1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:16,440 --> 00:00:18,440
‎ภารกิจช่วยเหลือ

4
00:00:18,520 --> 00:00:20,000
‎สมาชิกทีมฟุตบอลเยาวชนในประเทศไทย

5
00:00:20,080 --> 00:00:21,280
‎ต้องทำงานแข่งกับเวลา

6
00:00:24,120 --> 00:00:26,360
‎เด็กๆ อายุระหว่าง 11-16 ปี

7
00:00:26,440 --> 00:00:27,280
‎คาดว่าอาจเสียชีวิตแล้ว

8
00:00:27,360 --> 00:00:28,680
‎หลังจากหายตัวไปพร้อมกับ

9
00:00:28,760 --> 00:00:29,920
‎โค้ชทีมฟุตบอลวัย 24 ปีของพวกเขา

10
00:00:33,640 --> 00:00:34,920
‎สำหรับการสัมภาษณ์วันนี้เนอะ

11
00:00:35,000 --> 00:00:36,600
‎เราไม่กดดันอะไรทั้งสิ้น

12
00:00:38,560 --> 00:00:40,760
‎ชะตากรรมของทีมฟุตบอลเยาวชน

13
00:00:40,840 --> 00:00:42,320
‎และโค้ชของพวกเขาในประเทศไทย

14
00:00:42,400 --> 00:00:44,320
‎ได้ทำให้ผู้คนจากทั่วโลกสนใจ

15
00:00:46,080 --> 00:00:47,840
‎ถ้ามีคำถามอะไรที่ไม่อยากตอบ

16
00:00:47,920 --> 00:00:48,920
‎อะไรก็แล้วแต่เนี่ย

17
00:00:49,000 --> 00:00:50,000
‎ก็ไม่ต้องตอบ

18
00:00:50,080 --> 00:00:51,520
‎ไม่มีคำตอบไหนถูกหรือผิด

19
00:00:54,400 --> 00:00:55,880
‎นี่เป็นความพยายามช่วยเหลือ

20
00:00:55,960 --> 00:00:57,200
‎ในระดับนานาชาติ

21
00:00:57,280 --> 00:00:58,760
‎ครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา

22
00:00:58,840 --> 00:01:01,080
‎มีความช่วยเหลือเข้ามาจากทั่วทุกมุมโลก

23
00:01:08,560 --> 00:01:10,240
‎สำคัญที่สุดสำหรับพวกพี่ๆ ก็คือ

24
00:01:10,320 --> 00:01:11,800
‎ความสบายใจของมาร์ค

25
00:01:11,880 --> 00:01:13,360
‎- เราหยุดเมื่อไหร่ก็ได้
‎- ครับ

26
00:01:13,440 --> 00:01:14,280
‎โอเคค่ะ

27
00:01:15,160 --> 00:01:16,800
‎มันคือเหตุการณ์

28
00:01:16,880 --> 00:01:18,160
‎ที่คนทั้งโลกจับตามอง

29
00:01:18,240 --> 00:01:20,760
‎เด็กๆ ติดอยู่ในถ้ำที่ประเทศไทย

30
00:01:20,840 --> 00:01:22,440
‎เป็นเวลา 17 วัน

31
00:01:35,120 --> 00:01:37,480
‎ผมคิดว่าโลกภายนอกอาจจะไม่รู้

32
00:01:38,120 --> 00:01:39,480
‎ไม่รู้อะไรเลยก็ว่าได้

33
00:01:39,560 --> 00:01:42,040
‎ว่าจริงๆ แล้วมันเป็นยังไงภายในถ้ำ

34
00:01:44,240 --> 00:01:47,720
‎บางทีความจริงอาจจะไม่เหมือนที่เขาคิดไว้

35
00:02:14,280 --> 00:02:16,120
‎ตั้นชิดหน่อยตั้น ระวังนะ

36
00:02:17,000 --> 00:02:18,560
‎ก็วันนั้นก็

37
00:02:18,640 --> 00:02:20,280
‎เรานัดกันซ้อมบอลใช่ไหมครับ

38
00:02:22,320 --> 00:02:23,320
‎เฮ้ย

39
00:02:23,400 --> 00:02:24,840
‎- ช่วยด้วย หมา
‎- มันกัดเฮ้ย ไปเลย

40
00:02:26,480 --> 00:02:30,240
‎- เป็นชุดเลยเมื่อกี้ ไอ้เวร
‎- อะไรอ่ะรถกู

41
00:02:35,360 --> 00:02:37,600
‎เอ้าไป คนต่อไป ไปเลย

42
00:02:37,680 --> 00:02:39,400
‎ผมนายเอกพล จันทะวงษ์ครับ

43
00:02:39,480 --> 00:02:40,560
‎ชื่อเล่นชื่อเอกครับ

44
00:02:41,840 --> 00:02:43,640
‎จังหวะจั๊มพ์จังหวะเดียวนะครับ

45
00:02:43,720 --> 00:02:45,000
‎การเป็นโค้ชก็

46
00:02:45,080 --> 00:02:46,240
‎หนึ่ง ก็ต้องเป็นผู้นำ

47
00:02:47,280 --> 00:02:49,120
‎สอง วินัย

48
00:02:49,640 --> 00:02:50,680
‎อันนี้ต้องมีแน่นอน

49
00:02:50,760 --> 00:02:52,120
‎ตามองเพื่อนด้วย

50
00:02:52,200 --> 00:02:53,160
‎คือใจมันต้องรัก

51
00:02:53,240 --> 00:02:54,880
‎รักที่จะเป็นจริงๆ

52
00:02:55,560 --> 00:02:57,280
‎ดูเพื่อนด้วยทิศทางน่ะ

53
00:02:57,360 --> 00:02:59,000
‎สองพาสนะครับ สองพาสนะครับ

54
00:02:59,080 --> 00:03:00,360
‎ไม่เกินสามจังหวะนะครับ

55
00:03:00,840 --> 00:03:01,680
‎

56
00:03:02,480 --> 00:03:03,440
‎หน้าเดิน

57
00:03:03,960 --> 00:03:05,720
‎พี่ดอมเข้า พี่ดอมเข้า เต่า

58
00:03:06,480 --> 00:03:07,680
‎ไปได้ใช่ไหม

59
00:03:09,280 --> 00:03:12,120
‎เกือบปกติแล้วเด็กที่มันเรียนอยู่แถวนี้

60
00:03:12,200 --> 00:03:14,320
‎ร้อยทั้งร้อยมันไม่เด็กแว้น

61
00:03:14,400 --> 00:03:16,000
‎ก็กินเหล้าสูบบุหรี่

62
00:03:18,240 --> 00:03:20,200
‎นี่ครับสาเหตุที่พวกเขาต้องมาสร้างทีมฟุตบอล

63
00:03:20,280 --> 00:03:23,040
‎ก็เพื่อพยายามดึงให้เด็กห่างไกลจากยาเสพติด

64
00:03:23,120 --> 00:03:24,400
‎ตามมา ตามมา

65
00:03:24,480 --> 00:03:26,880
‎ทางครอบครัวพื้นฐานนะครับก็คือจะเป็นแบบ

66
00:03:26,960 --> 00:03:29,960
‎ทางบ้านค่อนข้างที่ว่ายากจน

67
00:03:30,040 --> 00:03:31,400
‎เข้าสิ เข้าสิ

68
00:03:31,480 --> 00:03:33,280
‎อยากเป็นนักฟุตบอลอาชีพ

69
00:03:33,360 --> 00:03:34,720
‎แล้วก็นักฟุตบอลทีมชาติ

70
00:03:35,680 --> 00:03:36,560
‎ระวังเพื่อนด้วย

71
00:03:36,640 --> 00:03:38,160
‎เฮ้ยหลังๆ หาตัวประกบสิ

72
00:03:38,240 --> 00:03:39,160
‎ชอบแมนยู

73
00:03:39,960 --> 00:03:41,480
‎แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดครับ

74
00:03:42,280 --> 00:03:43,200
‎แมนยูครับ

75
00:03:43,280 --> 00:03:44,520
‎เอา จบได้จบเลยเต่า

76
00:03:45,000 --> 00:03:48,040
‎โค้ชเอกก็จะให้เราซ้อม
‎ซ้อมแบบขยันทุกคน

77
00:03:48,120 --> 00:03:49,120
‎จะซ้อมหนักครับ

78
00:03:49,200 --> 00:03:50,840
‎ทีนี้ไม่ได้ ขึ้นก่อน

79
00:03:50,920 --> 00:03:52,120
‎เราพยายามผลักดันเด็ก

80
00:03:52,200 --> 00:03:54,280
‎ผลักดันเด็กเพื่อที่ให้ไปอยู่อะคาเดมี่สูงๆ

81
00:03:54,360 --> 00:03:57,240
‎เพื่อที่เขาจะได้มีทุนเรียนฟรี

82
00:03:57,320 --> 00:03:58,600
‎ให้ไอ้เต่าคนเดียวเลยน้อง

83
00:04:04,480 --> 00:04:05,960
‎เอ้ามาๆ ได้เวลาพักแล้ว

84
00:04:06,040 --> 00:04:08,480
‎ส่วนตัวผมนะครับ ตอนนั้นคืออายุ 24

85
00:04:09,760 --> 00:04:11,560
‎เวลาอยู่นอกสนามปุ๊บเนี่ย

86
00:04:11,640 --> 00:04:12,960
‎คือผมก็เป็นแค่พี่

87
00:04:14,600 --> 00:04:15,520
‎มา

88
00:04:15,600 --> 00:04:16,880
‎เหมือนเป็นพี่น้อง

89
00:04:16,960 --> 00:04:18,600
‎ถึงจะไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน

90
00:04:18,680 --> 00:04:20,040
‎แต่เราอยู่ด้วยกัน

91
00:04:20,120 --> 00:04:21,840
‎แบบเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน

92
00:04:22,600 --> 00:04:25,040
‎ทีมท็อปสายเหนือเจอกับทีมท็อปสายใต้

93
00:04:25,120 --> 00:04:27,560
‎สกอร์นำไปอยู่สองประตูต่อศูนย์ครับ

94
00:04:28,960 --> 00:04:31,160
‎วางแผนว่าถ้าเราซ้อมบอลเสร็จ

95
00:04:31,640 --> 00:04:33,080
‎เสร็จปุ๊บเราก็ไปเข้าถ้ำ

96
00:04:35,920 --> 00:04:38,560
‎เด็กในเมืองถ้าวันว่างก็เข้าไปเที่ยวห้างกัน

97
00:04:38,640 --> 00:04:40,040
‎แต่ว่าสำหรับเด็กชนบทเนี่ย

98
00:04:40,120 --> 00:04:42,480
‎เขาก็จะมีแต่ภูเขามีแต่ป่าแต่ดอย

99
00:04:42,560 --> 00:04:44,040
‎แค่นั้นครับที่เขาไปเที่ยว

100
00:04:45,440 --> 00:04:49,360
‎ที่ผจญภัยที่ตื่นเต้นที่สุดก็น่าจะเป็นถ้ำหลวง

101
00:04:49,880 --> 00:04:51,400
‎ผมไปหลายครั้งมาก

102
00:04:56,160 --> 00:04:59,080
‎เล่นบอลเสร็จปุ๊บก็กินกัน ผมก็จะกินแค่นิดเดียว

103
00:04:59,680 --> 00:05:01,040
‎จำได้ว่าครั้งนั้นผมสั่ง

104
00:05:01,120 --> 00:05:03,920
‎หมูปิ้งประมาณสิบไม้และข้าวหนึ่งกิโล

105
00:05:04,000 --> 00:05:05,600
‎

106
00:05:07,440 --> 00:05:09,880
‎ก็กินไม่ไหวก็เลยเอาไปทิ้งครับ

107
00:05:09,960 --> 00:05:12,080
‎เคี้ยวข้าวเหนียว เอาไปๆ เอาไป

108
00:05:16,560 --> 00:05:18,120
‎เตรียมตัวเร็ว

109
00:05:19,480 --> 00:05:21,040
‎- ไปๆ
‎- เอ้า ไปๆ

110
00:05:21,120 --> 00:05:22,280
‎กินอะไรเสร็จก็...

111
00:05:22,360 --> 00:05:23,560
‎ไปเร็ว

112
00:05:23,640 --> 00:05:25,440
‎ปั่นไปถ้ำหลวง

113
00:05:26,400 --> 00:05:27,920
‎เร็วๆ ไป

114
00:05:33,960 --> 00:05:34,880
‎ตามมา

115
00:05:45,000 --> 00:05:46,480
‎อากาศวันนั้นคือไม่มีฝน

116
00:05:46,560 --> 00:05:48,600
‎อากาศคือแดดออกและก็ร้อน

117
00:05:52,240 --> 00:05:53,200
‎ไปๆ

118
00:05:55,160 --> 00:05:56,920
‎บางคนก็ตื่นเต้น

119
00:05:57,000 --> 00:05:59,320
‎ที่ว่าจะเข้าถ้ำครั้งแรก

120
00:06:01,840 --> 00:06:03,680
‎พวกเราก็สปีดกันแบบเต็มที่นะครับ

121
00:06:03,760 --> 00:06:05,680
‎แข่งกันแบบสุดจิตสุดใจนะครับ

122
00:06:09,720 --> 00:06:11,720
‎แล้วก็ผมก็ขาประจำครับ

123
00:06:11,800 --> 00:06:12,680
‎โดนทิ้งอีก

124
00:06:15,920 --> 00:06:18,880
‎คนอายุเด็กน้อยสุดก็จะเป็นน้องไตตั้น

125
00:06:19,520 --> 00:06:21,680
‎คือทุกคนเห็น เค้าก็อยากแกล้ง

126
00:06:21,760 --> 00:06:23,360
‎ไม่มีวันไหนที่ไม่โดนแกล้ง

127
00:06:23,440 --> 00:06:25,640
‎โอ้โห โดนทุกวัน

128
00:06:25,720 --> 00:06:27,840
‎จุดแข็งของน้องไตตั้นเหรอครับ

129
00:06:30,040 --> 00:06:32,280
‎ผมว่า ไม่น่าจะมีนะ

130
00:06:37,440 --> 00:06:40,320
‎ผมกับไตตั้นก็คือจะสนิทกันแหละ

131
00:06:40,400 --> 00:06:43,000
‎ก็คือเหมือนเป็นพี่น้องกันเลย

132
00:06:46,800 --> 00:06:48,200
‎ตอนระหว่างทางเราก็เจอ

133
00:06:48,280 --> 00:06:50,440
‎สวนส้มระหว่างทางสองข้างทาง

134
00:07:09,400 --> 00:07:10,720
‎ไป ไหว้เจ้าแม่

135
00:07:10,800 --> 00:07:13,320
‎- เร็วๆ ไปดู
‎- ไปๆ

136
00:07:16,360 --> 00:07:17,200
‎ไป

137
00:07:22,360 --> 00:07:24,360
‎พอทุกคนเห็นป้ายปุ๊บ ทุกคนบอกว่า

138
00:07:24,440 --> 00:07:25,720
‎เค้าห้ามเข้า

139
00:07:27,720 --> 00:07:29,400
‎ในป้ายน่าจะบอกว่า

140
00:07:29,480 --> 00:07:32,360
‎เดือนกรกฎาถึงเดือนพฤศจิกายน

141
00:07:32,440 --> 00:07:33,640
‎จะมีน้ำป่าไหลหลาก

142
00:07:35,680 --> 00:07:39,320
‎ที่เข้าไปในถ้ำนั้นเป็นที่ 23 เดือนมิถุนาครับ

143
00:07:39,400 --> 00:07:41,240
‎แล้วก็ไม่ใช่หน้าฝนด้วยนะ

144
00:07:53,920 --> 00:07:55,760
‎ยกมือไหว้แล้วก็ขอ

145
00:07:55,840 --> 00:07:57,000
‎ขอเจ้าแม่นางนอน

146
00:07:58,360 --> 00:08:01,640
‎เจ้าแม่นางนอนก็คือเป็นเจ้าของสถานที่

147
00:08:02,360 --> 00:08:05,920
‎ถ้าเกิดเราไปลบหลู่แล้วไม่ขอเนี่ย

148
00:08:06,000 --> 00:08:09,520
‎บางทีอาจจะเกิดเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น

149
00:08:14,360 --> 00:08:16,360
‎เจ้าแม่นางนอนก็มีประวัติ

150
00:08:17,600 --> 00:08:19,880
‎เคยเป็นองค์หญิง

151
00:08:22,840 --> 00:08:27,800
‎ก็มีคนเลี้ยงม้าหลงรักกับเจ้าหญิงอะไรงี้

152
00:08:29,880 --> 00:08:31,320
‎แล้วก็พากันหนีออกมา

153
00:08:34,440 --> 00:08:36,560
‎แล้วก็โดนทหารเค้าไล่มา

154
00:08:40,040 --> 00:08:43,480
‎คนเลี้ยงม้าก็ไปหาอะไรให้เจ้าแม่กิน...

155
00:08:47,760 --> 00:08:49,760
‎และก็โดนทหารฆ่า

156
00:08:53,840 --> 00:08:56,080
‎เจ้าแม่ก็รอ ก็ไม่มาก็เลยเอา

157
00:08:56,160 --> 00:08:58,840
‎ที่ใส่ผมปักตัวเองตาย

158
00:09:03,280 --> 00:09:06,360
‎ก็เลยเป็นภูเขาเหมือนเจ้าแม่นอนอยู่

159
00:09:25,400 --> 00:09:28,400
‎ไปถึงปากถ้ำปุ๊บนะครับเด็กก็ตื่นเต้น

160
00:09:28,480 --> 00:09:32,120
‎โอ้โห แบบเฮ้ย มันใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ

161
00:09:35,600 --> 00:09:38,880
‎ไป ทุกคน ไหว้ขาเข้าถ้ำกัน

162
00:09:38,960 --> 00:09:41,240
‎ส่วนมากก็จะทิ้งกระเป๋าและรองเท้า

163
00:09:41,320 --> 00:09:42,160
‎ทิ้งให้หมด

164
00:09:42,640 --> 00:09:43,480
‎ไป

165
00:09:52,680 --> 00:09:54,560
‎ไม่มีขนมไม่มีข้าว

166
00:09:54,640 --> 00:09:56,240
‎เราก็พกไฟฉายคนละอัน

167
00:09:56,320 --> 00:09:57,520
‎แล้วก็เดินเข้าไปเลยครับ

168
00:10:02,640 --> 00:10:04,640
‎คือผมเนี่ยจะให้น้องตี๋เป็นคนนำ

169
00:10:04,720 --> 00:10:06,280
‎และก็ผมปิดท้าย

170
00:10:07,360 --> 00:10:10,440
‎ตี๋มันจะเป็นผู้ช่วยคนสำคัญของผมเลยก็ว่าได้

171
00:10:12,040 --> 00:10:14,960
‎แต่ถ้าผมไปด้วยกับเจ้าตี๋ ผมจะอุ่นใจ

172
00:10:15,040 --> 00:10:16,480
‎เพราะว่าอย่างน้อย

173
00:10:16,560 --> 00:10:18,440
‎ถ้ามีเจ้าตี๋อยู่ด้วย โอเค

174
00:10:18,520 --> 00:10:21,040
‎มันก็ช่วยกันดูแลเด็กๆ ที่เหลือได้

175
00:10:29,400 --> 00:10:30,640
‎เคยเข้ามาก่อนครับ

176
00:10:31,960 --> 00:10:33,320
‎ก็เลยแบบมั่นใจ

177
00:10:33,400 --> 00:10:35,560
‎ต้องพาน้องๆ เค้าเข้าไปอย่างนี้ครับ

178
00:10:49,360 --> 00:10:51,560
‎เราจะเข้าไปแค่แบบประมาณชั่วโมงหนึ่ง

179
00:10:52,280 --> 00:10:53,960
‎เพราะว่าผมมีเรียนพิเศษ

180
00:10:57,920 --> 00:10:59,040
‎

181
00:11:05,680 --> 00:11:07,120
‎

182
00:11:14,640 --> 00:11:16,240
‎มันจะมีหยอกล้อกัน

183
00:11:19,800 --> 00:11:22,480
‎ก็แซว... ส่วนมากจะแซวตี๋ครับ

184
00:11:22,560 --> 00:11:24,040
‎เพราะตอนนั้นตี๋มีแฟน

185
00:11:24,720 --> 00:11:27,680
‎ไปถ่ายรูปจับมือกันอะไรอย่างนี้

186
00:11:32,520 --> 00:11:35,000
‎ก็คือจะมีการหยอกล้อกันไปตลอดทาง

187
00:11:36,000 --> 00:11:38,600
‎เราเห็นปุ๊บเราก็ เออ ดีใจแฮะ

188
00:11:46,000 --> 00:11:47,320
‎

189
00:11:52,600 --> 00:11:54,440
‎พอถึงสามแยกปุ๊บเนี่ย

190
00:11:55,920 --> 00:11:58,840
‎ที่ไปขวาไม่ได้เพราะว่ามันไปได้อีกแค่ไม่กี่เมตร

191
00:12:00,000 --> 00:12:02,040
‎ถ้าจะไปต่อต้องไปด้านซ้าย

192
00:12:11,560 --> 00:12:12,960
‎ผมว่าตอนที่ผมกลัวนี้

193
00:12:13,040 --> 00:12:15,000
‎น่าจะเป็นตอนถึงสามแยก

194
00:12:17,200 --> 00:12:18,480
‎มันเป็นสายน้ำแล้ว

195
00:12:19,000 --> 00:12:23,400
‎กลัวว่ามันจะมาท่วมแล้วออกมาไม่ได้

196
00:12:25,080 --> 00:12:27,440
‎ไม่ว่าจะเป็นช่วงฤดูไหนก็แล้วแต่

197
00:12:27,520 --> 00:12:29,360
‎มันจะมีน้ำอยู่ตลอดเวลาเลย

198
00:12:29,440 --> 00:12:30,680
‎น้ำตรงนั้นจะไม่เคยแห้ง

199
00:12:33,440 --> 00:12:36,120
‎ผมบอกว่า น้ำมันไหลมาเยอะแล้ว

200
00:12:36,720 --> 00:12:38,640
‎ก็กลับไหม พอแล้ว

201
00:12:41,080 --> 00:12:43,280
‎จะกลับก็กลับไปคนเดียวสิ ป๊อดเหรอ

202
00:12:43,360 --> 00:12:44,840
‎ป๊อดเหรอ อะไรอย่างนี้ครับ

203
00:12:48,120 --> 00:12:49,520
‎

204
00:12:50,600 --> 00:12:51,760
‎เลยให้ทุกคนตัดสินใจกันเอง

205
00:12:51,840 --> 00:12:54,160
‎ถ้าไม่ไปกัน กลุ่มเขาก็จะได้กลับ

206
00:12:54,240 --> 00:12:56,480
‎ข้างในสวยมาก แต่ต้องเดินเข้าไป

207
00:12:56,560 --> 00:12:57,480
‎เหมือนโหวตน่ะครับ

208
00:12:57,560 --> 00:12:58,640
‎ก็เป็นเสียงส่วนใหญ่มากกว่า

209
00:12:58,720 --> 00:12:59,760
‎ว่าใครจะไปหรือไม่ไป

210
00:12:59,840 --> 00:13:02,760
‎- ไปอีกพี่
‎- ไปเลย ไป

211
00:13:03,520 --> 00:13:06,360
‎แล้วเขาบอกว่า ไปกัน เข้าๆ ไปต่อ

212
00:13:08,400 --> 00:13:10,520
‎แต่ว่าในใจก็อยากออก

213
00:13:10,600 --> 00:13:12,040
‎อยากกลับอยู่ดีครับ

214
00:13:17,240 --> 00:13:19,760
‎เอากระเป๋าไปวาง ถอดรองเท้า

215
00:13:20,360 --> 00:13:22,520
‎กลัวมันจะเปียก

216
00:13:26,040 --> 00:13:27,560
‎เราจะมีไฟฉาย

217
00:13:28,080 --> 00:13:30,040
‎แค่นี้แหละครับ แล้วก็เข้าไปกันต่อ

218
00:13:30,520 --> 00:13:31,800
‎

219
00:13:38,800 --> 00:13:42,280
‎มาทำอยู่ที่ถ้ำหลวงขุนน้ำนางนอนนี่

220
00:13:42,360 --> 00:13:43,720
‎ก็ประมาณสองปีแล้วครับ

221
00:13:44,280 --> 00:13:46,320
‎ก็ตอนเย็นนี่ผมต้อง

222
00:13:46,400 --> 00:13:48,840
‎ต้องสำรวจดูว่ามีใครมาตกค้างหรือเปล่า

223
00:13:51,880 --> 00:13:54,480
‎ส่วนมากจะเป็นกรกฎานะครับ ฝนถึงจะมา

224
00:13:54,560 --> 00:13:56,160
‎อ้าว มิถุนา

225
00:13:56,240 --> 00:13:59,360
‎มันไม่ใช่นี่ มิถุนามันฝนมาได้ยังไงครับ

226
00:14:01,120 --> 00:14:03,760
‎จากปากทางถ้ำหลวง

227
00:14:03,840 --> 00:14:06,280
‎ความยาวของถ้ำหลวงนะครับ

228
00:14:06,360 --> 00:14:09,600
‎10 กิโลกับอีก 316 เมตรครับ

229
00:14:10,880 --> 00:14:12,760
‎เวลาน้ำฝนมาปุ๊บเนี่ย

230
00:14:12,840 --> 00:14:16,320
‎น้ำมันก็จะไหลลงจากดอยลงมาครับ

231
00:14:18,000 --> 00:14:20,760
‎น้ำนี่จะมาจากทุกทิศทุกทางจากข้างบนครับ

232
00:14:20,840 --> 00:14:23,520
‎คือว่ามันเป็นปล่องอยู่แล้วครับ

233
00:14:25,880 --> 00:14:27,720
‎พอนับอยู่มีอยู่สิบเอ็ดคันครับ

234
00:14:29,080 --> 00:14:32,680
‎คือแวบแรกนี่ ผมคิดว่าจะเป็นผู้ใหญ่ครับ

235
00:14:33,600 --> 00:14:35,920
‎ถ้าคุณเข้าไปโดยที่เจ้าหน้าที่ไม่รู้เรื่องเนี่ย

236
00:14:36,000 --> 00:14:39,320
‎คุณก็อยู่นั่นทั้งคืน ก็ไม่มีใครรู้

237
00:14:47,320 --> 00:14:49,560
‎แต่พอสักแป๊บหนึ่งเขาก็เข้าไปเรื่อยๆ

238
00:14:49,640 --> 00:14:51,840
‎พอมันสวยมันก็พากันไปเรื่อยๆ อย่างนี้ครับ

239
00:14:54,840 --> 00:14:56,440
‎มันจะมีออร่าของมัน

240
00:14:56,520 --> 00:14:58,480
‎และมันทำให้เราดึงดูดมาก

241
00:15:00,920 --> 00:15:04,160
‎อยากพาน้องๆ เนี่ยไปดูอะไรที่มันสวยงาม

242
00:15:07,080 --> 00:15:12,080
‎เราแค่คิดว่าพาน้องๆ ได้ไปเรียนรู้อะไรใหม่ๆ

243
00:15:14,000 --> 00:15:15,720
‎แต่มันสวย มันสวยมากครับ

244
00:15:17,400 --> 00:15:19,280
‎เป็นเหมือนคล้ายๆ กากเพชรครับ

245
00:15:19,360 --> 00:15:21,680
‎มันสวย มันเป็นโถงกว้างครับ

246
00:15:35,000 --> 00:15:36,960
‎ส่วนไตตั้นก็คือต้องออกไปก่อนห้าโมง

247
00:15:37,040 --> 00:15:38,480
‎เพื่อที่จะไปเรียนพิเศษ

248
00:15:38,560 --> 00:15:40,000
‎เฮ้ย พวกเราถอยก่อน

249
00:15:40,080 --> 00:15:42,200
‎เวลาหมด เดี๋ยวเราค่อยมาวันใหม่

250
00:15:42,680 --> 00:15:44,320
‎- ไปกันก่อน
‎- ไปๆ

251
00:15:49,720 --> 00:15:51,320
‎ก็เลยพากันลุยกลับมา

252
00:15:51,880 --> 00:15:54,800
‎พอลุยกลับมาทุกคนก็คุยกันปกตินั่นล่ะครับ

253
00:15:55,640 --> 00:15:58,840
‎จนมาถึงสามแยก

254
00:16:00,600 --> 00:16:02,000
‎พอเดินมาถึงสามแยก

255
00:16:02,600 --> 00:16:05,760
‎เฮ้ย อันนี้มันทางที่เรามาหรือเปล่า

256
00:16:05,840 --> 00:16:08,280
‎ไม่น่าจะหลงเพราะว่าเส้นทางมีเส้นทางเดียว

257
00:16:08,360 --> 00:16:11,480
‎พี่เอกเขาก็ "ใช่ นี่แหละทางที่เรามา"

258
00:16:13,080 --> 00:16:16,840
‎น้ำมันปิดทางสามแยกหมดเลย

259
00:16:17,400 --> 00:16:20,080
‎มันปิดมิดและเราไปไม่ได้

260
00:16:21,280 --> 00:16:24,560
‎ตอนนั้นมันก็แวบขึ้นมาเลยว่า "ฉิบหายแล้ว"

261
00:16:25,480 --> 00:16:27,160
‎คือซวยแน่ๆ งานนี้

262
00:16:30,960 --> 00:16:32,400
‎ยังตกใจกันอยู่ครับ

263
00:16:34,160 --> 00:16:36,080
‎ก็เลยว่าเดี๋ยวๆ เราหาทางออกกันก่อน

264
00:16:37,200 --> 00:16:38,120
‎ผมจะลอง

265
00:16:38,200 --> 00:16:39,960
‎ลองไปดูว่ามันออกได้ไหม

266
00:16:41,200 --> 00:16:43,360
‎ตอนนั้นก็เลยลองตัดสินใจลองดำดู

267
00:16:48,360 --> 00:16:49,880
‎ใจไม่ค่อยดีครับเพราะว่า

268
00:16:49,960 --> 00:16:52,800
‎พี่เอกจะหาทางเจอไหม หรือไม่เจอครับ

269
00:17:01,000 --> 00:17:03,360
‎คือพยายามลืมตาก็แล้วอะไรก็แล้ว

270
00:17:03,440 --> 00:17:04,920
‎มันก็ไม่เห็นสักอย่าง

271
00:17:10,040 --> 00:17:12,200
‎พยายามเอามือแซะเข้าไปก็แล้ว

272
00:17:18,520 --> 00:17:20,520
‎มันก็ไม่มีทางที่ว่าจะทะลุเลย

273
00:17:25,640 --> 00:17:26,720
‎และคราวนี้ก็เลย

274
00:17:26,800 --> 00:17:29,040
‎ไอ้หนึ่งลมหายใจที่ฮุบเข้ามาน่ะ

275
00:17:29,680 --> 00:17:30,720
‎เริ่มหมดแล้ว

276
00:17:35,080 --> 00:17:36,320
‎ผมเหมือนจะขาดใจแล้วครับ

277
00:17:39,000 --> 00:17:42,240
‎แล้วก็ระหว่างนั้นน่ะก็คือกระตุกเชือกปุ๊บ

278
00:17:42,320 --> 00:17:43,480
‎หนึ่ง สอง...

279
00:17:43,560 --> 00:17:45,200
‎น้องๆ สามคนเขาก็ดึง

280
00:17:45,280 --> 00:17:46,560
‎เอาอีก

281
00:17:46,640 --> 00:17:48,720
‎ตายแน่ๆ ไม่รอดแน่ๆ

282
00:17:48,800 --> 00:17:51,160
‎เพราะว่ามันหมดลมหายใจจริงๆ

283
00:17:52,000 --> 00:17:53,880
‎หนึ่ง สอง

284
00:17:53,960 --> 00:17:55,640
‎เอาอีก

285
00:17:55,720 --> 00:17:59,720
‎หนึ่ง สอง

286
00:18:00,200 --> 00:18:03,000
‎หนึ่ง สอง

287
00:18:09,280 --> 00:18:10,360
‎ก็เลยบอกเด็กว่า

288
00:18:11,800 --> 00:18:13,000
‎ข้างหน้าทางตัน

289
00:18:14,160 --> 00:18:16,640
‎พอพี่เอกบอกมันก็เงียบไปเลยครับ

290
00:18:17,720 --> 00:18:19,080
‎ไม่รู้จะทำอะไร

291
00:18:25,600 --> 00:18:26,520
‎

292
00:18:27,760 --> 00:18:29,160
‎มีใครอยู่ไหม

293
00:18:29,240 --> 00:18:31,880
‎ห้าหกโมงเนี่ย ยังอยู่ในถ้ำอยู่เลย

294
00:18:32,680 --> 00:18:34,120
‎

295
00:18:34,200 --> 00:18:35,960
‎หัวหน้าก็เลยจัดเจ้าหน้าที่มาอีกสองคน

296
00:18:36,040 --> 00:18:36,920
‎เข้าไปช่วยหา

297
00:18:37,000 --> 00:18:38,320
‎อยู่ไหน

298
00:18:38,400 --> 00:18:40,240
‎มีใครอยู่ไหม

299
00:18:40,320 --> 00:18:41,320
‎

300
00:18:42,680 --> 00:18:44,160
‎

301
00:18:45,360 --> 00:18:46,320
‎เราก็เดิน

302
00:18:46,400 --> 00:18:49,240
‎เดินจากโถงแรกไปหาโถงสอง

303
00:18:49,320 --> 00:18:52,600
‎โถงสองนี่ตะโกนหาก็ไม่เจอแล้ว

304
00:18:52,680 --> 00:18:55,200
‎

305
00:18:55,280 --> 00:18:57,360
‎ตอนนั้นน้ำเริ่มออกมาเยอะแล้ว

306
00:18:57,440 --> 00:18:59,160
‎มีใครอยู่ไหม

307
00:18:59,240 --> 00:19:01,080
‎โถงสามก็ไม่อยู่

308
00:19:02,200 --> 00:19:05,760
‎และพี่ก็ว่า "สามแยกนี่ขอให้เจอกันนะ"

309
00:19:05,840 --> 00:19:06,840
‎มีใครอยู่ไหม

310
00:19:07,920 --> 00:19:08,800
‎

311
00:19:08,880 --> 00:19:11,960
‎ไปถึง ไปเจอแค่กระเป๋ากับรองเท้า

312
00:19:13,160 --> 00:19:16,680
‎ค้นหาจนไปเจอโทรศัพท์

313
00:19:18,680 --> 00:19:20,760
‎ตอนนั้นเนี่ยหัวใจผมตกเลยครับ

314
00:19:21,800 --> 00:19:23,560
‎พี่ในนั้นมีแต่เด็ก

315
00:19:26,120 --> 00:19:27,520
‎มีใครอยู่ไหม

316
00:19:28,040 --> 00:19:29,120
‎

317
00:19:32,040 --> 00:19:33,200
‎น้ำก็เต็ม

318
00:19:34,000 --> 00:19:36,360
‎ผมถามว่า "พี่ แล้วจะให้ผมทำยังไง"

319
00:19:37,520 --> 00:19:40,080
‎ผมทำยังไงพี่ ผมจะเอาเด็กๆ ออกมาได้ยังไง

320
00:19:40,160 --> 00:19:41,840
‎อยู่ไหน

321
00:19:42,480 --> 00:19:43,640
‎ไป เราออกไปก่อน

322
00:19:43,720 --> 00:19:45,640
‎เราไปแจ้งหาคนมาช่วย

323
00:19:58,320 --> 00:20:01,080
‎ตอนที่เราเจอน้ำมันขึ้นเนอะ

324
00:20:01,680 --> 00:20:04,880
‎เราทำยังไงก็ได้อย่าให้เด็กมันตกใจ

325
00:20:05,560 --> 00:20:08,720
‎เพราะฉะนั้นเราก็ทำตัวให้แบบปกติที่สุด

326
00:20:10,480 --> 00:20:14,320
‎เราก็บอกกับเด็กว่าอาจจะเป็นน้ำขึ้นน้ำลง

327
00:20:15,720 --> 00:20:18,200
‎เชื่ออยู่ครับ เชื่อว่ายังไงน้ำก็ลด

328
00:20:19,040 --> 00:20:20,400
‎ก็เลยว่าเราไปหาที่นอนก่อน

329
00:20:21,360 --> 00:20:23,200
‎เราหาที่นอนก่อนแล้วพรุ่งนี้เช้าเราค่อยมาดู

330
00:20:23,280 --> 00:20:25,040
‎ถ้าลดปุ๊บเราก็ค่อยออกไป

331
00:20:28,040 --> 00:20:31,360
‎ไม่เป็นไร ยังไงก็แบบเราก็ยังคิดบวก

332
00:20:31,440 --> 00:20:33,680
‎

333
00:20:35,000 --> 00:20:37,000
‎ผมน่ะสิ เกินเวลาเรียนพิเศษแล้ว

334
00:20:37,840 --> 00:20:40,920
‎ผมยังแบบ "เฮ้ยดีแล้วไม่ได้เรียนพิเศษ"

335
00:20:44,120 --> 00:20:45,360
‎

336
00:20:45,440 --> 00:20:47,040
‎ทุกคนก็ยังไม่ได้ตื่นตระหนกอะไร

337
00:20:47,120 --> 00:20:49,920
‎เพราะทุกคนก็เหมือนแค่ว่าเราย้ายที่นอนใหม่

338
00:20:50,000 --> 00:20:52,440
‎เราย้ายที่นอนใหม่ มันเป็นการผจญภัย

339
00:20:52,520 --> 00:20:53,640
‎อะไรอย่างนี้ครับ

340
00:20:54,720 --> 00:20:57,760
‎

341
00:20:58,240 --> 00:21:00,200
‎คืนแรกก็กลัวแค่แบบ

342
00:21:00,280 --> 00:21:02,120
‎กลัวโดนพ่อแม่ด่า

343
00:21:02,200 --> 00:21:04,760
‎หรือว่าบางคนไม่ได้บอกพ่อแม่

344
00:21:07,720 --> 00:21:10,200
‎คิดไว้ก็คือ พ่อแม่น่าจะออกตามหา

345
00:21:11,560 --> 00:21:13,800
‎ตามหาว่าไปอยู่ไหนอย่างนี้ครับ

346
00:21:19,320 --> 00:21:22,120
‎ห่วงตี๋เวลาไปเที่ยวกับเพื่อนกับฝูง

347
00:21:22,200 --> 00:21:23,920
‎อะไรอย่างนี้ก็เป็นห่วง

348
00:21:26,520 --> 00:21:29,680
‎ก็รอๆ ก็ไม่กลับมา

349
00:21:31,600 --> 00:21:34,000
‎เรานึกว่า นึกว่าตี๋ไป

350
00:21:34,080 --> 00:21:35,800
‎ไปมีเรื่องกับใครน่ะ

351
00:21:35,880 --> 00:21:40,320
‎เด็กที่โรงเรียนเขามาบอกว่า "แม่ ตี๋ติดถ้ำนะ"

352
00:21:47,680 --> 00:21:52,000
‎ครั้งแรกที่พ่อมารับแม่ไปแม่ก็น่ากลัวอยู่

353
00:21:53,240 --> 00:21:57,280
‎พอเข้าไป แล้วก็ไปเห็นคน

354
00:22:00,400 --> 00:22:01,920
‎รองเท้าก็กองอยู่ข้างหน้า

355
00:22:02,000 --> 00:22:04,400
‎ยังไม่มีใครขยับอะไรเลย

356
00:22:04,480 --> 00:22:07,520
‎ก็เลยว่าจักรยานน้องก็มี กระเป๋าน้องอะไรก็มี

357
00:22:08,120 --> 00:22:09,640
‎ตกใจมาก

358
00:22:11,480 --> 00:22:13,920
‎บรรยากาศวังเวงมากเลยหน้าถ้ำ

359
00:22:14,000 --> 00:22:16,000
‎เห็นแล้วก็หดหู่หัวใจล่ะครับ

360
00:22:16,880 --> 00:22:19,560
‎จุกอยู่อกนี่ก็ไม่รู้จะทำยังไง

361
00:22:19,640 --> 00:22:23,960
‎ได้แต่ขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ช่วยคุ้มครองลูก

362
00:22:24,040 --> 00:22:27,320
‎แม่ไม่รู้ว่าลูกจะมาถ้ำนี่

363
00:22:27,400 --> 00:22:30,040
‎เพราะว่าลูกพูดตอนเช้าว่าลูกจะไปแข่งกีฬา

364
00:22:30,120 --> 00:22:31,200
‎ลูกบอกว่าอย่างนี้น่ะค่ะ

365
00:22:32,320 --> 00:22:35,800
‎แม่ไม่รู้ว่าลูกจะมาถ้ำ มาเที่ยวถ้ำอย่างนี้

366
00:22:35,880 --> 00:22:38,560
‎คนก็มาถาม เราก็ร้องไห้อย่างเดียว

367
00:22:40,800 --> 00:22:44,800
‎ตอบไม่ได้ตอนนั้นเพราะว่าแม่เสียใจ

368
00:22:55,320 --> 00:22:57,960
‎นอนคืนแรกนี่ไม่ปิดไฟฉายครับ

369
00:22:59,760 --> 00:23:02,440
‎ถ้ามืดกันก็ทุกคนเขาก็กลัวกันอยู่ครับ

370
00:23:04,760 --> 00:23:06,720
‎ก็นอนเรียงกันครับ

371
00:23:08,480 --> 00:23:09,640
‎กอดกัน

372
00:23:11,640 --> 00:23:14,120
‎ผมรู้สึกว่ามันเย็นกว่าน้ำแข็งครับ

373
00:23:14,200 --> 00:23:16,680
‎มันเย็นแบบเหมือนมันจะกัดเราอย่างนี้ครับ

374
00:23:23,880 --> 00:23:27,240
‎เราได้ยินแค่เสียงหายใจของเรา

375
00:23:27,320 --> 00:23:30,200
‎มันก็เลยได้ยินเสียงหัวใจเราเต้นแบบ...

376
00:23:30,280 --> 00:23:32,440
‎ตุ้บๆ ตุ้บๆ เป็นจังหวะ

377
00:23:44,920 --> 00:23:46,960
‎คืนแรกที่เรากังวลก็คือว่า

378
00:23:47,040 --> 00:23:48,280
‎เราจะออกไปได้ไหม

379
00:23:51,000 --> 00:23:53,480
‎เราต้องมาแบกภาระอีกตั้งสิบสองชีวิต

380
00:23:54,120 --> 00:23:57,960
‎โดยที่เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

381
00:24:12,560 --> 00:24:14,680
‎แต่ว่าข่าวแรกเป็นข่าวเหตุการณ์

382
00:24:14,760 --> 00:24:17,120
‎- ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนที่ผ่านมานี่เองนะครับ
‎- ค่ะ

383
00:24:17,200 --> 00:24:18,920
‎น้ำขึ้น ออกจากถ้ำไม่ได้

384
00:24:19,000 --> 00:24:21,040
‎ถึงขั้นเจ้าหน้าที่จะไปช่วยเหลือ

385
00:24:21,120 --> 00:24:23,040
‎ก็ยังไปช่วยไม่ได้อย่างเต็มที่เลยนะคะ

386
00:24:25,160 --> 00:24:26,280
‎เอ้า นับ

387
00:24:26,360 --> 00:24:27,200
‎- หนึ่ง
‎- สอง

388
00:24:27,280 --> 00:24:28,120
‎- สาม
‎- สี่

389
00:24:28,200 --> 00:24:29,240
‎- ห้า
‎- หก

390
00:24:29,320 --> 00:24:31,880
‎ส่งเข้าไปทั้งหมดตอนนี้แปดทีม

391
00:24:31,960 --> 00:24:33,200
‎ถ้าถามว่าเป็นกำลังพลเท่าไร

392
00:24:33,280 --> 00:24:34,760
‎ผมว่าเกือบห้าสิบนายแล้ว

393
00:24:34,840 --> 00:24:37,200
‎และก็แบกอุปกรณ์ทั้งดำน้ำ ทั้งข้าว

394
00:24:41,240 --> 00:24:43,680
‎คนที่รู้เส้นทางถ้ำหลวงนะ

395
00:24:43,760 --> 00:24:46,240
‎โดยเฉพาะนักสำรวจหรือเอกซ์พลอเรอร์เนี่ย

396
00:24:46,320 --> 00:24:48,640
‎ขณะนั้นเนี่ยน้อยมากครับ

397
00:24:51,400 --> 00:24:54,760
‎ผมเป็นนักสำรวจรู้ข้อมูลของถ้ำหลวงครับ

398
00:24:56,480 --> 00:24:58,480
‎ครั้งแรกที่เดินทางเข้าไปถ้ำหลวงนะครับ

399
00:24:58,560 --> 00:24:59,560
‎เพื่อไปช่วยเหลือเด็กๆ

400
00:24:59,640 --> 00:25:02,120
‎ก็คือเข้าไปที่สามแยกแล้วก็พบน้ำ

401
00:25:06,880 --> 00:25:08,320
‎การช่วยเหลือเบื้องต้น

402
00:25:08,400 --> 00:25:11,680
‎เริ่มจากอุปกรณ์เครื่องสูบน้ำ

403
00:25:11,760 --> 00:25:14,920
‎เชือกเท่าที่หาได้ในพื้นที่นะครับ

404
00:25:17,600 --> 00:25:20,720
‎คราวนี้ก็เป็นหน้าที่ของปั๊มน้ำแล้ว

405
00:25:20,800 --> 00:25:22,000
‎สูบเพื่อเปิดช่อง

406
00:25:23,840 --> 00:25:25,560
‎เรากำลังสู้กับมวลน้ำ

407
00:25:25,640 --> 00:25:28,920
‎โดยที่เรามีอุปกรณ์ที่จำนวนจำกัด

408
00:25:29,000 --> 00:25:32,200
‎เทคโนโลยีที่ไม่เพียงพอต่อการสูบน้ำ

409
00:25:44,440 --> 00:25:48,560
‎ถ้าฝนเริ่มตกเนี่ยมันตกตลอดเลยครับ

410
00:25:48,640 --> 00:25:50,640
‎คือถ้าเกิดฝนตกหนักๆ เนี่ย

411
00:25:50,720 --> 00:25:54,760
‎มันจะมีน้ำทะลักกับอะไรถมเข้าไปอะไรพวกนี้

412
00:25:54,840 --> 00:25:56,680
‎ก็จะไม่เจอแล้วทีนี้

413
00:25:56,760 --> 00:25:58,920
‎ถ้าไม่มีฝนมาเติมใหม่

414
00:25:59,000 --> 00:26:02,760
‎ถ้าลดได้เราอาจจะสูบน้ำเพิ่มด้วย

415
00:26:02,840 --> 00:26:04,440
‎อันนี้อาจจะเป็นข่าวดีอีกอันหนึ่ง

416
00:26:04,520 --> 00:26:06,440
‎ท่านผู้ว่ามาก็ดีใจ

417
00:26:06,960 --> 00:26:09,600
‎ท่านว่าแล้วถ้ามีข่าวอะไรเดี๋ยวจะมาบอกตรงนี้

418
00:26:09,680 --> 00:26:11,600
‎แล้วท่านก็ประมาณชั่วโมงกว่า

419
00:26:11,680 --> 00:26:14,280
‎จะสองชั่วโมงมาบอกทีเป็นอย่างนี้

420
00:26:14,360 --> 00:26:15,920
‎ผมขออย่างเดียว

421
00:26:16,000 --> 00:26:19,520
‎ให้เขายังอยู่ดีมีสุข กับฝนอย่าตก

422
00:26:22,400 --> 00:26:24,560
‎ต้องทำงานแข่งกับเวลา

423
00:26:24,640 --> 00:26:25,800
‎แข่งกับธรรมชาติ

424
00:26:26,320 --> 00:26:30,880
‎โอ๊ย น้ำมันเอ่อออกมาอีกมั้งเนี่ย รู้หรือเปล่า

425
00:26:31,400 --> 00:26:33,400
‎เมื่อวานน้ำมันไม่เอ่อออกมาถึงขนาดนี้

426
00:26:34,280 --> 00:26:35,280
‎นี่น้ำมันเอ่อออกมา

427
00:26:36,080 --> 00:26:37,920
‎- น้ำเริ่มเยอะขึ้นนะ
‎- เออ

428
00:26:41,160 --> 00:26:42,800
‎ช้าไม่ได้ครับ ช้าไม่ได้ครับ

429
00:26:42,880 --> 00:26:44,840
‎เพราะเรารู้แล้วว่าน้ำท้ายถ้ำเนี่ย

430
00:26:44,920 --> 00:26:46,200
‎กำลังจะตามมาสมทบ

431
00:26:50,080 --> 00:26:51,800
‎แล้วน่าเป็นห่วงมากๆ เลย

432
00:26:51,880 --> 00:26:54,040
‎เพราะว่าน้ำมาสมทบกันสองทิศ

433
00:26:54,120 --> 00:26:56,600
‎แล้วมันจะดันออกไปยังปากทางถ้ำหลวง

434
00:26:58,400 --> 00:27:01,160
‎นั่นน่ะคือสิ่งที่น่ากังวล

435
00:27:14,360 --> 00:27:16,360
‎พอตื่นมามันก็ มีน้ำครับ

436
00:27:18,600 --> 00:27:21,120
‎หันมาอีกทีน้ำใกล้ถึงเราอยู่แล้ว

437
00:27:22,320 --> 00:27:23,160
‎แป๊บเดียวเองครับ

438
00:27:23,240 --> 00:27:25,240
‎มันก็มาเรื่อยๆ ไล่มาเรื่อยๆ เลย

439
00:27:26,000 --> 00:27:28,560
‎เราก็ต้องแก้ปัญหา

440
00:27:30,720 --> 00:27:33,720
‎คราวนี้ก็เลยนั่งจับกลุ่มคุยกันว่า เอาไงต่อ

441
00:27:36,800 --> 00:27:38,760
‎สรุปแล้วก็ "ไปหาทางออกข้างหน้ากันไหม"

442
00:27:45,840 --> 00:27:48,240
‎บอกน้องๆ ว่าเก็บไฟฉายไว้นะ

443
00:27:48,320 --> 00:27:49,560
‎ค่อยๆ ใช้เอา

444
00:27:56,240 --> 00:27:57,800
‎เราก็จะพูดดักไว้ก่อนว่า

445
00:27:57,880 --> 00:27:59,320
‎ก็คือเราต้องไม่ล้มเลิกความพยายาม

446
00:28:09,080 --> 00:28:10,280
‎เริ่มมีอาการบ่นว่า

447
00:28:10,360 --> 00:28:12,080
‎"เจ้าหน้าที่มัวทำห่าอะไรวะ

448
00:28:12,160 --> 00:28:14,440
‎ทำไมไม่ออกมาตามหาเลยเหรอ

449
00:28:14,520 --> 00:28:15,840
‎ทำไมไม่ออกมาช่วยเลยเหรอ"

450
00:28:20,200 --> 00:28:22,120
‎เอ้าคนไม่พอ คนไม่พอ

451
00:28:25,480 --> 00:28:26,800
‎อีกนานแค่ไหน

452
00:28:26,880 --> 00:28:28,720
‎กว่าพวกเขาจะอยู่ในอันตราย

453
00:28:29,320 --> 00:28:32,240
‎ผมไม่ทราบเหมือนกันว่าจะอีกนานแค่ไหน

454
00:28:32,320 --> 00:28:34,280
‎แต่ทุกนาทีมีค่า

455
00:28:50,480 --> 00:28:51,560
‎เดินค่อยๆ ระวังๆ

456
00:28:51,640 --> 00:28:55,800
‎ลูก มาเลยลูกไตตั้น แม่มารอรับลูกแล้วนะ

457
00:28:55,880 --> 00:28:58,880
‎น้องบิว กลับบ้านเราเร็ว น้องบิว

458
00:28:58,960 --> 00:29:02,960
‎ออกมาเถอะลูก กลับบ้านเราเร็ว น้องบิว

459
00:29:03,040 --> 00:29:04,280
‎ตอนนั้นยังไงก็ต้อง

460
00:29:04,360 --> 00:29:06,000
‎เรียกไตตั้นให้ได้อะไรอย่างนี้ค่ะ

461
00:29:06,640 --> 00:29:07,760
‎เพราะเราเชื่อว่า

462
00:29:07,840 --> 00:29:10,400
‎เราน่ะสื่อสารลูกได้อะไรประมาณนี้ค่ะ

463
00:29:10,960 --> 00:29:14,040
‎อย่างน้อยเราก็รอคอยเขาอยู่อะไรอย่างนี้นะ

464
00:29:19,560 --> 00:29:21,400
‎กว่าเราจะไปทำงานกลับมาก็

465
00:29:21,480 --> 00:29:22,840
‎ทุ่ม สองทุ่ม สามทุ่ม

466
00:29:24,040 --> 00:29:27,280
‎ช่วงหลังก็เลยติดเอกมากกว่า

467
00:29:32,080 --> 00:29:34,600
‎และวินาทีนั้นน่ะนึกถึงเอกอย่างเดียวว่า

468
00:29:34,680 --> 00:29:36,280
‎มันติดเอกเนอะ เราบอกว่า

469
00:29:36,360 --> 00:29:39,240
‎"ต้องเอาไตตั้นออกมาให้ได้นะเอกนะ"

470
00:29:39,320 --> 00:29:42,480
‎"พี่เชื่อว่าเอกต้องเอาน้องออกมา" อะไรอย่างนี้

471
00:29:43,440 --> 00:29:46,840
‎เจ้าแม่ขาช่วยลูกเราให้มีเรี่ยวมีแรง

472
00:29:46,880 --> 00:29:48,200
‎ทีมค้นหากำลังเร่งตามหา

473
00:29:48,280 --> 00:29:50,200
‎เด็กชายสิบสองคนและโค้ชทีมฟุตบอล

474
00:29:50,280 --> 00:29:51,680
‎ครอบครัวที่สิ้นหวังของเขาเหล่านั้น

475
00:29:51,760 --> 00:29:53,000
‎กำลังรอฟังข่าวอย่างกังวลใจ

476
00:29:54,080 --> 00:29:56,600
‎ในตอนนั้นยังคงเป็นแค่ข่าวท้องถิ่น

477
00:29:56,680 --> 00:29:58,640
‎ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นข่าวใหญ่ด้วยซ้ำ

478
00:29:58,720 --> 00:30:00,800
‎เอาจริงๆ เลยนะ ในตอนนั้น

479
00:30:00,880 --> 00:30:02,400
‎ผมก็คิดว่า "13 คนต้องไม่รอดแน่"

480
00:30:02,480 --> 00:30:04,920
‎แต่ผมจำได้เลยว่า
‎หัวหน้าบก.ข่าวของเราตื่นเต้นกับเรื่องนี้มาก

481
00:30:05,000 --> 00:30:06,320
‎เขาบอกว่า "นี่ต้องเป็นข่าวใหญ่แน่"

482
00:30:09,520 --> 00:30:13,000
‎หน่วยต่างๆ ที่เป็นกำลังสำคัญก็

483
00:30:13,080 --> 00:30:17,120
‎เข้ามาส่ง เข้ามาช่วยสม่ำเสมอ

484
00:30:18,960 --> 00:30:20,680
‎คนที่เดินทางเข้ามานี่

485
00:30:20,760 --> 00:30:22,000
‎สารพัดที่จะเดินทางเข้ามาก็คือ

486
00:30:22,080 --> 00:30:24,880
‎ไม่ว่าจะเป็นหมอ พยาบาล ทหาร

487
00:30:24,960 --> 00:30:27,600
‎นี่คือยกกำลังพลของประเทศไทยมาทั้งหมดเลย

488
00:30:28,440 --> 00:30:30,200
‎สิ่งเหล่านี้ครับ

489
00:30:30,280 --> 00:30:32,360
‎ที่น่าประทับใจมากๆ

490
00:30:34,760 --> 00:30:38,800
‎เรามีหน่วยที่เดินลาดตระเวนนะครับ

491
00:30:38,880 --> 00:30:40,600
‎หาช่องอื่นๆ ที่จะเป็นไปได้

492
00:30:41,480 --> 00:30:43,240
‎ตำรวจตระเวนชายแดน

493
00:30:43,320 --> 00:30:44,960
‎จะเอาเฮลิคอปเตอร์บินให้เรานะครับ

494
00:30:45,040 --> 00:30:47,080
‎ดูว่าเผื่อจะมีช่องอะไร

495
00:30:47,160 --> 00:30:48,600
‎ที่จะเข้าไปในถ้ำได้หรือไม่นะครับ

496
00:30:48,680 --> 00:30:52,000
‎ส่วนท้องถิ่นป่าไม้ อุทยานต่างๆ

497
00:30:52,080 --> 00:30:53,760
‎รวมทั้งกำลังทหารส่วนหนึ่ง

498
00:30:53,840 --> 00:30:55,720
‎ก็จะลาดตระเวนเพื่อหา

499
00:30:55,800 --> 00:30:57,720
‎ช่องที่จะปิดน้ำไม่ให้เข้าไปให้ได้

500
00:30:58,960 --> 00:31:00,240
‎หน่วยซีลก็บินตรง

501
00:31:00,320 --> 00:31:03,200
‎มาเที่ยงคืนเนี่ยมาจากสัตหีบโดยตรง

502
00:31:05,320 --> 00:31:07,320
‎ผมเป็นผู้บัญชาการ

503
00:31:07,400 --> 00:31:09,640
‎หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ

504
00:31:09,720 --> 00:31:11,600
‎กองเรือยุทธการ

505
00:31:11,680 --> 00:31:14,640
‎แข่งกับเวลา แข่งกับระดับน้ำที่มันเพิ่มขึ้น

506
00:31:21,240 --> 00:31:22,920
‎เราต้องเร่งสูบน้ำออก

507
00:31:23,000 --> 00:31:24,960
‎ให้ทางหน่วยซีลเนี่ย

508
00:31:25,040 --> 00:31:27,640
‎สามารถไปเจอเด็กให้ได้เร็วที่สุด

509
00:31:37,040 --> 00:31:40,960
‎หน่วยซีลเนี่ยมีความสามารถในการดำน้ำ

510
00:31:41,640 --> 00:31:43,680
‎ตอนแรกเค้าไปถึงสามแยกแล้วนะครับ

511
00:31:44,800 --> 00:31:48,040
‎เค้าก็มีความพยายามที่จะดำลอด

512
00:31:48,120 --> 00:31:49,800
‎ไปให้เลยสามแยก

513
00:31:53,720 --> 00:31:57,680
‎พอน้ำเพิ่มทำให้การเข้าไปของเราเข้าไม่ได้

514
00:32:12,720 --> 00:32:13,560
‎

515
00:32:16,440 --> 00:32:19,760
‎ตี๋จะตั้งนาฬิกาไว้หกโมงเช้าทุกวัน

516
00:32:25,640 --> 00:32:28,400
‎ถ้าไม่รู้เวลาเนี่ยจะเครียดกว่าเดิมอีก

517
00:32:28,480 --> 00:32:30,480
‎แล้วเราก็จะใช้ชีวิตไปแบบ

518
00:32:30,560 --> 00:32:32,080
‎โดยที่เราไม่รู้เลยว่า

519
00:32:32,160 --> 00:32:34,080
‎เราจะวางแผนกันยังไงอย่างนี้ครับ

520
00:32:41,280 --> 00:32:44,560
‎ผมก็คือจะจัดเวลาตามแบบมาตรฐานของเราเลย

521
00:32:46,000 --> 00:32:52,000
‎ก็คือตอนเช้าถึงตอนเย็นเราก็จะหาทางออกกัน

522
00:32:52,720 --> 00:32:53,960
‎โค้ชเอกบอกว่า

523
00:32:54,040 --> 00:32:56,400
‎ยังไงก็มีทางออกแบบนี้ครับ

524
00:32:56,480 --> 00:33:00,080
‎แล้วก็หาทางออกกันทุกวันๆ เลยครับ

525
00:33:03,440 --> 00:33:05,200
‎ที่คิดบวกน่ะคือ

526
00:33:05,280 --> 00:33:08,520
‎เพื่อที่ไม่ให้สภาพจิตใจเราถดถอยมากกว่า

527
00:33:15,880 --> 00:33:17,840
‎เราก็เดินไป เราก็เหนื่อยแล้ว

528
00:33:17,920 --> 00:33:19,160
‎ตอนนั้นมันก็เย็นแล้วครับ

529
00:33:20,680 --> 00:33:25,880
‎คิดอะไรก็มีแต่หิว หิวอย่างเดียวเลยครับ

530
00:33:27,400 --> 00:33:29,040
‎

531
00:33:29,640 --> 00:33:31,680
‎ทุกคนเขาก็พูดถึงอาหาร

532
00:33:31,760 --> 00:33:34,720
‎มันก็หิว มันมาทับกันน่ะครับ

533
00:33:34,800 --> 00:33:37,400
‎มันแบบโคตรทรมาน

534
00:33:37,480 --> 00:33:40,280
‎มโนขึ้นมาเองก็อยากกินอย่างนั้นหมดเลยครับ

535
00:33:40,360 --> 00:33:42,560
‎ทุกอย่างเลยแบบ…

536
00:33:44,160 --> 00:33:45,400
‎อยากสั่งเคเอฟซี

537
00:33:45,480 --> 00:33:48,640
‎มาส่งในนี้เขาจะมาส่งไหมอะไรอย่างนี้ครับ

538
00:33:48,720 --> 00:33:51,800
‎ก็คิดกันแบบตามประสาคนหิวข้าวครับ

539
00:33:52,840 --> 00:33:55,680
‎พี่เค้าฝันว่ากินแลคตาซอย

540
00:33:55,760 --> 00:33:57,360
‎นมที่เค้าชอบกิน

541
00:33:57,440 --> 00:33:59,760
‎แล้วเค้าฝันว่าดูด ดูดนมอยู่

542
00:34:00,400 --> 00:34:03,120
‎แล้วเค้าตื่นมาอีกทีหนึ่ง

543
00:34:03,200 --> 00:34:06,080
‎ดูดนิ้วเท้าพี่อดุลย์อยู่อะไรอย่างนี้ครับ

544
00:34:10,600 --> 00:34:11,840
‎นึกแบบอยากกิน

545
00:34:11,920 --> 00:34:15,000
‎เหมือนตอนที่เรากินอยู่ที่สนามตอนกลางวัน

546
00:34:16,720 --> 00:34:18,360
‎และเสียดายตอนนั้นแหละ ผมว่า

547
00:34:18,440 --> 00:34:20,680
‎กินน้อยนิดเดียวเอง ผมน่ะ

548
00:34:20,760 --> 00:34:22,600
‎ผมรู้อย่างนี้ผมน่าจะกินให้เยอะๆ

549
00:34:30,200 --> 00:34:33,080
‎ฝันแบบตอนที่นั่งกินข้าวกับครอบครัวครับ

550
00:34:36,360 --> 00:34:38,520
‎ก็หวังว่าออกมาข้างนอกแล้วจะได้กิน

551
00:34:39,200 --> 00:34:41,360
‎กับข้าวฝีมือแม่อีกรอบครับ

552
00:34:43,680 --> 00:34:45,760
‎ตอนนั้นไม่ค่อยมีตังค์ก็เลย

553
00:34:45,840 --> 00:34:48,240
‎แม่ก็เลยทำแบบของง่ายๆ ให้กินตลอดครับ

554
00:34:59,120 --> 00:35:02,520
‎ที่บ้านก็คือจะเป็นแกงผักกาดครับ

555
00:35:05,680 --> 00:35:07,520
‎คืออยากกินฝีมือแม่มากครับ

556
00:35:29,960 --> 00:35:31,720
‎คือเราก็บอกได้แค่อย่างเดียวแค่ว่า

557
00:35:31,800 --> 00:35:33,080
‎คือคุณก็กินน้ำไป

558
00:35:34,080 --> 00:35:36,840
‎ทำยังไงก็ได้ เราต้องมีชีวิตรอดไปให้ได้

559
00:35:40,200 --> 00:35:43,320
‎แล้วถ้าได้กินน้ำมันก็จะช่วยได้นิดหนึ่ง

560
00:35:43,400 --> 00:35:45,000
‎แต่เราก็ยังหิวอยู่

561
00:35:46,800 --> 00:35:50,160
‎มันก็แบบเริ่มแบบเพลียมาก

562
00:35:50,240 --> 00:35:51,440
‎แบบไม่มีแรงเลยครับ

563
00:35:51,520 --> 00:35:53,320
‎มันแบบหน้ามืด ไม่ไหว

564
00:35:53,400 --> 00:35:55,000
‎ผมลุกขึ้นแล้วผมล้มเลย

565
00:35:57,800 --> 00:35:59,240
‎ทำยังไงก็ได้เราต้อง

566
00:35:59,320 --> 00:36:00,960
‎คือปกป้องไอ้พวกนี้

567
00:36:01,040 --> 00:36:02,440
‎คือไม่ให้เป็นอะไร

568
00:36:05,560 --> 00:36:08,360
‎พ่อแม่ผมเสียตอนผมเด็กๆ เลยครับ

569
00:36:11,320 --> 00:36:13,360
‎ผมก็เลยต้องบวชเณรที่วัด

570
00:36:13,440 --> 00:36:15,760
‎เพื่อที่จะได้แบ่งเบาภาระทางญาติ

571
00:36:17,280 --> 00:36:21,320
‎ผมบวชได้ประมาณสิบกว่าปีก่อนสึก

572
00:36:24,240 --> 00:36:25,880
‎และการที่เราได้บวชเณรเนี่ย

573
00:36:25,960 --> 00:36:30,040
‎มันช่วยให้จิตใจและร่างกายเราเข้มแข็งขึ้น

574
00:36:31,520 --> 00:36:35,320
‎ถ้าจิตใจเราหดหู่ปุ๊บ ร่างกายเราก็ทรุดตาม

575
00:36:35,400 --> 00:36:36,880
‎แต่ถ้าจิตใจเราเข้มแข็งปุ๊บ

576
00:36:36,960 --> 00:36:38,560
‎ร่างกายเราก็ฟื้นตัวตาม

577
00:36:39,760 --> 00:36:41,680
‎ก่อนนอนเราก็ไหว้พระ สวดมนต์

578
00:36:41,760 --> 00:36:43,320
‎แล้วก็ขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์

579
00:36:45,120 --> 00:36:47,880
‎แค่เราขอให้เจ้าแม่นางนอนช่วย

580
00:36:47,960 --> 00:36:50,280
‎เผื่อแบบปาฏิหาริย์ขึ้นอะไรอย่างนี้ครับ

581
00:36:53,400 --> 00:36:56,520
‎เรานั่งให้มันปล่อยวาง ผ่อนคลาย

582
00:36:58,960 --> 00:37:02,720
‎ให้อยู่กับตัวเอง อย่าสติหลุดครับ

583
00:37:02,800 --> 00:37:06,160
‎คือถ้าไม่มีคนมาช่วยก็อย่าเพิ่งโวยวายไปครับ

584
00:37:06,240 --> 00:37:08,120
‎แค่ตั้งสติไว้ก่อนครับ

585
00:37:13,080 --> 00:37:14,960
‎หายใจเข้าหายใจออกครับ

586
00:37:15,040 --> 00:37:17,480
‎แล้วก็คิดถึงหรือว่าขอให้เรารอด

587
00:37:37,080 --> 00:37:39,160
‎ฝนตกหนักมากครับแล้วก็

588
00:37:39,240 --> 00:37:41,280
‎พื้นที่ทั้งหมดทั้งมวลตรงนี้

589
00:37:41,360 --> 00:37:44,360
‎เคยเป็นสนามหญ้าของวนอุทยานแห่งนี้แต่ว่า

590
00:37:44,440 --> 00:37:46,920
‎ก็กลายเป็นทะเลโคลนแบบนี้แล้ว

591
00:37:47,000 --> 00:37:49,120
‎แล้วตอนนี้การทำงานของทุกภาคส่วนค่อนข้าง

592
00:37:49,200 --> 00:37:51,040
‎ยากลำบากพอสมควรนะครับ

593
00:37:51,560 --> 00:37:53,880
‎ข้างในนั้นพอเอาตัวรอดได้แค่ไหน

594
00:37:53,960 --> 00:37:55,240
‎ขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาอยู่ตรงไหน

595
00:37:55,320 --> 00:37:58,120
‎ครับ คุณรู้จักถ้ำนี้ดีแค่ไหน

596
00:37:58,200 --> 00:38:00,880
‎ถ้าพวกเขาอยู่ในที่ที่เหมาะสม

597
00:38:00,960 --> 00:38:03,440
‎พวกเขาก็สามารถอยู่รอดได้ห้าหรือหกวัน

598
00:38:04,320 --> 00:38:08,920
‎แต่ระดับน้ำตอนนี้ก็มีแต่จะสูงขึ้น

599
00:38:12,200 --> 00:38:14,200
‎ก็คาดหวังเอาไว้เหมือนกันค่ะ

600
00:38:14,280 --> 00:38:17,160
‎ก็อยากให้น้องเขาออกมาปลอดภัย

601
00:38:17,240 --> 00:38:19,040
‎ทั้งสิบสามคนค่ะ

602
00:38:21,680 --> 00:38:24,560
‎เขาให้ไปขอตรงโน้นตรงนี้ให้ฝนหยุด

603
00:38:25,440 --> 00:38:27,400
‎ให้เจ้าที่เจ้าทางเนอะ

604
00:38:27,480 --> 00:38:30,920
‎จุดตรงที่ถ้ำหลวงน่ะ ให้ฝนมันหยุด

605
00:38:31,000 --> 00:38:33,320
‎และเผื่อจะเอาเด็กๆ มันออกมาได้

606
00:38:36,360 --> 00:38:37,960
‎มาร์คเป็นคนตัวเล็ก

607
00:38:39,600 --> 00:38:41,400
‎และก็กลัวความมืดด้วย

608
00:38:43,200 --> 00:38:45,800
‎เคยลำบากมาด้วยกันตั้งแต่เด็กๆ แล้ว

609
00:38:46,480 --> 00:38:49,400
‎เพราะว่าเลิกทางกับพ่อมาร์คมาเนี่ย

610
00:38:49,480 --> 00:38:50,960
‎ตั้งแต่มาร์คขวบกว่า

611
00:38:54,160 --> 00:38:57,760
‎ก็คิดว่าลูกเราจะอยู่รอดไหม

612
00:39:02,080 --> 00:39:04,720
‎ทำใจไม่ได้ก็เลยเป็นลมอย่างนี้ค่ะ

613
00:39:05,920 --> 00:39:08,760
‎เหมือนว่าไม่มีสติเลย

614
00:39:29,600 --> 00:39:31,800
‎น้ำมันไม่ลดเสียทีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ครับ

615
00:39:31,880 --> 00:39:35,000
‎ก็เลยพากันเดินเข้าไปต่อไปหาทางออก

616
00:39:38,320 --> 00:39:42,040
‎ในจุดที่มันสุดๆ แล้วครับ

617
00:39:44,320 --> 00:39:46,080
‎ทางออกหายังไงก็ไม่เจอครับ

618
00:39:47,440 --> 00:39:48,640
‎มีแต่ความมืด

619
00:39:50,920 --> 00:39:51,880
‎ไม่ไหวอย่างนี้ครับ

620
00:39:53,520 --> 00:39:54,920
‎อยากเห็นความสว่างอย่างนี้น่ะครับ

621
00:39:59,080 --> 00:40:01,480
‎มีน้องอยู่คนหนึ่ง ในกลุ่มครับ

622
00:40:01,560 --> 00:40:02,600
‎มันก็พูดออกมาว่า

623
00:40:02,680 --> 00:40:04,040
‎"เราไม่ไหวแล้วนะ

624
00:40:04,120 --> 00:40:06,240
‎เหนื่อยมาก อยากกลับบ้าน"

625
00:40:11,640 --> 00:40:14,400
‎ไหนจะความเครียด ที่เราสะสมมา

626
00:40:14,480 --> 00:40:15,600
‎ไหนจะความหิว

627
00:40:16,640 --> 00:40:18,440
‎คือเริ่มไม่ไหว

628
00:40:22,200 --> 00:40:24,760
‎ทุกคนก็แบบ โทษตัวเองหมดเลยครับ

629
00:40:24,840 --> 00:40:28,440
‎ก็ว่าแบบไม่น่ามาเลย

630
00:40:31,120 --> 00:40:32,080
‎พี่เอกเขาบอกว่า

631
00:40:32,160 --> 00:40:34,320
‎ใครอยากร้องอะไรก็ร้องให้หมดเลยอย่างนี้

632
00:40:35,400 --> 00:40:36,880
‎อยากไปเจอพ่อแม่อะไรอย่างนี้

633
00:40:36,960 --> 00:40:38,080
‎หิวข้าวอะไรอย่างนี้

634
00:40:39,200 --> 00:40:44,400
‎ต่างคนก็ต่างบอกรักกันนะอะไรอย่างนี้

635
00:40:45,480 --> 00:40:48,120
‎ตอนนั้นก็แบบ โห เครียดมากเลยครับ

636
00:40:49,640 --> 00:40:51,440
‎นึกว่าแบบจะไม่รอดอะไรอย่างนี้ครับ

637
00:40:53,920 --> 00:40:55,080
‎เราก็จะพูดดักไว้ก่อนว่า

638
00:40:55,160 --> 00:40:57,120
‎"ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

639
00:40:57,200 --> 00:40:58,440
‎เราต้องห้ามแตกกัน"

640
00:40:59,760 --> 00:41:01,320
‎ก็คือเราต้องช่วยเหลือกัน

641
00:41:06,240 --> 00:41:09,360
‎เงียบไปสักห้านาทีได้มั้งครับ

642
00:41:10,240 --> 00:41:11,840
‎คราวนี้ก็ได้ยินเสียงฮอ

643
00:41:13,200 --> 00:41:15,640
‎ได้ยินเหมือนเสียงฮอบินผ่าน พึบๆ

644
00:41:16,320 --> 00:41:17,920
‎ช่วยด้วยครับ

645
00:41:18,720 --> 00:41:23,040
‎ได้ยินเสียงเหมือนมีใครทำอะไร

646
00:41:23,120 --> 00:41:25,720
‎มันดังเหมือนมีคนเจาะขุดอะไรอย่างนี้ครับ

647
00:41:27,400 --> 00:41:28,760
‎ช่วยด้วยครับ

648
00:41:28,840 --> 00:41:30,400
‎หยุด หยุด หยุด

649
00:41:30,480 --> 00:41:32,760
‎ทุกคนก็ "เฮ้ย"

650
00:41:32,840 --> 00:41:35,240
‎ทุกคนก็เหมือนมีความหวัง จากที่ว่าสิ้นหวังปุ๊บ

651
00:41:35,320 --> 00:41:37,280
‎มันก็เลยเหมือนมีความหวัง

652
00:41:40,200 --> 00:41:42,200
‎มีคนมาช่วยหรือเปล่า

653
00:41:42,280 --> 00:41:45,120
‎ช่วยด้วยครับ

654
00:41:45,200 --> 00:41:47,880
‎เราหาที่มาที่ไปไม่ได้ว่าเสียงนั้นน่ะ

655
00:41:47,960 --> 00:41:49,680
‎มันเป็นคนไหม

656
00:41:52,040 --> 00:41:54,040
‎อยู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเหมือนน้ำ

657
00:41:54,120 --> 00:41:56,520
‎ได้ยินเสียงน้ำแบบไหลซ่าๆ มาเลย

658
00:41:57,120 --> 00:41:58,440
‎ก็เลยพยายามมองปุ๊บ

659
00:41:58,520 --> 00:42:01,360
‎คราวนี้ล่ะครับ เห็นแบบดำมาเลย

660
00:42:01,880 --> 00:42:02,880
‎คือเป็นคลื่นมาเลย

661
00:42:05,200 --> 00:42:06,760
‎เฮ้ย!

662
00:42:07,480 --> 00:42:08,440
‎เหมือนน้ำป่าเลยครับ

663
00:42:10,480 --> 00:42:11,840
‎พอเห็นปุ๊บ ไม่ได้การแล้ว

664
00:42:11,920 --> 00:42:13,560
‎ก็ไล่ให้ทุกคนขึ้นไปข้างบน

665
00:42:14,560 --> 00:42:15,680
‎

666
00:42:18,800 --> 00:42:22,200
‎ทุกคนก็พากันวิ่งขึ้นก็ผลักกันบ้างอะไรบ้าง

667
00:42:22,800 --> 00:42:24,080
‎

668
00:42:30,120 --> 00:42:31,080
‎เฮ้ย เร็ว

669
00:42:32,040 --> 00:42:33,760
‎พี่เอกเหลืออีกนิดเดียวไม่งั้น

670
00:42:33,840 --> 00:42:36,560
‎ถ้าพี่เอกไม่กระโดดก็ไปเลยครับ ไปกับน้ำเลย

671
00:42:36,880 --> 00:42:40,080
‎เร็วๆ

672
00:42:41,560 --> 00:42:42,480
‎ดังครับ

673
00:42:43,680 --> 00:42:44,760
‎แล้วสักแป๊บก็เงียบ

674
00:42:47,480 --> 00:42:48,480
‎น้ำก็นิ่งครับ

675
00:42:54,200 --> 00:42:57,080
‎แล้วก็ทีนี้เราก็จะไปอยู่แถวๆ จุดที่สูงสุดในถ้ำ

676
00:42:59,880 --> 00:43:01,520
‎ทางออกก็หาไม่เจอ

677
00:43:02,280 --> 00:43:05,360
‎ทางเข้าก็ปรากฏว่าน้ำก็เต็มไปหมด

678
00:43:14,200 --> 00:43:15,720
‎ตอนนั้นน้ำเข้ามา

679
00:43:15,800 --> 00:43:17,360
‎น้ำกำลังเต็มถ้ำ

680
00:43:17,840 --> 00:43:20,520
‎ก็จะมีเสียงน้ำกระทบผนัง

681
00:43:20,600 --> 00:43:23,280
‎ดังครืน ครืน ครืน

682
00:43:26,840 --> 00:43:28,680
‎น้ำทะลักตามหลังพวกเรามา

683
00:43:31,280 --> 00:43:34,000
‎ตกใจฮะ ด้วยความตกใจ ไม่เคยเห็นไงฮะ

684
00:43:35,400 --> 00:43:37,560
‎พอน้ำมากๆ เราก็ต้องถอย

685
00:43:40,160 --> 00:43:42,720
‎คือคุณต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่หมดเลย

686
00:43:42,800 --> 00:43:44,960
‎ตั้งแต่ปากถ้ำ ทางถ้ำหลวงเข้าไปน่ะครับ

687
00:43:48,000 --> 00:43:50,320
‎หดหู่ครับ ผมบอกเลยว่าหดหู่มากๆ ช่วงนั้น

688
00:43:56,680 --> 00:43:58,360
‎เราโดนปิดตายสองทาง

689
00:44:00,480 --> 00:44:01,920
‎จนแบบ โอ้โห

690
00:44:02,000 --> 00:44:03,200
‎คือเราไม่มีทางเลือกแล้ว

691
00:44:03,760 --> 00:44:06,680
‎ก็คือเราต้องอยู่ที่นี่ ไปที่ไหนไม่ได้แล้วครับ

692
00:44:10,280 --> 00:44:12,400
‎เราก็หวังแค่แบบให้น้ำมันหยุดแค่นี้แหละ

693
00:44:12,480 --> 00:44:14,360
‎อย่าให้น้ำมันขึ้นอีกเลย

694
00:44:20,120 --> 00:44:21,960
‎ผมได้จินตนาการครับว่า

695
00:44:22,040 --> 00:44:25,960
‎ถ้าเราตาย เราน่าจะตายแบบลักษณะจมน้ำ

696
00:44:28,440 --> 00:44:30,920
‎คิดแบบนั้นครับ ว่าน่าจะตายแบบนั้นครับ

697
00:44:40,480 --> 00:44:41,720
‎ที่น่าเป็นห่วงเป็นพิเศษ

698
00:44:41,800 --> 00:44:44,840
‎แม่นี่แหละครับ แม่เสียลูกไปแล้วหนึ่งคน

699
00:44:44,920 --> 00:44:47,200
‎ไม่อยากให้แม่เสียใจอีกครั้งครับ

700
00:44:50,640 --> 00:44:53,720
‎เติ้ลเป็นคนขี้น้อยใจครับ

701
00:44:56,040 --> 00:44:58,400
‎ชอบให้พ่อแม่เอาใจอย่างนี้ครับ

702
00:44:58,480 --> 00:44:59,680
‎เขาเป็นลูกคนเดียวเนอะ

703
00:45:00,920 --> 00:45:02,960
‎นอนต้องให้แม่กอด

704
00:45:03,040 --> 00:45:06,760
‎แล้วก็จะนอนด้วยกันตลอดสามพ่อแม่ลูกค่ะ

705
00:45:07,920 --> 00:45:12,040
‎แม่ก็โทษโชคชะตาของแม่เนอะว่า

706
00:45:12,720 --> 00:45:14,800
‎แม่คงจะมีกรรมหนักเพราะว่า

707
00:45:14,880 --> 00:45:17,040
‎ลูกคนแรกก็ไม่ได้เลี้ยงน่ะค่ะ

708
00:45:18,280 --> 00:45:20,120
‎ถ้ามาเสียลูกคนนี้ไปอีก

709
00:45:20,200 --> 00:45:21,840
‎คงจะอยู่ไม่ได้น่ะค่ะ

710
00:45:34,360 --> 00:45:36,400
‎ก็มีโทษตัวเองอยู่เหมือนกันนะครับ

711
00:45:36,480 --> 00:45:39,760
‎ว่าในเมื่อเราพาเขามาแล้วเราก็ต้องรับผิดชอบ

712
00:45:41,760 --> 00:45:44,080
‎เราไม่อยากให้ใครต้องสูญเสีย

713
00:45:45,600 --> 00:45:49,360
‎การที่เราเจออะไรที่มันต้องสูญเสียไปเนี่ย

714
00:45:49,440 --> 00:45:50,720
‎มันเป็นอะไรที่เจ็บปวดมาก

715
00:45:52,400 --> 00:45:55,640
‎ตอนผมอายุหกขวบ น้องชายผมก็ได้เสีย

716
00:45:56,400 --> 00:45:58,280
‎และพอแม่นะครับ

717
00:45:58,360 --> 00:46:00,960
‎ไม่นานแม่ก็ทำใจไม่ได้แม่ก็เสียตาม

718
00:46:02,440 --> 00:46:05,280
‎และพอจากนั้นอีกไม่นาน พ่อก็เริ่มป่วย

719
00:46:05,360 --> 00:46:07,040
‎และพ่อก็เสีย

720
00:46:11,280 --> 00:46:13,840
‎ถ้าเกิดมีใครคนใดคนหนึ่งไม่รอดเนี่ย

721
00:46:15,360 --> 00:46:18,400
‎เราไม่รู้จะออกไปแล้วคือไป ไปสู้กับ...

722
00:46:19,960 --> 00:46:22,840
‎ไปสู้หน้ากับครอบครัวที่เหลือยังไง

723
00:46:23,360 --> 00:46:27,320
‎เราจะรับมือยังไงและจะบอกกับเขายังไง

724
00:46:28,120 --> 00:46:32,160
‎ที่ต้องพาน้องๆ มาเสียชีวิตข้างในนี้

725
00:47:03,720 --> 00:47:05,640
‎เส้นทางของเราโดนปิดหมดแล้ว

726
00:47:05,720 --> 00:47:08,000
‎มีอยู่ทางเดียวก็คือขึ้นข้างบน

727
00:47:09,040 --> 00:47:10,200
‎แล้วก็เจาะหาทางออก

728
00:47:17,680 --> 00:47:20,320
‎เพราะเราก็ไม่รู้ว่ามันมันหนาเท่าไร

729
00:47:23,440 --> 00:47:25,760
‎เราช่วยกันขุดเดี๋ยวก็ทะลุไปได้แล้ว

730
00:47:28,720 --> 00:47:32,320
‎ก็คนที่ขุดก็คือจะเปลี่ยนกันไปเรื่อยๆ

731
00:47:33,320 --> 00:47:35,480
‎ถ้าไม่มีอะไรให้น้องทำเลยอย่างนี้

732
00:47:35,560 --> 00:47:38,840
‎ผมคิดว่าเด็กทุกคนมันก็จะมานั่งคุยกัน

733
00:47:38,920 --> 00:47:40,760
‎แล้วก็คือจะคิดไปต่างๆ นานา

734
00:47:41,360 --> 00:47:44,080
‎แล้วคราวนั้นน่ะ ความแตกแยกมันเกิดขึ้นแน่

735
00:47:49,920 --> 00:47:51,080
‎เราต้องสามัคคีกัน

736
00:47:51,720 --> 00:47:55,680
‎ก็เหมือนกับทีมเวิร์กครับที่ต้องเล่นด้วยกัน

737
00:47:56,240 --> 00:47:58,480
‎ฟุตบอลมันเล่นคนเดียวมันก็ไม่ใช่ใช่ไหมครับ

738
00:47:58,560 --> 00:48:00,720
‎มันต้องเล่นกันทุกคน

739
00:48:03,760 --> 00:48:05,680
‎ทีมเดียวกัน ชนะก็ชนะด้วยกัน

740
00:48:05,760 --> 00:48:06,880
‎แพ้ก็แพ้ด้วยกันอย่างนี้ครับ

741
00:48:14,200 --> 00:48:15,400
‎และเด็กมันก็เลยถามว่า

742
00:48:15,480 --> 00:48:17,200
‎"แล้วพี่คิดว่าประมาณเท่าไร"

743
00:48:18,040 --> 00:48:20,320
‎ก็เลยว่าห้าเมตร

744
00:48:20,400 --> 00:48:23,000
‎ทุกคนก็เชื่อ เชื่อกันหมดเลยครับ

745
00:48:24,400 --> 00:48:26,160
‎เราก็คิดตามจินตนาการของเราว่า

746
00:48:26,240 --> 00:48:28,440
‎ถ้ามันทะลุ มันก็อาจจะทะลุที่สวนส้ม

747
00:48:33,280 --> 00:48:34,600
‎

748
00:48:57,440 --> 00:49:02,280
‎เราทะลุไปแล้ว เราจะกินส้มของคนอื่น

749
00:49:02,360 --> 00:49:04,160
‎จะโดนเขาด่าไหม

750
00:49:04,240 --> 00:49:06,640
‎จะโดนเจ้าของไล่ไหมอะไรแบบนี้

751
00:49:07,160 --> 00:49:09,120
‎ก็คิดแบบเป็นแผนการเลย

752
00:49:09,200 --> 00:49:10,720
‎ออกได้แบบจินตนาการไปเลยครับ

753
00:49:14,240 --> 00:49:16,280
‎พอออกปุ๊บ ทะลุสวนส้ม

754
00:49:16,360 --> 00:49:19,080
‎เราก็ลงไปถึงสวนส้มปุ๊บ

755
00:49:19,480 --> 00:49:22,520
‎ก็มันจะมีร้านค้าเล็กๆ ก็ไปหาซื้ออะไรกินก่อน

756
00:49:22,600 --> 00:49:24,760
‎และหลังจากนั้นก็เดินไปหน้าถ้ำ

757
00:49:24,840 --> 00:49:27,080
‎และไปเอาจักรยาน แล้วก็ปั่นกลับบ้านกัน

758
00:49:42,400 --> 00:49:45,280
‎เราก็ขุดไปเรื่อยๆ อะไรอย่างนี้ครับ

759
00:49:48,440 --> 00:49:50,320
‎บางคนก็เริ่มอธิษฐานแบบว่า

760
00:49:50,400 --> 00:49:51,320
‎เออ ถ้าเป็นไปได้

761
00:49:51,400 --> 00:49:52,800
‎ให้อุกกาบาตแบบพุ่งเข้าชนเลยได้ไหม

762
00:49:54,320 --> 00:49:56,800
‎ตู้ม แล้วก็พอมันชนเสร็จปุ๊บ

763
00:49:56,880 --> 00:49:57,840
‎เราก็ออกไปเลย

764
00:49:59,920 --> 00:50:02,600
‎เวลาน้องๆ เค้าพูดเล่นกัน แซวเล่นกัน

765
00:50:02,680 --> 00:50:05,240
‎หยอดมุกกันอย่างนี้มันก็ช่วยได้ระดับหนึ่ง

766
00:50:07,000 --> 00:50:07,840
‎มีคนพูดว่า

767
00:50:07,920 --> 00:50:10,960
‎ถ้าผู้หญิงไม่ใส่เสื้อผ้าเข้ามาข้างในจะทำยังไงกัน

768
00:50:12,680 --> 00:50:14,640
‎พี่อดุลย์บอกว่า "กำลังเหนื่อยเลย

769
00:50:15,440 --> 00:50:18,160
‎จับขุดแม่งเลย" พี่อดุลย์บอก

770
00:50:19,680 --> 00:50:22,160
‎คือทุกคนก็ฮาตรึมเลย

771
00:50:22,240 --> 00:50:24,640
‎ก็นึกว่ามันจะคิดอย่างอื่นหรือเปล่าอย่างนี้ครับ

772
00:50:26,280 --> 00:50:28,680
‎มันมีเรื่องตลกเยอะนะครับ ตอนนั้น

773
00:50:28,760 --> 00:50:30,840
‎แต่อารมณ์มันไม่ขำ เครียด

774
00:50:39,960 --> 00:50:41,840
‎มันก็แบบ ความหวังสุดท้ายเนอะ

775
00:50:41,920 --> 00:50:43,720
‎มันก็แบบทางสุดท้ายแล้ว

776
00:50:52,320 --> 00:50:54,280
‎ผมรู้สึกได้ว่าผู้คนให้ความสนใจ

777
00:50:54,360 --> 00:50:56,400
‎ในเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง

778
00:50:56,960 --> 00:50:59,920
‎ที่นั่นกลายเป็นเหมือนหมู่บ้านเล็กๆ ในป่า

779
00:51:00,000 --> 00:51:02,160
‎มีคนเป็นร้อยๆ คนอยู่ที่นั่น

780
00:51:02,240 --> 00:51:07,400
‎มันกลายเป็นปรากฏการณ์ที่ยิ่งใหญ่ระดับโลก

781
00:51:07,480 --> 00:51:11,240
‎ชะตากรรมของนักฟุตบอลเยาวชน
‎12 คนและโค้ชของพวกเขาในประเทศไทย

782
00:51:11,320 --> 00:51:13,240
‎ทำให้ผู้คนจากทั่วโลกให้ความสนใจ

783
00:51:13,320 --> 00:51:18,320
‎นักฟุตบอลเยาวชนและโค้ชได้หายตัวไป

784
00:51:18,400 --> 00:51:19,960
‎ได้มีใครบอกไหม

785
00:51:20,040 --> 00:51:22,120
‎ว่าพวกเขาจะอยู่รอดได้นานเท่าไหร่

786
00:51:22,200 --> 00:51:23,400
‎ไม่มีใครสามารถคาดการณ์ได้

787
00:51:23,480 --> 00:51:26,040
‎เจ้าหน้าที่กู้ภัยได้ทำงานตลอดเวลา

788
00:51:26,120 --> 00:51:28,720
‎พยายามสูบน้ำหลายพันแกลลอนออกจากถ้ำ

789
00:51:28,800 --> 00:51:30,200
‎เพื่อให้พวกเขาเข้าถึงข้างในได้ดีขึ้น

790
00:51:30,280 --> 00:51:31,600
‎และค้นหากลุ่มเด็กๆ ข้างในถ้ำ

791
00:51:31,680 --> 00:51:33,000
‎ผมจำตอนที่ผมอยู่ที่นั่นได้

792
00:51:33,080 --> 00:51:35,560
‎คนส่วนใหญ่คิดว่าพวกเขาตายไปแล้ว

793
00:51:35,640 --> 00:51:38,960
‎ผมก็คิดแบบนั้น พวกเขาคงยังไม่มีชีวิตรอด

794
00:51:40,200 --> 00:51:42,400
‎สิ่งที่เกิดขึ้นในวันแรกๆ ก็คือ

795
00:51:42,480 --> 00:51:43,680
‎พวกเขาพยายามสูบน้ำออก

796
00:51:43,760 --> 00:51:45,560
‎จากนั้นพวกเขาก็ส่งหน่วยซีลเข้าไปข้างใน

797
00:51:45,640 --> 00:51:48,000
‎แต่กระแสน้ำก็แรงเกินไป

798
00:51:48,080 --> 00:51:49,480
‎พวกเขาเข้าไปไม่ได้

799
00:51:50,200 --> 00:51:51,640
‎และนั่นคือตอนที่พวกเขา

800
00:51:51,720 --> 00:51:52,920
‎ขอความช่วยเหลือจากต่างชาติ

801
00:51:53,000 --> 00:51:54,720
‎เมื่อวานนี้เราบอกว่าทุกนาทีมีค่า

802
00:51:54,800 --> 00:51:58,000
‎วันนี้ทุกครึ่งนาทีหรือทุกสิบวินาทีก็มีค่าหมดนะครับ

803
00:51:58,080 --> 00:51:58,920
‎สำหรับน้องๆ เค้า

804
00:51:59,000 --> 00:52:02,520
‎แต่ก็ยังสู้น้ำที่เข้ามาไม่ได้อยู่นะครับ

805
00:52:03,120 --> 00:52:07,760
‎แล้วก็วันนี้มีผู้ที่เชี่ยวชาญนะครับ

806
00:52:08,240 --> 00:52:12,880
‎ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับที่ดำน้ำในถ้ำ

807
00:52:12,960 --> 00:52:14,600
‎มาเกือบจะทั่วโลกแล้ว

808
00:52:15,800 --> 00:52:17,800
‎งานนี้มันมีหลายส่วน

809
00:52:17,880 --> 00:52:19,560
‎ที่จะต้องทำงานนี่นะครับ

810
00:52:20,560 --> 00:52:24,120
‎ผมคิดว่ามันก็ประมาณแปดพันกว่าคนครับ

811
00:52:24,880 --> 00:52:26,880
‎นักดำน้ำจากสหรัฐอเมริกา

812
00:52:26,960 --> 00:52:29,040
‎จากออสเตรเลีย จากจีน

813
00:52:33,040 --> 00:52:36,120
‎ที่นั่นมีกลุ่มนักดำน้ำอาสา

814
00:52:36,200 --> 00:52:38,120
‎ซึ่งเป็นกลุ่มที่ค่อนข้างแตกต่าง

815
00:52:38,200 --> 00:52:40,240
‎และมีความหลากหลายจากทั่วโลก

816
00:52:42,760 --> 00:52:44,600
‎ดังนั้นในช่วงแรกผมจึงบอกว่า

817
00:52:44,680 --> 00:52:47,320
‎"ถ้ามีอะไรที่เราพอช่วยได้จากออสเตรเลีย

818
00:52:47,400 --> 00:52:50,920
‎จะเป็นแรงคนหรือคำแนะนำหรืออะไรก็ตาม

819
00:52:51,000 --> 00:52:54,400
‎แค่บอกเรามา ผมยินดีจะอำนวยความสะดวกให้"

820
00:52:55,080 --> 00:52:56,840
‎เราถามแล้ว แต่ไม่มีใครทำอะไร

821
00:52:56,920 --> 00:52:58,720
‎ริค สแตนตันและจอห์น โวแลนตัน

822
00:52:58,800 --> 00:53:01,360
‎เป็นสองนักดำน้ำในถ้ำที่มีชื่อเสียงมาก

823
00:53:01,440 --> 00:53:03,920
‎พวกเขามีความเชี่ยวชาญอย่างมากในกีฬานี้

824
00:53:04,920 --> 00:53:06,280
‎ผมเริ่มคุยกับริค

825
00:53:06,360 --> 00:53:10,960
‎ไม่กี่วันก่อนที่เราจะไปที่ประเทศไทย

826
00:53:11,680 --> 00:53:16,320
‎ริคและจอห์นอธิบายว่าตอนนั้นถ้ำเต็มไปด้วยน้ำ

827
00:53:16,400 --> 00:53:19,360
‎นักดำน้ำไม่สามารถเข้าไปในถ้ำได้

828
00:53:26,120 --> 00:53:28,520
‎หน่วยซีลและเบน เรย์เมนันต์ส

829
00:53:28,600 --> 00:53:30,720
‎และหนึ่งในเพื่อนนักดำน้ำของเบน

830
00:53:30,800 --> 00:53:34,600
‎มีส่วนร่วมในการวางเชือกนำทางในตอนแรก

831
00:53:37,320 --> 00:53:41,040
‎แต่ข้อมูลที่เราได้รับจากนักดำน้ำในพื้นที่

832
00:53:41,120 --> 00:53:43,280
‎บอกมาว่า มันมีสภาพการทำงานที่เลวร้ายมากๆ

833
00:53:46,080 --> 00:53:47,080
‎เชื่อเถอะ

834
00:53:47,160 --> 00:53:49,920
‎ในสถานการณ์ปกติผมไม่มีทางลงไปในนั้นแน่

835
00:53:50,000 --> 00:53:51,080
‎ไม่มีทาง

836
00:53:53,760 --> 00:53:56,000
‎กระแสน้ำเชี่ยวและทัศนวิสัยเป็นศูนย์

837
00:53:57,240 --> 00:53:58,560
‎ผมไม่ค่อยจะมีความหวังสักเท่าไหร่

838
00:54:02,520 --> 00:54:03,840
‎ถ้ำมันซับซ้อน มันมืด

839
00:54:03,920 --> 00:54:06,160
‎เราก็ต้องมีการวางเบสไลน์ วางเชือก

840
00:54:06,960 --> 00:54:09,880
‎ชุดแรกก็ดำน้ำ

841
00:54:09,960 --> 00:54:12,560
‎แล้วก็วางเชือกไปเรื่อยๆ

842
00:54:14,280 --> 00:54:16,040
‎พอสุดตรงไหนก็กลับมา

843
00:54:17,160 --> 00:54:20,520
‎แล้วก็ชุดต่อไปเนี่ยก็ดำน้ำต่อไป

844
00:54:20,600 --> 00:54:22,040
‎แล้วก็วางเบสไลน์ไปอีก

845
00:54:23,960 --> 00:54:25,400
‎เราสับเปลี่ยนกันอยู่ตลอดเวลา

846
00:54:25,480 --> 00:54:27,840
‎นักดำน้ำอังกฤษออกไปวางเชือก

847
00:54:27,920 --> 00:54:29,800
‎จากนั้นก็ซีล แล้วก็เรา

848
00:54:29,880 --> 00:54:31,480
‎สับเปลี่ยนกันอยู่ตลอดเวลา

849
00:54:33,800 --> 00:54:36,960
‎เราจะต้องไปให้ได้ เราต้องหาเด็กให้เจอ

850
00:54:37,040 --> 00:54:39,880
‎เราจะต้องช่วยน้องๆ เนี่ย

851
00:54:39,960 --> 00:54:41,520
‎ออกมาให้ได้

852
00:54:52,640 --> 00:54:55,120
‎วันที่ห้า ที่หก ที่เจ็ดเนี่ยครับ

853
00:54:55,200 --> 00:54:56,480
‎มันจะเป็นเหมือนกันหมดเลย

854
00:55:05,640 --> 00:55:08,760
‎มันมืดและไฟฉายเราเริ่มหมดแล้วครับ

855
00:55:10,800 --> 00:55:13,040
‎เริ่มเครียดแล้ว ถ้าเราไม่มีไฟฉาย

856
00:55:13,120 --> 00:55:15,480
‎เราก็ทำอะไรหาอะไรไม่เจอ

857
00:55:17,840 --> 00:55:19,400
‎ก็ขุดอย่างเดียวเลยครับ

858
00:55:19,480 --> 00:55:24,600
‎ใช้ชีวิตแบบ ขุด นั่ง กินน้ำ เนี่ยครับ แค่นี้ครับ

859
00:55:28,520 --> 00:55:31,360
‎ถ้าแบบอยู่นิ่งๆ ก็ยังไงก็ท้อ รอความตาย

860
00:55:31,840 --> 00:55:35,240
‎ถ้าขุดก็อาจมีโอกาสรอด แบบนี้ครับ

861
00:55:38,480 --> 00:55:40,000
‎

862
00:55:40,080 --> 00:55:41,480
‎ระหว่างขุดก็จะมี

863
00:55:41,560 --> 00:55:43,840
‎มีเสียงที่ทุกคนได้ยิน

864
00:55:44,800 --> 00:55:47,280
‎มีเสียงเด็กเล่นกันครับ แล้วก็เด็กร้อง

865
00:55:48,120 --> 00:55:49,560
‎

866
00:55:50,360 --> 00:55:52,280
‎ผมได้ยินเสียงไก่ขันครับ

867
00:55:52,880 --> 00:55:55,720
‎แล้วก็มีน้องๆ บางคนก็ได้ยินเสียงหมาครับ

868
00:55:56,200 --> 00:55:57,640
‎

869
00:55:57,720 --> 00:56:00,280
‎คือเราไม่รู้หรอกครับว่ามันมาจากไหน

870
00:56:00,360 --> 00:56:01,800
‎รู้แค่ว่าเราได้ยินเสียง

871
00:56:01,880 --> 00:56:04,520
‎สมองตอนนั้นเลินเล่อกันทุกคนครับ

872
00:56:05,040 --> 00:56:08,480
‎

873
00:56:09,560 --> 00:56:11,680
‎แต่ละคนก็คือต่างให้กำลังใจกัน

874
00:56:12,200 --> 00:56:13,680
‎ถ้าคนไหนเริ่มไม่ไหวแล้ว

875
00:56:13,760 --> 00:56:16,080
‎รุ่นพี่ก็จะให้กำลังใจรุ่นน้อง

876
00:56:21,920 --> 00:56:23,840
‎พูดกันยังไงก็ ยังไงคือ

877
00:56:23,920 --> 00:56:24,960
‎บอกกับน้องๆ อยู่แล้วครับ

878
00:56:25,040 --> 00:56:27,040
‎ว่ามีคนมาช่วยเราแน่นอน เรารอดแน่นอน

879
00:56:27,800 --> 00:56:30,360
‎เราไม่ตายตรงที่ตรงนี้หรอก อย่างนี้ครับ

880
00:56:32,120 --> 00:56:33,560
‎พี่ตี๋ก็ปลอบ

881
00:56:34,120 --> 00:56:35,400
‎ทำให้เรามีความหวัง

882
00:56:36,640 --> 00:56:38,680
‎ต้องพาให้น้องๆ ให้รอดอย่างนี้ครับ

883
00:56:38,760 --> 00:56:40,960
‎ในเมื่อพาน้องเค้าเข้ามาแล้วก็ต้อง

884
00:56:41,040 --> 00:56:42,360
‎พาออกไปให้รอดครับ

885
00:56:52,840 --> 00:56:53,880
‎มีคิดถึงแม่ครับ

886
00:56:53,960 --> 00:56:55,720
‎คิดถึงครอบครัวทุกๆ คนครับ

887
00:56:58,840 --> 00:57:00,640
‎จะนอนข้างซ้ายกับข้างขวาผม

888
00:57:00,720 --> 00:57:02,680
‎ก็คือจะนอนหนุนแขนตลอดเลยครับ

889
00:57:08,880 --> 00:57:10,800
‎นอนกอดกันก็รู้สึกแบบ...

890
00:57:11,720 --> 00:57:14,600
‎เหมือนได้กอดครอบครัวครับ รู้สึกดีครับ

891
00:57:33,240 --> 00:57:34,360
‎นอนก็ไม่หลับ

892
00:57:34,840 --> 00:57:37,640
‎ก็เลยพูดกับพ่อว่า

893
00:57:38,480 --> 00:57:40,000
‎เราจะทำยังไง

894
00:57:40,080 --> 00:57:42,880
‎ถ้าลูกเกิดเสียชีวิต

895
00:57:43,880 --> 00:57:47,120
‎แม่นี่กินไม่ได้เลยประมาณห้าวันแล้วนะ

896
00:57:49,200 --> 00:57:50,480
‎เป็นห่วงแต่ลูก

897
00:57:50,560 --> 00:57:53,880
‎ว่าลูกอยู่ข้างในนั้นเขาจะทำอะไรอยู่

898
00:57:54,360 --> 00:57:55,840
‎ครับหลายวันนี้เป็นยังไงบ้าง

899
00:57:56,320 --> 00:57:57,440
‎เครียดเยอะพี่

900
00:57:58,040 --> 00:57:59,600
‎อยากจะบอกอะไรน้องบ้างครับ

901
00:58:00,360 --> 00:58:02,120
‎ก็อยากเจอลูกไวๆ ค่ะ

902
00:58:04,120 --> 00:58:07,040
‎แต่ก็ไม่ยอมนอนนะ

903
00:58:07,560 --> 00:58:09,480
‎เหมือนเขาอยากจะให้หลับน่ะ

904
00:58:09,560 --> 00:58:11,080
‎เขาก็เอายามาให้กิน

905
00:58:11,160 --> 00:58:13,440
‎แต่แม่ไม่กิน ก็บอกไม่เอาๆ

906
00:58:13,520 --> 00:58:16,000
‎กลัวลูกออกมาแล้วกลัวเราไม่ได้เห็น

907
00:58:16,480 --> 00:58:18,120
‎แล้วเรายังมีความหวังไหม

908
00:58:19,240 --> 00:58:21,440
‎ก็ห้าสิบห้าสิบนะคะ

909
00:58:24,760 --> 00:58:28,600
‎ท้อมากก็คือวันที่มีคนมาถามเราว่า

910
00:58:29,640 --> 00:58:31,360
‎"ถ้าลูกเธอเป็นอะไรเนี่ย

911
00:58:31,880 --> 00:58:33,920
‎จะเอาเงินที่ไหนมาจัดงานศพ"

912
00:58:34,920 --> 00:58:35,800
‎ท้อมาก

913
00:58:35,880 --> 00:58:40,520
‎ก็ให้ภาวนาว่ายังไงก็ขอให้เจอเด็กมันเนอะ

914
00:58:40,600 --> 00:58:41,960
‎ยังไงก็แล้วแต่

915
00:58:42,040 --> 00:58:44,640
‎ว่าขอให้เห็นร่างเค้าเนอะ

916
00:58:58,080 --> 00:59:00,880
‎ต้องบอกว่าจะทำงานตามหลักวิทยาศาสตร์เนี่ย

917
00:59:00,960 --> 00:59:02,720
‎อาจจะยังไม่สัมฤทธิผลนะครับ

918
00:59:02,800 --> 00:59:04,520
‎และชาวบ้านก็อาจจะมีความวิตกกังวล

919
00:59:05,560 --> 00:59:08,440
‎วันนี้เองครับก็เลยมีการนิมนต์

920
00:59:08,520 --> 00:59:11,240
‎พระครูบาบุญชุ่มนะครับที่เป็น

921
00:59:11,320 --> 00:59:14,360
‎พระคู่บ้านคู่เมืองของชาวจังหวัดเชียงรายครับ

922
00:59:14,440 --> 00:59:17,640
‎ท่านก็ได้มีการเดินทางมาทำพิธีขอขมา

923
00:59:17,720 --> 00:59:20,080
‎แล้วก็ทำพิธีเปิดปากถ้ำนะครับ

924
00:59:21,920 --> 00:59:24,840
‎พระครูบาบุญชุ่มนี่มาปลดปล่อยวิญญาณ

925
00:59:24,920 --> 00:59:26,480
‎มาแผ่เมตตาอะไรให้อย่างนี้น่ะครับ

926
00:59:27,840 --> 00:59:29,480
‎มันมีเรื่องเล่าเนอะ

927
00:59:29,560 --> 00:59:31,400
‎เขาว่าครูบาบุญชุ่มเนี่ย

928
00:59:31,480 --> 00:59:34,120
‎เป็นคนรักเก่าของเจ้าแม่นางนอนนี่ครับ

929
00:59:35,400 --> 00:59:38,320
‎ก่อนครูบาท่านจะมาฝนนี่ตกทั้งวันเลยนะคะ

930
00:59:38,400 --> 00:59:39,680
‎ตกหนักมาก

931
00:59:39,760 --> 00:59:42,840
‎ครูบาท่านมาปุ๊บฝนหยุดทันที

932
00:59:43,320 --> 00:59:44,160
‎ฝนหยุดเลยค่ะ

933
00:59:46,920 --> 00:59:50,440
‎ครูบามาถึงก็มานั่งสมาธิ

934
00:59:50,520 --> 00:59:52,520
‎บอกว่าเด็กๆ ไม่เป็นอะไร

935
00:59:52,600 --> 00:59:56,160
‎เขาอยู่ด้วยกันอยู่ ยังมีชีวิตอยู่ ยังไม่ตาย

936
00:59:56,840 --> 00:59:58,760
‎ตั้งแต่ครูบามาเนี่ยแม่ก็ไม่ร้องไห้แล้ว

937
00:59:59,360 --> 01:00:00,720
‎เพราะว่าลูกไม่ได้เป็นอะไรแล้ว

938
01:00:01,280 --> 01:00:04,520
‎ลูกปลอดภัยแล้วนะ วันนั้นแม่ก็ดีใจ

939
01:00:06,240 --> 01:00:09,120
‎- ไปแล้วนะ เสร็จแล้วนะ
‎- ทางขวาออกไปเลยนะครับ

940
01:00:14,520 --> 01:00:17,800
‎มาร่วมอธิษฐานเผื่อเด็กๆ

941
01:00:18,560 --> 01:00:20,800
‎ที่หายตัวไปในสัปดาห์ที่ผ่านมา

942
01:00:21,280 --> 01:00:22,320
‎ทุกคนจะสวดมนต์

943
01:00:22,400 --> 01:00:24,240
‎ช่วยกันสวดมนต์ทั่วโลกเลยครับ

944
01:00:29,200 --> 01:00:31,240
‎เป็นแรงบุญที่ว่ามหาศาล

945
01:00:31,320 --> 01:00:34,120
‎ไม่เฉพาะประเทศไทยที่เดียวครับทั่วโลกเลยครับ

946
01:00:45,520 --> 01:00:47,760
‎

947
01:01:01,560 --> 01:01:04,400
‎จนมาถึงวันที่เก้า

948
01:01:04,480 --> 01:01:07,320
‎วันนั้นคือทุกคนแทบจะไม่มีแรงเลย

949
01:01:12,720 --> 01:01:15,600
‎คืออยู่ระหว่างความเป็นกับความตาย

950
01:01:18,920 --> 01:01:21,880
‎พี่เอกก็ออกแรงขุดยิ่งกว่าทุกคน

951
01:01:23,000 --> 01:01:24,520
‎จะได้พาพวกผมไป

952
01:01:26,720 --> 01:01:29,200
‎ขุดจนมือพี่เอกนี่แบบเป็นแผล

953
01:01:35,400 --> 01:01:38,600
‎ส่วนภายในคือเละไม่มีชิ้นดีแล้ว

954
01:01:39,520 --> 01:01:41,640
‎ตอนที่ระหว่างขุดไป คือไม่ไหวจริงๆ

955
01:01:41,720 --> 01:01:43,240
‎ก็แอบร้องไห้อยู่

956
01:01:49,080 --> 01:01:51,480
‎ถ้าน้องมันเห็น มันก็จะอ่อนแอตาม

957
01:01:59,080 --> 01:02:02,760
‎ผมกลัวคนเค้าลืมครับว่า

958
01:02:02,840 --> 01:02:07,800
‎น่าจะแบบ "เด็กสิบสามคนน่าจะไม่รอดแล้ว"

959
01:02:07,880 --> 01:02:09,440
‎ก็แบบจะลืมกันไปครับ

960
01:02:13,720 --> 01:02:17,000
‎ก็สภาพเพื่อนๆ สภาพทรุดโทรมครับ

961
01:02:18,280 --> 01:02:20,320
‎ทุกคนก็นั่งกอดคอกันเลย

962
01:02:20,400 --> 01:02:23,040
‎แบบว่าท้อแล้ว แบบว่าตายก็ตาย

963
01:02:44,360 --> 01:02:46,040
‎มีน้องๆ บางคนก็บอกว่า

964
01:02:46,120 --> 01:02:48,120
‎"เฮ้ยถ้าใครตายก่อน

965
01:02:49,040 --> 01:02:50,960
‎ถ้าใครตายก่อนคนนั้นก็คือโดนกิน"

966
01:02:51,840 --> 01:02:54,080
‎คือถ้าใครตายปุ๊บเนี่ย

967
01:02:54,160 --> 01:02:56,720
‎คนนั้นก็คือเป็นอาหารให้เพื่อน

968
01:02:56,800 --> 01:02:58,840
‎เพื่อให้เพื่อนอยู่รอดอย่างนี้ครับ

969
01:03:05,440 --> 01:03:07,880
‎คืนนั้นก็ลงมานอนก็เริ่มพูดแล้วว่า

970
01:03:09,000 --> 01:03:12,440
‎ถ้าพรุ่งนี้นะ ถ้าเรายังขุดแล้วไม่ทะลุนะ

971
01:03:13,560 --> 01:03:14,760
‎คือหมดแล้ว

972
01:03:38,560 --> 01:03:40,320
‎ร่างกายไม่ค่อยไหวแล้วครับ

973
01:03:42,240 --> 01:03:43,800
‎มันจะนอนอยู่ท่าเดียวครับก็คือ

974
01:03:43,880 --> 01:03:46,400
‎งอตัวแล้วก็นอนกอดตัวเองครับ

975
01:03:51,840 --> 01:03:53,640
‎สมองตันหมดตอนนั้น

976
01:03:59,840 --> 01:04:01,520
‎ก็แบบทุกคนก็บอกว่า

977
01:04:03,000 --> 01:04:04,400
‎น่าจะเป็นวันสุดท้าย อะไรอย่างนี้ครับ

978
01:04:06,400 --> 01:04:08,680
‎ก็แบบจะตายครับ

979
01:04:12,480 --> 01:04:13,360
‎ช่วงนั้นคือ

980
01:04:14,000 --> 01:04:16,040
‎แบตมันก็แบบจะหมดแล้วใช่ไหมครับ

981
01:04:17,920 --> 01:04:20,360
‎พี่เอกก็เลยบอกว่า ปิดไฟเลยแล้วก็แบบ

982
01:04:20,440 --> 01:04:22,440
‎ให้ทุกคนอยู่กับตัวเองก็พอ

983
01:04:23,400 --> 01:04:24,240
‎

984
01:04:38,680 --> 01:04:40,400
‎และคราวนั้นอยู่ๆ ก็ได้ยินเสียง

985
01:04:45,680 --> 01:04:49,120
‎ได้ยินเสียงเหมือนเป็นฟองอากาศ

986
01:04:49,600 --> 01:04:52,840
‎

987
01:04:54,840 --> 01:04:58,440
‎

988
01:04:58,520 --> 01:05:00,160
‎และคราวนี้ก็ได้ยินอีกรอบหนึ่ง

989
01:05:00,240 --> 01:05:01,640
‎ก็คือประมาณได้ยินว่า "ฮัลโหล"

990
01:05:01,720 --> 01:05:02,880
‎ฮัลโหล

991
01:05:04,640 --> 01:05:06,720
‎เหมือนมีพลังบางอย่างคือปลุก

992
01:05:11,280 --> 01:05:13,520
‎คือไอ้จากที่ว่าหิว จากที่ว่าเหนื่อยน่ะ

993
01:05:13,600 --> 01:05:14,680
‎คือมันก็หายไปหมด

994
01:05:16,920 --> 01:05:18,360
‎ทุกคนแบบตกใจครับ

995
01:05:18,440 --> 01:05:21,840
‎รีบลงไป "เดี๋ยวเขาออกไปก่อนนะ" อย่างนี้

996
01:05:43,880 --> 01:05:46,680
‎หน้าสุดเลยเกือบตกน้ำตอนโดดลงมา

997
01:05:49,560 --> 01:05:50,440
‎ผมร้องไห้เลย

998
01:05:51,200 --> 01:05:52,040
‎ผมร้องไห้เลย

999
01:05:53,120 --> 01:05:54,720
‎- ยกมือขึ้นหน่อย
‎- ขอบคุณครับ

1000
01:05:55,200 --> 01:05:56,600
‎- สวัสดีครับ ขอบคุณครับ
‎- ขอบคุณครับ

1001
01:05:56,680 --> 01:05:58,360
‎พวกคุณมีกันกี่คน

1002
01:05:58,440 --> 01:05:59,360
‎สิบสามคน

1003
01:05:59,440 --> 01:06:01,720
‎สิบสามคนเหรอ เยี่ยมเลย

1004
01:06:01,800 --> 01:06:06,640
‎- ใช่ ใช่
‎- เฮ้ย ใครก็ได้ขอเขากินข้าว

1005
01:06:09,520 --> 01:06:11,000
‎เสร็จแล้วเราก็ดีใจมากๆ

1006
01:06:11,080 --> 01:06:12,880
‎แบบว่ามีคนเข้ามาช่วยเราแล้วอย่างนี้ครับ

1007
01:06:14,240 --> 01:06:15,440
‎มันพูดไม่ถูกครับ

1008
01:06:15,520 --> 01:06:16,720
‎มันแบบตื้นตันใจแบบว่า

1009
01:06:17,720 --> 01:06:19,400
‎ในที่สุดก็มีคนมาช่วยครับ

1010
01:06:19,480 --> 01:06:21,960
‎พวกคุณอยู่ที่นี่มา 10 วันแล้ว

1011
01:06:22,720 --> 01:06:24,240
‎พวกคุณแข็งแกร่งกันมากๆ

1012
01:06:25,320 --> 01:06:26,360
‎แข็งแกร่งมากๆ

1013
01:06:27,360 --> 01:06:29,440
‎ใครพูดภาษาอังกฤษได้อะ แปลสิ

1014
01:06:29,520 --> 01:06:30,680
‎เราหิวมาก

1015
01:06:31,040 --> 01:06:33,000
‎ผมรู้ ผมเข้าใจ

1016
01:06:33,080 --> 01:06:34,960
‎- เราจะกลับมาอีก
‎- เขารู้ เขาจะกลับมาอีกรอบ

1017
01:06:35,040 --> 01:06:36,520
‎โอเคนะ เราจะกลับมาอีก

1018
01:06:37,480 --> 01:06:38,720
‎เร็ว เขาจะถ่ายรูปอะ

1019
01:06:42,360 --> 01:06:46,800
‎- ไปบอกเขาว่าหิวสิ
‎- บอกแล้ว เขาบอกว่าเขารู้

1020
01:06:46,880 --> 01:06:48,960
‎เขามีช็อคโคแลตแบบติดไว้ข้างนี้ครับ

1021
01:06:49,040 --> 01:06:52,160
‎เฮ้ย เราขอเขาไหม

1022
01:06:53,520 --> 01:06:56,240
‎แต่ก็แบบไม่มีใครกล้าขอซักคนเลยครับ

1023
01:06:56,880 --> 01:06:58,800
‎โคตรตลก

1024
01:06:58,880 --> 01:07:01,000
‎ผมดีใจมาก

1025
01:07:01,080 --> 01:07:02,920
‎เราก็เหมือนกัน

1026
01:07:03,000 --> 01:07:05,720
‎ครับ ขอบคุณมากครับ

1027
01:07:05,800 --> 01:07:07,480
‎ภูมิใจมากกับตัวน้องๆ

1028
01:07:08,080 --> 01:07:10,200
‎ถ้าเกิดใจน้องๆ ไม่สู้

1029
01:07:10,280 --> 01:07:13,880
‎หรือว่าตัวของน้องๆ เองเนี่ยไม่แข็งแรงพอ

1030
01:07:13,960 --> 01:07:16,560
‎ก็คงไม่มีชีวิตรอด

1031
01:07:16,640 --> 01:07:19,000
‎จนให้ทุกคนมาช่วยเหลือออกไปได้

1032
01:07:20,480 --> 01:07:22,120
‎พรุ่งนี้พวกเราอีกหลายคนจะมาที่นี่

1033
01:07:25,320 --> 01:07:27,640
‎เขาบอกว่าให้รอที่นี่ก่อน

1034
01:07:27,720 --> 01:07:30,720
‎นักดำน้ำก็บอกว่ารอที่นี่ก่อน

1035
01:07:31,600 --> 01:07:34,160
‎เดี๋ยวนักดำน้ำไทยจะมา

1036
01:07:42,120 --> 01:07:44,440
‎พอฟังผมก็ยังงงๆ อยู่

1037
01:07:45,560 --> 01:07:47,680
‎ที่จริงน่ะ ผมคิดว่าฝรั่งจะพาออกแล้ว

1038
01:07:47,760 --> 01:07:49,240
‎แต่เขาก็ดำไปไหนก็ไม่รู้

1039
01:08:08,880 --> 01:08:10,640
‎ตอนประมาณสิบโมงก็เห็นเขาเฮแล้ว

1040
01:08:10,720 --> 01:08:13,240
‎เราก็รีบลงมาดู

1041
01:08:16,480 --> 01:08:18,920
‎ก็ดีใจครับ นี่ล่ะครับ

1042
01:08:23,440 --> 01:08:25,200
‎มากอดกันดีใจ

1043
01:08:28,000 --> 01:08:29,680
‎กลับมีชีวิตชีวาอีกครั้งหนึ่งครับ

1044
01:08:30,360 --> 01:08:32,560
‎เหมือนกับฟ้านี่เปิดเลยครับตอนนั้น

1045
01:08:34,880 --> 01:08:38,640
‎

1046
01:08:40,640 --> 01:08:43,040
‎โล่งไปแบบเหมือนดอกไม้บาน

1047
01:08:43,120 --> 01:08:44,920
‎มันโล่ง โล่งแบบนี้ค่ะ

1048
01:08:45,400 --> 01:08:47,240
‎มันแบบดีใจมาก

1049
01:08:47,720 --> 01:08:50,120
‎แบบไม่เคยดีใจแบบนี้มาก่อน

1050
01:08:50,200 --> 01:08:51,720
‎ดีใจมากประมาณนี้ค่ะ

1051
01:08:54,280 --> 01:08:57,120
‎เดี๋ยวจะมีการแถลงข่าวนะครับ

1052
01:08:57,720 --> 01:08:59,920
‎เราพบน้องทั้งสิบสามคนปลอดภัย

1053
01:09:02,160 --> 01:09:04,080
‎เด็กๆ ถูกพบว่ามีชีวิตอยู่ในวันนี้

1054
01:09:04,160 --> 01:09:06,760
‎หลังจากที่หายไปสิบวัน

1055
01:09:06,840 --> 01:09:08,280
‎เจ้าหน้าที่กู้ภัยได้พบ

1056
01:09:08,360 --> 01:09:11,000
‎เด็กๆ ทั้ง 12 คนและโค้ชยังมีชีวิตอยู่

1057
01:09:11,080 --> 01:09:14,000
‎เราพึ่งได้ข่าวมาว่าทีมช่วยเหลือพบเด็กๆ แล้ว

1058
01:09:14,080 --> 01:09:15,360
‎มันเป็นข่าวที่ดีมาก

1059
01:09:24,200 --> 01:09:27,720
‎ตอนเย็นวันนั้นทุกคนก็เฮฮาปาร์ตี้

1060
01:09:31,200 --> 01:09:34,760
‎ดีใจ แล้วก็กอดกัน แล้วก็ร้องเพลง

1061
01:09:38,760 --> 01:09:40,200
‎เราไม่เครียดแล้วครับ

1062
01:09:41,040 --> 01:09:41,880
‎ไม่กลัวแล้วครับ

1063
01:09:45,440 --> 01:09:47,040
‎จากจุดที่ว่ากดดันที่สุด

1064
01:09:47,120 --> 01:09:48,680
‎พอมันถึงตรงนี้ปุ๊บอะ

1065
01:09:48,760 --> 01:09:51,280
‎คือผมก็เหมือนได้ยกภูเขาออกจากอกเลย

1066
01:09:51,360 --> 01:09:52,880
‎โอ้ รอดแล้ว

1067
01:09:52,960 --> 01:09:55,480
‎ไอ้ที่ทำมาทั้งหมดก็คือ โอเค คุ้ม

1068
01:09:58,960 --> 01:10:00,400
‎คิดได้แค่อย่างเดียวก็คือว่า

1069
01:10:00,480 --> 01:10:02,960
‎ออกไปปุ๊บเราจะเจออะไรบ้าง

1070
01:10:15,960 --> 01:10:18,120
‎- โดยรวมทุกคนยังแข็งแรงอยู่
‎- แข็งแรงอยู่ครับ

1071
01:10:18,200 --> 01:10:19,440
‎สภาพจิตใจได้มี

1072
01:10:19,520 --> 01:10:21,240
‎การนำผู้เยียวยาจิตใจเข้าไปดูแล

1073
01:10:21,320 --> 01:10:23,200
‎ตอนนี้จะเป็นทีมของซีลก่อนนะครับ เข้าไปก่อน

1074
01:10:23,280 --> 01:10:24,480
‎ดูแลความปลอดภัยเขาก่อนครับ

1075
01:10:29,240 --> 01:10:30,960
‎แล้วก็มารู้ตัวอีกทีหนึ่งคือ

1076
01:10:31,040 --> 01:10:32,600
‎ได้ยินเสียงเจ้าหน้าที่เข้ามา

1077
01:10:37,320 --> 01:10:39,760
‎เค้าก็บอกรู้ไหมว่าเราดังทั่วโลกเลยนะ

1078
01:10:39,840 --> 01:10:41,320
‎พวกผมก็คิดในใจ

1079
01:10:41,400 --> 01:10:44,240
‎"ใช่เหรอวะ" เรามันเด็กบ้านนอกขนาดนี้

1080
01:10:44,320 --> 01:10:46,240
‎จะดังทั่วโลกได้ยังไง ไม่เชื่อเลยนะครับ

1081
01:10:47,280 --> 01:10:49,280
‎

1082
01:10:50,920 --> 01:10:52,280
‎ยังไงก็ต้องได้กินข้าว

1083
01:10:52,360 --> 01:10:54,600
‎ผมคิดอย่างเดียวว่าข้าวต้องมาแน่นอน

1084
01:10:54,680 --> 01:10:56,680
‎สงสัยผมสนใจแค่นั้นน่ะ

1085
01:11:00,200 --> 01:11:02,520
‎วันนั้นเราก็ได้กินพวกพาวเวอร์เจล

1086
01:11:02,600 --> 01:11:05,040
‎ที่มันช่วยเพิ่มพลังงานให้พวกเรา

1087
01:11:06,440 --> 01:11:08,480
‎ทุกคนก็เลยผิดหวังนิดหน่อยครับ

1088
01:11:08,560 --> 01:11:10,120
‎คือเราไม่ได้กินให้มันอิ่มครับ

1089
01:11:10,200 --> 01:11:12,440
‎แค่กินให้มันอยู่รอดน่ะครับ

1090
01:11:12,520 --> 01:11:13,680
‎ไม่มีใครเป็นอะไรนะ

1091
01:11:15,600 --> 01:11:18,320
‎ตอนที่พี่เค้าเข้ามาผมก็นึก

1092
01:11:18,400 --> 01:11:19,560
‎ว่าเราจะออกไปยังไง

1093
01:11:19,640 --> 01:11:21,840
‎น้ำมันก็ยังไม่ลดเลยนะ อะไรอย่างนี้ครับ

1094
01:11:21,920 --> 01:11:23,720
‎แต่แล้วเค้าก็ไม่แน่ใจ

1095
01:11:23,800 --> 01:11:26,280
‎แล้วเค้าก็จะบอกอีกทีว่าจะทำยังไง

1096
01:11:30,080 --> 01:11:32,320
‎กลุ่มหนึ่งก็คือจะมาปักหลักอยู่กับเด็ก

1097
01:11:32,960 --> 01:11:34,600
‎เหลือแค่เจ้าหน้าที่สี่คน

1098
01:11:41,480 --> 01:11:43,680
‎อันนี้ใครนี่ อันนี้ใครนี่เสื้อน้ำเงินเนี่ย

1099
01:11:43,760 --> 01:11:46,640
‎- ลุกใครอ่ะ
‎- ลูกพี่เอ๋

1100
01:11:47,280 --> 01:11:49,280
‎- ไตตั้นน่ะ
‎- ไตตั้นนอน

1101
01:11:49,360 --> 01:11:51,760
‎มันร้องไห้เห็นลูกผอมอะเนอะ

1102
01:11:52,240 --> 01:11:54,000
‎- จำแทบไม่ได้เลย
‎- จำแทบไม่ได้เลย

1103
01:11:54,080 --> 01:11:55,520
‎มันมีแต่โครงกระดูก

1104
01:11:55,600 --> 01:11:58,520
‎แต่ก็ยังโชคดีที่ว่ายังปลอดภัยอยู่

1105
01:12:03,760 --> 01:12:05,240
‎เจอเด็กแล้ว

1106
01:12:05,320 --> 01:12:08,480
‎ดีใจได้แป๊บเดียว สุดท้ายก็มีปัญหาอื่น

1107
01:12:10,200 --> 01:12:15,080
‎สเต็ปต่อไปเนี่ย เราจะต้องวางแผน

1108
01:12:15,160 --> 01:12:18,400
‎ว่าจะทำอย่างไรที่เด็กจะออกจากถ้ำให้ได้

1109
01:12:21,520 --> 01:12:24,560
‎ภาครัฐไทยก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

1110
01:12:24,640 --> 01:12:28,040
‎แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดของพวกเขา

1111
01:12:28,120 --> 01:12:31,400
‎เพราะไม่มีประเทศไหนในโลกที่มีแผนรับมือ

1112
01:12:31,480 --> 01:12:34,920
‎นี่เป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยมีใครพบมาก่อน

1113
01:12:37,120 --> 01:12:39,200
‎มีนักดำน้ำในถ้ำมากประสบการณ์

1114
01:12:39,280 --> 01:12:42,800
‎มากมายทั่วโลกที่ยินดีทำงานนี้

1115
01:12:42,880 --> 01:12:45,800
‎และสามารถช่วยเหลือเด็กๆ ได้

1116
01:12:45,880 --> 01:12:49,480
‎แต่สิ่งที่ทำให้เราต่างจากนักดำน้ำคนอื่นๆ

1117
01:12:49,560 --> 01:12:54,200
‎ก็คือทักษะด้านการแพทย์ที่เราสามารถใช้ในครั้งนี้

1118
01:12:54,280 --> 01:12:55,960
‎และเห็นได้ชัดว่าในฐานะวิสัญญีแพทย์

1119
01:12:56,040 --> 01:12:58,880
‎และสัตวแพทย์ที่มีประสบการณ์การดมยาสลบ

1120
01:12:58,960 --> 01:13:02,640
‎มันเป็นทักษะที่สำคัญอย่างมาก

1121
01:13:05,080 --> 01:13:08,240
‎การดำน้ำกับเด็กที่ยังมีสติสัมปชัญญะ

1122
01:13:08,320 --> 01:13:09,760
‎นั้นมีความเสี่ยงอย่างมาก

1123
01:13:09,840 --> 01:13:12,360
‎มีความเป็นไปได้ว่าเด็กๆ จะตื่นตระหนก

1124
01:13:12,920 --> 01:13:15,000
‎และความตื่นตระหนกก็เท่ากับความตาย

1125
01:13:17,080 --> 01:13:18,840
‎เราต้องคิดหลายๆ วิธี

1126
01:13:19,520 --> 01:13:24,200
‎ผมคิดไปถึงแบบว่าอาจจะรอให้น้ำลด

1127
01:13:24,760 --> 01:13:26,440
‎อาจจะใช้เวลาถึงสี่เดือน

1128
01:13:27,320 --> 01:13:29,840
‎ช่วงเวลานั้นเราก็ส่งข้าวส่งน้ำ

1129
01:13:32,520 --> 01:13:33,720
‎ผมตกใจเลยนะ

1130
01:13:33,800 --> 01:13:37,240
‎ตอนที่ได้ยินมาว่าจะให้เราอยู่จนกว่าแบบ

1131
01:13:37,320 --> 01:13:39,960
‎น้ำจะลดหรือซีซั่นหมดอย่างนี้ โห ผมแบบ

1132
01:13:41,760 --> 01:13:44,080
‎อะไรทำไมเราต้องมารอนานอะไรขนาดนี้

1133
01:13:46,920 --> 01:13:48,920
‎คือผมก็ท้อเลย

1134
01:13:52,320 --> 01:13:54,240
‎เมื่อคิดถึงเรื่องอื่นๆ มากขึ้น

1135
01:13:54,320 --> 01:13:57,160
‎เห็นได้ชัดว่าที่ที่อยู่นั้นไม่ได้ถูกสุขอนามัย

1136
01:13:57,240 --> 01:14:00,280
‎และนั่นยิ่งแย่ลงไปอีกเมื่อเด็กๆ ทานอาหาร

1137
01:14:00,360 --> 01:14:02,680
‎ก็ต้องมีการขับถ่ายของร่างกายตามมา

1138
01:14:03,720 --> 01:14:07,600
‎ดังนั้นพวกเขาจึงมีแนวโน้มว่าจะป่วย ติดเชื้อ

1139
01:14:07,680 --> 01:14:11,240
‎เมื่อแพทย์ไม่สามารถเข้าไปช่วยได้

1140
01:14:11,320 --> 01:14:13,840
‎มันจะกลายเป็น

1141
01:14:13,920 --> 01:14:17,440
‎การตายอย่างช้าๆ ซึ่งไม่ดีเอาเสียเลย

1142
01:14:19,880 --> 01:14:23,800
‎เมื่อแผนและไอเดียต่างๆ ไม่ได้ผล

1143
01:14:23,880 --> 01:14:26,040
‎มีทางออกเดียวที่เหลืออยู่

1144
01:14:27,160 --> 01:14:29,960
‎นั่นก็คือการวางยาสลบให้เด็กๆ และดำน้ำออกมา

1145
01:14:33,520 --> 01:14:35,480
‎คุณไม่จำเป็นต้องเป็นนักดำน้ำในถ้ำ

1146
01:14:35,560 --> 01:14:36,480
‎หรือวิสัญญีแพทย์

1147
01:14:36,560 --> 01:14:41,200
‎การทำให้เด็กหมดสติ

1148
01:14:41,800 --> 01:14:43,920
‎แล้วผลักหัวพวกเขาลงในน้ำ

1149
01:14:44,000 --> 01:14:46,080
‎แล้วอีกสามชั่วโมงต่อมา

1150
01:14:46,160 --> 01:14:48,680
‎และคาดหวังให้พวกเขายังมีชีวิตอยู่

1151
01:14:48,760 --> 01:14:50,720
‎ตอนที่เราโผล่ขึ้นมาจากน้ำ

1152
01:14:50,800 --> 01:14:52,440
‎มันเป็นไอเดียที่บ้ามาก

1153
01:14:54,160 --> 01:14:56,360
‎มีสามสิ่งที่ผมคาดว่าจะเกิดขึ้น

1154
01:14:56,440 --> 01:14:58,640
‎กับเด็กๆ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

1155
01:14:58,720 --> 01:15:00,760
‎น้ำจะเข้ามาในหน้ากากทำให้เด็กจมน้ำ

1156
01:15:00,840 --> 01:15:03,520
‎ทางเดินหายใจถูกปิดกั้น พวกเขาจะขาดอากาศ

1157
01:15:03,600 --> 01:15:05,160
‎และสิ่งสุดท้ายที่ทำให้ผมกังวล

1158
01:15:05,240 --> 01:15:07,760
‎หากสองสิ่งแรกไม่ได้ทำให้เด็กๆ ตาย

1159
01:15:07,840 --> 01:15:11,600
‎อุณหภูมิ 23 องศาของน้ำและอากาศในถ้ำ

1160
01:15:11,680 --> 01:15:14,240
‎การดำน้ำตลอดสามชั่วโมงภายใต้ยาสลบ

1161
01:15:14,320 --> 01:15:17,760
‎อุณหภูมิของพวกเขาจะลดลงเรื่อยๆ

1162
01:15:17,840 --> 01:15:20,040
‎และพวกเขาก็อาจจะ
‎ยังคงแข็งตายอย่างช้าๆ ในถ้ำ

1163
01:15:22,440 --> 01:15:25,440
‎ผมคิดว่าสุดท้ายแล้วผมให้เหตุผลกับตัวเองว่า

1164
01:15:25,520 --> 01:15:29,720
‎ถ้าผมวางยาสลบ พวกเขาก็อาจจะยังคงตาย

1165
01:15:30,800 --> 01:15:33,360
‎แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ตายขณะหลับ

1166
01:15:39,560 --> 01:15:41,160
‎ให้พ่อแม่เขาได้รับทราบ

1167
01:15:41,240 --> 01:15:43,440
‎ว่าเรากำลังทำอะไรแล้วก็ต้องยอมรับ

1168
01:15:43,520 --> 01:15:45,200
‎ความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้น

1169
01:15:46,240 --> 01:15:49,440
‎ก็อาจจะมีโอกาสที่เด็กต้องเสียชีวิตบ้างเนี่ย

1170
01:15:50,080 --> 01:15:52,080
‎อยู่ก็เสี่ยง ออกก็เสี่ยงอย่างนี้

1171
01:15:52,160 --> 01:15:54,960
‎และเขาบอกว่าแม่ต้องเซ็นยินยอมนะ

1172
01:15:55,040 --> 01:15:56,960
‎ถ้าแม่ไม่เซ็นยินยอมอะ

1173
01:15:57,040 --> 01:15:59,040
‎เจ้าหน้าที่หน่วยซีลเค้าก็เอาออกไม่ได้นะ

1174
01:16:01,600 --> 01:16:05,400
‎จะรอให้หมดหน้าฝนมันก็สามสี่เดือน

1175
01:16:05,480 --> 01:16:07,600
‎โอกาสมันจะกลายเป็นศูนย์

1176
01:16:07,680 --> 01:16:10,680
‎ถ้าเสี่ยงออกมาอย่างน้อยก็ห้าสิบห้าสิบ

1177
01:16:10,760 --> 01:16:12,600
‎เปอร์เซ็นต์ก็ยังโอเคกว่าครับ

1178
01:16:12,680 --> 01:16:16,000
‎ต้องตัดสินใจนี่เป็นโจทย์ยากมากเลยครับ

1179
01:16:19,760 --> 01:16:20,880
‎เซ็นก็เซ็น

1180
01:16:21,840 --> 01:16:23,920
‎ตอนที่เซ็นก็ลำบากใจมาก

1181
01:16:24,720 --> 01:16:25,880
‎เราก็กลัวอยู่

1182
01:16:25,960 --> 01:16:28,640
‎ไม่ใช่ว่าเขามาแจ้งอย่างนี้เราจะสบายใจ

1183
01:16:28,720 --> 01:16:30,760
‎เราก็ไม่สบายใจนะคะ เราก็กลัวอยู่

1184
01:16:32,360 --> 01:16:34,080
‎กลัวออกมาไม่ได้อะไรอย่างนี้

1185
01:16:43,720 --> 01:16:45,120
‎คือที่เขาพูดมาเนี่ย

1186
01:16:45,200 --> 01:16:47,000
‎คือเป็นการเหมือนประมาณบอกว่า

1187
01:16:47,080 --> 01:16:49,760
‎คือให้เรื่องการดำน้ำเป็นเรื่องสนุก

1188
01:16:51,160 --> 01:16:52,680
‎ไม่อยากให้เด็กมันเครียด

1189
01:16:57,320 --> 01:16:59,000
‎ผมน่ะ อยากดำครับ

1190
01:17:00,280 --> 01:17:01,960
‎พร้อม แล้วมันเป็นอะไรที่ตื่นเต้นด้วย

1191
01:17:02,040 --> 01:17:03,520
‎เราก็อยากทำเหมือนกันอะไรอย่างนี้

1192
01:17:04,960 --> 01:17:07,240
‎ไม่รู้เลยครับว่ามันเสี่ยงขนาดนี้

1193
01:17:08,800 --> 01:17:10,000
‎ด้วยความเป็นเด็กเนอะ

1194
01:17:10,080 --> 01:17:11,600
‎แบบคิดอยากออกอย่างเดียวพี่

1195
01:17:11,680 --> 01:17:13,920
‎ก็นั่นแหละ คิดแค่นั้น

1196
01:17:26,440 --> 01:17:28,680
‎เพราะว่าระยะทางที่จะต้องดำไป

1197
01:17:28,760 --> 01:17:29,680
‎ไกลมาก

1198
01:17:31,000 --> 01:17:32,600
‎เมื่อเราดำน้ำออกไป

1199
01:17:34,680 --> 01:17:36,240
‎ใช้ขวดอากาศที่เรามีอยู่

1200
01:17:39,080 --> 01:17:41,080
‎แต่ช่วงดำกลับเนี่ย

1201
01:17:41,160 --> 01:17:44,120
‎เราจำเป็นต้องใช้ขวดที่เราวางอยู่เนี่ย

1202
01:17:44,200 --> 01:17:46,960
‎มาแทนไอ้ขวดที่มันหมดไป

1203
01:17:50,480 --> 01:17:51,800
‎จุดเริ่มต้นแค่สามร้อยเมตร

1204
01:17:52,880 --> 01:17:54,000
‎จากตรงนี้ไปนะครับ

1205
01:17:54,080 --> 01:17:55,600
‎แต่ว่าจะเป็นจุดที่แบบ

1206
01:17:56,880 --> 01:17:59,080
‎น้ำที่มันผ่านผนังถ้ำลงมา

1207
01:17:59,160 --> 01:18:01,160
‎ต้องใช้วิธีการดำมุดลอดเข้าไป

1208
01:18:01,800 --> 01:18:04,200
‎รอติดตามพรุ่งนี้ครับ สู้ๆ

1209
01:18:04,280 --> 01:18:06,640
‎พวกเราทีมซีลทีมสู้อยู่แล้วครับ

1210
01:18:06,720 --> 01:18:08,040
‎สู้ไม่ถอย

1211
01:18:09,040 --> 01:18:11,320
‎เค้าชื่อจ่าเอกสมาน กุนัน

1212
01:18:13,520 --> 01:18:17,160
‎เค้าเข้ามาปฏิบัติการที่หน่วยอยู่หลายปีนะครับ

1213
01:18:19,080 --> 01:18:24,680
‎คือวันนั้นเนี่ยเขาก็อาสาที่จะเอาอุปกรณ์ไปวาง

1214
01:18:27,200 --> 01:18:29,160
‎ในระหว่างที่ดำกลับออกมาเนี่ย

1215
01:18:30,600 --> 01:18:31,680
‎เขาก็หมดสติ

1216
01:18:35,520 --> 01:18:37,080
‎และเขาก็ไม่ฟื้น

1217
01:18:41,520 --> 01:18:43,200
‎รู้เลยตอนเช้า

1218
01:18:45,560 --> 01:18:48,440
‎ไลน์ไปหาน้องที่แผนกเดียวกันกับเขา

1219
01:18:50,080 --> 01:18:51,160
‎เค้าก็เลย...

1220
01:18:54,640 --> 01:18:56,520
‎พี่เขาเลยคอนเฟิร์มว่าเสีย

1221
01:18:59,600 --> 01:19:01,040
‎ยังเห็นอยู่หลัดๆ

1222
01:19:03,440 --> 01:19:06,880
‎วันนั้นเขาส่งมาทางเครื่องบิน

1223
01:19:07,480 --> 01:19:08,640
‎เราก็จะแบบ...

1224
01:19:09,920 --> 01:19:11,960
‎เพ้ออย่างนี้แบบเรียกชื่อตลอด

1225
01:19:12,040 --> 01:19:13,600
‎เรียกหาตลอด

1226
01:19:13,680 --> 01:19:15,840
‎เราพยายามบอกตัวเองว่า

1227
01:19:15,920 --> 01:19:19,200
‎อือ มันไม่จริง มันไม่จริง มันไม่จริง

1228
01:19:26,320 --> 01:19:29,120
‎ภารกิจหน้าถ้ำพี่เขาก็ต้องทำ

1229
01:19:29,200 --> 01:19:30,600
‎เพราะว่าน้องยังอยู่ในนั้น

1230
01:19:31,080 --> 01:19:33,240
‎คือตรงนี้เราเข้าใจ

1231
01:19:39,440 --> 01:19:40,560
‎ผมจำได้ผมคิดว่า

1232
01:19:40,640 --> 01:19:44,200
‎"ถ้านี่ยังทำให้อดีตหน่วยซีลตายได้

1233
01:19:45,840 --> 01:19:47,520
‎ไม่มีทางที่เด็กๆ จะรอดแน่"

1234
01:19:56,800 --> 01:19:58,400
‎เราทุกคนคิดว่า

1235
01:19:58,480 --> 01:20:02,680
‎มันมีโอกาสน้อยมากที่จะประสบความสำเร็จ

1236
01:20:05,520 --> 01:20:07,560
‎การหายใจนี่คือ มันหายใจได้ปกติ

1237
01:20:07,640 --> 01:20:11,560
‎แต่คราวนี้มันจะเริ่มหนืดลง

1238
01:20:13,080 --> 01:20:16,160
‎เขาบอกว่าข้างในน่ะ ออกซิเจนเริ่มต่ำ

1239
01:20:18,160 --> 01:20:20,520
‎ผมก็กังวลมากพอสมควรนะครับว่า

1240
01:20:20,600 --> 01:20:23,320
‎เมื่ออากาศหมดแล้วเนี่ย จะทำอย่างไร

1241
01:20:23,920 --> 01:20:28,200
‎แล้วก็ในสัปดาห์ต่อไป ที่ฝนจะตกเพิ่มเนี่ย

1242
01:20:29,000 --> 01:20:31,240
‎ตรงนั้นน่ะ เป็นปัจจัยที่เสี่ยงกว่า

1243
01:20:32,720 --> 01:20:35,280
‎ระดับน้ำที่เพิ่มขึ้นและอากาศเริ่มหมด

1244
01:20:35,360 --> 01:20:38,200
‎พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเริ่มภารกิจ

1245
01:20:38,280 --> 01:20:42,440
‎วันนี้ความพร้อมถึงพีคสุดแล้ว

1246
01:20:42,520 --> 01:20:44,160
‎วันนี้เราปฏิบัติการดีเดย์

1247
01:20:44,240 --> 01:20:47,520
‎เจ้าหน้าที่กล่าวว่าขณะนี้ภารกิจที่มีความเสี่ยงสูง

1248
01:20:47,600 --> 01:20:49,000
‎ได้เริ่มขึ้นแล้ว

1249
01:20:49,080 --> 01:20:51,640
‎เมื่อไม่กี่นาทีก่อนผู้ว่าราชการได้เรียกมันว่า

1250
01:20:51,720 --> 01:20:52,560
‎"วันดีเดย์"

1251
01:20:52,640 --> 01:20:55,440
‎พวกเขาเรียกมันว่า "ภารกิจที่ไม่เคยมีมาก่อน"

1252
01:20:55,520 --> 01:21:00,080
‎ก็ถือว่าวิธีการนี้เป็นวิธีการแรกของโลก

1253
01:21:09,200 --> 01:21:10,800
‎ตอนประมาณเก้าโมงหรือเก้าโมงครึ่ง

1254
01:21:10,880 --> 01:21:12,360
‎มีคนประกาศว่า "ภารกิจเริ่มแล้ว"

1255
01:21:13,920 --> 01:21:17,200
‎ที่เด็ก ๆ อยู่นั้นอยู่ห่างออกไปสองกิโลเมตรกว่าๆ

1256
01:21:18,120 --> 01:21:20,440
‎เรารู้ว่าเด็กๆ ต้องใช้เวลาสามชั่วโมง

1257
01:21:20,520 --> 01:21:22,480
‎ดำน้ำออกมาจากถ้ำ

1258
01:21:33,160 --> 01:21:35,280
‎ผมจำได้ตอนที่ผมไปถึง ผมคิดว่า

1259
01:21:35,360 --> 01:21:36,800
‎พอเราดำเข้าถ้ำไปได้แล้ว

1260
01:21:36,880 --> 01:21:39,160
‎ก็คิดว่าเด็กๆ ทุกคนคงจะตายหมด

1261
01:21:39,680 --> 01:21:42,360
‎นั่นคือความรู้สึกว่าทุกอย่างกำลังจะเกิดขึ้นจริง

1262
01:21:46,480 --> 01:21:48,480
‎แต่เด็กๆ ยอมรับแผนนี้อย่างน่าอัศจรรย์มาก

1263
01:21:48,560 --> 01:21:50,120
‎ผมว่าในตอนนั้นต่อให้บอกพวกเขาว่า

1264
01:21:50,200 --> 01:21:52,120
‎เราจะส่งพรมเหาะได้มารับพวกเขาไป

1265
01:21:52,200 --> 01:21:53,920
‎พวกเขาก็คงจะตกลงตามนั้น

1266
01:21:54,000 --> 01:21:56,360
‎พวกเขาอยากออกไปจากที่นั่นใจแทบขาด

1267
01:21:58,080 --> 01:21:59,800
‎ที่ตลกคือพวกเขาตัดสินใจว่า

1268
01:21:59,880 --> 01:22:03,480
‎เด็กที่บ้านไกลที่สุดจะได้ออกไปก่อน

1269
01:22:04,640 --> 01:22:06,840
‎เป้าหมายของเด็กก็คือ ออกไปปุ๊บ

1270
01:22:07,360 --> 01:22:09,720
‎ปั่นจักรยานแล้วก็กลับบ้านใครบ้านมัน

1271
01:22:09,800 --> 01:22:11,040
‎แล้วก็กินข้าว

1272
01:22:13,560 --> 01:22:15,280
‎อันนั้นผมก็ขอเป็นคนสุดท้าย

1273
01:22:15,760 --> 01:22:16,800
‎ที่ขอออก

1274
01:22:25,440 --> 01:22:28,400
‎เด็กคนแรกที่ผมวางยาสลบ

1275
01:22:28,480 --> 01:22:30,760
‎ผมยังจำมันได้ดี

1276
01:22:36,920 --> 01:22:39,680
‎ผมอธิบายไม่ได้เหมือนกันว่ามันรู้สึกยังไง

1277
01:22:39,760 --> 01:22:43,000
‎ที่ต้องผลักหัวของเด็กที่ไม่มีสติลงในน้ำ

1278
01:22:44,160 --> 01:22:46,080
‎มันคงแย่ที่สุดเท่าที่คุณจะพอนึกได้ล่ะนะ

1279
01:22:48,520 --> 01:22:52,360
‎ตามด้วยการผูกมือของคนไว้ที่ด้านหลัง

1280
01:22:53,920 --> 01:22:57,040
‎สิ่งที่ผมทำกับเด็กๆ

1281
01:22:57,120 --> 01:22:59,200
‎มันเสมือนกับการเซ็นใบมรณะบัตรให้พวกเขา

1282
01:23:02,680 --> 01:23:05,480
‎พวกเขาดำน้ำไป 1,600 เมคร

1283
01:23:07,080 --> 01:23:10,120
‎จากนั้นเด็กต้องออกมาจากน้ำ

1284
01:23:10,200 --> 01:23:14,520
‎แล้วก็ถูกหามบนบก

1285
01:23:16,280 --> 01:23:17,960
‎นักดำน้ำอังกฤษบอกว่า

1286
01:23:18,040 --> 01:23:19,480
‎เค้าจะรับผิดชอบ

1287
01:23:19,560 --> 01:23:22,760
‎ในการนำเด็กมาให้เราที่โถงสาม

1288
01:23:23,240 --> 01:23:24,600
‎แต่ส่วนของเราเองเนี่ย

1289
01:23:24,680 --> 01:23:28,040
‎เราก็มาวางแผนเรื่องการเอาจากโถงสามเนี่ย

1290
01:23:28,120 --> 01:23:29,440
‎ออกมาที่ปากถ้ำ

1291
01:23:31,720 --> 01:23:35,360
‎เราใช้คนจากโถงสามออกมาประมาณ 200 คน

1292
01:23:37,960 --> 01:23:40,920
‎เรารอลุ้นข่าวทั้งวัน มันแบบ...

1293
01:23:41,400 --> 01:23:42,360
‎นั่งไม่ติดเลย

1294
01:23:43,520 --> 01:23:48,040
‎- เฮ้ย ซ้ายขวาเลย
‎- ซ้ายขวา ซ้ายขวา

1295
01:23:51,760 --> 01:23:53,360
‎ผมได้ออกคนที่สองครับ

1296
01:23:56,120 --> 01:23:57,760
‎ฉีดยาแบบนี้ครับ

1297
01:23:57,840 --> 01:23:59,320
‎เจ็บมากๆ เลยครับ

1298
01:24:02,160 --> 01:24:03,400
‎ภาพตัดไปเลย

1299
01:24:15,480 --> 01:24:18,200
‎ชุดแรกนี่เป็นชุดที่เสี่ยงที่สุดครับ

1300
01:24:19,040 --> 01:24:21,400
‎ลุ้นว่าจะต้องมีปาฏิหาริย์ครับ

1301
01:24:25,080 --> 01:24:27,800
‎- หยุดๆ
‎- หยุดก่อน

1302
01:24:29,520 --> 01:24:32,280
‎- ไปๆ
‎- ไปเลย

1303
01:24:35,520 --> 01:24:37,960
‎- เกี่ยวหรือยัง
‎- ไปเลย

1304
01:24:55,680 --> 01:24:57,600
‎คือเจ้าหน้าที่เดินออกมาเงียบมาก

1305
01:24:57,680 --> 01:24:58,560
‎เหมือนคล้ายๆ ว่า

1306
01:24:59,600 --> 01:25:02,400
‎เด็กอาจจะไม่อยู่แล้วประมาณนั้น เงียบกริ๊บ

1307
01:25:08,120 --> 01:25:09,400
‎นั่นคือรถพยาบาลคันแรก

1308
01:25:09,480 --> 01:25:11,640
‎คนทั้งโลกต่างรอคอยที่จะได้เห็นสิ่งนี้

1309
01:25:21,800 --> 01:25:24,200
‎สิบหกวันแห่งการรอคอยนะครับ

1310
01:25:24,280 --> 01:25:26,080
‎วันนี้เราเห็นหน้าหมูป่าแล้ว

1311
01:25:26,600 --> 01:25:29,560
‎

1312
01:25:29,640 --> 01:25:31,520
‎ดีใจ สุดยอดแล้ว

1313
01:25:33,080 --> 01:25:34,840
‎รายงานจากภาคเหนือของประเทศไทย

1314
01:25:34,920 --> 01:25:37,560
‎ระบุว่าได้มีการนำเด็กอย่างน้อยสี่คนออกมาแล้ว

1315
01:25:39,760 --> 01:25:41,320
‎คนแรก ดีเลิศ

1316
01:25:41,800 --> 01:25:43,760
‎วันแรกเนี่ยแหลือเชื่อ

1317
01:25:44,720 --> 01:25:45,720
‎เราทำได้

1318
01:25:54,800 --> 01:25:57,960
‎ปรากฏว่าพอถึงวันสุดท้ายปุ๊บ

1319
01:25:58,040 --> 01:25:59,880
‎โปรแกรมเปลี่ยน

1320
01:25:59,960 --> 01:26:02,560
‎เอาเอกออกคนแรก เราว่า "เฮ้ย"

1321
01:26:03,120 --> 01:26:05,480
‎เค้าขอเอาคนโตสุดออกไปก่อน

1322
01:26:05,560 --> 01:26:07,440
‎แล้วคนเล็กสุดค่อยออกไปทีหลัง

1323
01:26:07,520 --> 01:26:10,160
‎คราวนี้ผมก็เริ่มไม่สบายใจแล้ว

1324
01:26:12,960 --> 01:26:15,280
‎ผมก็คือคิดว่าถ้าเกิดผมออกไป

1325
01:26:15,360 --> 01:26:16,920
‎แล้วเกิดผู้ปกครองเขารู้ว่า

1326
01:26:17,000 --> 01:26:18,160
‎ทำไมถึงทิ้งเด็กไว้ทีหลัง

1327
01:26:18,240 --> 01:26:19,880
‎คือผมซวยแน่ๆ ไงครับ

1328
01:26:21,480 --> 01:26:23,600
‎ยังมีอยู่ก็คือปัญหาที่ว่า

1329
01:26:23,680 --> 01:26:25,520
‎เราออกไปเนี่ย

1330
01:26:25,600 --> 01:26:27,560
‎เราจะไปเคลียร์ยังไงกับผู้ปกครอง

1331
01:26:29,720 --> 01:26:31,520
‎ก็คือนั่งตักดอกเตอร์แฮร์ริส

1332
01:26:34,080 --> 01:26:35,520
‎คือระหว่างที่เรามองหน้าครับ

1333
01:26:35,600 --> 01:26:37,600
‎เข็มมันก็ลงเข้าขา จึ๊ก อื้อหือ

1334
01:26:39,800 --> 01:26:42,160
‎ตอนนั้นก็คือเริ่มขอบคุณพี่เขา

1335
01:26:42,240 --> 01:26:44,080
‎บอกว่า "ขอบคุณครับพี่

1336
01:26:44,160 --> 01:26:45,400
‎เดี๋ยวยังไงฝากน้องด้วยนะครับ

1337
01:26:45,480 --> 01:26:46,640
‎เดี๋ยวเจอกันข้างนอก"

1338
01:27:12,800 --> 01:27:16,680
‎เด็กคนสุดท้ายที่ออกมาในวันสุดท้ายคือมาร์ค

1339
01:27:17,880 --> 01:27:20,640
‎มันว้าเหว่ครับแบบเหลือผมคนเดียวครับ

1340
01:27:20,720 --> 01:27:23,640
‎ไม่มีเพื่อนที่แบบคอยให้กำลังใจว่า

1341
01:27:23,720 --> 01:27:25,520
‎"ออกไปอย่างปลอดภัยนะ"

1342
01:27:26,000 --> 01:27:27,800
‎ผมก็เลยไม่เป็นไรครับ

1343
01:27:29,600 --> 01:27:32,360
‎แล้วก็คิดว่าออกคนสุดท้ายเท่สุดครับ

1344
01:27:32,440 --> 01:27:33,960
‎เพราะเป็นคนปิดเรื่องครับ

1345
01:27:38,760 --> 01:27:41,080
‎มาร์คก็จะเป็นคนสุดท้าย ก็เลยว่า

1346
01:27:42,280 --> 01:27:43,280
‎เออ ไม่เป็นไร

1347
01:27:43,360 --> 01:27:45,760
‎สุดท้ายก็ลูกเราออกมาปลอดภัยก็พอ

1348
01:28:28,480 --> 01:28:31,680
‎รู้สึกพอตื่นแล้ว แบบเหมือนได้เกิดใหม่เลยครับ

1349
01:28:35,640 --> 01:28:38,560
‎แล้วก็ผมกำลังแบบนอนแก้ผ้าอยู่

1350
01:28:38,640 --> 01:28:42,200
‎แล้วเขาก็ดูแลผมอย่างดีครับ

1351
01:28:42,280 --> 01:28:43,920
‎เหมือนเป็นเด็กทารกเลยครับ

1352
01:28:45,480 --> 01:28:46,920
‎

1353
01:28:55,720 --> 01:28:59,600
‎ดีใจมากค่ะ ดีใจมาก พูดไม่ถูก

1354
01:29:05,280 --> 01:29:06,880
‎ภารกิจลุล่วงไปด้วยดี

1355
01:29:06,960 --> 01:29:11,960
‎การช่วยเหลือเด็กทั้ง 12 คนและโค้ชสำเร็จแล้ว

1356
01:29:12,040 --> 01:29:15,640
‎ผมไม่คิดไม่ฝันเลย นี่คือปาฏิหาริย์

1357
01:29:15,720 --> 01:29:17,320
‎ฉันไม่เคยเห็นเหตุการณ์ไหน

1358
01:29:17,400 --> 01:29:19,200
‎ที่ทำให้ทั้งโลกมาจับตามองได้แบบนี้มาก่อน

1359
01:29:22,760 --> 01:29:24,240
‎สำหรับพระเอกในครั้งนี้

1360
01:29:24,320 --> 01:29:25,600
‎คือคนทั้งโลก

1361
01:29:26,320 --> 01:29:31,280
‎เราทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดว่าเราทำได้

1362
01:29:31,360 --> 01:29:32,480
‎เป็นครั้งแรกในโลก

1363
01:29:32,960 --> 01:29:35,200
‎

1364
01:29:35,680 --> 01:29:39,000
‎เป็นความภาคภูมิใจ เป็นมิสชั่นพอสสิเบิ้ล

1365
01:29:39,080 --> 01:29:40,880
‎ขับผ่านมาแล้วนะคะ

1366
01:29:40,960 --> 01:29:44,280
‎ตอนนี้ค่ะโค้ชเอก

1367
01:29:57,840 --> 01:30:02,280
‎มันก็เป็นปาฏิหาริย์ที่ว่าทุกคนรอดหมดเลย

1368
01:30:05,720 --> 01:30:08,240
‎ผู้ปกครองน้องๆ หลายๆ คนก็เดินเข้ามา

1369
01:30:08,320 --> 01:30:10,680
‎เดินเข้ามาปุ๊บ เราก็ "อื้อ เอาวะ

1370
01:30:10,760 --> 01:30:12,080
‎เอาสิ อะไรจะเกิดก็เกิด"

1371
01:30:12,160 --> 01:30:14,120
‎คราวนี้คือเตรียมใจแล้ว คือไม่มีอะไรแล้ว

1372
01:30:14,720 --> 01:30:15,560
‎ยังไงก็ได้

1373
01:30:15,640 --> 01:30:18,200
‎เค้าก็บอกว่าเวลานอนเค้าจับมือกัน

1374
01:30:20,720 --> 01:30:25,160
‎เราเห็น ทุกคนแบบเหมือนลูกเราไปหมด

1375
01:30:25,240 --> 01:30:27,080
‎เขารักกันอะไรประมาณนี้

1376
01:30:28,080 --> 01:30:30,440
‎เห็นบางคนก็โจมตีเขาเรื่องนี้เนอะ แต่เราก็

1377
01:30:30,520 --> 01:30:34,160
‎คือว่าเป็นครอบครัวเดียวกันรู้กันอยู่

1378
01:30:34,240 --> 01:30:36,800
‎ใครก็ไม่อยากให้มันเกิดนะครับ มันเลี่ยงไม่ได้

1379
01:30:36,880 --> 01:30:39,240
‎คราวนี้เขาก็เข้ามาปุ๊บแล้วเขาก็บอกว่า

1380
01:30:39,320 --> 01:30:40,840
‎"เอกเข้มแข็งนะ

1381
01:30:40,920 --> 01:30:44,040
‎ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งสิ้น ทุกคนเข้าใจ"

1382
01:30:44,120 --> 01:30:46,280
‎พอได้ยินคราวนี้ปุ๊บ อ้อ โอเค

1383
01:30:47,120 --> 01:30:49,560
‎เราก็คลายความกังวลหมดแล้ว เราก็เลย เออ

1384
01:30:54,960 --> 01:30:57,560
‎เห็นแม่ครั้งแรกคือรู้สึกตกใจครับ

1385
01:30:58,440 --> 01:31:00,800
‎อยากเดินลงไปกอดแม่

1386
01:31:00,880 --> 01:31:04,520
‎แต่ลงไม่ได้ครับ คือขามันยังไม่มีแรงครับ

1387
01:31:05,560 --> 01:31:09,160
‎แล้วแม่ก็ได้วิ่งเข้ามาแล้วก็มากอดครับ

1388
01:31:09,720 --> 01:31:13,040
‎เห็นแวบแรกคือพ่อแม่ร้องไห้

1389
01:31:14,520 --> 01:31:18,280
‎ร้องไห้ดีใจที่เราออกมาได้แล้วอย่างนี้ครับ

1390
01:31:19,200 --> 01:31:22,200
‎ตอนนั้นแม่ก็เข้าไปกอดว่าตี๋

1391
01:31:22,280 --> 01:31:25,320
‎"ทีหลังอย่าทำอย่างนี้นะ ไปไหนต้องบอกแม่นะ

1392
01:31:25,400 --> 01:31:26,480
‎แม่รักตี๋นะ"

1393
01:31:29,040 --> 01:31:30,320
‎ดีใจมากสุดๆ ครับ

1394
01:31:30,400 --> 01:31:32,360
‎กอดกัน ดีใจมากเลย

1395
01:31:32,960 --> 01:31:35,600
‎เป็นภาพที่จดจำได้จนถึงวันนี้ครับ

1396
01:31:36,480 --> 01:31:39,480
‎เห็นหน้าแล้วแบบร้องไห้เลยครับ

1397
01:31:40,000 --> 01:31:42,840
‎ที่จริงก็คิดว่าฝันไปใช่ไหมอะไรแบบนั้น

1398
01:31:43,320 --> 01:31:46,960
‎เติ้ลคิดว่าจะไม่ได้เจอหน้าพ่อหน้าแม่แล้ว

1399
01:31:47,720 --> 01:31:50,920
‎เติ้ลพูดอย่างนี้ก็จุกอกขึ้นมา

1400
01:31:51,000 --> 01:31:53,560
‎- พูดอะไรไม่ออกเลย
‎- พูดอะไรไม่ออกเลย

1401
01:31:55,200 --> 01:31:57,000
‎เขาก็เลยเอารูปจ่าแซมให้

1402
01:31:58,320 --> 01:32:01,520
‎เงียบ พวกผมอึ้งเลยครับ

1403
01:32:03,520 --> 01:32:05,240
‎เค้าเข้ามาช่วยเรา

1404
01:32:05,840 --> 01:32:07,800
‎แต่เค้ากลับไม่ได้ออกมาพร้อมกับเรา

1405
01:32:09,840 --> 01:32:12,840
‎เราเข้าไปแล้วทำไมเราต้องมาทำให้คนนั้น

1406
01:32:12,920 --> 01:32:14,880
‎เสียชีวิตด้วยอย่างนี้ครับ

1407
01:32:21,520 --> 01:32:22,840
‎พอเห็นน้องแล้วมีความแบบ

1408
01:32:23,360 --> 01:32:26,880
‎ภูมิใจมากในสิ่งที่แฟนเราทำ

1409
01:32:26,960 --> 01:32:29,640
‎ในสิ่งที่เขาทำคือมันสำเร็จนะ

1410
01:32:34,480 --> 01:32:36,920
‎ไม่เคยโทษเพราะว่า

1411
01:32:37,000 --> 01:32:41,960
‎เข้าใจคือเรื่องแบบนี้มันไม่มีใครอยากให้เกิด

1412
01:32:45,480 --> 01:32:50,000
‎ก็อยากให้เขาใช้ชีวิตปกติ

1413
01:32:50,840 --> 01:32:55,280
‎แล้วก็ทำตามความฝันเหมือนเด็กๆ ทั่วไป

1414
01:32:55,360 --> 01:32:58,800
‎วิ่งตามความฝันเหมือนเดิมค่ะ

1415
01:33:25,440 --> 01:33:27,600
‎ไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นคนดังครับ

1416
01:33:28,440 --> 01:33:31,880
‎คือเป็นเด็กคนหนึ่งครับที่ไปติดถ้ำแล้ว

1417
01:33:31,960 --> 01:33:34,720
‎ได้ชื่อเสียงจากคนที่เค้าเข้ามาช่วยครับ

1418
01:33:35,880 --> 01:33:38,720
‎แต่พอเจอแบบเรื่องนี้ก็คือแบบต้องปรับตัวครับ

1419
01:33:38,800 --> 01:33:41,040
‎คือต้องทำให้สุภาพเรียบร้อยขึ้นครับ

1420
01:33:41,680 --> 01:33:45,640
‎คนอื่นจะได้มองแล้วดีใจครับ

1421
01:33:45,720 --> 01:33:50,360
‎คือได้ช่วยคนดีมาครับ

1422
01:34:01,440 --> 01:34:03,000
‎เราทำอะไรตามใจไม่ได้นะครับ

1423
01:34:03,080 --> 01:34:05,600
‎เราต้องเป็นเด็กดีแล้วครับ

1424
01:34:06,080 --> 01:34:08,000
‎ต้องตั้งใจเรียน

1425
01:34:08,080 --> 01:34:11,120
‎ไม่ทำให้คนอื่นผิดหวังที่เขาช่วยพวกเราออกมา

1426
01:34:12,320 --> 01:34:15,240
‎ขอบคุณพี่ๆ ที่เป็นกำลังใจให้ผมจนถึงวันนี้ครับ

1427
01:34:15,320 --> 01:34:16,160
‎ขอบคุณครับ

1428
01:34:18,920 --> 01:34:20,480
‎ไม่ท้อแท้ครับ

1429
01:34:25,240 --> 01:34:26,960
‎หมูป่า!

1430
01:34:27,040 --> 01:34:27,880
‎หมูป่า!

1431
01:34:29,000 --> 01:34:31,400
‎พอเรามารู้ว่ามีกลุ่มมาช่วยเหลือเรา

1432
01:34:31,480 --> 01:34:32,880
‎มากมายมหาศาลขนาดนี้ก็

1433
01:34:33,840 --> 01:34:38,720
‎เราก็ไม่รู้จะทดแทนบุญคุณนี้ยังไงนะครับ

1434
01:34:38,800 --> 01:34:40,320
‎เพราะถ้าจะให้ทดแทนบุญคุณเนี่ย

1435
01:34:40,400 --> 01:34:43,160
‎คือชาตินี้ทั้งชาติก็คงใช้ไม่หมดนะครับ

1436
01:36:09,560 --> 01:36:11,040
‎เอ้า ค้างไว้ครับ ค้างไว้

1437
01:36:13,400 --> 01:36:14,240
‎ลง

1438
01:36:14,800 --> 01:36:15,640
‎ขึ้น

1439
01:36:30,760 --> 01:36:31,800
‎ไม่รู้ล่ะ

1440
01:36:35,680 --> 01:36:38,320
‎เฮ้ย เต่าอย่าแพ้น้องสิเฮ้ย แซงสิ

1441
01:36:38,960 --> 01:36:39,960
‎เต่าเร็วหน่อยสิ

1442
01:36:42,400 --> 01:36:43,800
‎นับคนสุดท้ายแล้วครับ

1443
01:36:46,680 --> 01:36:48,080
‎เอ้า ส่งตัวแทนมาหนึ่ง