1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:11,511 --> 00:00:16,474
ตอนที่ผมโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ผมฝันว่าผมมีแฝดเหมือน

4
00:00:17,892 --> 00:00:20,770
ผมตื่นขึ้นมาด้วยความสงสัย และคิดว่า

5
00:00:20,854 --> 00:00:23,690
"การมีแฝดเหมือนมันคงเจ๋งมาก"

6
00:00:25,859 --> 00:00:28,194
แล้วเรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

7
00:00:28,278 --> 00:00:31,906
เรื่องที่ผมไม่อยากเชื่อว่าจะเกิดขึ้นได้
ถ้ามันไม่ได้เกิดขึ้นกับผม

8
00:00:34,868 --> 00:00:39,414
ฉันเห็นรูปสองรูปในโทรศัพท์ของฉัน
แล้วตกใจมาก

9
00:00:39,497 --> 00:00:42,625
พวกเขาเหมือนกันเปี๊ยบเลย
"ไม่อยากเชื่อเลย!

10
00:00:43,168 --> 00:00:44,669
เขาหน้าเหมือนฉันเลย"

11
00:00:46,337 --> 00:00:49,966
ทุกอย่างกลับตาลปัตร
ผมไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

12
00:00:50,717 --> 00:00:53,011
มันไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

13
00:00:53,094 --> 00:00:54,888
มันคือรูปแบบของการทดลอง

14
00:00:54,971 --> 00:00:58,808
ที่นักวิทยาศาสตร์ฝันถึง
แต่ทำอย่างมีจริยธรรมไม่ได้

15
00:01:00,810 --> 00:01:03,313
บางทีผมก็คิดว่าชีวิตผมเป็นเรื่องโกหก

16
00:01:03,396 --> 00:01:05,648
มันเหมือนการค้นพบชีวิตที่สอง

17
00:01:12,030 --> 00:01:13,823
นายเชื่อในละครน้ำเน่าไหม

18
00:01:16,910 --> 00:01:19,662
เพราะหลังจากนี้ ชีวิตนายจะเปลี่ยนไป

19
00:01:28,171 --> 00:01:30,298
ไม่มีใครรู้ว่าคุณทนทุกข์ทรมานแค่ไหน

20
00:01:32,884 --> 00:01:35,970
ฉันไม่มีสิทธิ์เปลี่ยนชีวิตผู้คน

21
00:01:38,139 --> 00:01:41,768
มันไม่ง่ายเลยที่ตื่นขึ้นมาวันนึง
แล้วได้รู้ว่าชีวิตเราเป็นเรื่องโกหก

22
00:01:44,479 --> 00:01:47,732
ผมไม่รู้จริงๆ ว่าผมอยู่ด้านไหนของกระจก

23
00:01:55,990 --> 00:01:59,953
(โบโกตา
โคลอมเบีย)

24
00:02:06,918 --> 00:02:08,211
ผมฆอร์เฆ แบร์นัล

25
00:02:08,294 --> 00:02:12,841
ผมเกิดที่โบโกตา
วันที่ 21 ธันวาคม ปี 1988

26
00:02:13,883 --> 00:02:16,928
ผมทำงานอยู่ที่บริษัทไฮโดรคาร์บอนแห่งนึง

27
00:02:17,011 --> 00:02:19,472
ซึ่งเป็นที่ที่ผมมีเพื่อนชื่อเลาร่า

28
00:02:19,556 --> 00:02:22,267
วันนึงเลาร่าพูดกับผมว่า "ไง เป็นไงบ้าง

29
00:02:23,059 --> 00:02:25,436
ฉันเห็นนายแถวนี้ด้วยนะ" ผมถาม "เมื่อไหร่"

30
00:02:25,520 --> 00:02:27,021
เธอบอก "เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา"

31
00:02:27,105 --> 00:02:31,526
ผมบอก "แต่ฉันไม่ได้อยู่ที่เคนเนดีนะ"
เธอบอกว่า "ฉันเห็นนายจริงๆ นะ"

32
00:02:35,405 --> 00:02:36,531
เรื่องทั้งหมดนี้เริ่มต้นขึ้น

33
00:02:36,614 --> 00:02:40,827
เพราะงานบาร์บีคิวของบริษัท
ที่ยาเนธกับฉันจะไปกัน

34
00:02:41,411 --> 00:02:44,747
พวกเขาขอให้ฉันช่วยไปซื้อเนื้อสัตว์
ยาเนธบอกฉันว่า "ไม่ต้องห่วง

35
00:02:44,831 --> 00:02:49,669
ลูกพี่ลูกน้องของแฟนฉัน
มีร้านขายเนื้อ เขาช่วยเราได้

36
00:02:49,752 --> 00:02:53,423
เขาจะขายเนื้อชั้นดีให้เรา
ในราคาไม่แพงเลย" โอเค

37
00:02:57,844 --> 00:03:00,263
เราเข้าไปในร้านขายเนื้อ

38
00:03:00,346 --> 00:03:02,849
และวิลเลียมกำลังเตรียมของที่เราสั่งอยู่

39
00:03:03,433 --> 00:03:06,186
เลาร่าตกใจมากที่เห็นวิลเลียม

40
00:03:06,269 --> 00:03:11,191
ฉันเห็นคนขายเนื้อ และเขาหน้าตาเหมือนฆอร์เฆ
เพื่อนร่วมงานของฉันเปี๊ยบเลย

41
00:03:11,274 --> 00:03:12,734
ฉันตกใจมาก

42
00:03:12,817 --> 00:03:17,697
"ยาเนธ ฉันทำงานกับเขา" ฉันบอก "หวัดดี!"
ฉันพยายามทักทายคนขายเนื้อ

43
00:03:18,656 --> 00:03:21,701
เขามองฉันด้วยสีหน้าว่างเปล่า

44
00:03:21,784 --> 00:03:28,249
เธอออกไปจากร้านโดยคิดว่าเป็นผม
และคิดว่าตอนนั้นผมไม่อยากทักทาย

45
00:03:32,212 --> 00:03:36,883
ฉันคิดอยู่ตลอดว่าฆอร์เฆไม่ทักทายเพราะอาย

46
00:03:36,966 --> 00:03:40,678
เพราะฉันไปทักเขา
ตอนที่เขาทำงานอยู่ที่ร้านขายเนื้อ

47
00:03:40,762 --> 00:03:42,096
ฉันคิดแบบนั้นอยู่ตลอด

48
00:03:46,142 --> 00:03:49,270
เธอยืนกรานไม่เลิก เธอพูดกับผมด้วยว่า

49
00:03:49,354 --> 00:03:52,941
"นี่ อายเหรอที่จะพูดว่า
นายทำงานอยู่ร้านขายเนื้อ"

50
00:03:54,234 --> 00:03:58,238
ผมบอกว่า "ฉันคงไม่อายหรอก
แต่ฉันไม่ได้ทำงานที่ร้านขายเนื้อ

51
00:03:58,321 --> 00:03:59,697
นั่นไม่ใช่ฉัน"

52
00:04:01,366 --> 00:04:05,078
ผมไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเท่าไหร่
ผมยังไม่เชื่อด้วยแหละ

53
00:04:05,161 --> 00:04:08,414
เขาบอกฉันว่าเขามีพี่ชาย
เป็นแฝดแต่ไม่ใช่แฝดเหมือน

54
00:04:09,290 --> 00:04:11,876
ฉันเลยคิดว่า "อ๋อ เขาคือคนที่ฉันเห็นนั่นเอง"

55
00:04:11,960 --> 00:04:15,463
แล้วเขาก็บอกว่า "ฉันว่าไม่ใช่นะ
เราหน้าตาไม่เหมือนกันเลย"

56
00:04:18,716 --> 00:04:23,263
ฉันกวนใจเขาอยู่นานเรื่องฝาแฝดของเขา

57
00:04:23,346 --> 00:04:25,473
เรายังเดากันไปเรื่อยด้วย

58
00:04:25,556 --> 00:04:30,853
แล้วมีทีนึง เขาพูดกับฉันว่า
"หรือฉันจะมีพี่น้องที่พลัดหลงกันอยู่ที่ไหนสักแห่ง

59
00:04:30,937 --> 00:04:33,690
พี่น้องที่พ่อฉันไม่เคยบอกเราว่ามีเขาอยู่"

60
00:04:40,321 --> 00:04:43,533
หลังจากนั้น ยาเนธก็มาทำงานที่บริษัทผม

61
00:04:44,117 --> 00:04:47,036
ผมไม่ได้ทักทายเธอเพราะผมไม่รู้จักเธอ

62
00:04:47,120 --> 00:04:49,706
แต่ผมสังเกตว่าบางครั้งเวลาผมไปถึง

63
00:04:49,789 --> 00:04:51,207
เธอจะจ้องผม

64
00:04:51,291 --> 00:04:54,335
ฉันเห็นฆอร์เฆที่บริษัท
แล้วฉันก็พูดว่า "พระเจ้าช่วย"

65
00:04:54,419 --> 00:04:56,004
ฉันพูดกับเลาร่าเลยว่า

66
00:04:56,087 --> 00:05:00,008
"เขาดูเหมือนวิลเลียมมากจริงๆ
แต่เขาไม่ใช่วิลเลียมแน่ๆ"

67
00:05:01,009 --> 00:05:03,720
ฉันไม่รู้ว่ามัน… มันเหมือนฝันไปน่ะค่ะ

68
00:05:03,803 --> 00:05:06,472
แล้วจู่ๆ มันก็จุดประกายให้ฉันสนใจ

69
00:05:06,556 --> 00:05:08,683
ฉันรู้ว่าวิลเลียมเกิดเดือนธันวาคม

70
00:05:08,766 --> 00:05:12,645
ฉันเลยถามเลาร่าว่า
"เธอรู้ไหมว่าฆอร์เฆเกิดวันที่เท่าไหร่"

71
00:05:12,729 --> 00:05:15,023
ที่ทำงานเรามีกระดานวันเกิดอยู่

72
00:05:15,106 --> 00:05:17,734
ฉันบอกเธอว่า
"ฉันจะเอาคำตอบมาให้ มันง่ายมาก"

73
00:05:17,817 --> 00:05:20,528
ฉันเดินไปดูที่กระดาน และแน่นอน

74
00:05:20,611 --> 00:05:22,322
เขาก็เกิดเดือนธันวาคมเหมือนกัน

75
00:05:22,405 --> 00:05:24,407
(สุขสันต์วันเกิด!)

76
00:05:26,492 --> 00:05:28,870
(ธันวาคม
21 - ฆอร์เฆ)

77
00:05:28,953 --> 00:05:32,582
ฉันเลยพูดว่า "ฉันคิดว่า
มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นนะ"

78
00:05:32,665 --> 00:05:35,460
แล้ววันหนึ่ง ยาเนธก็พูดกับฉันว่า

79
00:05:35,543 --> 00:05:40,381
"นี่ ฉันมีรูปวิลเลี่ยม จากร้านขายเนื้อ

80
00:05:41,090 --> 00:05:44,052
ช่วยเอาไปให้ฆอร์เฆดูหน่อยได้ไหม
แล้วดูว่าเขาพูดว่าไง"

81
00:05:46,929 --> 00:05:49,265
เธอมาหาผม เอามือไว้ข้างหลัง

82
00:05:49,349 --> 00:05:53,186
ถือโทรศัพท์ไว้ในมือและพูดว่า
"จำที่ฉันเคยบอกนายได้ไหม

83
00:05:53,269 --> 00:05:55,772
เรื่องผู้ชายที่ฉันคิดว่าเป็นนายน่ะ

84
00:05:55,855 --> 00:05:57,732
เขาไม่ใช่นายจริงด้วย

85
00:05:57,815 --> 00:06:00,526
แต่นายพร้อมจะเห็นแฝดปีศาจของนายรึยัง"

86
00:06:00,610 --> 00:06:04,697
"ฉันจะเอารูปให้นายดู"
เขาก็แบบว่า "มาดูฝาแฝดของฉันกัน"

87
00:06:05,281 --> 00:06:06,699
ตอนที่เขาเห็นวิลเลียม เขาแบบ…

88
00:06:07,992 --> 00:06:11,829
เขาอึ้งไปเลย… อึ้งสุดๆ

89
00:06:19,253 --> 00:06:21,297
แน่นอนว่าผมตกใจมาก

90
00:06:21,381 --> 00:06:26,177
เพราะมีคนหน้าตาเหมือนผมจริงๆ
เหมือนกันทุกประการ

91
00:06:28,471 --> 00:06:30,973
เขาเริ่มถามเพื่อนร่วมงานของเรา
ที่เดินผ่านไปมา

92
00:06:31,057 --> 00:06:32,767
"รูปนี้ฉันดูเป็นไง"

93
00:06:32,850 --> 00:06:36,104
และพวกเขาก็ตอบว่า
"ดูดีนะ ใช่ เยี่ยมเลย" เจ๋ง

94
00:06:36,771 --> 00:06:39,982
ไปถามคนอื่นดีกว่า "รูปนี้ฉันดูเป็นไง"

95
00:06:40,483 --> 00:06:46,322
แล้วเขาก็พูดว่า "รู้ไหมว่า
ไม่มีใครดูออกเลยว่าเขาไม่ใช่ฉัน"

96
00:06:46,406 --> 00:06:47,782
ผมพูดกับเพื่อนคนนึงว่า

97
00:06:47,865 --> 00:06:50,410
"ดูรูปนี้สิ บอกทีว่านายคิดว่าไง"

98
00:06:50,993 --> 00:06:54,414
เขาดูรูปแล้วพูดว่า "อะไร ก็รูปนายกับคนอื่นๆ"

99
00:06:54,914 --> 00:06:58,709
ผมบอก "ไม่ตลกนะ ในรูปนั้นไม่ใช่ฉัน"

100
00:06:58,793 --> 00:07:01,712
เขากลับไปดูรูปอีกทีและพูดกับผมว่า

101
00:07:01,796 --> 00:07:03,506
"แต่เขาหน้าเหมือนนายเลย"

102
00:07:04,966 --> 00:07:07,677
ผ่านไปสักชั่วโมง
ผมก็ลงไปข้างล่างและถามเธอว่า

103
00:07:07,760 --> 00:07:11,681
"ขอชื่อเขาหน่อยได้ไหม
เผื่อฉันจะหาข้อมูลของเขาได้

104
00:07:11,764 --> 00:07:13,182
เฟซบุ๊กหรืออะไรสักอย่าง"

105
00:07:13,266 --> 00:07:15,685
เธอบอกว่า
"ค้นชื่อวิลเลียม กัญญัส เบลาสโก้" ได้เลย

106
00:07:15,768 --> 00:07:20,273
ผมเริ่มตามหาเขาและดูเขาอย่างละเอียด
และเช็กรูปถ่ายทีละรูป

107
00:07:22,733 --> 00:07:26,779
ผมดูรูปนึงแล้วเงียบไปเลย
ผมตรวจสอบมันอย่างละเอียด

108
00:07:26,863 --> 00:07:32,743
ผมเจอรูปนึงที่เขาไม่มีหนวด
แบบที่ผมเห็นในรูปแรก

109
00:07:33,953 --> 00:07:35,413
เขาหน้าเหมือนผมเป๊ะเลย

110
00:07:35,496 --> 00:07:39,542
นั่นคือตอนที่… ผมเริ่มกลัวมาก

111
00:07:39,625 --> 00:07:42,336
แล้วก็คิดด้วยว่า "ต้องมีอะไรแน่ๆ"

112
00:07:42,420 --> 00:07:47,550
ตอนที่ผมคิดว่าผมเห็นทุกอย่างแล้ว
และจะไม่มีเรื่องอื่นเกิดขึ้นได้…

113
00:07:48,885 --> 00:07:52,889
ผมก็ไปเจอรูปที่เปลี่ยนทุกอย่างจริงๆ

114
00:07:52,972 --> 00:07:55,766
รูปที่ทำให้เรื่องทั้งหมดนี้
พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ

115
00:08:03,191 --> 00:08:07,069
ผู้หญิงที่ฉันเคยกินมื้อเที่ยงด้วยที่ออฟฟิศ
เขียนมาหาฉันว่า

116
00:08:07,153 --> 00:08:10,656
"เรากำลังดูรูปถ่ายของลูกพี่ลูกน้องแฟนเธอ

117
00:08:10,740 --> 00:08:12,408
เขาหน้าเหมือนฆอร์ฆิโต้เลย"

118
00:08:12,492 --> 00:08:15,411
ฉันถามว่า "จริงเหรอ รู้ไหมว่าอะไรที่ตลก

119
00:08:15,953 --> 00:08:18,789
วิลเลียมมีฝาแฝดที่หน้าตาไม่เหมือนเขาเลย"

120
00:08:18,873 --> 00:08:20,791
เธอบอกว่า "ก็เหมือนกับฆอร์ฆิโต้เลย"

121
00:08:20,875 --> 00:08:25,004
แล้วฉันก็ถามว่า
"มีรูปของฆอร์เฆกับแฝดของเขาไหม

122
00:08:25,087 --> 00:08:27,507
ฉันจะส่งรูปของวิลเลียมกับแฝดของเขาไปให้นะ"

123
00:08:33,179 --> 00:08:36,974
พอฉันเห็นทั้งสองรูปในมือถือของฉัน ฉันก็แบบว่า

124
00:08:37,475 --> 00:08:42,063
"พระเจ้า คือ…
พวกเขาคือฝาแฝดสองคู่และพวกเขา…"

125
00:08:42,146 --> 00:08:43,648
- สลับกัน
- "พวกเขาถูกสลับคู่กัน"

126
00:08:50,154 --> 00:08:51,989
มันไม่ได้มีแค่ปัญหาเดียว

127
00:08:52,073 --> 00:08:53,616
- แต่มีถึงสอง
- แต่มีสอง

128
00:08:53,699 --> 00:08:55,826
ปัญหาใหญ่กว่าที่เราคิดไว้ซะอีก

129
00:08:55,910 --> 00:08:58,538
ฉันส่งรูปพวกนั้นไปให้เลาร่าทันทีและบอกว่า

130
00:08:58,621 --> 00:09:01,874
"นี่มันแฝดสองคู่ที่ถูกสลับตัวกันนะ"

131
00:09:03,918 --> 00:09:07,046
ผมตกใจมาก มันเป็นอะไรที่เหลือเชื่อมาก

132
00:09:07,129 --> 00:09:09,340
ผมไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ผมเห็น

133
00:09:09,423 --> 00:09:15,179
เพราะในรูปนั้นมีคนที่
หน้าเหมือนน้องชายผมเปี๊ยบเลย

134
00:09:18,182 --> 00:09:23,062
ผมเอาแต่จ้องรูปนั้นไม่หยุด
แล้วผมก็คิดว่า "เขาเป็นใคร"

135
00:09:24,105 --> 00:09:26,482
แล้วก็มีความเห็นนึงที่บอกว่า

136
00:09:26,566 --> 00:09:30,069
"พี่น้องที่แยกจากกันไม่ได้"
แต่มันเขียนว่า "พี่น้อง"

137
00:09:30,152 --> 00:09:35,324
แล้วผมก็คิดว่า "ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ"

138
00:09:35,408 --> 00:09:39,495
"นี่มันอะไรกัน โลกคู่ขนานเหรอ
โลกกระจกเหรอ"

139
00:09:39,579 --> 00:09:41,914
ผมไม่รู้ ผมสับสนมาก

140
00:09:43,624 --> 00:09:45,459
ผมถึงกับคิดด้วยว่า

141
00:09:45,543 --> 00:09:48,337
"ชีวิตฉันนี่มันตลกสิ้นดี"
หรือ "ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ"

142
00:09:48,838 --> 00:09:53,718
เพราะผมไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร
ผมสับสนและตกใจมาก

143
00:09:57,555 --> 00:10:00,349
แล้วเราก็เริ่มถามคำถามหลายข้อ

144
00:10:00,433 --> 00:10:04,312
เกี่ยวกับสิ่งที่อาจบ่งชี้ว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกัน

145
00:10:04,395 --> 00:10:05,313
เป็นฝาแฝดกัน

146
00:10:05,396 --> 00:10:07,940
ว่าพวกเขาถูกแยกจากกันด้วยเหตุผลบางอย่าง

147
00:10:08,733 --> 00:10:13,195
แล้วก็แน่นอน เราเริ่มจากการจับคู่วันเกิด

148
00:10:13,279 --> 00:10:16,657
แต่มันมีบางอย่างไม่ตรงกัน เช่น สถานที่เกิด

149
00:10:16,741 --> 00:10:18,659
พวกเขาเกิดที่ซันตันเดร์

150
00:10:18,743 --> 00:10:22,038
แต่ผมไม่เข้าใจ
พวกเขาเกิดที่ซันตันเดร์ได้ยังไง

151
00:10:24,707 --> 00:10:27,543
(ยาเนธ: ฆอร์เฆเกิดที่ซันตันเดร์เหรอ
เลาร่า: คิดว่าโบโกตานะ)

152
00:10:27,627 --> 00:10:28,794
(ยาเนธ: แน่ใจนะ)

153
00:10:29,378 --> 00:10:32,882
แล้วเลาร่าก็บอกฉันว่า
"ไม่นะ เขาไม่ได้เกิดที่ซันตันเดร์"

154
00:10:32,965 --> 00:10:35,593
และฉันก็แบบ "เราล้มเหลวแล้วละ ไม่"

155
00:10:36,093 --> 00:10:38,304
ฉันเลยถามแฟนฉันว่า

156
00:10:38,387 --> 00:10:43,309
"นี่ รู้ไหมว่ามีคนพาพวกเขามาที่โบโกตา
ด้วยเหตุผลบางอย่างรึเปล่า"

157
00:10:43,392 --> 00:10:46,312
เขาบอกว่า "ผมคิดว่างั้นนะ
ผมจะถามวิลเลียมให้"

158
00:10:48,606 --> 00:10:51,525
(ลาปาซ
ซันตันเดร์ โคลอมเบีย)

159
00:10:58,616 --> 00:10:59,450
พอได้แล้ว กอนชิตา

160
00:11:05,247 --> 00:11:07,583
ผมชื่อวิลเลียม กัญญัส เบลาสโก้

161
00:11:08,167 --> 00:11:13,506
ยาเนธเคยแวะไปที่ร้านขายเนื้อ
ที่ผมเคยทำงานอยู่

162
00:11:15,841 --> 00:11:20,596
ผมเริ่มวิเคราะห์และถามตัวเอง
แบบเดียวกับที่ยาเนธเคยถามผม

163
00:11:21,180 --> 00:11:22,390
เราเริ่มค้นหาความจริงกัน

164
00:11:22,473 --> 00:11:25,935
เพราะผมเชื่อมาตลอดว่าผมเกิดที่ซันตันเดร์

165
00:11:26,018 --> 00:11:27,812
และโตในซันตันเดร์

166
00:11:30,147 --> 00:11:33,901
ปรากฏว่าผมเกิดที่ซันตันเดร์
แล้วถูกพามาโบโกตา

167
00:11:34,568 --> 00:11:37,029
ผมโทรหาป้าแล้วถามว่า

168
00:11:37,113 --> 00:11:41,534
"ป้า รู้ไหมว่าผมถูกพาไป
ที่โรงพยาบาลไหนในโบโกตา"

169
00:11:41,617 --> 00:11:43,035
แล้วป้าก็บอกผมว่า

170
00:11:43,119 --> 00:11:47,081
"รู้ พวกเขาพาแกไปที่
โรงพยาบาลเด็กมาเตร์โน"

171
00:11:49,709 --> 00:11:51,419
(โรงพยาบาลเด็กมาเตร์โน)

172
00:11:51,502 --> 00:11:54,672
ยาเนธได้ข้อมูลเกี่ยวกับแฝดอีกคู่
ว่าพวกเขาเกิดที่ไหน

173
00:11:54,755 --> 00:11:56,424
พวกเขาเกิดที่ซันตันเดร์

174
00:11:56,507 --> 00:12:01,345
แต่ปรากฏว่าแฝดคนนึงเกิดป่วยตอนอยู่ที่ซันตันเดร์

175
00:12:01,429 --> 00:12:03,639
เพราะพวกเขาเกิดตอนอายุเจ็ดเดือน

176
00:12:04,223 --> 00:12:08,060
แฝดคนนึงที่ป่วยหนักมากก็เลยถูกพาไปที่โบโกตา

177
00:12:08,144 --> 00:12:12,440
และมาที่โรงพยาบาลเดียวกัน
ที่โรงพยาบาลเด็กมาเตร์โน

178
00:12:12,523 --> 00:12:14,692
พอเรารู้เรื่องนั้น เราก็พูดว่า

179
00:12:14,775 --> 00:12:18,571
"ใช่แล้วละ ชัดเจนแล้วว่า
มันเกิดขึ้นที่โรงพยาบาล

180
00:12:18,654 --> 00:12:20,072
ไม่ต้องทำอะไรแล้วละ"

181
00:12:31,542 --> 00:12:34,628
ผมกลับบ้าน การ์โลสอยู่ที่บ้าน

182
00:12:34,712 --> 00:12:38,090
เขากำลังดูทีวีอยู่ ผมไปถึง

183
00:12:39,133 --> 00:12:42,011
ผมการ์โลส อัลแบร์โต แบร์นัล กัสโตร
อายุ 34 ครับ

184
00:12:46,974 --> 00:12:50,728
ผมคุยโทรศัพท์อยู่ตอนที่ฆอร์เฆกลับมาจากมหาลัย

185
00:12:50,811 --> 00:12:53,147
เขาบอกให้วางสาย เราต้องคุยกัน

186
00:12:53,731 --> 00:12:57,777
และผมรู้ว่าฆอร์เฆค่อนข้าง… ไม่ค่อนข้างหรอก
เขาเป็นคนขี้แกล้งมากๆ

187
00:12:58,402 --> 00:12:59,528
เขาเป็นสายฮาตัวพ่อ

188
00:12:59,612 --> 00:13:03,115
ผมเลยถามว่าจะคุยเรื่องอะไร ฉันยุ่งอยู่

189
00:13:05,326 --> 00:13:07,703
ผมถาม "เป็นไงบ้าง การ์โลส สบายดีไหม"

190
00:13:08,496 --> 00:13:13,042
"นายเชื่อในละครน้ำเน่าไหม"
แล้วเขาก็ถามว่า "เกิดอะไรขึ้น"

191
00:13:13,125 --> 00:13:14,835
จริงจังมากตามประสาเขา

192
00:13:15,544 --> 00:13:19,006
ผมถามว่า "เกิดอะไรขึ้น พูดให้ชัดเจนหน่อย"

193
00:13:19,089 --> 00:13:21,592
"นายเชื่อในละครน้ำเน่าไหม"
เขาบอก "ไม่"

194
00:13:21,675 --> 00:13:25,596
ผมบอก "ฉันจะให้ดูอะไร
บอกฉันนะว่านายคิดยังไง"

195
00:13:25,679 --> 00:13:29,600
ผมบอก "อะไร ฆอร์เฆ เลิกกวนฉันได้แล้ว
ฉันยุ่งอยู่ บอกมาเลยเหอะ"

196
00:13:29,683 --> 00:13:32,561
"เพราะหลังจากนี้ ชีวิตนายจะเปลี่ยนไป"

197
00:13:32,645 --> 00:13:36,440
ผมพูดไปหัวเราะไป แต่ลึกๆ แล้วผมจริงจัง

198
00:13:36,524 --> 00:13:38,442
ผมรู้ว่าผมพูดอะไรกับเขาอยู่

199
00:13:39,109 --> 00:13:42,488
ผมเปิดเฟซบุ๊ก
และเอาโปรไฟล์ของวิลเลียมให้เขาดู

200
00:13:42,571 --> 00:13:45,699
ผมเอารูปให้เขาดู เขาเอามือปิดหน้า

201
00:13:45,783 --> 00:13:49,995
เขาหัวเราะ เข้าใจว่าเป็นเรื่องอำกัน
เขาบอก "หมอนั่นเหมือนนายเลยว่ะ"

202
00:13:50,579 --> 00:13:53,749
ผมถาม "ที่ว่ามีคนหน้าเหมือนนายคืออะไร
ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

203
00:13:53,833 --> 00:13:56,210
พ่อไปแอบมีลูกอีกคนเหรอ"

204
00:13:57,461 --> 00:14:01,090
ผมบอก "ฉันยังไม่ได้เอารูปเด็ดสุดให้นายดู"

205
00:14:01,173 --> 00:14:04,468
เราดูไปถึงรูปที่เขาถ่ายกับอีกคนนึง

206
00:14:04,552 --> 00:14:05,928
กับผู้ชายอีกคน

207
00:14:07,555 --> 00:14:08,931
และผมตกใจมาก

208
00:14:13,269 --> 00:14:16,313
ทันทีที่เขาเห็นรูปนั้น เขาก็หยุดหัวเราะเลย

209
00:14:16,939 --> 00:14:19,942
เขาถามผมว่า
"ไปเอามาจากไหน พวกเขาเป็นใคร"

210
00:14:20,025 --> 00:14:22,945
ผู้ชายที่หน้าเหมือนพี่ชายผมอยู่ในรูป

211
00:14:23,028 --> 00:14:25,114
กับผู้ชายที่หน้าตาเหมือนผมเปี๊ยบ

212
00:14:25,823 --> 00:14:31,120
ตอนนั้นแหละที่ขำไม่ออกแล้ว
ไม่ตลกอีกต่อไป แล้วผมก็ไปที่ห้องผม

213
00:14:31,203 --> 00:14:33,497
พอไปถึง ผมก็เริ่มค้นหาความจริงทันที

214
00:14:33,581 --> 00:14:35,249
ผมคิดถึงวันเก่าๆ มาก

215
00:14:36,375 --> 00:14:37,418
ผมเริ่มร้องไห้

216
00:14:42,339 --> 00:14:46,844
ผมกลับไปที่ห้องของฆอร์เฆ ผมกอดเขา
ผมบอกเขาว่าผมรักเขามาก

217
00:14:47,636 --> 00:14:51,765
เป็นการแสดงออกของผมต่อเขาที่ไม่ปกติสุดๆ

218
00:14:52,850 --> 00:14:54,560
ผมจะทำแบบนั้นแค่ตอนเมาเท่านั้น

219
00:14:55,185 --> 00:14:58,147
นั่นเป็นครั้งแรก
ที่ผมบอกเขาว่าผมรักเขาโดยที่ไม่เมา

220
00:15:00,441 --> 00:15:02,776
เขาบอกผมว่า "หยุดเถอะ ช่างมัน

221
00:15:02,860 --> 00:15:05,779
อย่าเริ่มค้นหาความจริงเลย
อย่าทำอะไรแบบนั้นเลย

222
00:15:06,488 --> 00:15:07,990
ช่างมันเถอะ"

223
00:15:08,073 --> 00:15:14,955
ผมสรุปทันทีว่า
ถ้ามีใครที่เคยโดนสลับตัวละก็ ต้องเป็นผมแน่ๆ

224
00:15:18,667 --> 00:15:22,129
เพราะดูจากรูปลักษณ์ภายนอกแล้ว
พี่ชายผมหน้าเหมือนพี่สาวผมมาก

225
00:15:22,212 --> 00:15:25,215
เขาเหมือนแม่มาก และในขณะเดียวกัน

226
00:15:25,299 --> 00:15:27,593
ผมก็ดูแตกต่างจากพวกเขาตลอด

227
00:15:28,552 --> 00:15:31,931
แน่นอนว่าสิ่งที่ผมกลัวที่สุดคือการคิดว่า

228
00:15:32,014 --> 00:15:34,683
ครอบครัวผมจากโบโกตาจะปฏิเสธผม

229
00:15:35,476 --> 00:15:38,729
กลัวพวกเขาจะพูดว่า
"นายไม่ใช่ลูกบ้านนี้อีกต่อไปแล้ว

230
00:15:38,812 --> 00:15:42,107
นายไม่ใช่ลูกชายของลุซ มารีน่า
ที่นี่ไม่มีอะไรให้นาย"

231
00:15:44,818 --> 00:15:46,987
มันมีคำถามที่ถามได้ยาก

232
00:15:47,071 --> 00:15:50,449
กับคำตอบที่ยอมรับได้ยากยิ่งกว่าอีก

233
00:15:50,991 --> 00:15:52,910
มันไม่ง่ายที่จะเผชิญความจริง

234
00:15:53,702 --> 00:15:56,246
ว่าผมไม่ได้เป็นน้องชายของคนที่ผมเคยคิดไว้

235
00:15:56,330 --> 00:15:59,875
และผมก็ไม่ใช่ลูกชาย
ของคนที่ผมนับถือที่สุดในโลกด้วย

236
00:16:04,088 --> 00:16:06,507
ลึกๆ แล้ว ผมรู้ว่าผมจะสืบต่อไป

237
00:16:06,590 --> 00:16:10,719
เขาไม่อยากทำ
แต่ผมอยากขุดคุ้ยหาความจริงให้เจอ

238
00:16:10,803 --> 00:16:12,638
และหาคำตอบว่ามันเกิดอะไรขึ้น

239
00:16:24,400 --> 00:16:26,652
บางครั้ง เลาร่ากับฉันก็คิดว่า

240
00:16:26,735 --> 00:16:30,656
"ถ้าเรื่องนี้จบลงด้วยโศกนาฏกรรมล่ะ

241
00:16:30,739 --> 00:16:32,866
เช่น ถ้าพวกเขาคนนึงฆ่าตัวตายจะทำยังไง"

242
00:16:32,950 --> 00:16:37,079
พอคิดทุกอย่างแล้ว
เราก็คิดว่ามันแย่มาก จริงๆ นะคะ

243
00:16:37,162 --> 00:16:41,041
"ฉันมายุ่งกับเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
ตอนนั้นฉันไม่น่าถามอะไรเลย

244
00:16:41,125 --> 00:16:42,668
ฉันไม่น่าเข้าไปยุ่งเลย"

245
00:16:42,751 --> 00:16:45,713
เพราะตอนนั้นเราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

246
00:16:45,796 --> 00:16:50,300
เราไม่รู้ว่าพวกเขาจะมีปฏิกิริยายังไง
เมื่อท้ายที่สุดแล้วพวกเขามองหน้ากัน

247
00:16:50,384 --> 00:16:53,345
เรื่องครอบครัว
ฉันคิดถึงแม่ของพวกเขามาก

248
00:16:56,181 --> 00:17:00,477
ฉันบอกสามีฉัน อารมณ์เม้าท์ๆ ว่า
"ลองคิดว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับคุณสิ"

249
00:17:00,561 --> 00:17:03,439
เขาบอกว่า "กล้าดียังไง
ถึงพูดว่าพวกเขาโดนสลับตัว"

250
00:17:03,522 --> 00:17:06,400
ฉันบอก "ก็ดูหลักฐานสิ และรูปถ่ายด้วย"

251
00:17:06,483 --> 00:17:11,030
เขายืนกรานไม่ให้ฉันทำอะไร
ที่อาจเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นได้

252
00:17:11,113 --> 00:17:15,451
ที่อาจเปลี่ยนชีวิตคนอื่นได้
และบอกว่าฉันไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้น

253
00:17:15,534 --> 00:17:19,663
ใช่ค่ะ เขาพูดถูกจริงๆ
แต่ก็ไม่ค่ะ ฉัน… ฉันลุยต่อ

254
00:17:24,543 --> 00:17:29,381
หลังจากเห็นรูปที่สอง
ผมก็ตัดสินใจโทรหายาเนธ

255
00:17:29,923 --> 00:17:34,762
และขอเบอร์โทรศัพท์
ของผู้ชายที่หน้าตาเหมือนผมจากเธอ

256
00:17:42,352 --> 00:17:44,271
ผมจำได้แม่นเลย

257
00:17:44,897 --> 00:17:49,026
ว่าตอนที่โทรศัพท์เริ่มดัง
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะคุยกับเขายังไง

258
00:17:49,109 --> 00:17:50,861
หัวใจผมเต้นแรงมาก

259
00:17:51,737 --> 00:17:54,740
เพราะผมรู้ว่าที่ปลายสาย
คือคนที่หน้าตาเหมือนผมเปี๊ยบ

260
00:17:54,823 --> 00:17:58,202
แต่ผมไม่รู้ว่าเขาจะพูดยังไง
เขาจะพูดกับผมว่าอะไร

261
00:18:00,496 --> 00:18:03,082
ผมรู้ว่าเป็นเขา ผมรับสาย

262
00:18:05,375 --> 00:18:07,920
ผมถาม "ว่าไงพวก สบายดีไหม"

263
00:18:08,796 --> 00:18:11,965
ตอนที่ผมได้ยินเสียงเขา ผมคิดอยู่ครู่หนึ่งว่า

264
00:18:12,758 --> 00:18:14,009
เราไม่ได้เหมือนกันทุกอย่าง

265
00:18:14,760 --> 00:18:17,930
ผมรู้สึกว่าผมกำลังคุยกับใครคนนึง
นอกจากตัวผมเอง

266
00:18:18,430 --> 00:18:21,391
เขาพูดจานุ่มนวลมาก
แบบว่า "หวัดดี สบายดีไหม

267
00:18:21,475 --> 00:18:27,439
ฉันวิลเลียมนะ คนที่ร้านขายเนื้อ
พวกเขาเอารูปนายให้ฉันดู"

268
00:18:28,899 --> 00:18:32,861
แล้วจู่ๆ ผมก็พูดว่า "นี่ เราเจอกันที่ไหนได้บ้าง

269
00:18:32,945 --> 00:18:36,782
มีเรื่องบังเอิญเกิดขึ้นหลายเรื่องแล้ว

270
00:18:36,865 --> 00:18:40,911
และฉันอยากเจอนายเพื่อดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น"

271
00:18:40,994 --> 00:18:42,788
ผมบอกว่า "ได้สิ ที่ไหนล่ะ"

272
00:18:42,871 --> 00:18:44,957
"ที่โบสถ์ลูร์เดสไหม รู้ไหมว่าอยู่ที่ไหน"

273
00:18:45,040 --> 00:18:47,042
"รู้สิ ฉันรู้มันอยู่ที่ไหน"

274
00:18:47,126 --> 00:18:50,337
ผมถาม "โอเคช่วงค่ำๆ สะดวกไหม
ประมาณสามทุ่ม"

275
00:18:50,838 --> 00:18:51,672
"ได้เลยครับ"

276
00:18:52,256 --> 00:18:56,468
และนั่นคือตอนที่เขาบอกผมว่า
เขามาเจอผมได้ตอนกลางคืน

277
00:18:56,552 --> 00:19:00,472
ผมถามว่า "นายจะไปคนเดียวเหรอ"
เขาบอกว่า "ใช่ ฉันจะไปคนเดียว"

278
00:19:00,556 --> 00:19:03,267
ผมบอก "ฉันก็จะไปคนเดียวเหมือนกัน"
ผมบอกเขาแบบนั้น

279
00:19:06,937 --> 00:19:11,024
ผมบอกว่า "ฉันจะโทรหาการ์โลส
แล้วบอกเขาว่าฉันจะไปเจอพวกเขา

280
00:19:11,108 --> 00:19:13,152
เขาอาจจะไปกับฉันก็ได้"

281
00:19:13,819 --> 00:19:17,781
ผมถามกาโลส "ทำอะไรอยู่
วันนี้ฉันจะไปเจอพวกเขานะ ไปด้วยกันสิ"

282
00:19:17,865 --> 00:19:21,952
ผมจำได้ว่าเขาพูดอยู่ประโยคนึงว่า
"บอกแล้วไงว่าให้ช่างมัน"

283
00:19:22,452 --> 00:19:25,581
แต่ก็นะ… ผมกำลังจะไปเจอพวกเขาแล้วละ

284
00:19:29,877 --> 00:19:35,716
เขาบอกว่าจะไปเจอพวกเขาคนนึง
และถามผมว่าอยากไปด้วยไหม

285
00:19:36,717 --> 00:19:40,804
ผมบอก "ไม่ ฉันไปไม่ได้
ฉันทำวิทยานิพนธ์อยู่ ฉันไปไม่ได้"

286
00:19:41,305 --> 00:19:44,141
ที่จริงไม่ใช่ว่าผมไปไม่ได้หรอก ผมแค่ไม่อยากไป

287
00:19:44,224 --> 00:19:47,019
เขาบอก "ฉันไม่ไป นายก็ไม่ควรไปเหมือนกัน"

288
00:19:47,102 --> 00:19:49,938
ผมก็แบบ "ไปเถอะน่า ไม่มีอะไรหรอก"

289
00:19:50,022 --> 00:19:53,358
"ไม่ๆ ฉันไม่ไป ฉันมีเรื่องต้องทำและฉันงานยุ่ง"

290
00:19:53,859 --> 00:19:56,111
ตอนที่เขาตัดสินใจจะไปเจอพวกเขาจริงๆ

291
00:19:56,195 --> 00:19:59,406
ผมไม่อยากไป
ผมไม่อยากเจอความจริงใหม่

292
00:19:59,489 --> 00:20:01,742
ผมไม่อยากเจอสถานการณ์นั้น

293
00:20:02,659 --> 00:20:04,536
ผมกลัวการปฏิเสธมากเกินไป

294
00:20:05,579 --> 00:20:07,414
ตอนที่ฆอร์เฆตัดสินใจจะไปเจอพวกเขา

295
00:20:07,497 --> 00:20:10,334
แน่นอนว่าผมห้าม
ไม่ให้เขาทำสิ่งที่เขาตัดสินใจไม่ได้

296
00:20:10,417 --> 00:20:14,796
ผมเลยบอกเขาว่า "ฉันไว้ใจนายนะ
ระวังตัวด้วยละกัน และคอยส่งข่าวฉันด้วย"

297
00:20:29,061 --> 00:20:32,689
ผมชื่อวิลเบอร์ กัญญัส เบลาสโก้
ผมเกิดที่เบเลซ ซันตันเดร์

298
00:20:32,773 --> 00:20:34,733
ผมโตมากับวิลเลียมที่ลาปาซ

299
00:20:35,567 --> 00:20:38,487
เขาเคยพูดว่าเราเป็นแฝดเหมือน

300
00:20:43,909 --> 00:20:45,452
วิลเลียมทำงานที่เคนเนดี

301
00:20:45,535 --> 00:20:49,373
เขาโทรมาและขอให้ผมไปที่นั่น
บอกว่าต้องการตัวผมด่วน

302
00:20:49,456 --> 00:20:51,500
ผมไปถึงร้าน ผมทักทายเขา

303
00:20:51,583 --> 00:20:57,381
แล้วเขาก็เอารูป
ของผู้ชายที่เหมือนกับเขาเปี๊ยบให้ผมดู

304
00:20:58,715 --> 00:21:01,760
และข้างๆ เขามีผู้ชายอีกคน

305
00:21:02,803 --> 00:21:04,638
ที่เหมือนผมเปี๊ยบ และผู้หญิงคนนึง

306
00:21:05,722 --> 00:21:09,268
ผมพูดได้แค่ว่า "วิลเลียม
นายจะเป็นน้องชายฉันไปจนวันตาย

307
00:21:10,018 --> 00:21:12,187
และจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมันได้"

308
00:21:13,814 --> 00:21:16,066
ตอนนั้นผมพูดได้แค่นั้นครับ

309
00:21:17,985 --> 00:21:21,363
การเป็นฝาแฝด
นอกจากความคล้ายคลึงกันทางกายภาพแล้ว

310
00:21:21,446 --> 00:21:27,536
ก็เหมือนการมีเลือดเดียวกัน
มีความคิดและรสนิยมแบบเดียวกัน

311
00:21:27,619 --> 00:21:30,664
และผมไม่เคยรู้สึกแบบนั้นกับวิลเบอร์เลย

312
00:21:31,999 --> 00:21:33,417
เราทะเลาะกันตลอด

313
00:21:33,500 --> 00:21:37,296
พ่อแม่เราพยายามให้เราแต่งตัวเหมือนกัน

314
00:21:37,796 --> 00:21:41,466
แต่เราไม่เหมือนกัน เราไม่เคยเข้าใจกันเลย

315
00:21:42,301 --> 00:21:44,928
เวลาเราทะเลาะกัน ในใจผมจะรู้สึกว่า

316
00:21:45,637 --> 00:21:48,765
"ฉันอยากมีคนที่เหมือนฉัน"

317
00:21:49,433 --> 00:21:50,726
ผมเคยรู้สึกว่า

318
00:21:51,560 --> 00:21:53,353
ฝาแฝดของผมควจะเหมือนผม

319
00:21:56,440 --> 00:22:00,068
ฆอร์เฆกับผมรสนิยมไม่เหมือนกัน
เราไม่ชอบแบ่งปันกัน

320
00:22:02,904 --> 00:22:05,407
เขาชอบบาสเกตบอล ผมชอบฟุตบอล

321
00:22:05,490 --> 00:22:09,077
เขาชอบเพลงฮิปฮอปและแร็ป ผมชอบเพลงร็อก

322
00:22:09,161 --> 00:22:13,540
เราก็เลยค่อยๆ เดินกันไปคนละเส้นทาง

323
00:22:17,794 --> 00:22:19,463
ผมโทรหาวิลเบอร์เพื่อบอกเขาว่า

324
00:22:19,546 --> 00:22:23,967
"วิลเบอร์ ฉันนัดเจอ
กับคนที่หน้าตาเหมือนฉันแล้วนะ"

325
00:22:25,010 --> 00:22:28,889
แล้วเขาก็ตอบว่า
"วิลเลียม นายจะเป็นน้องชายฉันไปจนวันตาย

326
00:22:28,972 --> 00:22:31,099
แต่ฉันจะไม่ไปกับนาย"

327
00:22:31,183 --> 00:22:34,478
แล้วผมก็พูดว่า "ถึงนายจะไม่ไป แต่ฉันจะไปนะ"

328
00:22:35,979 --> 00:22:38,065
ตอนที่เขาเห็นว่าผมกำลังจะไป

329
00:22:38,815 --> 00:22:40,734
เขาบอกว่า "เดี๋ยวก่อน ฉันไปด้วย"

330
00:22:41,401 --> 00:22:44,404
"ฉันเป็นห่วงที่นายไปคนเดียว
โดยที่มีความไม่ปลอดภัยสูงมาก

331
00:22:44,488 --> 00:22:46,239
อาจเป็นการจัดฉากก็ได้"

332
00:22:46,782 --> 00:22:49,117
อาจเป็นการจัดฉากมาปล้นเขา
เราไม่มีทางรู้หรอก

333
00:22:49,201 --> 00:22:51,119
ผมระวังเรื่องนั้นมาก

334
00:22:51,828 --> 00:22:55,707
เราขึ้นแท็กซี่และมุ่งหน้าไปที่จัตุรัสลูร์เดส

335
00:22:56,541 --> 00:23:00,212
แน่นอนว่าเราคุยกันเรื่องนี้
ตลอดเวลาที่อยู่บนแท็กซี่

336
00:23:00,837 --> 00:23:04,132
มันจะเป็นยังไง คนที่ผมกำลังจะเจอ

337
00:23:10,597 --> 00:23:15,352
ผมรู้สึกว่าเส้นทางไปโบสถ์ลูร์เดส
ยาวไกลแบบไม่รู้จบเลย

338
00:23:15,435 --> 00:23:21,316
มันดูเหมือนไกลมาก
เพราะผมกังวล เครียด และหนักใจมาก

339
00:23:21,400 --> 00:23:25,987
และวิลเลียมก็พูดไม่หยุดเลย
พูดมากสุดๆ เขาไม่ยอมหุบปากเลย

340
00:23:26,071 --> 00:23:29,991
ผมคิดว่า "เราไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร
ใครจะรู้ว่าใช่เขารึเปล่า"

341
00:23:36,832 --> 00:23:39,000
ตอนที่ผมเดินไปที่ลูร์เดส

342
00:23:39,501 --> 00:23:42,963
ผมบังเอิญเจอเพื่อนที่สนิทมากสมัยเรียนมหาลัย

343
00:23:43,755 --> 00:23:45,757
ผมทักทายเขา

344
00:23:48,218 --> 00:23:51,596
ผมบอก "เพื่อน เกิดเรื่องนี้ขึ้นว่ะ
อยากไปด้วยกันไหม"

345
00:23:51,680 --> 00:23:53,723
แล้วผมก็เริ่มเล่าให้เขาฟัง

346
00:23:55,142 --> 00:24:00,522
ผมไม่เคยเล่าอะไรรวบรัด
อย่างที่ผมเล่าวันนั้นภายในสามช่วงตึกเลย

347
00:24:00,605 --> 00:24:02,023
แล้วเขาก็ไปกับผม

348
00:24:09,614 --> 00:24:11,992
แล้วเราก็ไปถึงจัตุรัสลูร์เดส

349
00:24:12,075 --> 00:24:16,371
เรายืนคุยกัน
และผมจะไม่มีวันลืมสิ่งที่เขาพูดเลย

350
00:24:16,455 --> 00:24:20,000
เขาพูดประมาณว่า
"โอ้ เขามาแล้ว ฉันเห็นเขาแล้ว"

351
00:24:22,711 --> 00:24:26,214
"นายมาแล้ว" แล้วเราก็ขำกลิ้งกันทั้งคู่

352
00:24:26,298 --> 00:24:30,635
และผมแอบถามเพื่อนผมเบาๆ อยู่ตลอดว่า
"ฉันหน้าตาแบบนั้นเหรอ"

353
00:24:30,719 --> 00:24:32,429
เขาบอก "ใช่ แบบนั้นเลย"

354
00:24:32,512 --> 00:24:34,931
"ฉันเดินแบบนั้นเหรอ"
"พวกนายเหมือนกันเลย"

355
00:24:38,977 --> 00:24:41,646
แล้วผมก็เห็นว่าวิลเลียมมากับพี่ชายเขา

356
00:24:41,730 --> 00:24:44,024
วิลเลียมไม่ได้ไปที่นั่นคนเดียว

357
00:24:44,107 --> 00:24:48,445
เขาไปกับยาเนธ และลูกพี่ลูกน้องชื่อบรายัน

358
00:24:48,528 --> 00:24:52,115
ยังไงผมก็… ผมประหลาดใจมากที่ได้เจอเขา

359
00:24:53,617 --> 00:24:59,206
ผมพูดว่า "นายพาอีกคนมาด้วยนี่"
หมายถึงวิลเบอร์น่ะครับ

360
00:24:59,956 --> 00:25:03,376
เขาบอก "นายก็ไม่ได้มาคนเดียวเหมือนกัน"
แล้วเราก็หัวเราะกัน

361
00:25:06,213 --> 00:25:07,214
ดูนั่นสิ

362
00:25:07,923 --> 00:25:09,424
วิลเลียมผิวขาวกว่า

363
00:25:09,508 --> 00:25:10,717
ใช่ เขาขาวกว่า

364
00:25:10,800 --> 00:25:12,344
- จากความหนาว
- ความหนาว

365
00:25:15,180 --> 00:25:17,516
- เหลือเชื่อเลย พระเจ้า
- ใช่เลย

366
00:25:17,599 --> 00:25:18,433
ไม่ธรรมดา

367
00:25:19,309 --> 00:25:21,728
- อะไร
- เขาดูเหมือนวิลเลียมเวลาที่…

368
00:25:21,811 --> 00:25:23,772
- เป็นเพราะเขา…
- ผม…

369
00:25:23,855 --> 00:25:25,273
เขาไปตัดผมมาวันนี้

370
00:25:25,357 --> 00:25:27,025
- ไม่งั้น…
- ผมฉันมันยาวมานานแล้ว

371
00:25:27,108 --> 00:25:30,820
- เหรอ
- แต่ฉันคิดว่าถ้าฉันไม่ตัดผม ฉันคง…

372
00:25:30,904 --> 00:25:32,447
มีเคราแบบนี้

373
00:25:34,783 --> 00:25:41,289
ตอนที่ผมเห็นคนที่หน้าเหมือนผมเปี๊ยบ
ผมพูดไม่ออกเลย

374
00:25:41,373 --> 00:25:46,920
ผมทักทายเขา แต่เราก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันมาก

375
00:25:47,837 --> 00:25:50,757
แต่เป็นการแลกเปลี่ยนความรู้สึกกันมากกว่า

376
00:25:51,258 --> 00:25:54,386
พอผมมองหน้าฆอร์เฆ ผมก็หัวเราะ

377
00:25:54,469 --> 00:26:00,308
ผมขำมากเพราะว่า
ภายนอกเขาเหมือนวิลเลียมเป๊ะเลย

378
00:26:00,892 --> 00:26:04,938
มันเป็นเสียงหัวเราะแบบเดียวกับการ์โลสเลย
ผมจะไม่มีวันลืมเลย

379
00:26:05,021 --> 00:26:07,983
ไม่ ฉันเห็นนาย
แล้วมันเหมือนฉันเห็นน้องชายฉันน่ะ

380
00:26:08,858 --> 00:26:11,111
- พวกเขาหัวเราะเหมือนกันเลย
- ขาดแค่แว่น

381
00:26:11,194 --> 00:26:16,950
ผมเห็นความคล้ายคลึงของเขากับการ์โลส
และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมตกใจที่สุด

382
00:26:17,033 --> 00:26:21,121
เพราะเรามองไม่เห็นตัวเอง
เราไม่ได้ส่องกระจกตลอด 24 ชั่วโมง

383
00:26:21,204 --> 00:26:25,208
ที่จะรู้ว่าเราทำตัวยังไง
ท่าทางเราเป็นยังไง เราขยับมือยังไง

384
00:26:25,292 --> 00:26:26,418
ไม่อยากจะเชื่อเลย

385
00:26:28,503 --> 00:26:32,048
ในทางกลับกัน ผมเห็นการ์โลสมา 25 ปี

386
00:26:32,132 --> 00:26:35,594
ผมรู้ทุกการเคลื่อนไหวของการ์โลส
และผมก็เห็นเขาทำแบบนั้นเลย

387
00:26:35,677 --> 00:26:39,556
ฉันไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันดีกว่า
หรือแค่มองเขาบนถนนจะดีกว่า

388
00:26:39,639 --> 00:26:42,475
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมกลัวนิดหน่อย

389
00:26:43,435 --> 00:26:48,064
แต่มันทำให้ผมสนใจมากกว่าการเจอวิลเลียม

390
00:26:48,148 --> 00:26:49,149
โอ้ พระเจ้า

391
00:26:50,942 --> 00:26:52,819
และฉันมองเขาไม่หยุดเลย

392
00:26:53,612 --> 00:26:55,280
นั่นไง ชิ้นส่วนที่หายไป

393
00:26:55,363 --> 00:26:58,199
ในที่สุดเราก็เข้าใจแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น

394
00:26:58,783 --> 00:27:00,910
เพราะตอนที่วิลเลียมพูดว่า

395
00:27:00,994 --> 00:27:04,831
"ตอนฉันเพิ่งเกิด พวกเขาพาฉันมาที่โบโตกา"

396
00:27:04,914 --> 00:27:07,626
นายไม่ได้ถูกพามาที่นี่ นายถูกพาไปต่างหาก

397
00:27:11,296 --> 00:27:13,965
- พวกนายเลือดกรุ๊ปอะไร
- พวกนายเลือดกรุ๊ปเดียวกัน

398
00:27:14,049 --> 00:27:15,467
เราหัวเราะกัน

399
00:27:15,550 --> 00:27:18,428
ผมจำได้ว่าวิลเลียมกับผมถ่ายรูปด้วยกัน

400
00:27:18,511 --> 00:27:23,391
ผมจำได้ว่าวิลเบอร์พูดว่า "ตอนนี้ฉันอยากเจอ
ฝาแฝดของฉันบ้างแล้วละ" อะไรประมาณนั้น

401
00:27:23,475 --> 00:27:26,311
และพวกเขาก็ถามว่า "การ์โลสอยู่ไหนเหรอ"

402
00:27:26,394 --> 00:27:28,271
ผมบอกว่า "เขายุ่งอยู่ที่บ้านน่ะ"

403
00:27:28,355 --> 00:27:30,523
ผมไม่ได้บอกว่าเขาไม่สบาย

404
00:27:37,614 --> 00:27:40,825
ผมสงสัยและพูดว่า
"ฉันอยากเจอการ์โลสจริงๆ"

405
00:27:41,451 --> 00:27:42,285
"เราไปกันได้ไหม"

406
00:27:47,332 --> 00:27:49,542
ฆอร์เฆโทรบอกการ์โลสว่า
"เรากำลังจะไปหานะ"

407
00:27:50,460 --> 00:27:54,005
ผมถามว่า "พวกเขาจะมาที่นี่ทำไม
เราไม่ได้ตกลงกันไว้แบบนั้น

408
00:27:54,089 --> 00:27:57,050
ฉันไม่อยากเจอพวกเขา
หรือรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้"

409
00:27:59,427 --> 00:28:00,845
แล้วกริ่งประตูก็ดัง

410
00:28:02,222 --> 00:28:05,100
ผมก็แบบ "บ้าเอ๊ย แม่ง พวกเขามาแล้ว"

411
00:28:06,309 --> 00:28:11,147
ฆอร์เฆเคาะประตู
และการ์โลสไม่อยากเปิดประตู

412
00:28:11,231 --> 00:28:12,315
ใช่ นั่นไง

413
00:28:12,816 --> 00:28:16,194
เขาหัวเราะจากในบ้านและพูดว่า
"ไม่ ฉันไม่เปิดหรอก"

414
00:28:16,277 --> 00:28:19,656
แล้วใครจะเปิดล่ะ เร็วเข้า เปิดประตู!

415
00:28:20,949 --> 00:28:23,535
ผมไม่อยากเปิดประตู
และเผชิญหน้ากับความจริงนั้น

416
00:28:25,286 --> 00:28:27,914
เขาหัวเราะไม่หยุดเลย ให้ตายสิ

417
00:28:42,470 --> 00:28:43,763
ไม่มีทาง

418
00:28:44,764 --> 00:28:48,226
ในที่สุดพอผมได้เจอการ์โลส ตอนที่ผมเห็นเขา

419
00:28:48,309 --> 00:28:51,646
ผมเห็นภาพสะท้อนของวิลเบอร์เลย

420
00:28:51,730 --> 00:28:54,816
วิธีที่เขาหัวเราะ

421
00:28:54,899 --> 00:28:58,486
ที่เขาจับหัวตัวเองตอนตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

422
00:28:59,946 --> 00:29:03,575
ตอนแรกฉันว่าจะใส่เสื้อฮู้ดสีเทาด้วยนะ
เกือบแล้ว

423
00:29:03,658 --> 00:29:05,660
ผมตกใจมากครับ

424
00:29:05,744 --> 00:29:08,538
ผมมีพี่ชายที่เหมือนผม
เหมือนเห็นตัวเองในกระจกเลย

425
00:29:08,621 --> 00:29:14,878
มันก็มีทั้ง… เสียงหัวเราะ เรื่องตลก
ความกังวล ความไม่สบายใจ

426
00:29:15,712 --> 00:29:17,839
จะพูดว่าความสุขก็ยังได้เลยใช่ไหม

427
00:29:17,922 --> 00:29:19,549
เพราะการเจอคนที่

428
00:29:20,049 --> 00:29:24,429
รูปร่างหน้าตาเหมือนเรา มันก็แปลกใช่ไหมล่ะ

429
00:29:24,512 --> 00:29:29,142
และยิ่งมาเจอกัน
ตอนเราอายุเท่านั้นด้วย ตอนอายุ 25

430
00:29:33,646 --> 00:29:35,774
ผมรู้สึกเหมือนถูกโกง เพราะว่า

431
00:29:35,857 --> 00:29:37,942
ผมไม่ได้โตมากับน้องชายผม

432
00:29:38,443 --> 00:29:40,445
ทุกคนบอกผมว่าน้องชายผมคือวิลเลียม

433
00:29:41,237 --> 00:29:45,658
แล้วหลังจากนั้น 25 ปี
คนที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนก็ปรากฏตัว

434
00:29:46,159 --> 00:29:47,243
และเป็นแฝดของผมเนี่ยนะ

435
00:29:50,330 --> 00:29:51,915
ผมค่อนข้างเสียใจ

436
00:29:52,916 --> 00:29:55,835
เพราะผมก็อยากโตมากับเขา

437
00:29:55,919 --> 00:29:58,838
กับน้องชายผม น้องชายของผมเอง กับการ์โลส

438
00:29:58,922 --> 00:30:02,300
แต่ผมก็อยากโตมากับวิลเลียมเหมือนกัน

439
00:30:02,383 --> 00:30:05,470
เพราะถึงแม้วิลเลียมจะไม่ใช่น้องแท้ๆ ของผม

440
00:30:05,553 --> 00:30:09,265
แต่เขาก็โตมากับผมและผมก็รักเขามาก
เหมือนน้องแท้ๆ เลย

441
00:30:20,568 --> 00:30:22,111
สัตว์ประหลาดมาแล้ว

442
00:30:22,195 --> 00:30:24,322
- เป็นไงบ้าง รูปหล่อ
- ยิ้มหน่อย วิลเบอร์

443
00:30:24,405 --> 00:30:26,074
- เป็นธรรมชาติมาก
- แล้วไงต่อ

444
00:30:26,157 --> 00:30:28,576
- อยู่นี่แล้ว พี่ชาย
- ขอยืมตัวเขาแป๊บนึงนะ

445
00:30:28,660 --> 00:30:30,036
- ได้เลย
- ได้เลย

446
00:30:30,119 --> 00:30:31,329
ผู้ให้สัมภาษณ์มาแล้ว

447
00:30:32,580 --> 00:30:33,832
หนุ่มหล่อ

448
00:30:33,915 --> 00:30:36,751
หลังจากเราได้กลับมาเจอกัน เราก็เริ่มคุยกัน

449
00:30:36,835 --> 00:30:41,548
และเราอยากเปิดเผย
เรื่องที่เกิดขึ้นกับเราให้ทุกคนรู้

450
00:30:41,631 --> 00:30:45,844
แล้วเราก็พูดว่า ได้เวลาหาเครือข่ายทีวีแล้วละ

451
00:30:46,553 --> 00:30:49,347
เพราะผมรู้ว่า
พวกเขาต้องอยากทำเรื่องของเราแน่ๆ

452
00:30:49,430 --> 00:30:53,476
และเราก็ได้ถ่ายเรื่องราวของเรา
กับช่องการาโคล ในรายการเซปติโม ดิอา

453
00:30:53,560 --> 00:30:58,398
นั่นเป็นครั้งแรกที่เรื่องของเราถูกเล่าทางทีวี

454
00:30:58,481 --> 00:31:00,275
(เซปติโม ดิอา)

455
00:31:00,358 --> 00:31:03,987
แน่นอนว่ามันคือหนึ่งในเรื่องราวที่น่าจดจำที่สุด

456
00:31:04,070 --> 00:31:05,947
ที่เราเคยบอกเล่าในเซปติโม ดิอา

457
00:31:06,030 --> 00:31:09,701
ครั้งหนึ่ง ในแผนกไอซียูเด็กแรกเกิด
ของโรงพยาบาลเด็กมาเตร์โน

458
00:31:09,784 --> 00:31:12,078
เกิดเหตุไม่คาดคิดในการส่ง…

459
00:31:12,161 --> 00:31:14,998
ผมฆวน กิเยร์โม เมร์กาโด
ผมเป็นนักข่าว

460
00:31:15,081 --> 00:31:18,626
ผมเป็นนักข่าวที่มองหา
เรื่องราวแปลกๆ อยู่ตลอดเวลา

461
00:31:18,710 --> 00:31:21,212
ประวัติศาสตร์ เรื่องราวของมนุษย์
เรื่องราวเชิงสืบสวน

462
00:31:21,296 --> 00:31:24,757
ผมมักจะได้ข้องเกี่ยวกับ
เรื่องราวของการกลับมาเจอกัน

463
00:31:27,969 --> 00:31:30,305
ผมยังจำได้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานเลย

464
00:31:30,388 --> 00:31:32,765
โปรดิวเซอร์และผู้กำกับรายการบอกว่า

465
00:31:32,849 --> 00:31:38,396
"ฆวน มีเรื่องเกี่ยวกับฝาแฝดสองคู่
ที่ถูกสลับตัวกันตั้งแต่แรกเกิด

466
00:31:38,479 --> 00:31:41,190
แล้วได้มาเจอกันหลังจากนั้น 25 ปี"

467
00:31:41,274 --> 00:31:45,653
ผมบอกว่า "เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
ในดินแดนของสัจนิยมมหัศจรรย์

468
00:31:45,737 --> 00:31:50,617
แต่นี่เราพูดได้ว่าความจริงนั้นยิ่งกว่านิยาย"

469
00:31:51,326 --> 00:31:53,745
ฝาแฝดเหมือนสองคู่บอกเล่าเรื่องราวเหลือเชื่อ

470
00:31:53,828 --> 00:31:55,496
และอาจเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

471
00:31:55,580 --> 00:32:00,209
พี่ชายของฝาแฝดคู่หนึ่ง
กลับบ้านไปกับครอบครัวที่ไม่ใช่ของเขา

472
00:32:00,293 --> 00:32:02,253
ทั้งคู่อยู่โรงพยาบาลเดียวกัน

473
00:32:02,337 --> 00:32:05,465
พวกเขาโดนสลับตัวกันแบบนี้
คนพวกนี้ก็เลยกลับบ้านด้วยกัน

474
00:32:05,548 --> 00:32:07,383
นั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวของเรา

475
00:32:08,051 --> 00:32:10,261
- สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับ
- ขอบคุณครับ

476
00:32:10,803 --> 00:32:13,973
- สวัสดี จีจี้
- สวัสดี ขอบคุณมากค่ะ ฆอร์เฆ

477
00:32:14,057 --> 00:32:16,684
- การ์โลส
- การ์โลส เราเริ่มต้นกันได้ไม่ดีเลย

478
00:32:16,768 --> 00:32:19,771
ผมเห็นรูปถ่ายเขากับน้องชายผม

479
00:32:20,313 --> 00:32:21,981
และเขาดูเหมือนน้องชายผมเลย

480
00:32:25,902 --> 00:32:28,112
เหมือนคนดูเลยครับ ผมเริ่มหัวเราะ

481
00:32:28,696 --> 00:32:32,325
ตอนที่ผมเห็นรูปวิลเบอร์ ฝาแฝดของผม

482
00:32:32,408 --> 00:32:35,620
แล้วเขาก็หยุดหัวเราะตอนที่เขาเห็นรูปนั้น

483
00:32:36,537 --> 00:32:37,372
เรื่องตลกจบแล้ว

484
00:32:37,455 --> 00:32:38,831
("เราถูกแยกจากกันเพราะความผิดพลาด")

485
00:32:38,915 --> 00:32:40,375
พวกคุณชินกับเรื่องนี้แล้ว

486
00:32:40,458 --> 00:32:45,046
คุณสองคนที่ใส่แว่นถูกเลี้ยงมาด้วยกันแบบฝาแฝด
แต่พวกคุณไม่ได้เป็นฝาแฝดกัน

487
00:32:45,922 --> 00:32:48,800
ใช่ครับ พวกเขาเรียกเราว่าแฝดเทียม

488
00:32:48,883 --> 00:32:51,469
โอเคครับ เป็นความวุ่นวายที่งดงามมาก

489
00:32:53,054 --> 00:32:55,473
(ธันวาคม ปี 1988)

490
00:32:57,850 --> 00:33:02,271
เรารู้ว่ามีแฝดสองคนเกิดที่โบโกตา
ที่โรงพยาบาลเด็กมาเตร์โน

491
00:33:02,355 --> 00:33:06,359
และอีกสองคนเกิดที่โรงพยาบาลเบเลซ
ในซันตันเดร์

492
00:33:06,442 --> 00:33:09,696
เราตามหาทะเบียนราษฎร
และเวชระเบียนของพวกเขา

493
00:33:09,779 --> 00:33:13,241
เราพบบันทึกของลุซ มารีน่า กัสโตร
แม่ของฝาแฝดโบโกตา

494
00:33:13,825 --> 00:33:18,287
มันเป็นข้อมูลที่เอามาได้ยาก
เพราะโรงพยาบาลปิดตัวไปแล้ว

495
00:33:18,371 --> 00:33:21,457
โรงพยาบาลปิดไปแล้ว
และเป็นซากปรักหักพังแล้วด้วย

496
00:33:22,333 --> 00:33:26,879
สิ่งที่เราพบในเวชระเบียนพวกนั้นคือ
พวกเขาเกิดก่อนกำหนด

497
00:33:26,963 --> 00:33:29,716
พวกเขาเกิดตอนเจ็ดเดือนจริงๆ

498
00:33:29,799 --> 00:33:34,012
และเรายืนยันว่าแฝดอีกคู่หนึ่ง
แม่ของพวกเขา อนา เดลิน่า

499
00:33:34,095 --> 00:33:38,349
คลอดลูกที่โรงพยาบาลเบเลซ
วันที่ 22 ธันวาคม ตอนสี่ทุ่ม

500
00:33:49,152 --> 00:33:52,363
พูดได้ว่าในปี 1988

501
00:33:52,447 --> 00:33:56,743
ระยะห่างระหว่างสถานที่ที่ฝาแฝดทั้งสองคู่เกิด

502
00:33:56,826 --> 00:34:02,373
ในซันตันเดร์และโบโกตา อาจใช้เวลา
เดินทางทางถนนเป็นเวลา 12 ถึง 14 ชั่วโมง

503
00:34:06,127 --> 00:34:09,005
ฝาแฝดซันตันเดร์คนนึงไม่สบาย

504
00:34:16,095 --> 00:34:20,308
ในเช้าวันเสาร์
ประมาณแปดโมงเช้า หมอบอกฉันว่า

505
00:34:20,391 --> 00:34:22,602
อนา เดลิน่า เด็กคนหนึ่งป่วย

506
00:34:22,685 --> 00:34:24,771
ฉันถามว่า "เด็กเป็นอะไรคะ"

507
00:34:24,854 --> 00:34:28,816
หมอบอกว่า "เขาจะร้องไห้ไม่หยุดแน่
เขายังไม่ได้ถ่ายอุจจาระเลย"

508
00:34:28,900 --> 00:34:30,860
หมอบอกว่า "เราต้องส่งเขาไปโบโกตา"

509
00:34:34,238 --> 00:34:36,908
หมอถามว่า "มีใครที่นี่ไปกับเขาได้ไหม"

510
00:34:37,992 --> 00:34:40,953
แม่ฉันมาถึง แล้วเขาก็ส่งลูกฉันไปกับแม่ฉัน

511
00:34:53,883 --> 00:34:57,887
ยายของเด็กที่ป่วยเป็นคนพาเด็กไปจนถึงโบโกตา

512
00:34:57,970 --> 00:35:02,850
แต่ระหว่างที่เขาอยู่ที่โรงพยาบาล
คนที่ดูแลเขาคือป้าของเขา

513
00:35:09,440 --> 00:35:13,778
แล้วในวันอาทิตย์ พี่สาวฉันที่อยู่ที่โบโกตา

514
00:35:15,029 --> 00:35:16,280
ก็ไปเยี่ยมเขา

515
00:35:18,991 --> 00:35:21,619
แล้วโรงพยาบาลก็ให้ลูกฉันกลับบ้านกับพี่สาวฉัน

516
00:35:21,702 --> 00:35:23,621
แล้วพี่สาวฉันก็ส่งลูกฉันกลับมากับแม่ฉัน

517
00:35:29,418 --> 00:35:31,587
เธอคืนเขาให้กับยาย

518
00:35:31,671 --> 00:35:36,342
แล้วยายก็พาเขากลับไปซันตันเดร์
หลังจากรักษาตัวในโรงพยาบาล

519
00:35:40,179 --> 00:35:41,973
โรงพยาบาลส่งเด็กให้เธอผิดคน

520
00:35:42,056 --> 00:35:46,477
และเธอก็ไม่รู้เลย
แหงละ ก็พวกเขาเป็นทารกนี่

521
00:35:47,019 --> 00:35:50,022
เธอรับหลานตัวน้อยของเธอไป
แล้วก็พาไปซันตันเดร์

522
00:35:50,106 --> 00:35:54,735
ส่งเด็กให้แม่ และแม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน

523
00:35:57,697 --> 00:36:00,992
เด็กทารกที่เกิดในโบโกตา

524
00:36:01,075 --> 00:36:07,165
ถูกพาไปซันตันเดร์และเข้าพิธีตั้งชื่อที่นั่น
ว่าวิลเลียม กัญญัส เบลาสโก้

525
00:36:07,665 --> 00:36:11,460
และในทางกลับกัน เด็กที่เกิดในซันตันเดร์

526
00:36:11,544 --> 00:36:16,841
ถูกย้ายไปโบโกตา
และทิ้งไว้กับครอบครัวนี้ ในเมืองนี้

527
00:36:16,924 --> 00:36:20,261
และพวกเขาทำพิธีตั้งชื่อให้เขา
ว่าการ์โลส อัลแบร์โต แบร์นัล

528
00:36:27,351 --> 00:36:32,064
มันไม่ง่ายเลยที่ตื่นขึ้นมาวันนึง
แล้วรู้ว่าชีวิตเราเป็นเรื่องโกหก

529
00:36:32,899 --> 00:36:35,943
รู้สึกเหมือนเราใช้ชีวิตของคนอื่นอยู่

530
00:36:36,027 --> 00:36:39,780
หรือมีคนอื่นใช้ชีวิตที่เราควรจะได้ใช้

531
00:36:44,535 --> 00:36:47,496
ผลกระทบทางจิตใจของฝาแฝด

532
00:36:47,580 --> 00:36:51,584
ที่ชีวิตถูกสับเปลี่ยนกันเป็นยังไงบ้าง

533
00:36:51,667 --> 00:36:53,002
แล้วพี่น้องของพวกเขาล่ะ

534
00:36:53,085 --> 00:36:56,255
และใครคือผู้รับผิดชอบตามกฎหมาย
สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น

535
00:36:59,926 --> 00:37:03,095
เราได้วิเคราะห์สถานการณ์เบื้องต้นแล้ว

536
00:37:03,179 --> 00:37:08,017
และเราสังเกตเห็นว่า
มีบางคำถามที่ไม่มีคำตอบอยู่จริงๆ

537
00:37:09,560 --> 00:37:15,149
เพราะมันไม่ใช่แค่ปัญหาด้านจิตวิทยา
หรือปัญหาด้านอารมณ์

538
00:37:15,650 --> 00:37:17,151
มันยังเป็นปัญหาทางกฎหมายด้วย

539
00:37:23,574 --> 00:37:29,789
เราคือพ่อแม่ของเรา สภาพแวดล้อม
ในครอบครัวเรา ประวัติศาสตร์ของเรา

540
00:37:30,831 --> 00:37:34,919
และในกรณีนี้
พวกเขาถูกพรากจากสิ่งเหล่านั้น โดยไม่เต็มใจ

541
00:37:35,002 --> 00:37:40,800
และถูกบังคับให้รับพฤติการณ์
ที่ไม่ใช่ของพวกเขา

542
00:37:46,097 --> 00:37:50,643
การเกิดของเด็กพวกนี้เกิดขึ้นที่สถานพยาบาล

543
00:37:50,726 --> 00:37:55,064
และพวกเขาควรได้รับการดูแล
อย่างที่ควรได้รับในการคลอดบุตร

544
00:37:55,147 --> 00:37:58,651
ในกรณีนี้ ก็คือการคลอดลูกแฝด
และพวกเขาไม่ได้รับมัน

545
00:37:58,734 --> 00:38:01,404
(สาธารณรัฐโคลอมเบีย
ฝ่ายตุลาการแห่งอำนาจรัฐ)

546
00:38:04,532 --> 00:38:08,077
บางทีคำถามที่สำคัญที่สุดที่เราถามตัวเอง

547
00:38:08,160 --> 00:38:11,956
คือมันเป็นไปได้ไหมที่จะหาคำตอบว่า
เกิดอะไรขึ้นที่โรงพยาบาล

548
00:38:12,456 --> 00:38:15,751
การสลับตัวเด็กครั้งใหญ่นี้เกิดขึ้นได้ยังไง

549
00:38:19,422 --> 00:38:24,844
เพราะมันเป็นสถานพยาบาลที่มีความเชี่ยวชาญสูง
จึงมีเด็กเกิดที่นั่นหลายคน

550
00:38:24,927 --> 00:38:27,138
มีงานเยอะมาก

551
00:38:27,221 --> 00:38:30,182
คนไข้มากมายจะมาจากทั่วประเทศ

552
00:38:30,266 --> 00:38:35,813
บางครั้งเราก็ต้องให้เด็กสองคน
อยู่ในเตียงเดียวกัน หรืออยู่ในตู้อบเดียวกัน

553
00:38:36,439 --> 00:38:38,149
อีกอย่าง เวลาฝาแฝดเกิดมา

554
00:38:38,232 --> 00:38:41,610
พวกเขาจะถูกทำเครื่องหมาย
"แฝดหนึ่ง" หรือ "แฝดสอง" และ "บุตรของ…"

555
00:38:41,694 --> 00:38:45,823
เด็กจากโบโกตาที่น่าจะไปที่แผนกกุมารเวชที่นี่

556
00:38:46,324 --> 00:38:48,868
คือแฝดสองตามประวัติการรักษา

557
00:38:50,786 --> 00:38:52,413
อาจเป็นไปได้ว่า

558
00:38:53,331 --> 00:38:55,708
สายรัดข้อมือของเด็กคนนึงหลุดไป

559
00:38:56,292 --> 00:38:57,710
และไม่มีการรายงาน

560
00:39:01,672 --> 00:39:03,424
ฉันไม่รู้จริงๆ

561
00:39:04,383 --> 00:39:07,636
ว่าอาจเกิดอะไรขึ้นได้บ้าง
กับการสลับตัวของฝาแฝด

562
00:39:08,346 --> 00:39:13,684
ส่วนหนึ่งของสิ่งที่พูดกันที่นี่คือ
การสลับตัวนั้นไม่ได้ทำโดยเจตนา

563
00:39:13,768 --> 00:39:18,397
ดูเหมือนจะมีสถานการณ์ภายนอก
มีอุบัติเหตุเกิดขึ้น

564
00:39:21,108 --> 00:39:24,945
ฉันเข้าใจว่าเด็กคนนึงเกิดมาป่วยหนักมาก

565
00:39:25,029 --> 00:39:26,405
เขาต้องการออกซิเจน

566
00:39:26,906 --> 00:39:30,576
เด็กคนนั้นจึงเป็นคนที่ถูกย้ายไปแผนกกุมารเวช

567
00:39:30,659 --> 00:39:32,244
ส่วนเด็กอีกคนก็อยู่กับแม่

568
00:39:32,328 --> 00:39:34,872
สายรัดข้อมืออาจจะหลุดไป

569
00:39:34,955 --> 00:39:39,877
แต่พยาบาลหรือหมอ
หรือใครก็ตามที่อยู่ที่นั่น ควรพูดว่า

570
00:39:39,960 --> 00:39:44,882
"สายรัดข้อมือของเด็กคนนี้หลุด
และตรงนี้มีเด็กสองคน ตกลงใครเป็นใครกันแน่"

571
00:39:45,466 --> 00:39:48,552
ไม่น่าจะเป็นอย่างอื่นไปได้แล้ว

572
00:39:48,636 --> 00:39:53,891
ฉันไม่คิดว่าการสลับตัวครั้งใหญ่แบบนั้น
จะเป็นการจงใจทำ

573
00:39:53,974 --> 00:39:54,850
ไม่มีทาง

574
00:39:56,435 --> 00:40:01,690
พวกเขารับเด็กมากี่คนตลอดหลายปีที่ผ่านมา
ในสถาบันที่ใหญ่ขนาดนี้

575
00:40:02,274 --> 00:40:04,068
เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกี่ครั้งแล้ว

576
00:40:05,194 --> 00:40:08,948
มีกี่คนที่ตกอยู่ในสภาพเดียวกัน
และพวกเขาไม่รู้

577
00:40:13,702 --> 00:40:15,955
เราจึงอยากพูดอย่างเป็นทางการว่า

578
00:40:16,038 --> 00:40:20,626
ไม่มีพวกเราคนไหนที่นี่
ที่เกี่ยวข้องกับการสลับตัวครั้งใหญ่นี้

579
00:40:20,709 --> 00:40:24,046
มันเกิดขึ้นแล้ว และ… โชคร้ายที่มันเกิดขึ้นค่ะ

580
00:40:24,839 --> 00:40:28,300
ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่ามันเกิดขึ้นที่มาเตร์โน

581
00:40:30,511 --> 00:40:34,557
ในกรณีพิเศษนี้ ส่วนนึงของปัญหา
พูดว่าในทางกฎหมายแล้วกัน

582
00:40:34,640 --> 00:40:36,225
คือไม่มีใครอยากตอบสนอง

583
00:40:36,308 --> 00:40:39,854
ทุกองค์กรและบุคคลที่แก้ต่างให้คดีนี้

584
00:40:39,937 --> 00:40:42,606
ทุกคน… ไม่ว่าจะใช้คำพูดแบบไหนก็สรุปได้ว่า

585
00:40:42,690 --> 00:40:45,734
"ปัญหานี้ไม่เกี่ยวกับฉัน"

586
00:41:00,291 --> 00:41:03,502
ผมคิดว่าตอนนั้นเป็นช่วงคริสต์มาส
เป็นฤดูแห่งปาร์ตี้

587
00:41:03,586 --> 00:41:05,087
ไม่ค่อยมีระเบียบเท่าไหร่

588
00:41:05,171 --> 00:41:09,592
ทีมแพทย์ไม่ค่อยมีสมาธินิดหน่อย
เพราะมันเป็นช่วงคริสต์มาส

589
00:41:24,815 --> 00:41:28,194
ผลจากการสืบสวนของฆวน กิเยร์โม

590
00:41:28,277 --> 00:41:31,363
ผมเลยได้รู้ว่าผมไม่ได้เกิดที่ซันตันเดร์

591
00:41:31,447 --> 00:41:32,990
แต่เกิดที่นี่ ที่โบโกตา

592
00:41:33,616 --> 00:41:40,164
และนั่นคือที่ที่เกิดการสลับตัวกัน
ผมถูกพาตัวจากโบโกตาไปซันตันเดร์

593
00:41:41,373 --> 00:41:43,000
และผมโตที่นั่น

594
00:41:43,083 --> 00:41:47,004
ในสถานที่ที่… ผมไม่ควรโตมา

595
00:41:47,880 --> 00:41:48,923
เขาไม่เหมือนคนอื่น

596
00:41:49,006 --> 00:41:50,716
ฉันไม่เคยยอมรับเลย

597
00:41:51,717 --> 00:41:53,511
ทำไมเขาถึงไม่เหมือนคนอื่น

598
00:41:54,470 --> 00:42:00,684
ฉันคอยดูแลเขาจนกระทั่ง…
จนกระทั่งเขาโต

599
00:42:01,560 --> 00:42:03,145
จนเราได้ค้นพบความจริง

600
00:42:03,229 --> 00:42:06,815
และฉันก็ยังดูแลเขาอยู่ ฉันยังดูแลเขาอยู่

601
00:42:10,903 --> 00:42:13,989
แล้วผมก็ถามถึงพ่อแม่

602
00:42:14,657 --> 00:42:19,286
ฆอร์เฆบอกผมว่า "เอ่อ แม่ฉัน…

603
00:42:19,370 --> 00:42:22,498
เสียไปสี่ห้าปีได้แล้วละ"

604
00:42:22,581 --> 00:42:27,545
เขาบอกว่า "พ่อฉันไม่ได้อยู่กับเรา
แต่เขาก็เสียไปแล้วเหมือนกัน"

605
00:42:29,421 --> 00:42:35,386
การไม่เคยได้เจอแม่ผมที่อยู่ที่โบโกตา…
ก็ทำใจยากเหมือนกันครับ

606
00:42:35,469 --> 00:42:40,766
เพราะอย่างน้อยผมก็อยากได้ยินคำทักทาย
และได้รับอ้อมกอดจากแม่ เพราะ…

607
00:42:41,725 --> 00:42:44,019
เธอเป็นสายเลือดของผม

608
00:42:46,480 --> 00:42:48,691
สำหรับผม ส่วนที่ยากที่สุดคือการรู้ว่า

609
00:42:48,774 --> 00:42:52,987
คนที่ผมนับถือที่สุดในชีวิต ไม่ใช่แม่แท้ๆ ของผม

610
00:42:54,113 --> 00:42:57,658
ว่ามนุษย์ที่มีบุญคุณกับเราทุกอย่าง

611
00:42:58,158 --> 00:43:00,286
ไม่ใช่แม่ผม ไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน

612
00:43:03,831 --> 00:43:08,002
มีการกระทบกระเทือนทางอารมณ์
และกระทบกระเทือนอัตตา

613
00:43:08,085 --> 00:43:11,255
มันไม่ง่ายเลยเวลาที่
จากช่วงเวลานึงไปสู่อีกช่วงเวลานึง

614
00:43:11,338 --> 00:43:13,632
ทุกอย่างที่เราเคยคิดว่าเราเป็น

615
00:43:13,716 --> 00:43:16,260
ไม่ว่ายังไงก็ตาม มันไม่ใช่ของเรา

616
00:43:16,343 --> 00:43:18,387
เรารู้สึกว่าเราขโมยชีวิตนึงมา

617
00:43:18,470 --> 00:43:22,891
เรารู้สึกว่าเราขโมยความสุข
ของใครคนนึงมาเลยด้วย

618
00:43:33,986 --> 00:43:37,656
ผมขังตัวเองไว้ แบบว่า…

619
00:43:37,740 --> 00:43:42,953
ในโลกที่มีแต่ผมอาศัยอยู่
ที่ที่มีแค่ผมอยู่เท่านั้น

620
00:43:43,037 --> 00:43:48,667
ผมพยายามตอบคำถามหลายข้อให้ชัดเจน
ปริศนามากมาย

621
00:43:48,751 --> 00:43:51,587
จะเป็นยังไงถ้าผมโตที่นั่น

622
00:43:51,670 --> 00:43:54,632
จะเป็นยังไงถ้าแม่ผมเคยเจอพวกเขา

623
00:43:55,215 --> 00:43:59,470
เธอจะมีปฏิกิริยากับผมยังไง
เธอจะยอมรับวิลเลียมไหม

624
00:44:03,057 --> 00:44:07,353
วิลเลียมกับการ์โลส
ได้รับกระทบทางจิตใจอย่างลึกซึ้งและรุนแรง

625
00:44:07,436 --> 00:44:08,604
จากเรื่องนี้

626
00:44:08,687 --> 00:44:12,691
และการ์โลส ที่เติบโตที่โบโกตา
แต่เกิดที่ซันตันเดร์

627
00:44:13,359 --> 00:44:17,154
ไม่อยากรับรู้ถิ่นกำเนิดของตัวเอง

628
00:44:21,909 --> 00:44:25,204
ที่ที่พวกเขาเติบโตมาเป็นพื้นที่ชนบท

629
00:44:25,287 --> 00:44:28,666
ที่เคยมีกลุ่มติดอาวุธอยู่ในอดีต

630
00:44:29,541 --> 00:44:34,338
ทั้งกองโจรและทหารกองหนุน
ที่ล้วนมีเงินทุนมาจากการค้ายาเสพติด

631
00:44:34,838 --> 00:44:37,466
การไปซันตันเดร์ก็เป็นอะไรที่ยากมากด้วย

632
00:44:37,549 --> 00:44:41,845
เพราะแทบไม่มีใครรู้เลยว่า
ผมต้องเผชิญกับการต่อสู้ในจิตใจอะไรบ้าง

633
00:44:41,929 --> 00:44:44,932
แม้แต่การที่สามารถยิ้มให้กับคนที่ผมไม่รู้จัก

634
00:44:45,015 --> 00:44:48,977
หรือกอดคนที่ไม่ได้เป็นแรงบันดาลใจ
เรื่องความรักแบบใดๆ ให้กับผมเลย

635
00:44:49,561 --> 00:44:53,691
เขาไม่อยากไปลาปาซ
เขาไม่อยากไปเยี่ยมแม่เขา

636
00:44:54,191 --> 00:44:58,153
เขาไม่อยากรู้จักเธอที่เป็นแม่แท้ๆ ของเขา

637
00:45:01,031 --> 00:45:03,158
- อนิต้า
- ยินดีต้อนรับ เป็นไงบ้าง

638
00:45:03,242 --> 00:45:05,035
- ยินดีต้อนรับ ลูก
- บอกแล้วว่าผมจะมา

639
00:45:05,119 --> 00:45:10,165
ตอนที่เขาไปซันตันเดร์ครั้งแรก
เขาพบว่ามันไกลเกินไป

640
00:45:11,208 --> 00:45:12,876
อยู่ที่นั่นเขาไม่สบายใจ

641
00:45:12,960 --> 00:45:16,505
อาจเพราะไม่ไว้ใจในพี่น้องคนอื่นๆ ของผม

642
00:45:17,131 --> 00:45:18,424
ในตัวพ่อกับแม่ผม

643
00:45:19,049 --> 00:45:22,636
เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมาก เพราะตลอด 25 ปี

644
00:45:22,720 --> 00:45:27,141
เขาเชื่อว่าครอบครัวของเขา
พ่อกับแม่เขาอยู่ที่โบโกตานี้

645
00:45:27,641 --> 00:45:30,519
แล้วพอเขารู้ว่ามันไม่ใช่แบบนั้น

646
00:45:30,602 --> 00:45:33,814
มันก็เลยเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยากมากสำหรับเขา

647
00:45:33,897 --> 00:45:38,277
(การ์เมโลและอนา เดลิน่า
พ่อแม่ที่ซันตันเดร์)

648
00:45:38,360 --> 00:45:40,612
เขาไม่ยอมเรียกฉันว่า "แม่" แต่ฉันเข้าใจ

649
00:45:40,696 --> 00:45:43,198
เขาโตมากับอีกครอบครัวนึง

650
00:45:43,699 --> 00:45:45,117
เขาไม่ยอมเรียกฉันว่าแม่หรอก

651
00:45:46,285 --> 00:45:47,244
วิลเลียมก็เหมือนกัน

652
00:45:47,327 --> 00:45:50,873
ถ้าแม่เขายังมีชีวิตอยู่
เขาก็คงไม่เรียกเธอว่าแม่เหมือนกัน

653
00:45:51,373 --> 00:45:52,833
ฉันเข้าใจ

654
00:46:01,341 --> 00:46:05,471
เขายอมรับเรื่องต่างๆ ได้
เขายอมรับว่าแม่ผมคือแม่เขา แต่…

655
00:46:05,554 --> 00:46:08,974
มันยากสำหรับเขาเพราะเขามีแม่
อยู่ที่โบโกตาที่เลี้ยงเขามา

656
00:46:09,057 --> 00:46:12,936
และตอนที่คุณนายลุซ มาริน่าเสีย
เขาก็ทุกข์ใจมาก

657
00:46:13,437 --> 00:46:16,023
เขารู้สึกถึงการสูญเสียแม่ของเขา

658
00:46:20,360 --> 00:46:22,070
เราทุกคนเข้าใจเรื่องนั้น

659
00:46:22,154 --> 00:46:25,574
เพราะพ่อแม่ไม่ใช่คนที่ทำให้เราเกิดมา
แต่เป็นคนที่เลี้ยงเรา

660
00:46:25,657 --> 00:46:31,371
แล้วการได้เห็นผู้หญิงอีกคนที่เป็นแม่เขา
ต่อให้เป็นแม่แท้ๆ ของเขาก็เถอะ

661
00:46:31,455 --> 00:46:35,334
มันยากที่เขาจะปรับตัวและยอมรับได้

662
00:46:44,468 --> 00:46:46,345
วิลเลียมรู้สึกเจ็บปวด

663
00:46:47,012 --> 00:46:51,058
มันแทบจะเจ็บปวดเหมือนความโศกเศร้า
ที่เขาเริ่มรู้สึก

664
00:46:51,809 --> 00:46:54,019
จากการไม่ได้รู้จักแม่แท้ๆ ขอเขา

665
00:46:54,520 --> 00:46:55,979
เขาทุกข์ทรมานมาก

666
00:46:56,063 --> 00:47:00,692
เขาพูดว่า "คนอื่นๆ… อย่างการ์โลส
ก็ได้เจอพ่อแม่ตัวเอง

667
00:47:00,776 --> 00:47:03,153
และรู้จักพ่อแม่แท้ๆ ของตัวเอง

668
00:47:03,237 --> 00:47:05,405
ซึ่งเป็นพ่อแม่บุญธรรมของฉัน
แต่ฉันไม่มีโอกาสนั้น"

669
00:47:08,826 --> 00:47:10,035
เป็นอะไร วิลเลียม

670
00:47:11,662 --> 00:47:16,708
ไม่มีอะไร แค่ระบายอารมณ์น่ะ
ผมได้รับผลกระทบมากที่สุดจากเรื่องนี้ แต่…

671
00:47:16,792 --> 00:47:19,336
ไม่ อย่ารู้สึกแบบนั้นสิ

672
00:47:19,837 --> 00:47:24,091
ผมร้องไห้เพราะไม่สามารถเจอ
พ่อแม่ของพวกเขา ที่เป็นพ่อแม่ของผมเอง

673
00:47:24,174 --> 00:47:25,759
มันเป็นไปไม่ได้ แต่…

674
00:47:28,262 --> 00:47:30,764
แต่พระประสงค์ของพระเจ้าเป็นแบบนั้น
ก็ไม่มีอะไรต้องห่วง

675
00:47:30,848 --> 00:47:32,683
มันกระทบกระเทือนจิตใจวิลเลียมมาก

676
00:47:32,766 --> 00:47:38,355
ตอนที่เขารู้ความจริง
และรู้ว่าพ่อแม่แท้ๆ ของเขาเสียไปแล้ว

677
00:47:39,106 --> 00:47:41,567
เขาไม่ยอมกินข้าวกินปลาเลย

678
00:47:41,650 --> 00:47:44,152
วิลเลียมเศร้ามาก

679
00:47:44,236 --> 00:47:47,906
ที่รู้ว่าเขาโตมาในครอบครัวที่ไม่ใช่ของตัวเอง

680
00:47:47,990 --> 00:47:50,826
เห็นได้ชัดว่าเขาเริ่มประเมินสถานการณ์ตัวเอง

681
00:47:50,909 --> 00:47:54,329
แบบว่า "แน่นอน ฉันดูไม่เหมือน
พี่น้องของฉันเลยสักคน

682
00:47:54,413 --> 00:47:56,331
ฉันไม่ใช่คนในครอบครัวนี้"

683
00:47:56,415 --> 00:48:00,252
วิลเลียม คุณรู้สึกไหมว่าผลกระทบของเรื่องนี้
เปลี่ยนแปลงชีวิตคุณ

684
00:48:00,335 --> 00:48:01,670
ไม่ใช่ว่าผมร้องไห้

685
00:48:01,753 --> 00:48:05,173
เพราะผมรู้สึกว่าผมไม่ใช่พี่น้องของพวกเขา
หรือพวกเขาไม่ใช่พี่น้องของผมแล้ว

686
00:48:05,257 --> 00:48:07,551
มันเป็นเรื่องของอะดรีนาลีนที่เรารู้สึกมากกว่า

687
00:48:09,720 --> 00:48:16,268
ผมจำได้แม่นเลยว่า
ผมนอนไม่หลับอยู่สองสามวัน

688
00:48:16,351 --> 00:48:22,608
และมันก็ยากด้วย เวลาที่ครอบครัว
หรือคนที่ใกล้ชิดผมเริ่มรู้เรื่องนี้

689
00:48:22,691 --> 00:48:25,027
พวกเขาจะมาคุยกับผม แบบว่า…

690
00:48:25,110 --> 00:48:28,864
"จริงเหรอที่ว่านายไม่ใช่ลูกของ
คุณนายอนาจากซันตันเดร์

691
00:48:28,947 --> 00:48:30,032
"นายมีแม่อีกคนเหรอ"

692
00:48:30,115 --> 00:48:34,912
สำหรับป้าที่เอาเด็กไปจากคลินิก

693
00:48:35,412 --> 00:48:37,915
มันแย่มาก แน่นอนว่าเธอคิดว่า

694
00:48:37,998 --> 00:48:41,793
"นี่เป็นความผิดของฉัน
ฉันเอาเด็กที่ไม่ใช่ลูกของน้องสาวฉันมา

695
00:48:41,877 --> 00:48:45,839
ดังนั้นทั้งหมดนี้เป็นความผิดฉันเอง"
เธอก็เริ่มรู้สึกแย่เหมือนกัน

696
00:48:46,381 --> 00:48:51,637
พระเจ้า ตอนที่เธอบอกข่าวนั้นกับฉัน
ฉันร้องไห้เลย ฉันร้องไห้แทบตาย

697
00:48:51,720 --> 00:48:54,056
คิดว่า "ชินิโยของฉันคงไม่รักฉันแล้วแน่ๆ"

698
00:48:54,139 --> 00:48:55,974
"วิลเลียมต้องไปแน่ๆ"

699
00:48:56,058 --> 00:48:59,269
ฉันคิดแบบนั้น ว่าเขาคงทิ้งเราไว้ตามลำพัง

700
00:48:59,353 --> 00:49:02,356
ฟังนะ การ์โลส นี่คือพี่น้องของฉันทั้งหมด

701
00:49:02,940 --> 00:49:06,443
นั่นพี่น้องของนาย
แต่ก็เป็นพี่น้องของฉันเหมือนกัน

702
00:49:06,526 --> 00:49:07,611
- เราทุกคน…
- ใช่แล้ว

703
00:49:07,694 --> 00:49:11,573
ตอนที่ผมรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
มันก็ทำใจยากมากครับ

704
00:49:12,074 --> 00:49:17,496
อัลซิรา วิลเบอร์ เอฟราอิน เอ็ดการ์ และ…

705
00:49:17,579 --> 00:49:18,497
อันเซลโม

706
00:49:18,580 --> 00:49:21,667
ผมคิดว่าผมอาจเสียเขาไป

707
00:49:21,750 --> 00:49:25,545
เขาอาจจะไป เขาอาจจากไป และ…

708
00:49:25,629 --> 00:49:30,884
ผมคงเสียน้องชายที่เข้าใจผมมากที่สุด

709
00:49:32,052 --> 00:49:33,637
และรักกันมากที่สุดไป

710
00:49:33,720 --> 00:49:34,846
เราสนิทกันมากครับ

711
00:49:34,930 --> 00:49:37,891
พวกเขาบอกว่ามีน้องชายอีกคน
เขาเป็นยังไงเหรอ

712
00:49:38,642 --> 00:49:44,022
ผมคิดว่า ถ้าเขาเป็น…
เขาอาจจะเป็นกุ๊ยข้างถนน หรือนักต้มตุ๋นก็ได้

713
00:49:44,106 --> 00:49:46,191
ผมคิดมากเลยครับ

714
00:49:46,274 --> 00:49:49,319
- ไม่ นี่คือน้ำตาแห่งความสุข
- ขอบคุณ

715
00:49:51,571 --> 00:49:53,448
ฉันไม่เคยคิดเลยว่า…

716
00:49:55,701 --> 00:49:58,328
- ฆอร์ฆิโต้ มาสิ นายก็เป็นน้องชายฉันเหมือนกัน
- มา

717
00:49:58,412 --> 00:50:01,456
การเห็นภาพนั้นในตอนนั้นเป็นเรื่องยากสำหรับฉัน

718
00:50:01,540 --> 00:50:04,751
ฉันไม่อยากให้อะไรแย่ๆ เกิดขึ้นกับใครเลย

719
00:50:04,835 --> 00:50:07,254
มันเกินคาดจริงๆ

720
00:50:07,337 --> 00:50:12,009
เราได้ข้อมูลทั้งหมดมาทีละนิด
ฉันไม่ได้คาดคิดเลย

721
00:50:12,092 --> 00:50:15,679
ฉันไม่อยากให้ไปถึงจุดที่มีคนได้รับบาดเจ็บ

722
00:50:15,762 --> 00:50:19,307
ดังนั้นพอเห็นว่าวิลเลียมเศร้าแค่ไหน
รวมถึงครอบครัวเขาด้วย

723
00:50:19,391 --> 00:50:21,143
ทุกคนก็รู้สึกผิด

724
00:50:21,226 --> 00:50:25,814
มีครั้งนึงฉันพูดกับเลาร่าเลยว่า
"เราไม่น่าทำแบบนี้เลย"

725
00:50:26,398 --> 00:50:29,901
คุณผู้หญิงครับ ผมรู้ว่าคุณสะเทือนใจมาก
ที่ได้ยินทั้งหมดนี่

726
00:50:29,985 --> 00:50:31,778
คุณเป็นยังไงบ้างครับ

727
00:50:32,320 --> 00:50:35,991
คือ… ตอนแรกก็เศร้ามากค่ะ

728
00:50:37,409 --> 00:50:38,994
ที่รู้ว่าลูกชายฉัน…

729
00:50:39,828 --> 00:50:43,540
ฉันเลี้ยงคนที่ไม่ใช่ลูกฉันมา

730
00:50:48,628 --> 00:50:52,507
ในบรรดาลูกๆ ของฉันทุกคน ฉันรักเขาที่สุด

731
00:50:52,591 --> 00:50:55,218
เพราะเขารักฉันมาก

732
00:50:55,969 --> 00:50:58,930
เขาอยู่กับฉันตลอด
ไม่ว่าฉันจะไปที่ไหน เขาก็ไปด้วย

733
00:51:01,308 --> 00:51:06,063
ยังไงก็ตาม แม่เศร้ามาก แม่เริ่มร้องไห้

734
00:51:06,146 --> 00:51:07,981
ผมบอกแม่ว่า "แม่ อย่าร้องไห้"

735
00:51:08,065 --> 00:51:11,443
"หรือร้องไห้แล้วก็พักนะ
เพราะถ้าแม่ร้องไห้ แม่จะอยากพัก

736
00:51:11,943 --> 00:51:16,740
แต่อย่าคิดว่าผมจะไปอยู่กับอีกครอบครัวตอนนี้"

737
00:51:16,823 --> 00:51:18,784
ผมบอกแม่ว่า "ไม่ แม่ ผมอยู่ที่นี่

738
00:51:18,867 --> 00:51:22,954
และผมจะทำสิ่งที่ต้องทำที่นี่

739
00:51:23,038 --> 00:51:25,540
และเราจะสู้เพื่อก้าวไปข้างหน้า

740
00:51:25,624 --> 00:51:29,669
ถ้าเมื่อก่อนผมเคยดูแลทุกคน
ปกป้องทุกคน 50 เปอร์เซ็นต์

741
00:51:29,753 --> 00:51:34,925
ตอนนี้ผมจะดูแลทุกคน
เพิ่มขึ้นสองเท่าหรือสามเท่าเลย"

742
00:51:41,848 --> 00:51:42,849
รู้สึกยังไงบ้าง

743
00:51:43,475 --> 00:51:46,728
หัวใจฉันเต้นแรง

744
00:51:52,651 --> 00:51:57,322
ตอนผมเจอพวกเขา อนิต้ากอดผม
เธอสวดภาวนาให้ผม

745
00:51:57,405 --> 00:52:01,660
บอกได้เลยว่าผมรู้สึกสงบนิ่ง
เพราะผมเคยมีแม่มาตลอดชีวิต

746
00:52:02,327 --> 00:52:03,662
ผมเคยมีแม่ที่ดีมาก

747
00:52:12,045 --> 00:52:13,588
อยากแนะนำพวกเขาไหม วิลเบอร์

748
00:52:13,672 --> 00:52:16,424
การ์โลส นี่พ่อแม่ฉัน พ่อแม่นาย

749
00:52:28,895 --> 00:52:31,731
ตอนที่การ์เมโลกอดผม
มันมีหลายความรู้สึกปนกัน

750
00:52:31,815 --> 00:52:35,443
เพราะเป็นครั้งแรกในชีวิต
ที่ผมรู้สึกถึงอ้อมกอดของพ่อ

751
00:52:35,527 --> 00:52:40,282
การ์เมโลเป็นผู้ชายสูงประมาณ 190 เซนติเมตร
เป็นทหารเก่า

752
00:52:40,365 --> 00:52:43,034
การได้เห็นคนที่แข็งแรงขนาดนั้น

753
00:52:43,743 --> 00:52:47,122
กลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวเป็นครั้งแรก
เพราะลูกชายของเขา…

754
00:52:56,965 --> 00:52:59,092
ขอพระเจ้าอวยพรลูกนะ ลูกชายที่รักของแม่

755
00:52:59,176 --> 00:53:05,015
ขอพระเจ้าอวยพรและสถิตอยู่กับลูก
ลูกชายที่รักและแก้วตาดวงใจของแม่

756
00:53:10,312 --> 00:53:13,607
มีคนเคยถามผมว่า
ผมพลาดโอกาสมีพ่อไปรึเปล่า

757
00:53:13,690 --> 00:53:16,693
ผมตอบว่า "คนเราพลาด
สิ่งที่ไม่เคยมีไม่ได้หรอก"

758
00:53:17,360 --> 00:53:22,407
ใช่ไหมล่ะ แต่การรู้สึกถึงอ้อมกอดของพ่อ
มันเป็นเรื่องใหม่สำหรับผม

759
00:53:22,490 --> 00:53:26,870
มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่
เป็นความรู้สึกที่ไม่เหมือนใคร

760
00:53:27,412 --> 00:53:30,498
ต้องใช้เวลาตั้ง 25 ปี
กว่าจะรู้อ้อมกอดของพ่อคืออะไร

761
00:53:31,082 --> 00:53:34,502
และนั่นก็ทำให้ผมประทับใจมากด้วย

762
00:53:34,586 --> 00:53:37,380
หลายคนพูดว่า
ไม่มีแม่คนไหนเหมือนแม่ของเราเอง

763
00:53:37,923 --> 00:53:40,717
ในขณะที่พ่อ…
เราก็รู้ว่าคนเขาพูดกันว่ายังไง

764
00:53:41,343 --> 00:53:44,304
เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกถึงอ้อมกอดที่ดีของพ่อ

765
00:53:45,472 --> 00:53:50,101
และมันก็เป็นอะไรที่…
ในทางจิตวิญญาณ มันน่าพอใจมาก

766
00:53:51,269 --> 00:53:53,897
อย่าร้องไห้ครับ
นี่คือพระประสงค์ของพระเจ้า โอเคไหม

767
00:54:07,327 --> 00:54:11,456
ถึงเราจะต่างกันมากตั้งแต่วัยเด็ก ตั้งแต่วัยรุ่น

768
00:54:11,539 --> 00:54:12,832
แต่เขาก็เป็นพี่ชายผม

769
00:54:21,258 --> 00:54:23,802
ในตอนนั้น เวลาผมจับมือวิลเลียม

770
00:54:23,885 --> 00:54:28,306
ผมรู้สึกถึงเสน่ห์ในตัวเขา รู้สึกถึงพลังงานดีๆ

771
00:54:28,390 --> 00:54:33,353
แล้วผมก็เห็นตัวเองมากขึ้น
และรู้สึกเข้ากันได้ทันที

772
00:54:33,436 --> 00:54:37,440
ผมรู้สึกว่า
นอกจากการค้นพบความจริงแล้ว

773
00:54:37,941 --> 00:54:40,443
ผมเจอน้องชายแท้ๆ ของผมแล้ว

774
00:54:42,237 --> 00:54:46,783
เรากอดลากัน แล้วผมก็พูดว่า
"ฉันรักนายมากนะ" เขาก็พูดเหมือนกัน

775
00:54:46,866 --> 00:54:49,035
นั่นคือวันแรกที่เราเจอกัน

776
00:54:49,786 --> 00:54:51,746
ผมเห็นปฏิกิริยาของการ์โลส

777
00:54:51,830 --> 00:54:55,083
บางครั้งการ์โลสก็ใส่หน้ากากว่าเป็นคนแกร่ง

778
00:54:55,166 --> 00:54:58,378
แต่ผมรู้ว่าบางครั้งข้างในเขาก็เปราะบาง

779
00:54:58,962 --> 00:55:02,299
และผมก็รู้ว่าเขา

780
00:55:03,383 --> 00:55:07,470
ใจเขาแตกสลาย เขารู้สึกแย่

781
00:55:07,554 --> 00:55:10,390
เพราะเขาคิดว่าเขากำลังจะเสียผมไป

782
00:55:13,518 --> 00:55:16,396
จู่ๆ ผมก็กลัว เพราะรู้ว่าฆอร์เฆเป็นยังไง

783
00:55:17,564 --> 00:55:21,776
เขาคงอยากสร้างความสัมพันธ์
แบบที่เขาไม่เคยมีกับผม

784
00:55:21,860 --> 00:55:26,698
เพราะความชอบของเรา สิ่งสำคัญที่สุดของเรา
เพราะความหลงใหลของเรา

785
00:55:27,949 --> 00:55:32,245
แล้วผมก็เปรียบเทียบตัวเองกับเด็กน้อย
ที่มีของเล่นและไม่เล่นมัน

786
00:55:32,329 --> 00:55:33,872
แล้วก็มีคนมาเอามันไป

787
00:55:33,955 --> 00:55:36,291
ผมไม่อยากให้เป็นแบบนั้น ไม่อยากเสียพี่ชายไป

788
00:55:36,374 --> 00:55:40,128
ผมกลัวว่าเขาจะอยากอยู่กับวิลเลียมมากกว่าผม

789
00:55:40,628 --> 00:55:42,756
กลัวเขาจะพูดว่า "นายไม่ใช่น้องชายฉันแล้ว

790
00:55:42,839 --> 00:55:46,259
ฉันใช้ชีวิตแบบที่ฉันใช้กับวิลเลียม
และนายแทนที่เขาไม่ได้"

791
00:55:56,561 --> 00:55:57,979
หวัดดี

792
00:55:58,063 --> 00:56:00,523
- สบายดีไหม
- ดี โอ้ พวกคุณเหมือนกันเปี๊ยบเลย

793
00:56:00,607 --> 00:56:01,441
ใช่ครับ

794
00:56:04,527 --> 00:56:05,945
พวกคุณเหมือนกันมาก

795
00:56:11,034 --> 00:56:14,913
พวกเขาพยายามให้ฉัน
ตัดผมทรงเดียวกับพี่ชายฉัน

796
00:56:15,663 --> 00:56:17,165
แต่เราดูไม่เหมือนกัน

797
00:56:18,375 --> 00:56:19,918
- นายก็โดนเหมือนกันไหม
- อะไร

798
00:56:20,001 --> 00:56:22,587
พวกเขาพยายามจะให้นาย
ไว้ผมทรงเดียวกับการ์โลสไหม

799
00:56:22,670 --> 00:56:23,546
แน่นอน

800
00:56:24,089 --> 00:56:28,885
ที่จริง แม่ฉันจะพาเราไปหาเด็กฝึกงาน

801
00:56:29,719 --> 00:56:32,180
และการโกนหัวเราเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด

802
00:56:32,263 --> 00:56:34,933
แล้วกว่าจะต้องกลับไปตัดผมอีก
ก็ใช้เวลานานขึ้นหน่อย

803
00:56:35,016 --> 00:56:38,019
พอเราโตขึ้น เราก็ตัดผมตามสไตล์ของตัวเอง

804
00:56:38,853 --> 00:56:41,940
ตอนนั้นแหละที่ฉันเริ่มต่างจากการ์โลส

805
00:56:42,023 --> 00:56:44,067
เราต่างก็สร้างบุคลิกของตัวเอง

806
00:56:45,193 --> 00:56:47,153
แต่ตอนเด็กๆ พวกนายจะไป…

807
00:56:47,237 --> 00:56:50,031
ไปตัดผมฟรีกับพวกมือใหม่

808
00:56:50,115 --> 00:56:51,991
ไงครับ พวกเราดูเหมือนกันไหม

809
00:56:52,075 --> 00:56:53,660
- เป๊ะเลย
- เหมือนกันอย่างกับแกะ

810
00:56:53,743 --> 00:56:54,577
ใช่

811
00:56:56,287 --> 00:56:59,541
วิลเลียมกับผมเริ่มแบ่งปันกัน
แต่งตัวเหมือนกัน

812
00:56:59,624 --> 00:57:01,626
หลายอย่างที่การ์โลส…

813
00:57:01,709 --> 00:57:04,754
ถ้าผมถามเขา เขาก็คงจะตอบตกลงแหละ

814
00:57:04,838 --> 00:57:09,259
แต่ผมไม่เคยถามเพราะเขาจริงจังมาก
ผมก็เลยไม่ถามน่ะ

815
00:57:22,021 --> 00:57:26,943
กอร์ติโตส่งบอลให้โทบอนที่กลางสนาม…
เข้าไปแล้ว!

816
00:57:27,026 --> 00:57:30,196
การ์โลสเริ่มทักทายผมแบบจริงจังขึ้น
หน้าตาบึ้งตึงขึ้น

817
00:57:30,822 --> 00:57:33,658
เพราะเขารู้สึกแย่ เขาเจ็บปวดอยู่ข้างใน

818
00:57:38,037 --> 00:57:41,249
ผมอยากให้เขารู้สึกดีขึ้น ผมคิด ผมวิเคราะห์

819
00:57:41,332 --> 00:57:45,670
ผมพูดว่า "ฉันจะทำอะไรได้บ้าง
เพื่อให้เขารู้สึกดีขึ้น

820
00:57:46,296 --> 00:57:52,051
เพื่อให้เขาเข้าใจว่า
ฉันยังห่วงใยเขาอยู่ ฉันยังรักเขาอยู่"

821
00:57:52,135 --> 00:57:54,095
เพราะเขายังเป็นน้องชายผมอยู่

822
00:58:17,577 --> 00:58:22,332
ไม่มีอะไรดีไปกว่า
การสักเขาไว้ข้างๆ รอยสักรูปแม่ผมแล้ว

823
00:58:22,832 --> 00:58:26,294
ตอนแรกผมเว้นที่ไว้เพื่อสักรูปพี่สาวผม

824
00:58:26,377 --> 00:58:31,216
แต่เพราะเรื่องที่เกิดขึ้น
ผมเลยอยากยกตำแหน่งนั้นให้การ์โลส

825
00:58:32,050 --> 00:58:37,639
ผมอยากให้เขารู้สึกว่า
เขายังคงเป็นส่วนนึงของโลกของผม

826
00:58:38,223 --> 00:58:42,310
ทันทีที่เขาเห็นรอยสักนั้น เขาก็เข้าใจ

827
00:58:42,393 --> 00:58:44,896
และทัศนคติของเขาก็เปลี่ยนไป

828
00:58:45,480 --> 00:58:50,026
และผมก็รู้สึกด้วยว่า
มันช่วยให้เขายอมรับวิลเลียมในทางนึง

829
00:59:04,749 --> 00:59:11,422
ตอนผมเจอวิลเลียม
พูดได้ว่ามันมีความแตกต่างบางอย่างอยู่

830
00:59:11,506 --> 00:59:14,717
มีความเห็นที่ไม่ตรงกันทั้งสองด้าน

831
00:59:14,801 --> 00:59:17,720
ผมพูดถึงเรื่องต่างๆ ที่ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย

832
00:59:17,804 --> 00:59:20,265
ผมไม่ได้คิดว่าถ้าผมเป็นวิลเลียมจะเป็นยังไง

833
00:59:20,932 --> 00:59:23,851
"นายโตมาในเมือง นายมีอภิสิทธิ์

834
00:59:23,935 --> 00:59:25,770
นายรับมือการโตมาในชนบทไม่ได้หรอก"

835
00:59:25,853 --> 00:59:28,898
การเติบโตในชนบทคงยากเกินไปสำหรับผม

836
00:59:29,440 --> 00:59:31,025
ผมคิดว่านั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราทั้งคู่

837
00:59:31,109 --> 00:59:33,820
เมื่อเวลาผ่านไป
เราเรียนรู้ที่จะรับฟังและเข้าใจ

838
00:59:33,903 --> 00:59:37,365
ว่าเราต่างก็เติบโตมาพร้อมกับข้อดีและข้อเสีย

839
00:59:38,241 --> 00:59:40,368
ตอนนี้ความสัมพันธ์ของเราดีมากครับ

840
00:59:40,451 --> 00:59:43,705
ผมเป็นพ่อทูนหัวของลูกชายเขา
เราไปเที่ยวด้วยกัน แค่เราเลย

841
00:59:43,788 --> 00:59:45,915
ความสัมพันธ์ดีมาก

842
00:59:45,999 --> 00:59:50,378
โดยที่ผมก็ไม่ได้มีความผูกพันทางสายเลือด
หรือทางนิตินัยกับวิลเลียมเลย

843
00:59:50,461 --> 00:59:56,759
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู

844
00:59:56,843 --> 01:00:03,057
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู

845
01:00:03,558 --> 01:00:09,355
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู…

846
01:00:10,356 --> 01:00:16,779
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู…

847
01:00:21,326 --> 01:00:23,411
ผมเดินทางไปที่บ้านพวกเขา

848
01:00:23,953 --> 01:00:27,665
ผมไปร้านขายเนื้อ ไปบ้านการ์โลสกับฆอร์เฆ

849
01:00:28,499 --> 01:00:31,002
แล้วผมก็เริ่มเห็นอย่างชัดเจน

850
01:00:31,753 --> 01:00:35,423
ว่าพวกเขาเป็นบุคคลของสองสภาพแวดล้อม
ที่แตกต่างกันมากในโคลอมเบีย

851
01:00:38,843 --> 01:00:42,889
คู่นึงถูกเลี้ยงมาในโบโกตา

852
01:00:43,556 --> 01:00:48,269
ช่วงปลายทศวรรษที่ 1980 ที่การสลับตัวเกิดขึ้น

853
01:00:48,353 --> 01:00:51,147
เมืองนั้นเป็นสถานที่ที่โหดร้ายรุนแรง
และลำบากมาก

854
01:00:54,984 --> 01:00:57,862
โบโกตาเป็นหนึ่งในปีกของสงคราม

855
01:01:00,698 --> 01:01:06,537
มันอาจเป็นช่วงเวลาที่มืดมนที่สุด
ที่เมืองหลวงเคยเจอมาเลยก็ได้

856
01:01:09,040 --> 01:01:14,462
เมืองที่แน่นอนว่า เคยเข้าถึงการศึกษาได้ง่าย
เคยเข้าถึงการบริการสุขภาพได้ง่าย

857
01:01:15,004 --> 01:01:18,716
แต่เป็นเมืองที่ผู้คนต่อสู้กับความหิวโหยทุกวัน

858
01:01:23,096 --> 01:01:26,474
และมันก็เป็นแบบนั้น
สำหรับฝาแฝดจากโบโกตา

859
01:01:26,557 --> 01:01:29,185
ที่อาศัยอยู่ในครอบครัว

860
01:01:30,061 --> 01:01:32,980
ที่แม่ ซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครัวทำแบบนั้น
ดูแลเรื่องพวกนั้น

861
01:01:33,064 --> 01:01:36,943
เธอไปทำงานทุกวันเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว

862
01:01:37,026 --> 01:01:39,696
หาเลี้ยงเด็กผู้ชายสองคนนั้นกับพี่สาวคนโต

863
01:01:41,781 --> 01:01:43,199
มันเป็นบ้านที่ยากจน

864
01:01:44,575 --> 01:01:45,868
ไม่มีของฟุ่มเฟือยเลย

865
01:01:46,536 --> 01:01:49,872
แต่ใช่ครับ ผมกล้าพูดเลยว่ามันมีความรักมากมาย

866
01:01:49,956 --> 01:01:52,458
ใครๆ ก็รู้ว่าแม่ผมชอบพูดว่า

867
01:01:52,542 --> 01:01:56,337
"ฉันไม่ต้องการผู้ชายมาเลี้ยงพวกเขาหรอก
ฉันเลี้ยงของฉันคนเดียวได้"

868
01:01:56,421 --> 01:02:00,466
"มันยากนะ บางครั้งแม่ก็ต้อง
ไปทำงานบริการทั่วไป

869
01:02:01,134 --> 01:02:04,262
บางครั้งแม่ก็ต้องหาทางเอาพวกลูกเข้านอน

870
01:02:04,345 --> 01:02:06,806
โดยที่อย่างน้อยได้ดื่มน้ำอ้อยและกินขนมปังบ้าง"

871
01:02:07,724 --> 01:02:10,268
แม่เลี้ยงพวกเราด้วยตัวเองมาตลอด

872
01:02:11,018 --> 01:02:12,603
แม่เลี้ยงลูกสามคน

873
01:02:13,813 --> 01:02:15,356
ด้วยความคิด

874
01:02:16,065 --> 01:02:20,236
และนิสัยของแม่ แม่เลยมักจะพูดว่า
เราต้องเรียนหนังสือ จะได้หาเลี้ยงชีพได้

875
01:02:21,487 --> 01:02:23,489
นั่นคือสตรีสิทธินิยมของจริง

876
01:02:23,990 --> 01:02:29,370
แม่ทำให้เห็นเป็นตัวอย่าง
แม่สอนเราให้เป็นมนุษย์ เป็นคน

877
01:02:35,960 --> 01:02:39,380
หลังจากกลับมา
จากการไปทำความสะอาดบ้านคนอื่นแล้ว

878
01:02:39,881 --> 01:02:43,217
แม่ก็ต้องดูแลรถ หรือซักเสื้อผ้า

879
01:02:43,301 --> 01:02:48,514
เพื่อให้เรามีปัจจัยสี่ แม่จะทำแบบนั้น

880
01:02:48,598 --> 01:02:53,686
ถึงเราจะไม่มีพ่ออยู่ด้วย
แม่ก็พยายามทำสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อเรา

881
01:02:55,021 --> 01:02:57,982
แม่น่ารักมากเสมอ

882
01:02:58,483 --> 01:02:59,442
ใจดีมาก

883
01:03:00,234 --> 01:03:04,238
ถึงแม้แม่ผม
จะไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง แต่แม่ก็จะ…

884
01:03:08,159 --> 01:03:11,329
แม่จะช่วยเหลือ โดยที่ไม่มีอะไร…

885
01:03:11,412 --> 01:03:14,207
แม่จะทำโดยไม่หวังอะไรตอบแทนเลย

886
01:03:14,290 --> 01:03:18,669
มีหลายครั้งที่แม่ไม่ได้อะไรตอบแทน
เพราะแม่ทำมัน…

887
01:03:20,838 --> 01:03:21,756
ขอโทษครับ

888
01:03:31,265 --> 01:03:34,227
แม่จิตใจดีมากเลยครับ

889
01:03:34,769 --> 01:03:36,979
ถึงได้มีคนรักแม่เยอะมาก

890
01:03:37,063 --> 01:03:39,982
ตอนที่ผมเจอวิลเลียม
ผมเห็นเลยว่าเขาก็เป็นเหมือนกัน

891
01:03:40,066 --> 01:03:42,652
เขาทำแบบนั้น เขาทำแบบนั้นในวันนี้

892
01:03:43,569 --> 01:03:49,867
แล้วจากเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น
ผมก็คิดว่ามันอาจเป็นเรื่องของพันธุกรรม

893
01:03:49,951 --> 01:03:51,118
และจากนิสัยของแม่

894
01:03:51,202 --> 01:03:55,248
เพราะผมไม่เคยคาดคิดเลยว่า
วิลเลียมจะนิสัยเหมือนกัน

895
01:03:55,331 --> 01:03:59,710
(ลุซ มารีน่า กัสโตร
14 กรกฎาคม 1952 - 9 พฤศจิกายน 2009)

896
01:04:02,129 --> 01:04:06,092
สังคมบอกเราว่า
เราทุกคนมีหน้าตาและพฤติกรรมแตกต่างกัน

897
01:04:06,676 --> 01:04:10,471
ดังนั้นเมื่อเราเจอคนสองคน
ที่หน้าตาเหมือนกันและทำตัวเหมือนกันมาก

898
01:04:10,555 --> 01:04:13,641
มันท้าทายความเชื่อของเราต่อวิถีของโลก

899
01:04:13,724 --> 01:04:16,644
(อะไรก็เป็นไปได้ - แนนซี่ เซกัล
เท็ดเอ็กซ์ แมนฮัตตัน บีช)

900
01:04:16,727 --> 01:04:18,563
มาคุยเรื่องฝาแฝดกันดีกว่าค่ะ

901
01:04:20,523 --> 01:04:22,859
ใครๆ ก็สนใจฝาแฝดไม่ว่าจะไปที่ไหน

902
01:04:24,235 --> 01:04:26,362
สำหรับฉัน เรื่องราวของฝาแฝดชาวโคลอมเบีย

903
01:04:26,445 --> 01:04:30,992
พิเศษกว่าเรื่องราวใดๆ
ที่ฉันเคยเจอในอาชีพของฉัน

904
01:04:31,075 --> 01:04:34,036
ฉันเคยศึกษาเรื่องฝาแฝดที่ถูกแยกกันเลี้ยงดู
และที่ถูกสลับตัวตั้งแต่เกิด

905
01:04:34,120 --> 01:04:36,873
(แนนซี่ เซกัล - นักจิตวิทยาและพันธุศาสตร์
ผู้เชี่ยวชาญด้านฝาแฝด)

906
01:04:36,956 --> 01:04:39,584
แต่ฉันไม่เคยเจอฝาแฝดที่ถูกสลับคู่เลย

907
01:04:44,630 --> 01:04:47,133
(มหาวิทยาลัยรัฐแคลิฟอร์เนีย
ฟูลเลอร์ตัน)

908
01:04:47,216 --> 01:04:49,093
ฝาแฝดเหมือนนั้นหายาก

909
01:04:49,594 --> 01:04:55,266
แต่การมีแฝดสองคู่ที่เกิดห่างกันวันเดียว
โดยที่อยู่ห่างกัน 160 กิโลเมตร

910
01:04:55,349 --> 01:04:57,935
แล้วเด็กคนนึงต้องเดินทาง
ไปยังโรงพยาบาลที่ดีกว่า

911
01:04:58,019 --> 01:04:59,979
เพื่อเข้าสู่สถานเลี้ยงเด็กเกิดก่อนกำหนด

912
01:05:00,062 --> 01:05:03,065
จากนั้นก็ถูกสลับตัวกับแฝดเหมือนอีกคน

913
01:05:03,149 --> 01:05:05,276
มันไม่ธรรมดาจริงๆ

914
01:05:05,359 --> 01:05:09,196
มันเป็นรูปแบบของการทดลอง
ที่นักวิทยาศาสตร์ฝันถึง

915
01:05:09,280 --> 01:05:12,033
แต่ทำอย่างมีจริยธรรมไม่ได้

916
01:05:16,162 --> 01:05:18,915
ผมไม่รู้ว่าเราเรียกมันว่าการทดลองได้ไหม

917
01:05:18,998 --> 01:05:25,379
การได้เห็นว่าการสลับตัวมีผลกับฝาแฝดยังไง
วิธีที่พวกเขาเติบโตในสภาพแวดล้อม

918
01:05:25,463 --> 01:05:28,841
และวิธีที่พวกเขาเผชิญชีวิต

919
01:05:29,342 --> 01:05:32,470
ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่พวกเขาใช้ชีวิตอยู่

920
01:05:32,553 --> 01:05:34,263
และภูมิหลังทางพันธุกรรมของพวกเขา

921
01:05:34,347 --> 01:05:39,101
ผมเรียกมันว่าการทดลองไม่ได้
เพราะการทดลองมักจะถูกควบคุมเสมอ

922
01:05:39,185 --> 01:05:42,688
มีสมมติฐานที่ต้องพิสูจน์เสมอ

923
01:05:42,772 --> 01:05:45,107
อันนี้มันเกิดอุบัติเหตุขึ้น จากนั้น

924
01:05:45,191 --> 01:05:49,612
ก็มาถึงตอนจบของชีวิตคนพวกนี้
อย่างที่พวกเขารู้กัน

925
01:05:50,237 --> 01:05:52,490
และวิธีที่แต่ละคนเผชิญชีวิตของตัวเอง

926
01:05:56,744 --> 01:05:59,580
เราไปที่โบโกตาเพื่อศึกษาฝาแฝดเหล่านี้

927
01:05:59,664 --> 01:06:01,582
และมันชัดเจนมากสำหรับฉัน

928
01:06:01,666 --> 01:06:04,585
ว่าฆอร์เฆและวิลเลียมเข้ากันได้ดีมาก

929
01:06:04,669 --> 01:06:08,255
พลังงานที่สูงของพวกเขา
บุคลิกที่ชอบเข้าสังคมของพวกเขา

930
01:06:08,339 --> 01:06:11,634
และการ์โลสกับวิลเบอร์
จะนิ่งเงียบมากกว่านิดหน่อย

931
01:06:11,717 --> 01:06:14,929
พวกเขามีความสนใจคล้ายกันในหลายๆ ด้าน

932
01:06:15,012 --> 01:06:18,849
ดังนั้นคุณจะเห็นได้ว่า
แม้สภาพแวดล้อมจะแตกต่างกัน

933
01:06:18,933 --> 01:06:21,936
และเป็นสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันอย่างมาก

934
01:06:22,019 --> 01:06:24,563
แต่แฝดทั้งสองคู่ก็เข้ากันได้ดีมาก

935
01:06:26,565 --> 01:06:27,984
เคยเล่นเตโฮไหม

936
01:06:28,067 --> 01:06:29,735
- เคย แต่ไม่บ่อย
- แต่มัน…

937
01:06:29,819 --> 01:06:32,613
ตอนเด็กๆ เราเคยเล่นที่ศูนย์กีฬา

938
01:06:32,697 --> 01:06:34,949
แต่ไม่ใช่ในสนามใหญ่แบบนี้

939
01:06:35,825 --> 01:06:37,827
ของเราเป็นดินเหนียว ใช่ไหม จำได้ไหม

940
01:06:37,910 --> 01:06:40,329
ใช่ ส่วนใหญ่จะเล่นในโอกาสพิเศษ

941
01:06:40,413 --> 01:06:42,164
- แสดงว่าพวกนายเล่นไม่เป็นน่ะสิ
- ใช่

942
01:06:43,958 --> 01:06:47,003
นี่คือกีฬาโปรดของพี่น้องฉันในซันตันเดร์เลย

943
01:06:47,503 --> 01:06:51,257
แน่นอน พวกเขาเล่นทีไรก็ได้แชมป์ตลอด

944
01:06:51,340 --> 01:06:55,177
- ฉันตามไปหัดเล่นด้วย แต่…
- เขาชนะเราขาดลอยแน่

945
01:06:55,261 --> 01:06:57,388
แล้วแต่ดวงแล้วละ มาดูฝีมือนายกัน

946
01:06:57,471 --> 01:06:59,849
งั้นนายเริ่มก่อน โชว์ฝีมือหน่อย

947
01:06:59,932 --> 01:07:01,851
โชว์ฝีมือหน่อย

948
01:07:04,020 --> 01:07:06,564
เห็นไหม เจ๋งใช่ไหมล่ะ สุดยอดเลย

949
01:07:06,647 --> 01:07:08,858
- ดูออกไหมว่าฉันซ้อมมา
- เก่งมาก

950
01:07:08,941 --> 01:07:10,943
เลิกพูดเรื่องคนจากซันตันเดร์กันเถอะ

951
01:07:11,694 --> 01:07:13,487
- ใจเย็นๆ
- ฉันมาจากซันตันเดร์

952
01:07:13,571 --> 01:07:15,364
ฉันจะขว้างให้เหมือนน้องชายฉัน

953
01:07:15,448 --> 01:07:17,199
- เล่นไป อย่าทะเลาะกัน
- การ์โลสเป็นคนเริ่ม

954
01:07:17,283 --> 01:07:19,201
เลือดข้นกว่าน้ำครับผม

955
01:07:19,285 --> 01:07:20,578
ฝีมืออย่างห่วยอะ

956
01:07:20,661 --> 01:07:23,247
ไม่นะ นายทำให้ฉันดูแย่นะ การ์โลส

957
01:07:23,330 --> 01:07:25,332
- ไม่ใช่แบบนั้น
- จัดเต็มเลยนะ

958
01:07:25,416 --> 01:07:28,002
- โอเค เอาเลย วิลเบอร์
- เขาคือขั้นเทพ

959
01:07:28,085 --> 01:07:29,170
เอาเลย เหยี่ยวริมถนน

960
01:07:29,253 --> 01:07:31,338
- เขาเทพ
- ขยับมือเลย

961
01:07:31,422 --> 01:07:33,090
- ดูนะ…
- ไม่สวยเลย

962
01:07:37,344 --> 01:07:39,889
- ในที่สุดนายก็ทำสิ่งที่ถูกต้อง!
- สไตรค์!

963
01:07:39,972 --> 01:07:42,391
มีเรื่องแปลกๆ เกี่ยวกับวันแรกที่เราเจอกัน

964
01:07:42,475 --> 01:07:44,977
นั่นก็คือคำถามแรกที่เราถามกัน

965
01:07:45,061 --> 01:07:48,272
สิ่งที่คล้ายกัน และสิ่งที่เราแตกต่างกัน

966
01:07:48,355 --> 01:07:51,275
แน่นอนว่า
เป็นเรื่องที่นอกเหนือจากรูปลักษณ์ภายนอก

967
01:07:51,358 --> 01:07:53,861
ตัวอย่างเช่น ในกรณีของวิลเบอร์กับผม

968
01:07:53,944 --> 01:07:56,822
เรามีระเบียบมาก บ้าความเป็นระเบียบ

969
01:07:57,573 --> 01:07:59,742
เราจริงจังมากกว่า

970
01:07:59,825 --> 01:08:01,827
เราค่อนข้างจะ…

971
01:08:01,911 --> 01:08:03,913
ตอนนั้นเราเจ้าชู้กันมากกว่า

972
01:08:03,996 --> 01:08:06,874
จริงจังมากกว่า ระมัดระวังมากกว่า
ในเรื่องของการตรงต่อเวลา

973
01:08:19,929 --> 01:08:24,225
ฆอร์เฆชอบพูดถึงวันที่เขาซื้อชุดเหมือนกับวิลเลียม

974
01:08:24,809 --> 01:08:29,522
ผมจำได้แม่นตอนที่วิลเบอร์บอกผมว่า
"ฉันจะเลียนแบบนาย"

975
01:08:30,022 --> 01:08:33,234
"ไปซื้อของด้วยกันเถอะ
นายเก่งเรื่องนี้และนายเจ๋ง"

976
01:08:33,818 --> 01:08:36,570
เราไปร้านค้าแถวนั้นเพื่อซื้อเสื้อผ้ากัน

977
01:08:36,654 --> 01:08:40,866
เขาบอกผมว่า "ซื้อรองเท้าน้ำตาลสิ"
แล้วผมก็พูดว่า "สีน้ำตาล"

978
01:08:40,950 --> 01:08:41,909
ผมล้อเขา

979
01:08:41,992 --> 01:08:46,038
แล้วสไตลิสต์ก็ล้อเขา
ผมบอกว่า "อย่าล้อเขา ผมล้อได้คนเดียว

980
01:08:46,122 --> 01:08:49,041
ผมมีสิทธิ์ทางสายเลือดที่จะล้อเขา
ให้เกียรติเขาด้วย"

981
01:08:51,127 --> 01:08:54,839
ในกรณีของเรา เราเข้าสังคมเก่งกว่า

982
01:08:55,339 --> 01:08:56,590
มีเสน่ห์มากกว่า

983
01:08:58,968 --> 01:09:01,470
เรามองทุกอย่างในแง่ดีเสมอ

984
01:09:01,554 --> 01:09:06,016
ต่อให้มีความยาก
เราก็จัดการสิ่งต่างๆ โดยที่มองโลกในแง่ดี

985
01:09:06,100 --> 01:09:10,020
เราแสดงความรู้สึกต่อญาติพี่น้องมากกว่า

986
01:09:10,104 --> 01:09:12,189
เราเก็บความรู้สึกมากกว่าในเรื่องพวกนั้น

987
01:09:12,273 --> 01:09:16,152
ในเรื่องความรู้สึก เราเป็นส่วนตัวมากกว่า
เก็บอาการมากกว่า ไม่เหมือนพวกเขา

988
01:09:19,113 --> 01:09:21,949
มีความสัมพันธ์พิเศษระหว่างฝาแฝดอยู่จริงๆ

989
01:09:22,032 --> 01:09:25,411
ฝาแฝดเหมือนมีภูมิหลังทางพันธุกรรมเดียวกัน

990
01:09:25,953 --> 01:09:30,875
พวกเขาคิดเหมือนกัน มีเหตุผลเหมือนกัน
พวกเขาประมวลผลข้อมูลด้วยวิธีเดียวกัน

991
01:09:31,959 --> 01:09:35,629
พวกเขามีปฏิกิริยาต่อโลกเหมือนกัน
พวกเขามองสิ่งต่างๆ แบบเดียวกัน

992
01:09:35,713 --> 01:09:38,591
ดังนั้นเมื่อฝาแฝดเหมือนมาเจอกันครั้งแรก

993
01:09:38,674 --> 01:09:41,343
มันก็เลยง่ายมากและไม่ต้องพยายามมาก

994
01:09:41,427 --> 01:09:46,015
ที่พวกเขาจะรู้สึกผูกพันกันอย่างรวดเร็วมาก

995
01:09:46,098 --> 01:09:50,895
และเราเห็นสิ่งนั้นในฆอร์เฆและวิลเลียม
เราเห็นสิ่งนั้นในการ์โลสและวิลเบอร์

996
01:09:50,978 --> 01:09:54,690
มันเหมือนพวกเขาอยู่ด้วยกันมาตลอดชีวิต
ทั้งที่พวกเขาเพิ่งเจอกัน

997
01:09:54,773 --> 01:09:57,651
- นั่นแหละ รับเลยพวก
- ฆอร์เฆ!

998
01:10:01,488 --> 01:10:02,781
นายทำกรามฉันเจ็บ

999
01:10:02,865 --> 01:10:07,328
- โยนเลย พวก ทางนี้ โยนเลย
- ชู้ตเลย!

1000
01:10:09,747 --> 01:10:11,081
ลงสวบเลยพวก

1001
01:10:12,249 --> 01:10:13,334
มาๆ!

1002
01:10:14,168 --> 01:10:16,295
- ฉันควรทำอีกแต้มไหม
- ใจเย็นๆ

1003
01:10:16,378 --> 01:10:18,047
ใจเย็นน่าพวก

1004
01:10:19,089 --> 01:10:20,299
ลงแล้ว

1005
01:10:22,384 --> 01:10:24,345
- บ้าเอ๊ย
- อีกที!

1006
01:10:25,054 --> 01:10:26,972
- วิลเบอร์!
- นี่ ไม่ วิลเบอร์

1007
01:10:27,056 --> 01:10:28,474
- เย่!
- ดีมาก วิลเบอร์

1008
01:10:28,557 --> 01:10:29,934
อ่อนมาก ไอ้หนู

1009
01:10:30,017 --> 01:10:31,352
พันธุกรรมน่ะ ไอ้หนู

1010
01:10:31,852 --> 01:10:34,313
ความเชื่อมโยงทางพันธุกรรม
คือความเชื่อมโยงทางวัฒนธรรม

1011
01:10:34,396 --> 01:10:38,359
พันธุกรรมมีอิทธิพลมาก ไม่ต้องสงสัยเลย

1012
01:10:38,442 --> 01:10:43,822
แต่สภาพแวดล้อมที่คนเราเติบโตมา

1013
01:10:43,906 --> 01:10:48,077
และโอกาสที่คนคนนั้นมีในชีวิต

1014
01:10:48,160 --> 01:10:49,787
ก็จะมีผลกระทบด้วยเหมือนกัน

1015
01:10:50,454 --> 01:10:52,164
แต่พันธุกรรมมีอิทธิพลอย่างมาก

1016
01:10:59,713 --> 01:11:05,010
แน่นอนว่าองค์ประกอบทางพันธุกรรม
มีผลต่อความฉลาดอย่างมาก

1017
01:11:05,094 --> 01:11:06,804
แต่คุณต้องมีโอกาส

1018
01:11:10,266 --> 01:11:14,395
สำหรับทุกพฤติกรรม
และทุกโรคที่มองเห็นได้และมองไม่เห็น

1019
01:11:14,478 --> 01:11:17,147
ยีนและสิ่งแวดล้อมมีบทบาททั้งคู่

1020
01:11:17,815 --> 01:11:22,194
แต่ยีนมีบทบาทสำคัญกว่าที่เราคาดไว้มาก

1021
01:11:22,987 --> 01:11:26,782
ฆอร์เฆกับวิลเลียมมีความคล้ายกันมาก
ในเรื่องของบุคลิกภาพ

1022
01:11:26,865 --> 01:11:30,244
การ์โลสกับวิลเบอร์ก็เช่นกัน
ในเรื่องของบุคลิกภาพ

1023
01:11:30,327 --> 01:11:33,455
นิสัย ความสนใจและรสนิยม และอื่นๆ

1024
01:11:34,248 --> 01:11:37,543
แต่ในกรณีนี้ สภาพแวดล้อมก็ชัดเจนมากเช่นกัน

1025
01:11:37,626 --> 01:11:39,712
เพราะมันสุดโต่งมาก

1026
01:11:39,795 --> 01:11:42,423
มีพี่น้องสองคนที่มีการศึกษา

1027
01:11:42,506 --> 01:11:44,550
และอีกสองคนที่ไม่มีการศึกษา

1028
01:11:52,933 --> 01:11:57,021
ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงในการไปโรงเรียนตอนเช้า

1029
01:11:57,104 --> 01:11:59,064
และอีกหนึ่งชั่วโมงในการกลับบ้าน

1030
01:12:00,274 --> 01:12:03,527
เรากลับมาจากโรงเรียนและเรามีงานต้องทำ

1031
01:12:03,610 --> 01:12:05,946
มีงานบ้านต้องทำที่บ้าน

1032
01:12:06,447 --> 01:12:08,240
เราต้องไปเก็บฟืน

1033
01:12:08,324 --> 01:12:12,328
ไม่มีท่อส่งน้ำที่ดี
หรืออะไรก็ตามที่จะส่งน้ำไปที่บ้านได้

1034
01:12:12,411 --> 01:12:15,205
เราเลยต้องไปที่ก๊อกน้ำที่ใกล้ที่สุดเพื่อตักน้ำ

1035
01:12:15,748 --> 01:12:20,794
ตอนกลางคืน เราจะใช้เทียนเล่มเล็กๆ
ที่เราเรียกว่าตะเกียงน้อยของเรา

1036
01:12:20,878 --> 01:12:23,797
เพราะที่บ้านเราก็ไม่มีไฟฟ้าด้วยเหมือนกัน

1037
01:12:23,881 --> 01:12:26,091
เราจุดเทียนกันจริงๆ

1038
01:12:26,175 --> 01:12:29,219
ตั้งแต่ยุค 90 ถึงยุค 2000

1039
01:12:30,137 --> 01:12:33,807
พวกกองโจรครอบครองพื้นที่อยู่ตลอด

1040
01:12:40,272 --> 01:12:44,318
ประมาณปี 2000 พวกเขาเริ่มออกไป

1041
01:12:44,401 --> 01:12:48,322
แล้วกองกำลังกึ่งทหารก็เข้ามา

1042
01:12:51,033 --> 01:12:54,870
ตอนนั้นมีการทำไร่ผิดกฎหมาย
มีการปลูกต้นโคคา

1043
01:12:55,412 --> 01:13:00,751
สถานการณ์ชีวิตบีบคั้นเราอยู่หลายครั้ง
ให้ต้องเก็บเกี่ยวต้นโคคาและทำงานในพื้นที่นั้น

1044
01:13:00,834 --> 01:13:03,587
เราทำเพราะความจำเป็น
ไม่ใช่เพราะเราอยากทำ

1045
01:13:12,721 --> 01:13:17,017
ผมบอกตัวเองเสมอว่า
"นี่ไม่เหมาะกับฉัน ฉันอยากออกไปจากที่นี่"

1046
01:13:17,518 --> 01:13:21,313
แต่ผมต้องรอถึง 17 ปี จนกระทั่งผมอายุ 18

1047
01:13:21,814 --> 01:13:24,358
แล้วผมก็เข้าร่วมกองทัพเพื่อที่จะได้ออกมา

1048
01:13:30,197 --> 01:13:32,533
ผมเคยมีพี่ชายคนนึง
เขาก็เคยเป็นทหารเหมือนกัน

1049
01:13:33,742 --> 01:13:34,993
เขาแก่กว่าผม

1050
01:13:35,619 --> 01:13:38,580
คงเพราะโชคชะตากำหนดไว้
เขาเสียชีวิตที่นั่น

1051
01:13:39,081 --> 01:13:41,291
เขาเสียชีวิตตอนอายุ 22 ปี

1052
01:13:45,003 --> 01:13:48,674
สำหรับผม มันคือ…
สำหรับทุกคนแหละครับ มันทำใจยากมาก

1053
01:13:49,800 --> 01:13:55,055
ตอนนั้น วิลเลียมกับผมได้แต่คิดเรื่องการแก้แค้น

1054
01:13:55,139 --> 01:14:00,227
ตอนเราเด็กๆ เราจะพูดว่า
"พอฉันอายุ 18 ฉันจะเข้ากองทัพ

1055
01:14:00,310 --> 01:14:04,106
แล้วเราจะแก้แค้นให้การตายของพี่ชายเรา"

1056
01:14:04,189 --> 01:14:07,317
ตอนที่วิลเลียมบอกฉันว่าเขาจะไปเป็นทหาร

1057
01:14:07,401 --> 01:14:10,195
ความคิดแรกของฉันคือ
พวกเขาจะฆ่าวิลเลียมด้วยเหมือนกัน

1058
01:14:10,279 --> 01:14:11,989
พวกเขาฆ่าอิสราเอลไปคนนึงแล้ว

1059
01:14:12,698 --> 01:14:15,993
แม่ผมทุกข์ใจมากตอนที่วิลเลียมเข้ากรม

1060
01:14:16,076 --> 01:14:19,246
เขาถามว่า "แม่
แม่จะยอมให้ผมไปเป็นทหารไหม"

1061
01:14:19,746 --> 01:14:21,748
ฉันบอก "แม่จะไม่บอกว่ายอมหรือไม่ยอมหรอก

1062
01:14:23,000 --> 01:14:25,085
แม่จะไม่บอกลูกว่าไปได้หรืออย่าไป"

1063
01:14:25,586 --> 01:14:28,297
ฉันกลัวว่าพวกเขาจะฆ่าเขาด้วย

1064
01:14:28,964 --> 01:14:31,884
"แล้วแต่ลูกเลย"
เขาบอก "แม่ครับ ให้ผมไปเถอะ

1065
01:14:32,885 --> 01:14:35,137
ผมอยากรับใช้ชาติ

1066
01:14:35,220 --> 01:14:37,431
ผมอยากมีประวัติการเกณฑ์ทหาร

1067
01:14:37,514 --> 01:14:40,309
แล้วพอผมปลดประจำการ ผมจะไปโบโกตา"

1068
01:14:41,059 --> 01:14:46,482
ผมจำวันที่วิลเบอร์มาถึงได้
หลังจากที่ผมอยู่ที่นั่นมาสี่เดือน

1069
01:14:46,565 --> 01:14:51,904
การได้เห็นเขาใส่เครื่องแบบ ผมรู้สึกอิจฉานิดๆ

1070
01:14:51,987 --> 01:14:56,325
บ่ายวันนั้นผมกลับบ้าน
และบอกพ่อแม่ว่า "ผมจะไปเป็นทหาร"

1071
01:14:57,159 --> 01:14:59,828
แล้วเราก็ไปทางตอนใต้ของโบลิวาร์

1072
01:14:59,912 --> 01:15:03,165
ที่ตอนใต้ของโบลิวาร์ เรา…

1073
01:15:03,248 --> 01:15:04,625
เราสนิทกันมากขึ้น

1074
01:15:04,708 --> 01:15:09,296
เราพบความเป็นพี่น้องนั้น
เพราะตอนเด็กๆ เราทะเลาะกันบ่อยมาก

1075
01:15:09,379 --> 01:15:10,756
แต่พออยู่ที่นั่น

1076
01:15:10,839 --> 01:15:16,053
อาจเป็นเพราะมันเป็นพื้นที่ที่ที่ศัตรูอยู่

1077
01:15:16,136 --> 01:15:19,306
ผมเลยรู้สึกถึงความเป็นพี่น้อง
ที่สนิทสนมกับเขามากขึ้น

1078
01:15:19,890 --> 01:15:23,268
แต่สุดท้าย ผมก็ทำอาชีพทหารต่อไปไม่ได้

1079
01:15:23,352 --> 01:15:25,854
และต้องออกจากกองทัพ

1080
01:15:29,399 --> 01:15:31,652
ผมมาถึงบ้านแม่ทูนหัวที่โบโกตา

1081
01:15:31,735 --> 01:15:33,695
เธอขายอาเรปัส

1082
01:15:33,779 --> 01:15:37,366
เธอบอกสูตรผม สอนผมทำ

1083
01:15:37,449 --> 01:15:39,535
แล้วผมก็เริ่มทำงานกับเธอ

1084
01:15:39,618 --> 01:15:41,161
ผมตั้งแผงข้างถนน

1085
01:15:41,245 --> 01:15:43,747
ผมขายอาเรปัสข้างถนนในโบโกตาด้วย

1086
01:15:43,830 --> 01:15:46,833
ทำงานให้กับครอบครัวนึง
ที่เปิดประตูต้อนรับผม

1087
01:15:47,751 --> 01:15:50,295
และพวกเขาทำให้ผมได้มาทำงานขายเนื้อ

1088
01:15:54,007 --> 01:15:56,218
จากนั้นเขาก็ให้กำลังใจวิลเบอร์

1089
01:15:56,301 --> 01:15:58,887
เขาเป็นคนนำทางให้วิลเบอร์มาที่นี่

1090
01:15:58,971 --> 01:16:03,767
และใครก็ตามที่อยากมา
แต่พี่น้องคนอื่นๆ ไม่อยากมา

1091
01:16:05,769 --> 01:16:08,438
คนเราเกิดมาพร้อมกับกรรมพันธุ์

1092
01:16:08,522 --> 01:16:15,529
และกรรมพันธุ์นั้นอาจทำให้คนคนนั้น
มีแรงขับในการทำสิ่งต่างๆ มากขึ้น

1093
01:16:16,238 --> 01:16:18,574
สบายดีไหม เป็นยังไงบ้าง ดอน เฟลิกซ์

1094
01:16:18,657 --> 01:16:23,912
วิลเลียมแทบไม่มีการศึกษาเลยจริงๆ
แต่เขามีแรงขับ

1095
01:16:23,996 --> 01:16:28,083
แล้วเขาก็ไปเรียนหนังสือต่อ
และคว้าปริญญาด้านกฎหมายมาได้

1096
01:16:28,166 --> 01:16:30,419
และปริญญาโทด้านกฎหมายรัฐธรรมนูญ

1097
01:16:30,919 --> 01:16:33,463
เขามีแรงขับแบบเดียวกันกับฆอร์เฆพี่ชายของเขา

1098
01:16:34,590 --> 01:16:38,468
และการได้รู้เรื่องราวของพี่น้องฝาแฝดของผม

1099
01:16:39,052 --> 01:16:41,847
ว่าทั้งคู่กำลังจะเป็นผู้เชี่ยวชาญในอาชีพ

1100
01:16:41,930 --> 01:16:44,641
ผมเลยตั้งเป้าหมายนี้ไว้กับชีวิต และพูดว่า

1101
01:16:45,183 --> 01:16:47,811
"ฉันก็อยากเป็นผู้เชี่ยวชาญในอาชีพเหมือนกัน"

1102
01:16:47,894 --> 01:16:48,812
เพื่อนยาก

1103
01:16:49,396 --> 01:16:53,609
ผมใช้เงินที่ผมเก็บออมจากร้านขายเนื้อ
และเอามาจ่ายเพื่ออาชีพของผมเอง

1104
01:16:56,111 --> 01:16:57,154
วิลเลียมเพื่อนยาก

1105
01:16:57,237 --> 01:16:59,406
- เพื่อน สบายดีไหม
- ดี

1106
01:16:59,489 --> 01:17:06,371
เขาเรียนหนังสือ ตอนนี้เขาเป็นทนายแล้ว
เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญ เขามีแรงขับเยอะมาก

1107
01:17:06,455 --> 01:17:09,207
- งั้นก็ตามนี้นะ ไฟเซอร์
- ขอบใจนะ เพื่อน

1108
01:17:09,291 --> 01:17:11,084
- พระเจ้าอวยพร
- ขอทรงอวยพรทุกคน

1109
01:17:11,168 --> 01:17:12,544
- ไปละ
- แล้วเจอกัน

1110
01:17:13,295 --> 01:17:17,674
ในบรรดาลูกๆ ของแม่ผมที่โตมากับผม

1111
01:17:18,175 --> 01:17:22,554
ผมเป็นคนเดียวที่ได้ปริญญา…
ที่มีปริญญา ในตอนนี้นะครับ

1112
01:17:27,100 --> 01:17:29,853
ผมได้ปริญญาด้านกฎหมาย

1113
01:17:30,646 --> 01:17:34,858
ผมยังได้รับโอกาสในการศึกษาเฉพาะสาขา
ด้านกฎหมายรัฐธรรมนูญด้วย

1114
01:17:35,359 --> 01:17:38,987
และนั่นคือตอนที่ผมตัดสินใจ
กลับมาที่นี่ ที่ลาปาซด้วย

1115
01:17:39,571 --> 01:17:43,533
เมืองนี้เลือกผมเป็นสมาชิกสภา
จากคะแนนนิยม

1116
01:17:43,617 --> 01:17:47,371
(วิลเลียม กัญญัส เบลาสโก้
ประธาน)

1117
01:17:49,873 --> 01:17:52,292
และจากจุดนั้น ผมทำงาน

1118
01:17:52,376 --> 01:17:56,713
และสามารถช่วยเหลือหลายๆ ครอบครัว
ในลาปาซที่อยากมีชีวิตที่ดีขึ้น

1119
01:17:56,797 --> 01:17:57,881
อย่างที่ผมทำได้

1120
01:18:09,893 --> 01:18:13,855
สำหรับเรื่องงาน ผมเป็นเจ้าหน้าที่บัญชี
ผมเชี่ยวชาญด้านภาษี

1121
01:18:13,939 --> 01:18:16,024
และผมเรียนเพิ่มเติมด้วย

1122
01:18:16,525 --> 01:18:20,946
ผมทำงานเป็นรองผู้อำนวยการฝ่ายการเงิน
ให้กับสหภาพแรงงาน

1123
01:18:21,029 --> 01:18:24,825
นอกจากการทำงานแล้ว
ผมก็ชอบเล่นกีฬาเหมือนกัน

1124
01:18:24,908 --> 01:18:28,704
ผมซ้อมบาสเกตบอล ว่ายน้ำ ครอสฟิต

1125
01:18:35,335 --> 01:18:38,797
งานของผมตอนนี้คือ… ผมเป็นนักแล่เนื้อ

1126
01:18:39,464 --> 01:18:43,927
ผมชอบงานนี้ ผมหลงใหลมัน
และผมมีความสุขในที่ทำงาน

1127
01:18:44,010 --> 01:18:46,847
แผนการของผมคือการมีธุรกิจของตัวเอง
การเป็นอิสระ

1128
01:18:46,930 --> 01:18:50,183
และก้าวไปข้างหน้าอย่างที่ผมทำเสมอ
อย่างสุขุมรอบคอบ

1129
01:18:57,399 --> 01:19:01,153
คุณต้องเปิดใจเพื่อเข้าใจและรู้ว่า

1130
01:19:01,236 --> 01:19:06,283
ในชั่วพริบตา บางอย่างอาจเปลี่ยนชีวิตคุณได้

1131
01:19:09,077 --> 01:19:12,372
ในตอนนั้น
ผมเคยคิดว่าตัวเอง "ไม่เหมือนใคร"

1132
01:19:12,456 --> 01:19:15,333
ว่าไม่มีใครเหมือนผม และผมดีที่สุด

1133
01:19:15,417 --> 01:19:19,337
แต่ชีวิตทำให้ผมรู้ว่าผมคิดผิด
และวิธีที่มันทำให้ผมรู้ก็แรงมากด้วย

1134
01:19:19,880 --> 01:19:22,215
มันไม่ได้แค่บอกว่าผมไม่ได้เหมือนใคร

1135
01:19:22,299 --> 01:19:26,261
แต่มันพาคนคนนึง
ที่เหมือนผมทุกประการมาให้ผมเลย

1136
01:19:26,803 --> 01:19:29,431
และผมก็ได้เรียนรู้จากเรื่องนั้นด้วยเหมือนกัน

1137
01:19:50,327 --> 01:19:52,996
ตอนนี้เวลาก็ผ่านมาหลายปีแล้ว

1138
01:19:53,497 --> 01:19:58,126
การได้เห็นความสัมพันธ์ที่งดงามของพวกเขา
ฆอร์เฆกับวิลเลียม การ์โลสกับวิลเบอร์

1139
01:19:59,419 --> 01:20:01,671
ทำให้ฉันมีความสุขมากค่ะ

1140
01:20:01,755 --> 01:20:06,301
ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่เราทำมันก็โอเคนะ
และฉันไม่เสียใจเลย

1141
01:20:16,061 --> 01:20:18,480
- ขอบคุณครับ คุณซิโร
- ขอบคุณ

1142
01:20:18,563 --> 01:20:19,648
- ทางนี้เหรอ
- ใช่

1143
01:20:22,776 --> 01:20:23,860
หวัดดีครับแม่

1144
01:20:26,988 --> 01:20:27,989
ล้อเล่นน่ะ

1145
01:20:28,698 --> 01:20:30,492
- ปิดประตูด้วย
- ขอบคุณ

1146
01:20:30,575 --> 01:20:32,285
- คุณนายอนิต้า
- การ์ลิโตส สบายดีไหม

1147
01:20:32,369 --> 01:20:34,871
วิลเลียมไม่อยากบอกคุณ ดุเขาเลย

1148
01:20:35,413 --> 01:20:37,040
- ไง การ์ลิโตส
- หวัดดี วิลเลียม

1149
01:20:37,123 --> 01:20:38,124
เป็นไงบ้างแม่

1150
01:20:38,208 --> 01:20:40,627
- ไง ลูกแม่ สบายดีไหม
- ผมสบายดีครับแม่

1151
01:20:40,710 --> 01:20:45,924
ฉันได้เรียนรู้ว่าสี่พี่น้อง
โดยเฉพาะวิลเลียมกับการ์โลส

1152
01:20:46,424 --> 01:20:49,469
ตกใจมากตอนที่พวกเขาเพิ่งรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

1153
01:20:50,095 --> 01:20:51,304
พวกเขาถูกเลี้ยงมาในบ้าน

1154
01:20:51,388 --> 01:20:53,557
ที่ไม่ควรจะถูกเลี้ยงมา

1155
01:20:54,266 --> 01:20:56,726
แต่สิ่งที่งดงามเกี่ยวกับพี่น้องพวกนี้คือ

1156
01:20:56,810 --> 01:20:58,645
ทุกคนรวมใจกันเป็นหนึ่งเดียว

1157
01:20:58,728 --> 01:21:00,355
พวกเขาคือสี่พี่น้อง

1158
01:21:00,438 --> 01:21:02,983
พวกเขารักกัน
และเราสามารถเรียนรู้จากเรื่องนี้ได้

1159
01:21:08,446 --> 01:21:12,909
ด้วยความรัก เพลงนี้สำหรับ
อนิต้าที่รักและลุซ มารีน่าที่รัก

1160
01:21:13,702 --> 01:21:16,746
คุณแม่แสนสวยสองคน
ที่ทำให้แฝดสี่คนเกิดมาบนโลกนี้

1161
01:21:17,247 --> 01:21:18,331
มันร้องแบบนี้ครับ

1162
01:21:20,625 --> 01:21:24,212
ผมจะเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง
เกี่ยวกับหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้น

1163
01:21:24,296 --> 01:21:27,966
สิ่งที่น่าประหลาดใจ
สิ่งที่เราจะไม่มีวันลืม

1164
01:21:28,049 --> 01:21:31,344
เรื่องของฝาแฝด
ซึ่งทำให้โคลอมเบียสั่นคลอน

1165
01:21:33,179 --> 01:21:36,683
วันที่ 21 ธันวาคม
ปี 88 คือปีที่เกิดเรื่องขึ้น

1166
01:21:36,766 --> 01:21:40,312
เด็กชายสี่คนเกิดมา
เพื่อเริ่มต้นการเดินทาง

1167
01:21:40,395 --> 01:21:44,024
และความผิดพลาดของโรงพยาบาล
จะเปลี่ยนชะตาของพวกเขา

1168
01:21:44,107 --> 01:21:48,028
และความผิดพลาดของโรงพยาบาล
จะเปลี่ยนชะตาของพวกเขา

1169
01:21:49,404 --> 01:21:53,033
ในบรรดาเด็กสี่คนนั้น
มีความรักที่ลึกซึ้งในวันนี้

1170
01:21:53,116 --> 01:21:56,536
เพราะตอนนี้พวกเขาเป็นสี่พี่น้อง
ไม่มีใครแยกพวกเขาได้

1171
01:21:56,620 --> 01:22:00,040
แล้วก็มีแม่แค่สองคน
ที่ทำให้พวกเขาเกิดมาบนโลกนี้

1172
01:22:00,123 --> 01:22:04,044
แล้วก็มีแม่แค่สองคน
ที่ทำให้พวกเขาเกิดมาบนโลกนี้

1173
01:22:06,046 --> 01:22:09,758
วิลเบอร์และการ์โลส ทุกท่านครับ
เกิดที่นี่ในแผ่นดินของผม

1174
01:22:09,841 --> 01:22:13,428
ที่ลาปาซ ซันตันเดร์แห่งนี้
ในหมู่บ้านที่สวยงาม

1175
01:22:13,511 --> 01:22:17,641
ที่ที่ผู้คนถ่อมตัว
คิดบวก ไม่ว่ายังไงก็ตาม

1176
01:22:17,724 --> 01:22:20,018
ตอนนี้ สิบปีต่อมา

1177
01:22:20,101 --> 01:22:23,480
ผมถามตัวเองทุกวันว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเรา

1178
01:22:23,980 --> 01:22:25,857
ด้วยใจที่เปิดกว้างเสมอ

1179
01:22:25,941 --> 01:22:29,736
และการรู้ว่าทุกวันนี้ผมมีพี่น้องเพิ่มมาอีกสองคน

1180
01:22:30,236 --> 01:22:33,823
25 ปีต่อมา
วันหนึ่ง เพื่อนของฆอร์เฆ

1181
01:22:33,907 --> 01:22:37,327
ตอนที่เธอพบวิลเลียม
เธอตกใจอย่างมาก

1182
01:22:37,410 --> 01:22:40,705
และนั่นคือตอนที่เรื่องราว
ที่ทุกคนรู้ถูกค้นพบ

1183
01:22:40,789 --> 01:22:45,043
และนั่นคือตอนที่เรื่องราว
ที่ทุกคนรู้ถูกค้นพบ

1184
01:22:46,211 --> 01:22:49,631
วันนี้กลับมาพบกันอย่างภาคภูมิใจ
ทุกคนสนุกกับชีวิต

1185
01:22:49,714 --> 01:22:53,176
"ดีมาก" พ่อแม่ของพวกเขาพูด
"ครอบครัวเติบโตขึ้น"

1186
01:22:53,259 --> 01:22:56,972
วันนี้พวกเขาคือความภูมิใจของลาปาซ
และเรื่องราวนั้นจะไม่ถูกลืม

1187
01:22:57,055 --> 01:23:00,767
วันนี้พวกเขาคือความภูมิใจของลาปาซ
และเรื่องราวนั้นจะไม่ถูกลืม

1188
01:24:27,604 --> 01:24:31,399
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล