252 --> 00:45:57,504
เพราะมีคนตายในงานแต่งคนจีนเนี่ยนะ

834
00:45:57,921 --> 00:45:58,797
"น่าเศร้าจังเลย"

835
00:45:58,881 --> 00:46:01,425
พวกเรายอมรับเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้

836
00:46:02,551 --> 00:46:04,094
เพราะชีวิตก็เสี่ยงแบบนี้แหละ

837
00:46:05,304 --> 00:46:08,557
ผมคิดว่าจะเป็นระบุอาหารที่กินไม่ได้
แบบมีเหตุมีผลทั่วๆ ไป

838
00:46:08,640 --> 00:46:13,061
อย่างแพ้กลูเตน เป็นมังสาวิรัติ
แพ้หอย แพ้ถั่ว

839
00:46:13,145 --> 00:46:14,480
ให้มันมีเหตุผลหน่อย

840
00:46:15,147 --> 00:46:17,399
แม่เจ้าโว้ย คำตอบที่ได้กลับมา

841
00:46:18,901 --> 00:46:20,944
มาเป็นตาราง...

842
00:46:21,737 --> 00:46:23,655
รวมความล้มเหลวทางพันธุกรรม

843
00:46:28,827 --> 00:46:30,996
ไล่ไปทีละแถว

844
00:46:31,079 --> 00:46:33,248
น่าสมเพชขึ้นเรื่อยๆ

845
00:46:34,333 --> 00:46:35,250
"ขอโทษนะ รอนนี่!

846
00:46:35,334 --> 00:46:38,295
ขอโทษนะ! ฉันกินลูกฟิกไม่ได้!"

847
00:46:39,838 --> 00:46:42,549
"ขอโทษนะ รอนนี่ ฉันกินพริกหยวกแดงไม่ได้

848
00:46:42,841 --> 00:46:47,304
พริกหยวกเขียวกินได้
แต่พริกหยวกแดงกินแล้วปากแดง"

849
00:46:47,387 --> 00:46:50,098
"ขอโทษนะ รอนนี่
ฉันกินกระเทียมเจียวไม่ได้

850
00:46:50,390 --> 00:46:52,309
จานนี้ใส่กระเทียมเจียวหรือเปล่า

851
00:46:52,392 --> 00:46:56,230
ฉันต้องเขี่ยกระเทียมเจียว
ออกจากผักกวางตุ้ง"

852
00:46:56,688 --> 00:46:59,149
"ขอโทษนะ รอนนี่ ฉันกินผักกาดแก้วไม่ได้

853
00:47:00,275 --> 00:47:04,863
ผักกาดแก้วห่อหมูสับนี่ฉันกินไม่ได้เลย!"

854
00:47:05,155 --> 00:47:06,865
ที่ว่ามาทั้งหมดนี้คือคนเดียวกัน

855
00:47:11,662 --> 00:47:15,249
การระบุอาหารที่กินไม่ได้
ถือเป็นเรื่องจริงจังนะครับ

856
00:47:15,332 --> 00:47:17,543
มันคือภาวะทางการแพทย์

857
00:47:17,626 --> 00:47:19,670
นั่นคือ ถ้าคุณกินสิ่งนี้ คุณอาจตายได้

858
00:47:19,753 --> 00:47:22,631
ไม่ใช่ให้มาบอกว่า รสสัมผัสแบบไหนที่คุณไม่ชอบ

859
00:47:24,091 --> 00:47:26,426
ไอ้พวกบ้านี่พยายามเปลี่ยนเมนูเรา!

860
00:47:31,765 --> 00:47:34,351
ถึงงั้นก็เถอะ ผมมีความสุขกับงานแต่งผมนะ
มันยอดมาก

861
00:47:36,061 --> 00:47:37,145
ผมรักเมียมาก

862
00:47:39,189 --> 00:47:42,067
เมียบอกว่า ผมมีปัญหาด้านการใช้น้ำเสียง

863
00:47:43,443 --> 00:47:45,696
เวลาผมพูดอะไร
จึงฟังดูเหมือนประชด ไม่ก็โกรธอยู่

864
00:47:47,155 --> 00:47:48,240
ก็นั่นน่ะสิ

865
00:47:52,035 --> 00:47:54,246
ฟังเฉพาะคำพูดแล้วกัน
อย่าสนใจน้ำเสียง

866
00:47:55,706 --> 00:47:56,623
"งานแต่งผมออกมาดี

867
00:47:56,707 --> 00:47:58,542
อยากแต่งอีกรอบทันทีเลย
มันยอดมาก"

868
00:47:59,960 --> 00:48:01,378
"สามครั้งยังไม่พอ"

869
00:48:02,754 --> 00:48:04,882
"เพื่อนๆ คุณนี่สุดยอดเลย"

870
00:48:09,845 --> 00:48:10,888
ผมรักเมียมาก

871
00:48:10,971 --> 00:48:13,098
แต่ชีวิตคู่ทำให้ผมนิสัยแย่ลง

872
00:48:14,349 --> 00:48:17,019
ก่อนแต่งงาน ผมห่วงนั่นห่วงนี่
เพราะผมหวังอยากมีเซ็กซ์กับเธอ

873
00:48:17,102 --> 00:48:18,562
เดี๋ยวนี้ผมไม่สนใจแล้ว

874
00:48:18,645 --> 00:48:21,940
ทั้งหมดที่ผมสนใจมีแค่ว่า เมียคิดยังไงกับผม
และอยากให้เมียมีความสุข

875
00:48:22,024 --> 00:48:22,983
ผมสนอยู่แค่นั้น

876
00:48:23,066 --> 00:48:24,985
ผมไม่สนใจหรอก ไอ้พวก...

877
00:48:25,527 --> 00:48:26,904
ชาวเน็ตหน้าโง่...

878
00:48:26,987 --> 00:48:29,489
รวมถึงเพื่อนเมีย
ที่มาคุยกับว่า "ไง รอนนี่!"

879
00:48:29,573 --> 00:48:31,617
ผมนี่แบบ "ช่างแม่ง"
แล้วเดินหนีเลย

880
00:48:32,534 --> 00:48:34,620
เวลาที่เพื่อนเมียเดินเข้ามาคุยกับผม

881
00:48:34,703 --> 00:48:36,413
แค่ให้คุยกับเพื่อนเมียคนนี้

882
00:48:37,122 --> 00:48:40,167
พอเป็นมารยาท เพื่อเข้าสังคม
ผมยังทำไม่ได้เลย

883
00:48:40,250 --> 00:48:43,545
พอเขาทัก "ไง รอนนี่ สบายดีไหม"
ผมก็ "ช่างแม่ง" แล้วเดินหนี

884
00:48:44,338 --> 00:48:47,799
เพราะเมื่อเพื่อนๆ เมียผม
รู้ว่าผมแสดงเดี่ยวไมโครโฟน

885
00:48:47,883 --> 00:48:51,094
สิ่งที่ตามมา คือบทสนทนาที่แย่ที่สุด...

886
00:48:52,095 --> 00:48:54,139
ในประวัติศาสตร์มวลมนุษยชาติ

887
00:48:54,222 --> 00:48:57,517
ซึ่งมันเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

888
00:48:57,601 --> 00:48:59,811
เหมือนกันทุกครั้งเลย
แบบนี้ "ไง รอนนี่

889
00:48:59,895 --> 00:49:02,397
โอ้โห คุณเดี่ยวไมโครโฟนเหรอ ว้าว

890
00:49:03,106 --> 00:49:04,858
นี่ รอน โชว์ครั้งต่อไปเมื่อไหร่ล่ะ"

891
00:49:05,817 --> 00:49:09,655
"เอ่อ ผมแสดงคืนละห้าถึงหกโชว์
ทุกคืนในนครนิวยอร์ก

892
00:49:09,738 --> 00:49:12,032
โชว์ต่อไปก็คงเป็นคืนนี้ ไม่ก็พรุ่งนี้

893
00:49:12,115 --> 00:49:14,534
ขึ้นอยู่กับว่าเราคุยกันตอนกี่โมง"

894
00:49:15,118 --> 00:49:17,871
"เจ๋งไปเลย ว่าแต่โชว์ใหญ่
ครั้งต่อไปน่ะเมื่อไหร่"

895
00:49:19,414 --> 00:49:21,625
"ผมไม่แบ่งแยกว่าโชว์ไหนเล็ก
หรือใหญ่หรอกนะ

896
00:49:21,708 --> 00:49:25,545
ผมพยายามแสดงทุกโชว์ให้เต็มที่
เพราะงั้นโชว์ใหญ่...

897
00:49:26,338 --> 00:49:28,882
ต่อไปของผมก็คือโชว์ถัดไป
ซึ่งก็อาจเป็นวันนี้หรือพรุ่งนี้

898
00:49:28,966 --> 00:49:32,094
อย่างที่เพิ่งบอกไปเมื่อกี๊นี้ไงเล่า"

899
00:49:34,054 --> 00:49:35,347
"โอ้โห ยอดเลย

900
00:49:35,430 --> 00:49:37,849
แสดงครั้งถัดไปเมื่อไหร่ก็บอกกันด้วยนะ"

901
00:49:41,728 --> 00:49:43,355
"ก็เพิ่งบอกว่า...

902
00:49:46,274 --> 00:49:48,902
ผมแสดงคืนละห้าถึงหกโชว์ เป็นอย่างน้อย

903
00:49:48,986 --> 00:49:52,114
เป็นประจำทุกคืนในนครนิวยอร์ก

904
00:49:52,197 --> 00:49:54,574
ไม่มีวิธีไหนเลยที่ผม
จะใช้บอกคุณเรื่อง...

905
00:49:56,326 --> 00:49:57,786
'การแสดงครั้งถัดไปของผม'

906
00:49:57,869 --> 00:50:00,831
การแจ้งเตือนในลักษณะนั้น
คงไม่เหมาะสมทั้งต่อคุณและต่อผม

907
00:50:00,914 --> 00:50:02,791
เพราะงั้นคำตอบคือ ไม่ได้
ผมบอกคุณ...

908
00:50:04,126 --> 00:50:05,085
ไม่ได้"

909
00:50:05,919 --> 00:50:08,005
"โอเค งั้นเสาร์หน้าคุณแสดงหรือเปล่า

910
00:50:08,088 --> 00:50:10,674
เพราะเสาร์หน้าฉันว่างนะ ถ้าคุณขึ้นแสดง

911
00:50:10,757 --> 00:50:13,218
บางทีฉันอาจจะแวะไปดูคุณแสดง..."

912
00:50:13,301 --> 00:50:14,136
"ฟังนะเพื่อน!

913
00:50:14,219 --> 00:50:17,472
ผมจะไม่ปูพรมแดงรอต้อนรับคุณ
ทุกครั้งที่ผมขึ้นแสดงหรอก

914
00:50:17,556 --> 00:50:19,016
จะมาก็มา ไม่มาก็ช่าง

915
00:50:19,099 --> 00:50:21,309
บอกไว้หมดแล้ว ทั้งในทวิตเตอร์
ในเว็บไซต์ ไปดูเองสิ!

916
00:50:21,393 --> 00:50:22,978
ทุกคนหาข้อมูลกันเองทั้งนั้น!"

917
00:50:26,481 --> 00:50:27,399
เพราะงั้น...

918
00:50:32,821 --> 00:50:35,782
เพื่อไม่ให้ไทม์ไลน์นั้นเกิดขึ้น

919
00:50:36,533 --> 00:50:38,201
นั่นคือความเป็นไปได้ที่แย่ที่สุด

920
00:50:38,285 --> 00:50:40,287
ณ จุดนี้ ผมเหมือนรู้บทสนทนาในอนาคตได้

921
00:50:40,370 --> 00:50:43,498
ผมสัมผัสอาชญากรรมบทสนทนาได้
ก่อนที่มันจะเกิดขึ้น

922
00:50:44,458 --> 00:50:48,170
ผมนอนแช่น้ำนม
คอยดูลูกบอลไม้กลิ้งไปตามท่อ

923
00:50:48,253 --> 00:50:50,756
เหมือนอย่างทอม ครูซ
ผมจะจัดการตัดความเป็นไปได้นั้นทิ้ง

924
00:50:50,839 --> 00:50:54,885
ก่อนที่มันจะเบ่งบาน
จนกลายเป็นความเป็นจริงที่เลวร้าย

925
00:50:55,093 --> 00:50:58,096
ผมจะตัดมันให้เหี้ยน
เวลาที่เพื่อนๆ เมียมาคุยกับผม

926
00:50:58,180 --> 00:51:00,057
แล้วบอกว่า "นี่ รอนนี่
คุณแสดงเดี่ยวไมโครโฟนเหรอ

927
00:51:00,140 --> 00:51:01,808
โอ้โห โชว์ต่อไปเมื่อไหร่ล่ะ"

928
00:51:03,852 --> 00:51:05,062
ผมจะตอบว่า...

929
00:51:06,354 --> 00:51:07,355
"ไม่หรอก ไม่เป็นไร"

930
00:51:08,732 --> 00:51:10,859
แล้วเมียผมก็บอกว่า "'ไม่หรอก ไม่เป็นไร'

931
00:51:11,401 --> 00:51:13,236
เป็นการตอบไม่ตรงคำถาม...

932
00:51:19,326 --> 00:51:21,745
เวลาที่เพื่อนฉันถามว่า
โชว์ต่อไปคือเมื่อไหร่"

933
00:51:23,038 --> 00:51:25,916
"โอเค ขอโทษที ขอเวลาเดี๋ยวนะ

934
00:51:25,999 --> 00:51:28,335
แล้วจะให้ตอบยังไง
อยากให้ผมพูดอะไรเหรอ

935
00:51:28,418 --> 00:51:30,253
เพราะทุกครั้งที่เราคุยกันเรื่องนี้

936
00:51:30,337 --> 00:51:32,464
มันไม่เคยจบดีเลย
แล้วจะให้ผมพูดยังไง"

937
00:51:32,547 --> 00:51:33,715
"บอกไปว่าไม่ได้แสดงก็พอ

938
00:51:33,799 --> 00:51:35,509
ตอบว่าไม่ได้แสดงตลก
จะได้จบๆ กันไป"

939
00:51:35,592 --> 00:51:37,427
"ก็ได้ คราวหน้าที่เพื่อนคุณถามผม

940
00:51:37,511 --> 00:51:40,931
ผมจะตอบว่าไม่ได้แสดงตลก
ไม่ได้ทำอะไรเลย เป็นแค่สามีที่ไร้ประโยชน์

941
00:51:41,014 --> 00:51:43,433
แต่นั่งเฉยๆ คิดมากไปวันๆ"

942
00:51:49,272 --> 00:51:51,608
ครับ ผมพยายามแก้ปัญหา
เรื่องน้ำเสียงของผมอยู่

943
00:51:54,152 --> 00:51:56,613
พยายามมาห้าถึงหกปีแล้ว

944
00:51:56,696 --> 00:51:59,074
เป็นการต่อสู้ที่ยังไม่รู้ผล

945
00:52:00,575 --> 00:52:03,161
การต่อสู้ที่ยังไม่รู้ผล
ระหว่างเมียกับน้ำเสียงของผม

946
00:52:04,913 --> 00:52:07,582
ส่วนผมเป็นกลาง ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด

947
00:52:08,625 --> 00:52:10,919
และต้องบอกว่า
ทั้งสองฝ่ายต่างก็มีเจตนาดี

948
00:52:11,002 --> 00:52:12,129
ก็ไม่รู้สินะ

949
00:52:15,549 --> 00:52:20,137
ผมแต่งงานตอนเก้าโมงเช้าวันอาทิตย์
ในเมลเบิร์น ออสเตรเลีย

950
00:52:20,220 --> 00:52:21,221
นั่นเป็น...

951
00:52:22,639 --> 00:52:24,808
เป็นพิธียกน้ำชา
ซึ่งจัดที่เมลเบิร์น ออสเตรเลีย

952
00:52:24,891 --> 00:52:27,978
เป็นพิธีตามธรรมเนียมจีนโบราณ
ในงานแต่งงาน เราจัดกันตอนเช้า

953
00:52:28,061 --> 00:52:30,730
ญาติๆ มาร่วมงาน เรายกน้ำชาให้ทุกคน
ทำนู่นทำนี่กัน

954
00:52:30,814 --> 00:52:33,984
มีนู่นมีนี่ ไม่จบสิ้นสักที
แต่เอาเป็นว่าพิธีเริ่มตอนเช้าแล้วกัน

955
00:52:34,067 --> 00:52:36,736
พอจบงาน เราก็กินมื้อค่ำกัน
นั่นแหละคือพิธีทั้งหมด

956
00:52:36,820 --> 00:52:39,531
แต่พิธียกน้ำชาเริ่มตอนเก้าโมงเช้า

957
00:52:39,614 --> 00:52:41,825
ผมจองตั๋วเครื่องบิน
เพื่อเดินทางจากนครนิวยอร์ก

958
00:52:42,701 --> 00:52:45,287
สี่ทุ่มคืนวันศุกร์

959
00:52:45,370 --> 00:52:47,414
แต่ด้วยความต่างของเขตเวลา
และระยะเวลาที่ใช้เดินทาง

960
00:52:47,497 --> 00:52:50,417
ผมมาถึงเมลเบิร์นเก้าโมงเช้า
ทันเวลางานแต่งงานผมพอดี

961
00:52:52,919 --> 00:52:54,379
ทันฉิวเฉียดเลย

962
00:52:54,462 --> 00:52:55,881
ใช่ว่าผมอยากมาทันฉิวเฉียดนะ

963
00:52:55,964 --> 00:52:59,342
แต่ผมต้องทำงานเพื่อหาเงิน
มาจ่ายค่างานแต่งทั้งสามงานไงเล่า

964
00:53:00,343 --> 00:53:01,928
ผมลาหยุดไม่ได้

965
00:53:02,012 --> 00:53:03,346
ผมต้องทำงานจนนาทีสุด

966
00:53:03,430 --> 00:53:05,307
ขึ้นเครื่องบิน แล้วมางานแต่งตัวเอง

967
00:53:05,390 --> 00:53:07,017
เพราะงานแต่งมันไม่ได้จัดกันฟรีๆ

968
00:53:07,100 --> 00:53:10,562
เมียไม่ชอบให้ผมพูดแบบนี้
ผมก็เลยพูดย้ำบ่อยๆ

969
00:53:11,855 --> 00:53:14,107
ผมต้องทำงานจนนาทีสุดท้าย หาเงิน
ขึ้นเครื่องบิน

970
00:53:14,191 --> 00:53:15,692
เพื่อมางานแต่งตัวเอง

971
00:53:15,775 --> 00:53:18,528
บ่ายสาม วันศุกร์ที่ผมต้องขึ้นเครื่อง

972
00:53:18,612 --> 00:53:21,865
เมียโทรมาหาผม ตอนนั้นผมอยู่ที่
สำนักงานรายการเดอะเดลี่โชว์

973
00:53:21,948 --> 00:53:23,366
เธอโทรมา บอกว่า...

974
00:53:24,117 --> 00:53:25,827
"ทำไมยังไม่ไปสนามบินอีก"

975
00:53:26,745 --> 00:53:28,580
ณ ตอนนั้น เมียผมอยู่ออสเตรเลีย

976
00:53:28,663 --> 00:53:30,165
เธอโทรมาหาผมตอนบ่ายสาม

977
00:53:30,248 --> 00:53:32,250
ที่สำนักงานรายการเดอะเดลี่โชว์
ในย่านมิดทาวน์ แมนฮัตตัน

978
00:53:32,334 --> 00:53:34,628
ถามว่า "ทำไมยังไม่ไปสนามบินอีก"

979
00:53:34,711 --> 00:53:37,714
ผมตอบว่า "ทำไมผมต้องไปสนามบิน

980
00:53:37,797 --> 00:53:38,840
ตอนบ่ายสาม

981
00:53:39,216 --> 00:53:40,508
เพื่อขึ้นเครื่องตอนสี่ทุ่ม"

982
00:53:42,510 --> 00:53:44,429
แล้เมียผมก็เริ่มร้องไห้

983
00:53:47,015 --> 00:53:49,893
บอกว่า "เพราะเครื่องไม่ได้ออกตอนสี่ทุ่ม

984
00:53:49,976 --> 00:53:51,978
แต่เป็นหกโมงเย็นต่างหาก ตาทึ่ม"

985
00:53:54,689 --> 00:53:56,483
ปรากฏว่าผมจำพลาดไปเล็กน้อย

986
00:53:58,443 --> 00:54:02,906
ผมคิดว่าเที่ยวบินผมออกจากสนามบินเจเอฟเค
ในนครนิวยอร์ก ตอนสี่ทุ่ม

987
00:54:03,323 --> 00:54:06,243
จริงๆ แล้วมันออกจากเจเอฟเค
ตอนหกโมงเย็น

988
00:54:06,326 --> 00:54:07,285
ตอนบ่ายสาม

989
00:54:07,369 --> 00:54:09,871
ผมยังอยู่ในสำนักงานเดอะเดลี่โชว์
ในมิดทาวน์ แมนฮัตตัน

990
00:54:09,955 --> 00:54:12,540
ถ้าจะขึ้นเครื่องให้ทัน ผมต้องกลับบ้าน

991
00:54:12,624 --> 00:54:13,500
จัดกระเป๋า...

992
00:54:19,005 --> 00:54:22,342
ตะลุยการจราจรในชั่วโมงเร่งด่วน
เย็นวันศุกร์ของเกาะแมนฮัตตัน

993
00:54:22,425 --> 00:54:26,471
ไปสนามบินเจเอฟเค
ให้ทันขึ้นเครื่องในอีกสามชั่วโมง

994
00:54:26,554 --> 00:54:27,764
เพื่อร่วมงานแต่งตัวเอง

995
00:54:28,598 --> 00:54:31,935
เป็นไปได้ยากมาก แต่ผมเชื่อมั่นในตัวเอง

996
00:54:32,018 --> 00:54:32,894
ก็เลย...

997
00:54:33,853 --> 00:54:36,940
เมียผมเริ่มร้องไห้ทันที
เธอบอกว่า "ทำแบบนี้ได้ยังไง"

998
00:54:37,023 --> 00:54:39,067
ผมวางสาย ปาโทรศัพท์อัดผนัง

999
00:54:40,151 --> 00:54:42,237
เพราะนี่ไม่ใช่เวลา
จะมาปล่อยพลังลบใส่กัน

1000
00:54:44,864 --> 00:54:45,740
เข้าใจไหม

1001
00:54:47,242 --> 00:54:48,159
นั่นแหละ

1002
00:54:48,618 --> 00:54:50,912
ตอนนี้เรามีปัญหาที่ต้องแก้

1003
00:54:51,496 --> 00:54:53,164
วันหลังยังมีเวลาอีกถมถืด

1004
00:54:53,248 --> 00:54:55,250
ให้แจกจ่ายความผิด
ให้ถ้วนทั่วกัน...

1005
00:54:56,418 --> 00:54:57,419
สำหรับความบรรลัยครั้งนี้

1006
00:54:57,502 --> 00:55:00,755
แต่ตอนนี้ขอใช้พลังบวก
มาคิดหาทางแก้ปัญหาก่อนได้ไหม

1007
00:55:00,839 --> 00:55:01,673
ขอบคุณ

1008
00:55:01,756 --> 00:55:04,301
ผมวางสาย ปาโทรศัพท์อัดผนัง
แล้ววิ่งกลับบ้าน

1009
00:55:04,384 --> 00:55:06,136
สิบห้านาที ผมวิ่งกลับบ้าน

1010
00:55:06,219 --> 00:55:09,889
สิบห้านาทีถึงบ้าน จัดกระเป๋าอีกห้านาที

1011
00:55:09,973 --> 00:55:12,392
ผมรู้ว่าผมจัดกระเป๋าแค่นาที
เพราะทันทีที่กลับถึงบ้าน

1012
00:55:12,475 --> 00:55:14,352
ผมพูดว่า "อเล็กซา จับเวลาห้านาที"
จากนั้น...

1013
00:55:15,353 --> 00:55:18,231
อเล็กซาถามว่า "จะให้สั่ง
นาฬิกาข้อมือกับนาฬิกาผนังหรือไม่"

1014
00:55:18,315 --> 00:55:20,025
ผมตอบว่า "จะซื้ออะไรก็ตามใจ

1015
00:55:20,108 --> 00:55:21,568
ฉันไม่มีเวลามาต่อล้อต่อเถียง"

1016
00:55:21,651 --> 00:55:24,029
"โอเค ได้เลย จะซื้อให้หมดทุกอย่างเลย!"

1017
00:55:24,112 --> 00:55:25,780
แล้วจู่ๆ ก็มีคนโผล่มาที่บ้านผม

1018
00:55:25,864 --> 00:55:27,574
ผมตะโกนไล่ "ไสหัวไปจากบ้านฉัน!"

1019
00:55:28,325 --> 00:55:31,619
ผมลากกระเป๋าออกมา ยัดทักซิโด้ลงไป
เสื้อยืดหนึ่งตัว ถุงเท้าหนึ่งข้าง

1020
00:55:31,703 --> 00:55:33,455
เพราะงานเลี้ยงหลังพิธี
นี่รับรองว่าเมาเละเทะ

1021
00:55:33,538 --> 00:55:36,249
ผมรูดซิปปิดกระเป๋า วิ่งลงบันได

1022
00:55:36,333 --> 00:55:39,336
ผมไปถึงถนนในนครนิวยอร์ก
พร้อมกระเป๋าเดินทาง

1023
00:55:39,419 --> 00:55:40,420
มาถึงการตัดสินใจสำคัญ

1024
00:55:40,503 --> 00:55:43,048
จะไปด้วยแท็กซี่หรือรถไฟใต้ดิน

1025
00:55:43,131 --> 00:55:46,468
กูเกิลแมพส์บอกว่า ถ้าไปแท็กซี่
จะใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่ง

1026
00:55:46,551 --> 00:55:49,179
กูเกิลแมพส์บอกว่า ถ้าไปรถไฟใต้ดิน
จะใช้เวลา 59 นาที

1027
00:55:49,262 --> 00:55:51,306
ผมตัดสินใจ "เอาวะ
ไปรถไฟใต้ดิน

1028
00:55:51,389 --> 00:55:53,141
เพราะผมฝากชีวิตไว้กับแท็กซี่ไม่ได้

1029
00:55:53,224 --> 00:55:55,226
ฉันไม่ยอมเจอรถติดจนตกเครื่อง

1030
00:55:55,310 --> 00:55:57,354
ฉันจะไปด้วยรถไฟใต้ดิน
อย่างน้อยก็รถไม่ติด

1031
00:55:57,437 --> 00:56:00,148
และถ้าตกเครื่อง ก็แค่หาเมียใหม่ ตามนั้น"

1032
00:56:00,231 --> 00:56:01,107
ดังนั้น...

1033
00:56:02,942 --> 00:56:04,027
ผมคว้ากระเป๋า

1034
00:56:04,110 --> 00:56:06,613
หอบกระเป๋า วิ่งลงสถานีรถไฟใต้ดินนิวยอร์ก

1035
00:56:06,696 --> 00:56:08,573
ผมวิ่งลงบันไดสถานีรถไฟใต้ดินนิวยอร์ก

1036
00:56:08,656 --> 00:56:12,994
ไปถึงชานชาลารถไฟใต้ดินนิวยอร์ก
มีรถไฟจอดอยู่

1037
00:56:13,953 --> 00:56:17,082
และประตูก็กำลังปิดลงตรงหน้าผม

1038
00:56:22,504 --> 00:56:24,756
ผมร้องลั่น "ฉันรู้ว่าเจอแบบนี้ต้องทำยังไง!"

1039
00:56:27,550 --> 00:56:30,470
ผมพยายามเอาหัวแทรกประตูเข้าไป แต่ไม่ทัน

1040
00:56:30,553 --> 00:56:32,847
ผมไปถึงประตูไม่ทัน
เอื้อมสุดแขนยังไม่ถึงเลย

1041
00:56:32,931 --> 00:56:35,892
มือผมไปไม่ถึง คว้าไม่ทัน ไกลเกินไป

1042
00:56:35,975 --> 00:56:38,228
ผมพยายามต่อรองกับเทพเจ้าแห่งรถไฟ

1043
00:56:38,311 --> 00:56:40,814
เสนอว่า "เอามือผมไป เทพเจ้ารถไฟ
แลกกับการเดินทางโดยสวัสดิภาพ

1044
00:56:40,897 --> 00:56:43,483
คุ้มจะตาย เอาไปเลย"
แต่ผมเอื้อมไม่ถึงประตูรถ

1045
00:56:44,609 --> 00:56:46,528
ประตูรถปิดลงตรงหน้า

1046
00:56:46,611 --> 00:56:48,488
มีผู้ชายผิวดำคนหนึ่ง ยืนอยู่ริมประตู

1047
00:56:49,239 --> 00:56:50,740
เห็นผมเอื้อมแบบนี้

1048
00:56:52,450 --> 00:56:53,868
เราสบตากัน

1049
00:56:54,953 --> 00:56:57,205
เขาเลยเอาขาขวางประตูไว้

1050
00:57:03,753 --> 00:57:07,006
แล้วประตูรถไฟก็กระแทกขาอยู่อย่างนั้น

1051
00:57:07,632 --> 00:57:09,926
แต่เขาไม่สนใจ เพราะเขาเป็นคนดำ

1052
00:57:11,719 --> 00:57:13,388
เขามองมาที่ผม แล้วส่งสัญญาณ

1053
00:57:14,431 --> 00:57:16,015
"รีบๆ ขึ้นมาสิวะ..."

1054
00:57:16,099 --> 00:57:17,934
ผมเพิ่งรู้ตัว "ตายห่า
เขาขวางประตูไว้ให้

1055
00:57:18,017 --> 00:57:19,894
ผมคว้ากระเป๋า กระโดดขึ้นรถไฟ...

1056
00:57:20,895 --> 00:57:23,606
บอกเขาไปว่า "ให้ตายสิ
ขอบคุณครับ ขอบคุณมาก

1057
00:57:23,690 --> 00:57:26,693
ให้ตายสิ คุณไม่เข้าใจหรอกว่า
คุณทำอะไรลงไป คุณได้ช่วย...

1058
00:57:26,776 --> 00:57:28,862
ช่วยให้งานแต่งผมไม่ล่ม
ช่วยชีวิตคู่ของผมไว้

1059
00:57:28,945 --> 00:57:30,238
คุณช่วยชีวิตผมไว้"

1060
00:57:30,905 --> 00:57:33,783
ส่วนผู้ชายคนนี้ ด้วยความที่เป็นคนดำ
เขาเลยเท่บาดใจ

1061
00:57:33,867 --> 00:57:35,910
เขาตอบว่า "เรื่องเล็กนิดเดียว"

1062
00:57:40,832 --> 00:57:42,584
ผมบอกว่า "คุณไม่เข้าใจ"

1063
00:57:42,667 --> 00:57:45,670
ผมพยายามอธิบาย
ให้เขาเข้าใจเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น

1064
00:57:45,753 --> 00:57:48,047
ให้เขาดูข้อความที่เมียส่งมา

1065
00:57:48,631 --> 00:57:50,842
จนเขาเริ่มอึดอัดเพราะผม
เขาก็เลย...

1066
00:57:51,301 --> 00:57:54,012
"อะไรวะ" แล้วเขาก็เดินไปตู้อื่น

1067
00:57:54,929 --> 00:57:57,515
ผมถึงได้รู้ตัวว่า ในตอนนั้น
ผมทำตัวไม่น่าเข้าใกล้เลยสักนิด

1068
00:57:58,391 --> 00:58:00,101
เพราะผมเหงื่อแตก
ในมือมีกระเป๋าเดินทาง

1069
00:58:00,185 --> 00:58:02,479
กางเกงก็ไม่ได้ใส่
ผมบอกเขาว่า "ขอบคุณ

1070
00:58:02,562 --> 00:58:03,938
ขอบคุณมากครับ! ขอบคุณ!"

1071
00:58:04,022 --> 00:58:06,900
ขอบคุณทุกคนเลย!
มีใครมีเศษเหรียญบ้างไหมครับ

1072
00:58:07,192 --> 00:58:09,486
ขอเศษเหรียญให้ผมหน่อยได้ไหม
เท่าไหร่ก็ได้"

1073
00:58:11,446 --> 00:58:14,491
และแทนที่จะขอบคุณเขาเสียตั้งแต่ตอนนั้น

1074
00:58:14,574 --> 00:58:16,242
ซึ่งคงชวนขนลุกเกินไปหน่อย

1075
00:58:17,035 --> 00:58:20,205
ผมเลยถ่ายรูปหน้าเขาไว้
ตอนที่เขาไม่ทันมอง

1076
00:58:23,333 --> 00:58:25,752
เผื่อว่าสักวัน เมื่อผมมีคนติดตาม
ในอินสตาแกรมมากพอ

1077
00:58:25,835 --> 00:58:28,546
ผมจะได้โพสต์รูปเขา เขียนคำบรรยายว่า
"มีใครรู้จักผู้ชายคนนี้ไหม

1078
00:58:28,630 --> 00:58:30,965
เขานี่แหละที่ช่วยให้งานแต่งผมไม่ล่ม!"

1079
00:58:31,049 --> 00:58:33,301
บางครั้ง เวลาที่รู้สึกเศร้า
ผมก็จะเปิดดูรูปเขา

1080
00:58:45,939 --> 00:58:48,274
ทุกอย่างราบรื่นไปหมด
ไปถึงสนามบินอย่างราบรื่น

1081
00:58:48,566 --> 00:58:51,653
การเดินทางนาน 59 นาทีที่แสนราบรื่น
บวกเวลารถไฟเชื่อมสนามบินไปอีก

1082
00:58:51,736 --> 00:58:54,781
และที่สำคัญคือ ถึงจะเป็นการบินข้ามประเทศ

1083
00:58:54,864 --> 00:58:56,115
แต่ต่อแรก ผมบินในประเทศ

1084
00:58:56,199 --> 00:58:58,451
บินจากนิวยอร์ก ไปแอลเอ
จากแอลเอ ไปเมลเบิร์น ออสเตรเลีย

1085
00:58:58,535 --> 00:59:00,245
ซึ่งถ้าเป็นเที่ยวบินในประเทศ

1086
00:59:00,328 --> 00:59:02,247
คุณไปก่อนเวลาสักหนึ่งชั่วโมงก็พอแล้ว

1087
00:59:02,330 --> 00:59:05,959
ผมไปถึงสนามบินประมาณ 16:55 น.
แต่ผมบิน 18:00 น.

1088
00:59:06,042 --> 00:59:07,877
แค่ไปถึงก่อน 17:00 น. ก็พอ

1089
00:59:07,961 --> 00:59:10,213
ผมไปถึงสนามบิน 16:55 น.
จัดแจงคว้ากระเป๋า

1090
00:59:10,296 --> 00:59:12,632
เช็คอินให้เรียบร้อย
ถามพนักงานว่า "ทันใช่ไหมครับ"

1091
00:59:12,715 --> 00:59:15,635
พนักงานตอบว่า "ทันครับ สบายๆ"
ผมโล่งเลย "ให้ตายสิ ขอบคุณครับ!"

1092
00:59:16,511 --> 00:59:17,637
ไม่อยากเชื่อว่าจะมาทัน

1093
00:59:17,720 --> 00:59:20,265
เวลา 17:15 น. ผมนั่งจิบแชมเปญ
อยู่ในห้องรับรอง

1094
00:59:22,433 --> 00:59:23,643
คิดไปว่า "ฉันนี่มันอัจฉริยะ"

1095
00:59:23,726 --> 00:59:27,146
เมียผมโทรมา ยังไม่หยุดร้องไห้
เธอบอกว่า "ทำแบบนี้ได้ยังไง"

1096
00:59:27,230 --> 00:59:29,107
ผมบอกว่า "ที่รัก ไม่ต้องห่วง ผมมาทัน

1097
00:59:29,190 --> 00:59:31,901
เช็คอินแล้ว รอขึ้นเครื่องอยู่
ทุกอย่างเรียบร้อยดี"

1098
00:59:31,985 --> 00:59:35,572
"แต่ความจริงที่ว่าเธอลืมเวลาขึ้นเครื่อง
กับเอาทุกอย่างมาเสี่ยง

1099
00:59:35,655 --> 00:59:37,949
ก็ไม่ได้เปลี่ยนไป..."

1100
00:59:38,032 --> 00:59:40,034
ผมตัดสาย ปาโทรศัพท์อัดผนัง

1101
00:59:41,077 --> 00:59:43,663
"เพราะตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมามัวเศร้าเสียใจ

1102
00:59:44,455 --> 00:59:47,333
เราเพิ่งก้าวผ่านความท้าทายใหญ่หลวง
ในความสัมพันธ์ของเรา

1103
00:59:47,417 --> 00:59:49,502
วันหลังยังมีเวลาอีกถมถืด
ให้แจกจ่ายความผิด

1104
00:59:49,586 --> 00:59:52,714
ให้ถ้วนทั่วกัน สำหรับความบรรลัยครั้งนี้

1105
00:59:52,797 --> 00:59:54,799
แต่ตอนนี้ ขอให้เราจดจ่ออยู่กับปัจจุบัน

1106
00:59:54,882 --> 00:59:57,135
ฉลองให้กับความสำเร็จนี้ก่อน ไม่ได้หรือไง
ขอบคุณ"

1107
00:59:58,428 --> 01:00:00,597
ผมตัดสาย ปาโทรศัพท์อัดผนัง

1108
01:00:01,306 --> 01:00:03,766
เวลา 17:15 น. ผมจิบแชมเปญ

1109
01:00:06,352 --> 01:00:07,854
เวลา 17:30 น.

1110
01:00:08,229 --> 01:00:09,981
เครื่องผมดีเลย์สี่ชั่วโมง

1111
01:00:14,319 --> 01:00:16,279
พอผมไปถึงแอลเอ

1112
01:00:16,362 --> 01:00:18,364
ผมก็ตกเครื่องไปเมลเบิร์น ออสเตรเลีย

1113
01:00:18,448 --> 01:00:19,824
ไปไม่ทันพิธียกน้ำชา

1114
01:00:19,907 --> 01:00:23,536
ผมไปไม่ทันพิธีตามธรรมเนียมจีนโบราณ
ในงานแต่งของผม

1115
01:00:23,953 --> 01:00:25,913
ญาติๆ อยู่กันพร้อมหน้า ทุกคนโกรธมาก

1116
01:00:25,997 --> 01:00:29,000
ญาติฝั่งเมียก็โกรธ ญาติฝั่งผมก็โกรธ
เมียผมก็โกรธ

1117
01:00:29,334 --> 01:00:31,669
ชีวิตคู่ของเราเริ่มต้นไม่สวยเท่าไหร่

1118
01:00:31,753 --> 01:00:34,088
ทุกวันนี้ยังต้องพยายามซื้อใจ
ญาติทุกฝ่ายคืนมาอยู่เลย

1119
01:00:34,172 --> 01:00:35,632
ทั้งพ่อแม่เมีย และพ่อแม่ผม

1120
01:00:36,466 --> 01:00:38,301
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือ...

1121
01:00:40,428 --> 01:00:42,889
พ่อหนุ่มผิวดำที่ยืนอยู่ริมประตู...

1122
01:00:44,349 --> 01:00:45,975
เอาขาขวางประตูไว้...

1123
01:00:46,517 --> 01:00:48,061
ขวางประตูให้เปิดค้างไว้อย่างนั้น...

1124
01:00:48,561 --> 01:00:51,105
ให้สมกับเป็นคนอเมริกันตัวจริง
ที่ใช้สิทธิของตัวเอง

1125
01:00:51,189 --> 01:00:54,275
หยุดรถไฟทั้งขบวน
เพื่อรอคนเพียงคนเดียว

1126
01:00:54,359 --> 01:00:56,986
แต่เขาทำแบบนั้นเพื่อคนอื่น!

1127
01:00:57,070 --> 01:00:58,821
นี่แหละคือสิ่งที่ทำให้ประเทศนี้สวยงาม

1128
01:00:58,905 --> 01:01:01,574
การใช้เสรีภาพที่เรามี
เพื่อช่วยเหลือคนอื่น

1129
01:01:01,658 --> 01:01:03,368
ที่ไม่ได้มีเสรีภาพมากเท่าคุณ

1130
01:01:04,369 --> 01:01:05,912
คนที่ไม่มีสิ่งที่เรามี

1131
01:01:05,995 --> 01:01:07,872
พวกคุณสุดยอดมาก ขอบคุณที่มาฟังกัน

1132
01:01:07,955 --> 01:01:09,457
ไว้เจอกันใหม่ครับ ขอบคุณ

1133
01:01:14,671 --> 01:01:15,713
ขอบคุณครับ!

1134
01:02:49,015 --> 01:02:52,435
คำบรรยายโดย ฐิติคมน์ ญาณสมบัติ

1135
01:02:52,518 --> 01:02:55,438
(ด้วยความอาลัยถึงคุณพ่อ)